Tibetan
་བརྗོད་པ་ནི་སྟོན་ཅིང་འཆད་དོ་སྙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རང་བྱུང་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱིས་བསྟན་ཡང་མི་དགོས་ལ། །བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུའི་རྟགས་ཚིག་མེད་པས་གང་གིས་ཡེ་ཤེས་ཟབ་མོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་པ། ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་པ་ཡང་ཡིན་ལ་མི་སྨྲ་བ་ཡང་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་རྣམས་པར་མ་དཔྱད་པར་ཚིག་ཏུ་མི་སྨྲ་བས་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་པས་ན་ཆོས་སྟོན་པ་སྨྲ་བ་ཡང་གཡེང་བ་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་གཡེང་བས་ཀྱང་རྒྱུད་ཤས་ཆེར་འཁྲུག་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན་འདི་ལྟར་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་མེད་པར་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་དང་ མཚུངས་པར་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་དོན་གང་ལ་རྣམ་བ་གང་ལྟར་གང་གིས་ཉན་པར་འདོད་པ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲ་མེད་པར་ཡང་དོན་དེ་སྣང་བར་འགྱུར་པས་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གང་གང་དོན་ནི་གང་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་འདོད་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་སྒྲ་མེད་ཀྱང༌། །དོན་དེ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས་གཞན་དུ་ན་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་མི་འཐད་པས་ན། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྣལ་མ་ཉིད་བརྗོད་པ་ལ་ནི། ལྷའི་བུ་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་རིང་བ་ལས་ཀྱང་ཆེས་རིང་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོ་ཤིན་ཏུ་རིང་བས་ཀྱང་རིང་བ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །གནས་པར་འདོད་པ་ནི་མི་གཡེང་པར་གྱུར་པར་འདོད་པའོ། །དེས་བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་དེས་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ལམ་ཤེས་པ་འདི་ལམ་བརྟེན་པར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ཀྱང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུང་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ སྤངས་པས་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ལམ་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ནི་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ་ཞིས་བྱ་བ་ནི། དེས་བཟོད་པ་འདི་ལམ་བརྟེན་པར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལས་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ལ་བསྒྲེ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ན་སྤངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་མ་སྤངས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང༌། གཟུང་བ་མེད་ན་དེར་འཛིན་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ཆོས་ཉན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟ་བུའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉན་པ་པོ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་རང་སངས་རྒྱས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་དག་ཁོ་པོ་ལ་ཆོས་ཉན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་ཞིང་དེ་མེད་པར་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་འགགས་བཞིན་པས་འཕངས་པའི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བག་ཆགས་སད་བ་ལས་སྐྱེས་བའི་ཕྱིར། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོ
Chinese
被称为“表达就是示现和讲述啊”的缘故。如是说：“为了证悟自生之自性，即使他人指示也不需要，如犀牛角般的智慧，显现为甚深之体性。”如此宣说。由于没有果的能立，以何能成就甚深智慧？也不应说既是说法者，又是不语者，怎么可能呢？因为未经分别、未经观察，不以言语表达，表达就是分别散乱。因此，说法者说话也是成就散乱，并且由于分别散乱，心续更加紊乱，如此思量。佛陀薄伽梵往昔为菩萨时，曾如是发愿：我获得佛陀之位后，如如意宝般，即使不以言语表达，也能利益有情。与佛陀 相同，诸位独觉佛也如是发愿。因此，彼等在自己证悟菩提之时，凭借往昔的愿力等，对于任何事物，以任何方式，任何想要听闻者，在其识田中，也以彼等方式，即使无声，彼等意义也会显现，因此称为无声说法。其他经部中也说，诸位独觉佛以身体说法，同样，帝释天也以心意用偈颂回答等等。如是说：“对于任何事物，任何想要听闻者，对于彼等，即使无声，意义也会如彼等显现。”如此宣说。如是显示差别后，否则，如果因不是殊胜的，则果不是殊胜的，因此不合理。因此，殊胜者们的道就是殊胜的，如此表达真实的独觉佛之道，即“天子们，因此”等等。因为天子您自己从远处也进入最远处等等，说了此等理由，因此，也请了解其他这些，这是剩余的部分。如是，
English
