Tibetan
ས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། ཆེན་པོ་ཉིད་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཅིང་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པ་དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གཞུང་གཟུགས་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུན་རིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དུས་རིང་པོར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་ན་ཞེས་གསུངས་པས་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །གཞན་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་བསླབ་པ་ཉིད་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། །ཡང་སྲིད་མི་འདོད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བཟོད་པ་དང༌། །ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་མིན། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལ། །བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་བཤད་པས་ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཤེ་ན། འོན་ཀྱང་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་བལྟ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པའོ། །ཉེ་བར་བསགས་པའི་ཕྱིར་ཀཽ་ཤི་ཀ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་རྣམས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྡོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་བསྟབས་པ་རྣམས་སོ། །ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པས་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མེད་དོ། །ཁ་དོག་ཐ་དད་པ་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །དབྱིབས་ཐ་དད་པ་ནི་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཆུ་ཞེང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆུ་ནི་དཔངས་སུའོ། །ཞེང་ནི་འཁོར་ཟླུམ་མོ། །གྲིབ་མའི་བྱེ་བྲག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པས་སོ། །དེ་ཉིད་དུ་སྒྲ་གཅིག་གིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མི་མངོན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཞན་དུ་ན་གྲིབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུའོ། །མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། རང་གི་དོན་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་མང་པོ་སྐྱེད་པས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པ་གྲངས་དང་ཚད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པས་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཆེད་དུ་འབྱུང་བས་ན་མུ་མ་མཆིས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །མོས་པ་རང་གི་དོན་དང་ནི། །རང་གཞན་དོན་དང་གཞན་དོན་དང༌། །རྣམ་གསུམ་ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྟེ། །སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཆུང་དུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ཡང་རྣམ་གསུམ་དེ་ལྟར་ན། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་གཞུང་རྒྱས་པའི་རིམ་གྱིས་ཕན་ཡོན་གོང་ནས་ གོང་དུ་སྟན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཚིག་གཞན་དུ་སྟོན་པས་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའོ། །རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པའི་རྣམ་པ་ཆུང་དུའི་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པར་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱེད་དུ་བྱ་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། །གཉིས་པར་ནི་སྦྱོར་བ་བར་དང་བཅས་པ་དང༌། གསུམ་པར་ནི་བར་མེད་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕན་ཡོན་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་ཁས་ལེན་ན། །ཕན་ཡོན་ཇི་སྙིད་སྲིད་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་ཅར་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཞུང་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་
Chinese
是故。为了开示大中之大，请问世尊“如是”等。为了使大成为正文之体，请问世尊“如来”等。如是，为了什么缘故，世尊在加行之际，极为了知一切有情之心之行境，于证入之际，如实照见，因此说此乃是大。为了使彼成为正文之义，所说的是“ कौशिका कौशिका (Kauśika， कौशिका) 如是”等。所谓“长久”，即是长时。若修习般若波罗蜜多，如是说，心想是否断除其他，故请问世尊“云何”等。所谓“其他”，是指布施等自性者们。于一切修习之理，即是 कौशिका कौशिका (Kauśika， कौशिका) 菩萨等所说，即是：无期望之布施，不欲后有之戒律，于一切乃是忍辱，功德皆生之精进，如是禅定非无色，智慧方便具足者，于彼六度之彼岸，教法诸众皆正行。如是说，以如是之正行，菩萨应于一切修习之，是为总结之语。若尔，为何说般若波罗蜜多耶？然 कौशिका कौशिका (Kauśika， कौशिका) 等如是说。如何先行，如是即是先前所说。为了开示此理，所说的是“布施行布施”等，所谓“分别观察”，即是修习。为了积聚， कौशिका कौशिका (Kauśika， कौशिका) 等如是说，所谓“以般若波罗蜜多所摄持”，即是以三轮清净所修习者们。所谓“于一切智性中摄持”，即是于如来性中所建立者们。为了断除非彼岸者，与彼岸之自性无有差别，如是与前文相连。以彼岸之名言说，无有可作差别者。ཁ་ད
English
