Tibetan
ཡིན་པར་གཟུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་ཟེར་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། །འདི་ལྟར་སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་སྔར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོ་སོ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་ པ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་པར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་གང་གིས་བཟོད་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་འདི་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོ་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་གང་གིས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དག་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ངེས་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་མཐོང་པ་མེད་པས་ཐ་མ་ལམ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་གསུམ་ལ་ཡང་སྔོན་མེད་པའི་མཐོང་བ་མ་ཚང་བས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མཐོང་པའི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ནི་ཁས་མ་བླངས་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པས་ནི་གཟུང་བ་རྟོགས་ལ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་ནི་འཛིན་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་མཚན་མས་གནས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྒྱུ་མཚང་བ་མེད་པར་སྤ
Chinese
应当这样理解。有些人说，其中的十五个刹那，是“未见因见而见道”。这样说是不合理的。像这样，在加行道中，以苦谛为例，首先以分别的方式，对苦谛各自亲自现量体验苦谛的无漏智慧，以见到苦谛而断除应当断除的烦恼，这称为苦法智忍。以智慧在忍之后现证解脱，这称为苦法智。在苦法智之后，对于苦法智忍和苦法智，认为“这是随顺圣法”，各自亲自现量体验的无漏智慧，这称为苦集灭道四谛的随顺智忍。以智慧确定随顺智忍，这称为苦集灭道四谛的随顺智。同样，对于其余的谛，也应当根据情况了解忍和智。这十六个刹那理应是见道，如果仅仅是十五个刹那，那么对于道的随顺智忍就无法确定。如果说，因为没有未见，所以最后的道随顺智的刹那不是见道，如果真是这样，那么对于苦等三个谛，因为没有先前未见的圆满，所以随顺智的刹那不是见道，因此就只有十二个刹那了。但事实并非如此，所以这是不合理的。如是说：“谛与谛之忍，智之刹那四，道智即见道，此说具利益。”这样说的。其中，以法智忍和法智证悟所取，以随顺智忍和随顺智证悟能取。对于所有的忍和智，瑜伽士应当了知安住于无相之相。有些人说，没有过失地舍弃。
English
It should be understood as such. Some say that the fifteen moments are "the path of seeing because of seeing what was not seen." This is unreasonable. Like this, in the path of application, taking the truth of suffering as an example, first, in a discriminating way, each person directly experiences the stainless wisdom of the truth of suffering, and by seeing suffering, abandons the afflictions that should be abandoned. This is called the forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering. The wisdom that directly realizes liberation after forbearance is called the knowledge of the Dharma of suffering. After the knowledge of the Dharma of suffering, for the forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering and the knowledge of the Dharma of suffering, thinking "this is in accordance with the noble Dharma," the stainless wisdom that each person directly experiences is called the forbearance of the subsequent knowledge of the four truths of suffering, origin, cessation, and path. The wisdom that determines the forbearance of the subsequent knowledge is called the subsequent knowledge of the four truths of suffering, origin, cessation, and path. Similarly, for the remaining truths, one should also understand the forbearance and knowledge as appropriate. These sixteen moments should be the path of seeing. If it is only fifteen moments, then the forbearance of the subsequent knowledge of the path cannot be determined. If it is said that because there is no unseen, the last moment of the subsequent knowledge of the path is not the path of seeing, if that is the case, then for the three truths of suffering, etc., because there is no complete previous unseen, the moment of subsequent knowledge is not the path of seeing, so there would only be twelve moments. But that is not the case, so this is unreasonable. As it is said: "The truth and the forbearance of the truth, the four moments of wisdom, the path of knowledge is the path of seeing, this is said to have benefits." That's what it says. Among them, the object is realized by the forbearance of the knowledge of the Dharma and the knowledge of the Dharma, and the subject is realized by the forbearance of the subsequent knowledge and the subsequent knowledge. For all forbearance and knowledge, the yogi should know to abide in the sign of no sign. Some say that abandoning without fault.
