Tibetan
ཞི་ལུས་མངོན་སུམ་བྱེད། །བསེ་རུ་དང་ནི་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ལས་དང་པོ་པ་དེ་ལྟར་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་ལ། བསོད་ནམས་ཚོགས་ནི་ཡང་དག་རྫོགས། །དེ་ནས་བློ་ལྡན་བསམ་པ་བརྟན། །དད་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས། །རྒྱུད་ནི་ཡོངས་སུ་བསྒོས་གྱུར་པ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ངེས་འབྱུང་བས། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ནི་གྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །མངོན་ཤེས་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ཡིས། །སྤྱོད་པའི་ས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཅེས་བཤད་པ་དེ་ལྟར་བྱས་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་འོག་ཏུ་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་བཞི་པོ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས། འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཆོས་སུ་བལྟ་བའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང༌། སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་འོག་ནས་འཆད་པའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་བསྡུས་པ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ རྣམས་ཀྱིས་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་དག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་དག་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོས་དབྱེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ལྔའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བཞི་པོ་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ
Chinese
寂止身显现，犀角与二十，如是说。初学者如是获得诀窍后，福德资粮即圆满，之后具慧者心念坚定，以信心等善法，令相续完全调伏，无数劫中决定出离，为成就智慧资粮之故，以现证诀窍开示，善入于行持之地。如是说，如是行持，为令以信欲行持之地完全清净之故，获得听闻等极究竟，与解脱分相应，以及于和悦等体性的善根之下，证悟四谛并随顺，与决择分相应，此四者是从世间禅修所生，名为暖位等，是应宣说。此异于声闻等的暖位等，以缘不恒常性等的体性之事物而超胜，且以成为如理作意之对治品之方而以无现执等相超胜，又以成为证悟三乘之因之方而超胜，以及以善知识摄持善巧方便之体性而超胜，应说为是胜入。如是，依于遍计烦恼之事物与依于对治品之事物之所取分别二者，以及依于补特伽罗实有与依于补特伽罗假有之能取分别二者，如是以下将说的顶位现证所摄之见道与修道所断之四种分别
English
Manifesting the peaceful body, the rhinoceros horn and twenty, so it is said. When a beginner thus obtains the instructions, the accumulation of merit is perfectly complete. Thereafter, the intelligent one with a steadfast mind, through virtuous qualities such as faith, completely tames the mindstream. Having definitely renounced samsara for countless eons, for the sake of accomplishing the accumulation of wisdom, through the instruction of manifest knowledge, one thoroughly enters the ground of practice. Having said that, by doing so, in order to completely purify the ground of practice through aspiration, having attained the ultimate perfection of hearing and so forth, being in accordance with the aspect of liberation, and beneath the root of virtue of the characteristics such as joy, realizing the four truths and conforming to them, being in accordance with the aspect of ascertainment, these four, arising from worldly meditation, being called heat and so forth, are to be spoken of. This is superior to the heat and so forth of the Hearers and so forth, because it focuses on the nature of impermanence and so forth, and because it is superior in that it becomes an antidote to viewing as dharma, and because it is superior in that it is without manifest clinging and so forth, and because it is superior in that it is the cause of realizing the three vehicles, and because it is superior in that it fully possesses the qualities of a virtuous friend who is skilled in means, it should be said to be superior. Similarly, the two aspects of grasping, which rely on objects of complete affliction and rely on objects of antidotes, and the two aspects of grasping, which rely on the existence of a person as a substance and rely on the existence of a person as an imputation, thus the four kinds of conceptualization that are to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation, which are included in the realization of the peak that will be explained below.
Tibetan
འི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བདེན་པ་བཞི་དམིགས་པ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་དང་རང་གི་ཐེག་པ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ན་རིང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བགེགས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་ཀྱང་མ་འདྲེས་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་ཡི། །དྲོད་སོགས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་བསྟེན་པ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང༌། །བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་ཆུང་ངུར་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་སྟོན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིར་སྨོས་པ་ཡིན་ན་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་སྐབས་གཞན་དག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་མདོ་སྡེ་ནི་མདོ་སྡེ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། དྲོ་བར་གཏོགས་པ་ཆུང་དུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་ བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་ཁྱད་པར་འདི་ཙམ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེར་ནི་བདེན་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱའོ། །སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་པས་སོ་སྒོམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པས་སོ། །འདི་སྐད་དུ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ
Chinese
其自性之事物，以四谛为对境，以观无我为对治，进入无常等行相，成为证悟自宗之因，远离执取，四种分别念并非长久菩提之障碍，故无论与何者相杂，亦能生起不杂之果，如是安立。如是说：对境与行相，因与执取力，救护菩提萨埵，暖等自性如是。四种分别念，具足而修习，小、中、大三种，声闻、独觉如犀牛，胜于具戒诸人。如是宣说。其中，暖位等属于小乘之善根对境之义，即世尊复次等。复次者，乃以异门显示般若波罗蜜多之口诀。于般若波罗蜜多，虽是总说，然乃以无常等事物为对境之体性之总词。如是，于其他场合，世尊曾说：诸比丘，应随顺其他经部而宣说经部。于二万五千颂中，以暖位所摄之小乘之角度而言，具寿舍利子，菩萨于此，色无常，色痛苦，色空，色无我等如是宣说。此处有此差别，即此乃略说，彼则就每一谛而言而广说，故不应疑惑。行持者，乃未入定之识，修习者，乃入定之识。如是说，无常等十六行相，即是缘于痛苦等四谛之事物为对境。以何种方式为对境耶？请问如何等。彼亦等乃极
English
