Tibetan
གས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དུ་ཆོས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པས་ན་མཉམ་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་རིག་སྔགས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དགོས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རིག་སྔགས་འདི་ལ་བསྟན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གི་ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་མ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་དག་ལྷ་མ་ཡིན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱལ་ཞིང་དོན་ཆེན་པོ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་སྩོལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་དང་པོ་ཁོ་ནར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ཏེ། རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་གཞན་དུ་བཤད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པའི་བཤད་པ་ནི་གཞུང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཡང་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྒྲའི་དོན་ནི་བརྡ་བས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ །དཀྱུས་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཚིག་བཤད་ པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རིག་སྔགས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་ནས་སོ། །ད་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེང་སང་སྟེ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་ཕྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང༌། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཕྲ་མ་དང༌། ཚིག་རྩུབ་པོ་དང༌། ངག་འཁྱལ་བ་དང༌། བརྣབ་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་བཞི་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། ཡན་ལག་བཞི་པ་དང་ལྡན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག
Chinese
好的。当如来之神圣佛法衰落时，由于圣母的力量，在世间行持佛法等得以进入，因此与无与伦比的如来们一同是平等性，故为不平等与平等的明咒。如前所说之方式即是明，若非如此，则世尊母之大明咒等为何之故？以“为何”之问迎接必要性。如是，对于“指示此般智慧到彼岸之明咒”等经文的回答，则会变得毫无意义。因此，凡是战胜大天等，并能极大地赐予成就大事之果者，世尊“此般智慧到彼岸即是大明咒”等最初经文中所说之那些情况，应理解为没有重大意义，而将大明咒等另作解释。因此，不应认为如前所说之解释与经文不符，因为词语的意义是由约定俗成的。顺便提及即可。应以通常方式解释词语，即依靠此明咒，即获得智慧到彼岸。现在，即指当今，即现在之时。十善业道，即断绝杀生、不予而取、邪淫、妄语、离间语、恶语、绮语、贪欲、嗔恚、邪见，即是十善业道。四禅是指从等持中产生的色界自性之四禅。其中，初禅是具有寻、伺、喜、乐、一心等五支。二禅是具有内净、喜、乐、一心等四支。三禅是舍、念、正知、乐、一心。
English
Okay. When the sacred Dharma of the Tathagata declines, practices such as engaging in Dharma in the world enter due to the power of the Queen Mother. Therefore, being equal with the incomparable Tathagatas, it is the mantra of the unequal and equal. The way it is explained as mentioned before is knowledge. If it is not like that, then why is it that the great mantra of the Bhagavati Mother and so on? By welcoming the necessity with the question "why?" Like this, the answer to the scriptures such as "pointing out this mantra of wisdom gone beyond" would become meaningless. Therefore, those who conquer great deities and so on, and greatly bestow the fruit of accomplishing great deeds, the Bhagavan's "this wisdom gone beyond is the great mantra" and so on, the initial scriptures, should be understood as not having great significance, and the great mantra and so on are explained differently. Therefore, one should not think that the explanation as mentioned before does not conform to the scriptures, because the meaning of words comes from convention. It is enough to mention it in passing. The words should be explained in the usual way, that is, relying on this mantra, that is, obtaining wisdom gone beyond. Now, it refers to the present, that is, the present time. The ten paths of virtuous actions are abstaining from killing, taking what is not given, sexual misconduct, lying, divisive speech, harsh speech, idle talk, covetousness, malice, and wrong views, which are the ten paths of virtuous actions. The four dhyanas refer to the four dhyanas of the nature of the form realm arising from samadhi. Among them, the first dhyana has five branches: initial thought, sustained thought, joy, happiness, and one-pointedness of mind. The second dhyana has four branches: inner clarity, joy, happiness, and one-pointedness of mind. The third dhyana is equanimity, mindfulness, clear awareness, happiness, and one-pointedness of mind.
Tibetan
་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་གཙོར་གྱུར་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པ་མཚུངས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །རབ་ཏུ་འབྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའོ། །དགའ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡིད་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དགའ་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མཛའ་བོ་དང་དགྲ་བོ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་འདི་དག་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་པ་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་ནི་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི་རྨོངས་པའོ། །འདི་ནི་ཞི་བ་པ། འདི་ནི་གྱ་ནོམ་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་པ་མ་ཡིན་པའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང། ཅི་ཡང་མེད་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ། ལུས་དང་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་དང༌། ལྷའི་མིག་དང༌། ལྷའི་རྣ་བ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གོ །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མདོར་བསྡུ་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལས་སྤྱོད་པ་
Chinese
即具有五支。第四禅是舍清净，念清净，非苦非乐的感受，以及心一境性，即具有四支。被称为具有菩提分，有些人说是以无漏为主。另一些人则解释说，以方便智慧完全摄持的力量，即使是有漏也同样是菩提分，即具有作为因的，是相等的。所谓善分别，就是善于了解。所谓四无量，慈和悲是完全没有嗔恨的自性，希望众生依次具有安乐和远离痛苦。喜是对于正在成办的众生，具有内心喜悦的体性。舍是对待亲友和怨敌，没有贪恋和愤怒。因此，这些是缘于无量众生，所以称为无量。所谓四无色入定，即思惟虚空无边，思惟识无边，思惟一无所有。想是果实和刺。无想是愚痴。这是寂静者，这是殊胜者，即像这样思惟，不是无想也不是非无想，像这样作意，依次是虚空和，识和，一无所有和，非想非非想处，因为压倒了色的想，所以是无色，因此无色本身就是无色，因为成办了身心平等，所以称为四入定。所谓六神通，即神变，天眼，天耳，知他心，宿命随念，以及知漏尽，这称为六神通。三十七菩提分法将在下面讲述。总而言之，等等，总的来说，从贪欲等八万四千行中修行。
English
That is, it has five branches. The fourth meditation is pure equanimity, pure mindfulness, a feeling that is neither suffering nor happiness, and one-pointedness of mind, that is, it has four branches. It is called having the limbs of enlightenment, and some say that it is mainly due to being without outflows. Others explain that by the power of being completely grasped by the wisdom of skillful means, even that which has outflows is equally a limb of enlightenment, that is, it has that which is the cause. The so-called good distinction is to understand well. The so-called four immeasurables, loving-kindness and compassion are the nature of being completely without hatred, wishing sentient beings to have happiness and be separated from suffering in order. Joy is the joy of the nature of inner happiness for sentient beings who are accomplishing it. Equanimity is being without attachment and anger towards friends and enemies. Therefore, these are called immeasurable because they are focused on immeasurable sentient beings. The so-called four formless absorptions are thinking that space is infinite, thinking that consciousness is infinite, thinking that there is nothing at all. Perception is fruit and thorns. Non-perception is ignorance. This is the peaceful one, this is the excellent one, that is, thinking like this, it is neither non-perception nor non-non-perception, thinking like this, in order, space and, consciousness and, nothing at all and, neither perception nor non-perception realm, because the perception of form is suppressed, so it is formless, therefore formlessness itself is formless, because it accomplishes the equality of body and mind, so it is called four absorptions. The so-called six superknowledges are magical power, the divine eye, the divine ear, knowing the minds of others, remembering previous lives, and knowing the exhaustion of outflows, which are called the six superknowledges. The thirty-seven factors of enlightenment will be explained below. In short, and so on, in short, practice from the eighty-four thousand practices of desire and so on.