Tibetan
ང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དུས་སུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ།། དེ་ཡང་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ལམ་བསྒོམས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་རྣམ་པར་བསལ་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་དེས་ན་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བའི་ཚོགས་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བླང་བ་ཡིན་ལ། གྲོལ་བ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པར་མཐོང་བ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་དེའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའམ་སྟོང་པ་ཞེས་སྒྲོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། དོན་གྱི་རྣག་གི་ངོ་བོ་གཅིག །བདག་ཉིད་མངོན་སུ་མ་ཡིན་པ་ལ། །ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱ་གང༌། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོག་པ་ལས་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་མཐོང་པའི་ལམ་ལ་སྒོམ་པ་གཞན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ལེགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་འདོད་དོ། །གཟུགས་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས། །ཉ་ཕྱིས་ལས་དངུལ་རྣམ་པ་ལྟར། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་གཞན་སྦྱོར་མི་བྱེད་ན། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ལས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དྲུངས་ནས་དབྱུང་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་སྒོམ་པ་གཞན་ཡང་
Chinese
因為我無能為力，見到痛苦就應當捨棄，在捨棄之時就捨棄集諦。因為那樣就能現證滅諦。 而且，因為其他不合理，所以修道。對於集諦等等也是如此。這樣，依賴於果的現證，大乘見道上的現證只有一剎那。對於每一個諦，因為遣除了顛倒，所以以各別自證的現證道十六剎那就能現證，因此安立的入流等等是善安立的，他們這樣說。其他的人認為，壞聚見等等的見解之聚和貪欲等等的煩惱之聚，都是以承許事物真實存在的顛倒而完全接受的。解脫是因為見到無所緣而產生的，因此僅僅是與之相應，其餘的修習都是為了那個目的，就像他們所說的那樣，以所有法都是無實或空性的方式進行宣揚的人們，他們的修習圓滿時： 真實義的膿的體性唯一。 自性不是顯現的。 量們所應觀察的是什麼？ 未見的部分還有什麼？ 以這樣的方式，產生能如實了知一切法自性的無漏智慧，成為一切法的對境。因此，他們說，從各別自證的現證來看，見道的現證只有一剎那。如果那樣，因為僅僅一剎那就能了知一切相，所以以其他相來修習見道是不合理的，因此隨順於善妙出離道的入流等狀態是如何產生的呢，這是隨順於善妙出離道的人們所希望的。從見到相似的色法中，就像從魚鰾中取出銀子的樣子。如果因為是錯亂的原因，如果不施加其他的功德，如果變成那樣，當存在一些錯亂的原因，從中增益其他的相時，為了從顛倒產生的煩 惱中連根拔起，也需要以其他相來進行其他的修習。
English
Because I am incapable, suffering should be abandoned upon seeing it, and at the time of abandoning, the origin should be abandoned. Because of that, cessation is realized. Moreover, because other things are unreasonable, the path is cultivated. It is the same for the origin and so on. Thus, depending on the realization of the result, the realization on the Mahayana path of seeing is only one instant. For each truth, because the inversions are eliminated, the path of individual self-realization is realized in only sixteen instants, so the establishment of entering the stream and so on is well established, they say. Others think that the collection of views such as the view of the aggregates of destruction and the collection of afflictions such as desire are all completely accepted with the inversion of accepting things as truly existing. Liberation arises from seeing without an object of focus, so the remaining cultivation is for that purpose, just as they say, those who proclaim that all dharmas are unreal or empty, when their cultivation is complete: The nature of the pus of true meaning is one. Self-nature is not manifest. What should the valid cognitions examine? What other unseen part is there? In this way, the uncontaminated wisdom that realizes the self-nature of all dharmas arises, becoming the object of all dharmas. Therefore, they say that from the realization of individual self-realization, the realization of the path of seeing is only one instant. If that is the case, since all aspects are realized in only one instant, it is unreasonable to cultivate the path of seeing with other aspects, so how do the states of entering the stream and so on arise, which follow the path of good renunciation? This is what those who follow the path of good renunciation desire. From seeing similar form dharmas, it is like taking silver from a fish bladder. If it is because of confusion, if other qualities are not applied, if it becomes like that, when there are some causes of confusion, when other aspects are added from them, in order to uproot the afflictions arising from inversion, it is also necessary to perform other cultivations with other aspects.