Its self-nature object, taking the four truths as the object, taking the view of no-self as the antidote, entering the aspects of impermanence, etc., becoming the cause of realizing one's own school, being free from clinging, the four kinds of conceptualizations are not long-term obstacles to Bodhi, so no matter what it is mixed with, it can also produce the result of not being mixed, thus it is established. It is said: The object and the aspect, the cause and the clinging force, protect the Bodhisattva, the nature of warmth, etc. is like this. The four kinds of conceptualizations, complete and practice, the small, medium, and large three kinds, the Hearers and Pratyekabuddhas are like rhinos, superior to those with precepts. Thus it is declared. Among them, the meaning of the object of the root of virtue belonging to the Hinayana, such as the warm position, etc., is the Blessed One again, etc. Again, it is a different door to show the oral instructions of Prajnaparamita. In Prajnaparamita, although it is a general statement, it is a general term for the nature of taking impermanence and other things as the object. Thus, in other occasions, the Blessed One said: Bhikshus, the Sutra should be declared in accordance with other Sutras. In the twenty-five thousand verses, from the perspective of the Hinayana included in the warm position, the venerable Shariputra, the Bodhisattva in this, form is impermanent, form is painful, form is empty, form is selfless, etc. are declared as such. There is this difference here, that is, this is a brief statement, and the other is a broad statement in terms of each truth, so there should be no doubt. The practitioner is the consciousness that has not entered into samadhi, and the practitioner is the consciousness that has entered into samadhi. It is said that the sixteen aspects of impermanence, etc., are the objects of things that depend on the four truths such as suffering. In what way is it the object? Please ask how, etc. He also, etc. is extremely
Tibetan
་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་དམིགས་པར་བྱ་བར་མི་རློམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་ཀྱི། མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་ཉན་ཐོས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་ན་ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྣམ་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ།། འོན་ཏེ་གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནི་དེའི་ཚེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ ཇི་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་བདེན་པའི་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པ་དག་གོ །ཇི་ལྟར་ན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེ་ན། ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་དག་མེད་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་མེད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་གྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་སེམས་མེད་པ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཚང་མས་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་ནས། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་གང་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་དོན་གང་གི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་དགོས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ
Chinese
不仅因为隐蔽而认为所知是可被指定的，而且，对于阻止执着等自性的任何能使获得菩提的智慧所指定的自性，也不应自满，即不要执着。这是说，通过法性的方式，也应具备不执着等品性。如是等等，是按照之前所说的道理。这里说，声闻在指定可被见到的事物等特征的事物时，因为是对我见的对治，所以是那种形态等等。菩萨在指定无常等特征的事物时，因为是对法见的对治，所以是那种不执着等等的形态。如果执着的实体不存在，那么因为它不存在，所以不可能是对治。然而，如果不是执着，那么眼睛等也同样会是，所以应该这样说：如何成为不相符的一方，那就是执着；如何成为对治的一方，那就是不执着。还有，如何成为不相符的一方呢？就像由不真实的分别念所引发的对有和无的执着。如何成为对治的一方呢？无论如何都要使这些不存在。还有，如何使这些不存在呢？如果知道这二者在胜义中是不存在的。像这样，具寿舍利子，如果心不存在，等等，这些将在后面立即解释。不执着等所有形态不都是合理的吗？具有领悟的人们如何认为是不执着的呢？因此，说了“那为何执着”，即“从哪个理由”。或者说，这个执着是什么东西的原因，即有什么必要呢？为了回答，说了“像这样”等等，因为一和
English
Not only because it is hidden that the knowable is considered to be designated, but also, for any nature of preventing attachment, etc., that is designated by the wisdom that enables the attainment of enlightenment, one should not be complacent, i.e., do not be attached. This means that through the way of the nature of phenomena, one should also possess qualities such as non-attachment. Thus, and so on, is according to the reason stated earlier. Here it is said that when the Hearers designate things with characteristics such as visible things, because it is the antidote to the view of self, it is that kind of form, etc. When Bodhisattvas designate things with characteristics such as impermanence, because it is the antidote to the view of phenomena, it is that kind of form of non-attachment, etc. If the entity of attachment does not exist, then because it does not exist, it cannot be an antidote. However, if it is not attachment, then the eyes, etc., would also be the same, so it should be said: How does it become an incompatible side, that is attachment; how does it become an antidote side, that is non-attachment. Also, how does it become an incompatible side? Like the grasping of existence and non-existence caused by untrue discriminations. How does it become an antidote side? By all means, make these non-existent. Also, how to make these non-existent? If one knows that these two are non-existent in the ultimate sense. Like this, Venerable Shariputra, if the mind does not exist, etc., these will be explained immediately afterwards. Are not all forms of non-attachment, etc., reasonable? How do those with understanding think that they are non-attached? Therefore, it is said, "Why then attach?", i.e., "From what reason?". Or, what is this attachment the cause of, i.e., what is the necessity? In order to answer, it is said, "Like this," etc., because one and