Tibetan
ཚིག་གི་དོན། ཚིག་གི་དོན། སྐབས་དང་པོ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བརྗོད་པ། ད་ནི་ཚིག་དོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས་མདོའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཉེ་བར་དགོད་པའོ། །ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཛེས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། འབྱོར་པ་སེམས་ཀྱིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རབ་འབྱོར་རོ། །འདི་ན་ལ་ལར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་མཛད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕྱག་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ། དཔེར་ན་ས་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ལྟ་བུའོ། །ལ་ལར་ནི་གསུང་གི་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ། དཔེར་ན་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་བའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལ་ལར་ནི་ཐུགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ། དཔེར་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་གཏང་གཏད་བ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བརྟུལ་བ་ལས་རང་གི་རིགས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་པའི་མཐུ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ནུས་པ་ཡང་སྟོན་ཏོ་ཞེས་མཐུ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་བཤད་པ་ལ་ངག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་སྒོ་ནས། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡིད་གཞན་དུ་ཡེངས་བ་དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་སྟེ། བོས་པར་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཁྱོད་སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཀྱེ་རབ་འབྱོར་དེང་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་དང་དོན་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པ་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སེམས་དཔའ་སྟེ། བསམ་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ། །གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དང་པོ་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་མོས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ས་ཕྱོགས་གཙང་མར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་རྩ་བའི་སེམས་ཀྱིས་མིང་གི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་དམིགས་ལ། རྗེས་སུ་དཔྱད་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལེའུ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྟག་པར་བྱའོ། དེ་ནས་བགྲང་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གྲངས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཞལ་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟོག་པས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངེས་པར་རྟོག་པས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་འཐད་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་དང༌། སོ་སོ་བ་དང༌། བསྡུས་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པ་དང་དོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ཡི་གེ་ལ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་དག་གིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་བའི་སེམས་ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་མཚན་མ་ངེ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བཟུང་ལ། ཇི་ལྟར་བརྟགས་པའི་དོན་ཉིད་མིང་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་རྩ་བའི་སེམས་ཉིད་དུ་སྡོམ་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་བཅུག་ལ། དོན་གང་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བ་ དེ་འདུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་རེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་གྱིས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཏེ་རབ་ཀྱི་མཐར་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་
Chinese
词义。 词义。 第一品，宣说一切种智。 现在宣说词义等，阐述经的意义，就是从“此后”等开始。“此后”是指词的就近安排。由于在天神等世间以供养等为主，所以是常住。在安住于无烦恼者之中，美丽且殊胜，拥有财富且心满意足的，就是善现。在此，有些是如来以身之事业的自性，以手等加持，例如宣说十地经等。有些是以语加持，例如消除未生怨悔恨的经等。有些是以意加持，例如宣说普贤行愿的经等。因此，对于特别信奉圣者善现者，以摄受，以及完全交付者等，以次第在大乘中勤奋，为了不中断自己的种姓，或者如来等之善巧方便的力量是不可思议的，因为在任何情况下，也示现不能，为了利益对力量如实见到的所化众生。在宣说般若波罗蜜多时，以语加持之门，为了使圣者善现心不散乱而显现，世尊开示说，即是呼唤。如何呢？善现！菩萨摩诃萨们从般若波罗蜜多开始，你应该有自信，这样说道。因为是说法的时候，即使是存在，但是，善哉善现！如今你对法、义、决定词和自信各自如实了知，特别殊胜的一切都显现出来吧。菩提，是指对一切法不执着，自身利益圆满的心勇士，具有此想法的，就是菩提萨埵。声闻也如此转变吗？
English
Meaning of Words. Meaning of Words. First Chapter: Explaining Omniscience. Now, explaining the meaning of words, etc., elucidating the meaning of the sutra, starting from "Thereafter," etc. "Thereafter" refers to the close arrangement of words. Because it is preeminent in the world with gods, etc., through offerings, etc., it is the Abiding One. Among those who abide without afflictions, beautiful and supreme, possessing wealth and being content in mind, that is Subhuti. Here, some are blessed by the Tathagatas with the nature of bodily activity, with hands, etc., for example, teaching the Ten Bhumi Sutra, etc. Some are blessed by speech, for example, the sutra that dispels Ajatashatru's regret, etc. Some are blessed by mind, for example, the sutra that teaches the practice of Samantabhadra, etc. Therefore, for those who particularly admire the noble Subhuti, through embracing and completely entrusting, etc., diligently engaging in the Great Vehicle in stages, either to not cut off one's lineage, or the skillful means of the Tathagatas, etc., are inconceivable, because in every way, they also show the impossible, in order to benefit the disciples who truly see the power. When explaining the Prajnaparamita, through the door of speech blessing, in order to turn the noble Subhuti, whose mind is distracted elsewhere, towards manifestation, the Bhagavan spoke, that is, called out. How so? Subhuti! Bodhisattva Mahasattvas, starting from the Prajnaparamita, you should be confident, thus he said. Because it is the time of teaching the Dharma, even if it exists, O Subhuti! Now, may you manifest all that is particularly excellent, as you truly know the Dharma, meaning, definitive words, and confidence, each individually. Bodhi, which means not being attached to all dharmas, is a mind-hero complete with self-benefit; the one who has this thought is a Bodhisattva. Do Shravakas also transform in this way?
