Tibetan
་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། མེད་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སེམས་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ན་སེམས་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བསམས་པའོ། །སེམས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགག་པ་འདི་ནི་མ་ཡིན་པའམ། མེད་པ་ལ་སྦྱར་ཡང་རུང་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཙམ་དུ་རློམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པར་མཐོང་ནས། ཅི་སེམས་གང་སེམས་མེད་པའི་སེམས་དེ་ཡོད་དམ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སེམས་མེད་པའོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ། ཅི་སེམས་མེད་པ་དེ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རིག་པས་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དགག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མེད་པ་ལ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དང་ མེད་པ་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཅན་རབ་འབྱོར་གྱིས་དེ་ཉིད་ལན་འདེབས་སུ་གཞུག་པར་འདོད་ནས། སླར་དྲིས་པའི་བྱ་བས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅི་སེམས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་ནི་སེམས་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སེམས་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །སེམས་མེད་པ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དམིགས་པར་འགྱུར་རམ། དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྔ་མ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་སྐྱེས་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི། །རྟག་དང་ཆད་ཉིད་གལ་ཞིག །ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་རྟོག་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་སུས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ། །ཡིག་སོགས་དགོད་པར་མི་ནུས་ལྟར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་མ་སྐྱེས་ལ། །ཆོས་སུ་རྣམ་རྟོག་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་དེ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་གཉི་གའོ། །ད་ནི་དེའི་ཚིག་ཉིད་ལན་དུ་སྦྱོར་བས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི
Chinese
由于远离了“妈”的自性，心的自性本质上是不生的，是光明的，因为完全清除了无有的所有虚妄之黑暗。因此，与无有执着等相无别的心，实际上不是心。心想：因为心是无自性的，那么与此无别，无有执着等的相，如何能真实地成为无有执着之境呢？所谓“非心”的否定，可以用于“非有”或“无有”，因为与仅仅认为有和无相关联，所以见到颠倒不退转。说了“什么心？哪个心？无心之心存在吗？”意思是：哪个心与无有执着等相无别，那个心实际上就是无心，所说的是，什么无心之心存在吗？以智慧来看，事物本身就是不存在的，所以对于非有，并非是否定，而是对于无有才是肯定，并且对于此，仅仅安立为有和无也是不存在的。具有这种想法的善现想要让他自己回答，所以再次以提问的方式说了“舍利子，你怎么想”等等。仅仅是无心的体性就是无心，因为那是它的体性，所以什么是无心本身呢？对于无心，没有成为所缘之相的实有存在吗？或者成为所缘之相而成为所缘吗？同样，对于无有也应当如此运用。要知道“或者”这个词，前一个依赖于后一个，后一个依赖于前一个。对于不生的自性而言，恒常和断灭是重要的。分别思念法的差别，是对自性的思念。就像任何人也不能在虚空中书写文字等一样，对于诸法不生，如此分别思念也是一样的。具有这种想法，所以说了“那是不存在的”，就是刚才所说的两种。现在用他自己的话来回答，所以说：具寿舍利
English
Since it is separated from the nature of 'Ma', the nature of mind is essentially unborn, it is luminous, because it completely clears away all the darkness of non-existence. Therefore, the mind that is inseparable from aspects such as non-attachment is actually not a mind. One might think: Since the mind is without self-nature, how can aspects such as non-attachment, which are inseparable from it, truly become the state of non-attachment? The negation of 'non-mind' can be applied to 'non-existent' or 'non-being', because it is related to merely thinking of existence and non-existence, so seeing the inverted without turning back. It is said, 'What mind? Which mind? Does the mind of no-mind exist?' meaning: Which mind is inseparable from aspects such as non-attachment, that mind is actually no-mind, what is said is, does the mind of no-mind exist? From the perspective of wisdom, things themselves are non-existent, so for non-existence, it is not a negation, but rather an affirmation for non-being, and even for this, merely establishing it as existence and non-existence is also non-existent. With this thought, Subhuti wanted to let himself answer, so he again said in the form of a question, 'Sariputra, what do you think?' etc. Merely the nature of no-mind is no-mind, because that is its nature, so what is no-mind itself? For no-mind, does the real existence that has not become the characteristic of an object of perception exist? Or does it become an object of perception by becoming the characteristic of an object of perception? Similarly, this should also be applied to non-existence. It should be known that the word 'or', the former depends on the latter, and the latter depends on the former. For the unborn self-nature, permanence and annihilation are important. Differentiating and thinking about the differences of dharmas is thinking about self-nature. Just as no one can write letters etc. in the sky, so too, for the unborn dharmas, such differentiating thought is the same. With this thought, he said, 'That is non-existent', which is the two things just mentioned. Now, using his own words to answer, he said: Venerable Sariputra