Therefore. In order to reveal the great among the great, the Blessed One is asked, "Thus," and so on. In order to make the great the body of the text, the Blessed One is asked, "Tathagata," and so on. Thus, for what reason does the Blessed One, in the stage of application, fully know the conduct of the minds of all sentient beings, and in the stage of entering, truly see, therefore it is said that this is great. In order to make that the meaning of the text, what is said is " कौशिका कौशिका (Kauśika, कौशिका) Thus," and so on. The so-called "long time" is a long time. If one practices the Prajnaparamita, it is said, thinking whether to cut off others, therefore ask the Blessed One "How" and so on. The so-called "others" refers to those who are of the nature of giving and so on. The very practice of all is what is said by कौशिका कौशिका (Kauśika, कौशिका) Bodhisattva and so on, that is: giving without expectation, morality without desire for rebirth, to all is patience, diligence from which all qualities arise, thus meditation is not formless, those who possess wisdom and skillful means, in those six perfections, all the teachings practice correctly. As it is said, with such correct practice, Bodhisattvas should practice all, which is the concluding statement. If so, why is Prajnaparamita said? However, कौशिका कौशिका (Kauśika, कौशिका) and so on are said. How to go first, so it is said before. In order to show this reason, what is said is "Giving is giving," and so on, the so-called "separate observation" is practice. In order to accumulate, कौशिका कौशिका (Kauśika, कौशिका) and so on are said, the so-called "completely possessed by Prajnaparamita" are those who practice with the purity of the three wheels. The so-called "possessed in all-knowingness" are those who are established in the very nature of the Tathagata. In order to cut off those who are not the other shore, there is no difference from the nature of the other shore, thus it is connected with the previous text. By saying the name of the other shore, there is nothing to be done differently. ཁ་ད
Chinese
种类不同是由于蓝色和黄色等区别。形状不同是由于相等和不相等的方式。水面宽广丰足也称为不同，其中水是深度。宽度是圆形。阴影的差别是指从不是它自身本性的事物中返回。因为在它自身用一个声音表达，所以不明显要做成不同。它自身在其他地方说是阴影等等。数量是指名称。为了将信解作意三者全部集中起来，所以祈请说“薄伽梵，此般若波罗蜜多是”等等。因为信解自己的利益能产生许多利益，所以说是具有大利益。信解自己和他人的利益，因为具有不是数量和度量的对境，所以是具有不可测量的功德。信解他人的利益，因为是为了众生界没有边际而生起，所以是具有无边际的功德。信解自己的利益和，自己他人的利益和他人的利益，这三种所知也是，小、中、大，各自认为有三种。以小之小等的差别，那样它也有三种，那样认为是二十七种。这样说的。如所说的那样，以广大的次第，利益越来越增上的承担，用其他词语显示，信解作意唯有是具有一切的。自己利益的信解的形态，小之小等等，对于一切对治的方面，也用大之大等等，在不相符的方面用意义显示。对于自己利益的信解，只是做他人利益的一半。第二是具有间隔的结合，第三是了知没有间隔。如果不是那样，只是承诺说利益，因为能存在多少利益，就仅仅说那么多，所以广大的经典会变得没有意义，这是以前的论师们的说法。般若波罗蜜多的解释现观
English
Differences in kind are due to distinctions such as blue and yellow. Differences in shape are due to ways such as equality and inequality. Abundant water surface is also called different, where water is depth. The width is circular. The difference in shadow means returning from something that is not its own nature. Because it is expressed in one voice in itself, it is not obvious to make it different. It itself is said elsewhere to be shadow and so on. Number means name. In order to gather all three of faith, aspiration, and attention, it is prayed, "Bhagavan, this Prajñāpāramitā is," and so on. Because believing in one's own benefit can generate many benefits, it is said to have great benefits. Believing in one's own and others' benefits, because it has an object that is not a matter of number and measure, it has immeasurable merits. Believing in the benefit of others, because it arises for the sake of sentient beings without limit, it has limitless merits. Believing in one's own benefit and, the benefit of oneself and others and the benefit of others, these three knowable things are also, small, medium, and large, each considered to have three types. With the difference of small of small, etc., it also has three types, so it is considered to be twenty-seven types. This is what is said. As it is said, with the vast order, the burden of increasing benefits, showing with other words, faith and attention alone have everything. The form of faith in one's own benefit, small of small, etc., for all aspects of the antidote, also uses large of large, etc., to show the meaning in incompatible aspects. For faith in one's own benefit, it is only half of the benefit of others. The second is a combination with intervals, and the third is to know that there are no intervals. If it is not so, just promising to say the benefits, because how many benefits can exist, just say that much, so the vast scriptures will become meaningless, this is what the previous teachers said. Explanation of Prajñāpāramitā Abhisamaya