Chinese
如是说“大菩萨”者，谓于何菩萨具有圆满广大之利他，彼等即是大菩萨。然外道之殊胜士夫亦有广大之变异，故说为菩提萨埵。是故，菩提萨埵大菩萨等，是从般若波罗蜜多开始云云。于无数劫之初，定能生起，且以信乐而令行持增长，积聚福德资粮之菩提萨埵，于清净处结跏趺坐，以诸佛及菩提萨埵为所缘，先以根本心于名之门中如实专注，而般若波罗蜜多之理，是为开示一切法无我之理。随后，以伺察心，以彼之词句之种种差别，如章节等而观察之。其后，为以计数而现证八种之次第差别而计数；为以衡量而确定各自现证之自性；为以分别而无有增益与诽谤；为以决定而现量与比量之量所成立之故。如是，以四种方式，于般若波罗蜜多之义，或个别，或总集，次第而为无义与有义，是故于文字上，以如是等之方式，以分别之心而观察之。于彼之后，如何以分别之相而以能取之心而取持，如何所观察之义，即以专注名之根本心而摄入于总持之心，以及于何义而将善为结合，则应以具足希愿之希望心而修习之。如是，最初以听闻、思维、修习之自性而生起智慧之次第，为证悟一切种智之故，是为到达彼岸，到达殊胜之边际，故名波罗蜜多。又，所谓智慧，乃是善能辨别诸法之体性，般若波罗蜜多即是智慧。
English
Thus, it is said, "Great Bodhisattva," meaning those Bodhisattvas who possess the complete and vast benefit of others are the Great Bodhisattvas. However, even the distinguished individuals of non-Buddhists have great transformations, hence they are referred to as Bodhisattvas. Therefore, Bodhisattvas, Great Bodhisattvas, and others begin with the Prajnaparamita, and so on. In the beginning of countless eons, they will surely arise, and through faith and joy, their practice will increase. Bodhisattvas who accumulate the merit of virtue, sit in the lotus position in a clean place, with the Buddhas and Bodhisattvas as their objects of focus. First, with the root mind, they accurately focus on the gate of names, and the principle of Prajnaparamita is to reveal the principle of the selflessness of all phenomena. Subsequently, with the investigating mind, they examine it with the various distinctions of its words and sentences, such as chapters and so on. After that, in order to enumerate the differences in the eight stages of manifestation through counting, they count; in order to determine the nature of each manifestation through measurement, they measure; in order to be free from addition and slander through discrimination, they discriminate; in order to be established by the validity of direct perception and inference through determination, they determine. Thus, in four ways, the meaning of Prajnaparamita, either individually or collectively, is sequentially meaningless and meaningful. Therefore, in the letters, in such ways, it is observed with a discriminating mind. After that, how the characteristics of discrimination are grasped by the apprehending mind, and how the meaning of what is observed is incorporated into the mind of total retention by the root mind that focuses on names, and what meaning will be well combined, should be meditated upon with a hopeful mind full of desire. Thus, initially, the order of the arising of wisdom, which is the nature of hearing, thinking, and meditating, is for the sake of realizing all-knowing wisdom. It is to reach the other shore, to reach the excellent limit, hence it is called Paramita. Moreover, what is called wisdom is the nature of being able to distinguish all phenomena well, and Prajnaparamita is wisdom.