Tibetan
ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཡས་པའི་དོན་ཁོ་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་དགག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྟན་པའི་ངག་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོག་མ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟེ་རྒྱུའོ། །དབུས་ནི་ཡོད་པའི་དུས་སུའོ། །ཐ་མ་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟེ་འཇིག་པའོ། །དེ་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་གྲངས་ནི་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའི་རྣམ་པ་བཀག་ནས་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཡས་པའོ། །ཡོད་པའི་དུས་ནི་མཐའ་གཉིས་སུ་གྱུར་པས་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་མུར་ཟུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་པ་ནི་མུ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྲས་བུ་གང་ཞིག་གང་གི་ལྡོག་པ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་མཐའ་མཐོང་ལ། སྐད་ཅིག་མ་ཐམ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་མཐོང་ཞིང༌། ཡོད་པ་ ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དབུས་སུ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐམ་དེ་ཅི་ལྟར་མི་དམིགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གྱི་རྣམ་གྲངས་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་ནས། སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ༌། །སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་
Chinese
说的是，对于集起知为法，以及对于集起知法之忍将会生起。无限之义唯以遮遣集起四相之门而显示，即如“乔尸迦，以所缘无限之故”等。为了阐释所略示之语，而说“乔尸迦，如何是”等。初者，乃先前之边际，即因。中者，乃存在之时。末者，乃后来之边际，即坏灭。所谓“因此”，乃因无有初始之边际等。摄略者，乃说“乔尸迦，以此等名相”，名相即是显示。如是，以最初之所缘无限，遮遣因之相，为了遮遣集起之相，为了宣说所缘无限之义，而说“乔尸迦，复次”等，以远离先前之边际与后来之边际之故，是为无限。存在之时，因成为二边，故从一切处完全断绝，是为滞碍，无有彼者，即是无碍。宣说彼者，即如“彼等之初”等。何果随逐何者之还灭与随行，彼即是彼之因，因此见到先前之边际，且因见到一切刹那，故亦见到后来之边际，以知为存在之故，那么于中间岂非极度存在耶？为了迎接“初始、中间与末尾，为何不可见”之疑惑，而以“为何耶”迎接，所谓“以识而具相与无相”，即是以识而具相与无相之识，此乃余文。所谓“以此等名相”，即是不仅是先前之名相而已之意。如是显示二种所缘无限之后，为了宣说有情无限，而说“有情无限，无有边际”。如先前一般，以“为何耶”迎接疑惑后而说，即如“有情”等。此处亦如先前一般，从心中取出。有情无限。
English
It is said that when one knows the arising as Dharma, and when one knows the Dharma of arising, forbearance will arise. The meaning of infinity is shown only through the gate of negating the four aspects of arising, such as "Kaushika, because the object of focus is infinite," and so on. To explain the briefly stated words, it is said, "Kaushika, how is it?" and so on. The beginning is the previous limit, which is the cause. The middle is the time of existence. The end is the later limit, which is destruction. "Therefore" means that there is no initial limit, and so on. Abbreviation is saying, "Kaushika, with these names," and the names are the display. Thus, by the infinity of the initial object of focus, the aspect of the cause is negated. In order to negate the aspect of arising, and in order to declare the meaning of the infinity of the object of focus, it is said, "Kaushika, furthermore," and so on. Because it is separated from the previous limit and the later limit, it is infinite. The time of existence is stuck because it has become two limits, so it is completely cut off from everything, and the absence of that is unobstructed. Declaring that, it is like "the beginning of those," and so on. Whatever result follows the reversal and following of whatever, that is its cause, so the previous limit is seen, and because all moments are seen, the later limit is also seen, and because it is known as existence, then isn't it extremely existent in the middle? In order to welcome the doubt of "Why are the beginning, middle, and end not visible?", it is welcomed with "Why is it?", and the so-called "with characteristics and without characteristics by consciousness" is the consciousness with characteristics and without characteristics by consciousness, which is the remaining text. The so-called "with these names" means not only the previous names. Thus, after showing the two kinds of infinite objects of focus, in order to declare infinite sentient beings, it is said, "Sentient beings are infinite, without limit." As before, after welcoming the doubt with "Why is it?", it is said, such as "sentient beings," and so on. Here too, as before, it is taken out from the heart. Infinite sentient beings.