It is said to be "expressing is showing and telling." It is also said, "For the sake of realizing the self-arisen nature, even if others point it out, it is not needed. The wisdom like a rhinoceros horn is manifested as profound itself." Thus it is said. Since there is no sign of the result, how can profound wisdom be achieved? One should not say, how can it be both a speaker of Dharma and a non-speaker? Because without discrimination and without examination, not speaking in words, expression is distraction. Therefore, speaking the Dharma is also accomplishing distraction, and also due to distraction, the mind stream becomes more disturbed, so thinking. When the Buddha Bhagavan was formerly a Bodhisattva, he made this aspiration: After I attain Buddhahood, like a wish-fulfilling jewel, even without speaking in words, may I be able to benefit sentient beings. Similar to the Buddha, the Pratyekabuddhas also made such aspirations. Therefore, at the time of their own enlightenment, by the power of past aspirations and so on, for any matter, in any way, whoever desires to hear, in their consciousness, in that very way, even without sound, that meaning will appear, therefore it is called teaching the Dharma without sound. In other Sutras, it is also said that the Pratyekabuddhas teach the Dharma with their bodies, and similarly, Indra also replied with verses in his mind, and so on. It is said, "For whatever matter, whoever desires to hear, for them, even without sound, the meaning will appear as such." Thus it is said. After showing the distinction in this way, otherwise, if the cause is not special, then the result is not special, therefore it is not reasonable. Therefore, the path of the distinguished ones is only distinguished, thus expressing the true path of the Pratyekabuddhas, that is, "Sons of the gods, therefore," and so on. Because you, sons of the gods, enter even the farthest from afar, and so on, having spoken these reasons, therefore, please also understand these others, this is the remainder. Thus,
Chinese
想要说的是，进入到极其长久等等之中。想要获得，就是想要现量见到。想要安住，就是想要不散乱。因此，所谓“不依赖此忍”，是指那个人不可能依赖于具有对法 निश्चित（藏文：ངེས་པར་རྟོགས，梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思： निश्चित）的理解的忍的对境的道智，如果不是这样，理解就不合理。这也说明了道智本身就是所有道的对境。从自佛的道的角度来说，显示差别是这样说的：自佛们超胜的道是什么呢？那就是舍弃了所取之分别念，因此具有该自性的道智，不仅如此，而且也是声闻等道的自性。如是应结合，所谓“如是应结合”，是指“因此，此忍不能成立为道之所依”这句话，应与一次返回之果的“想要获得”等三个词语结合，这是总结语。说“仅仅舍弃了所取之分别念”，就表明没有舍弃能取之分别念，而且，如果无有所取，则无有能取。想到这不合道理，就说了“长老善现对此如何听法”等等。所谓“如何”，是指分别念，即具有如何的能取分别念，才是成为自佛乘之法的法器之听法者呢？意思是说，什么样的自性才应被认为是自佛呢？为了回答，就说了“天子们，我听法是”等等。想法是这样的：如果存在自相之事物，那么生起执持它的无分别念的自相，并且不是没有它，这如果是事物的法性，那么，由于生起于从无始时期的色等执持的分别念的识灭尽时所抛弃的自相续的习气苏醒，所以生起能取之分别念。
English
It is intended to say that it enters into what is extremely long, and so on. Wanting to obtain is wanting to directly perceive. Wanting to abide is wanting to be without distraction. Therefore, "not relying on this forbearance" means that it is impossible for that person to rely on the path-wisdom that has the object of forbearance of a definite understanding of the Dharma, because if it were not so, understanding would not be reasonable. This also shows that path-wisdom itself is the object of all paths. From the perspective of the path of the self-Buddha, the distinction is shown by saying: What is the path that is superior to the self-Buddhas? It is the path-wisdom that has the nature of abandoning the conceptualization of the object of grasping, and not only that, but also the nature of the path of the hearers and so on. It should be combined in this way, and "it should be combined in this way" means that the sentence "therefore, this forbearance cannot be established as the basis of the path" should be combined with the three words "wanting to obtain" etc. of the fruit of once returning, which is the concluding remark. Saying "only abandoning the conceptualization of the object of grasping" shows that the conceptualization of the subject of grasping has not been abandoned, and if there is no object of grasping, then there is no subject of grasping. Thinking that this is unreasonable, it is said "How does the elder Subhuti listen to the Dharma?" and so on. "How" refers to conceptualization, that is, with what kind of conceptualization of the subject of grasping is one a listener who has become a vessel of the Dharma of the self-Buddha vehicle? The meaning is, what kind of nature should be considered a self-Buddha? In order to answer, it is said "Sons of the gods, my listening to the Dharma is" and so on. The idea is this: if there is a self-characterized thing, then the self arises from the non-conceptual mind that grasps it, and it is not without it, and if this is the nature of things, then, because it arises from the awakening of the habitual tendencies of one's own continuum that are abandoned when the consciousness of the conceptualization of grasping at forms etc. from beginningless time ceases, the conceptualization of grasping arises.