Tibetan
་བུ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བརྒལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅི་རིགས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྒལ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །ཅི་རིགས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བཟློག་པ་སྤོང་བ་སྟེ། མི་རུང་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་མེད་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དམ། མེད་པ་ཉིད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་གང་སེམས་དེ་ཡོད་དམ་ཞེས་བརྒལ་བར་རིགས། དེ་ལ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་མེད་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་མི་འགྲིག་གོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །ཆོས་ཅན་གང་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་སེམས་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ།། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས། །མེད་པར་དེ་ཉིད་ཁང་པ་ཡི། །སྟེང་དུ་འཛེགས་པར་བྱ་བ་ནི། །མཁས་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་མེད་པ་དེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སེམས་མེད་པ་ཉིད་འདི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་གོམས་པར་བྱས་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་མི་འགལ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་སོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མཆོད་པར་སྟོན་པའི་ཚིག་གོ །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གི་མཐུས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བདག་དང་གཞན་ལ་གདུང་བར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ལ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་མེད་པ་ཉིད་སྟོན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམ་པར་བསྒྱུར་ནས་སྦྱར་རོ། །ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་མཚར་བས་ལན་གཉིས་བརྗོད་པའོ། །གང་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཐབས
Chinese
“儿子，如果”等等这样说了，辩论是什么，那会怎么样呢？辩论就是反驳。 “会怎么样呢”这句话是拒绝抛弃，是不行的同义词。那就是寿命具足的舍利子这样说等等。这样想，无心者有吗？没有者既没有也不可见，那么你用什么心去想呢？可以这样辩论。对此，为什么说无心呢？认为仅仅是无心而已。因此，认为存在于事物和非事物的自性中是不对的。如果法性是无心，因为对无境没有否定的作用，所以无心也是没有的。这样说就是寿命具足的善现说无心本身又是什么呢？ 真实世俗的场合，没有在那里登上房屋之上，对于智者来说是不合适的。因为用这句话回答了瑜伽士的世俗。寿命具足的舍利子说了无心是不变的等等。无心本身从一个到另一个传递而习惯后，因为是成佛之地不变的圆满之因，所以是不变的。因为也是不颠倒地成为圆满之因，所以是无分别的。即使那样，也说是不违背证悟之法的。说了“之后”等等。 “怎么样”是指什么方式。 “又”这个词是表示供养的词。 “无烦恼”是指以何种三摩地的力量，对于其他众生相续中，不生起以自他痛苦之义而发出声音的烦恼，那就是无烦恼三摩地。如安住于此等之中的殊胜者所说，因为显示了无心本身，所以将“说”这个词转换后连接。 “好啊好啊”是因为惊叹而说了两次。如果以佛陀的威力
English
Having mentioned "son, if" and so on, what is the debate, what will happen? Debate is refutation. The phrase "what will happen" is to reject abandonment, it is a synonym for unacceptable. That is, the life-endowed Shariputra said this and so on. Thinking like this, does the mindless one exist? If the non-existent is neither non-existent nor visible, then what mind do you use to think? It is appropriate to debate like this. To this, why is it said to be mindless? It is thought to be merely mindless. Therefore, it is wrong to assert that it exists in the nature of things and non-things. If the dharma nature is mindless, because there is no negation for the objectless, so mindlessness is also non-existent. Saying this is the life-endowed Subhuti saying what is mindlessness itself? In the context of true conventionalities, it is not appropriate for the wise to ascend above the house where there is nothing. Because this sentence answers the yogi's conventionalities. The life-endowed Shariputra said that mindlessness is unchanging and so on. Mindlessness itself, when passed from one to another and becomes familiar, is unchanging because it is the perfect cause of the unchanging state of Buddhahood. Because it is also the cause of perfect accomplishment without inversion, it is non-conceptual. Even so, it is said that it does not contradict the Dharma of realization. He said "after" and so on. "How" refers to what manner. The word "again" is a word that indicates offering. "Without affliction" refers to what kind of samadhi power, for the sake of other beings' continuums, the affliction of uttering sounds with the meaning of self and other suffering does not arise, that is the samadhi without affliction. As the excellent ones who abide in these have said, because it shows mindlessness itself, the word "say" is transformed and connected. "Good, good" is said twice because of amazement. If by the power of the Buddha