Tibetan
།དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སློབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་པའོ། །ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྫོགས་པའི་དོན་ཏོ། །ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཆོས་གང་ཡང་མ་དམིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་མ་གཟིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འཐད་པའི་མི་དམིགས་པ་བསྒོམས་པས་རྒྱས་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་ལ་མངོན་པར་ཞེ་ན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ས་བཅུ་དག་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བཤད་དེ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། གང་གིས་དེ་དག་གི་ལམ་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་དེ་དག་ཅི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས། རེ་ཞིག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ནས་འཁོར་དེའི་ནང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཕྲད་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔོན་ཐོས་པ་གང་ཡང་རུང་ བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་སྦྱིན་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་བརྡར་གྲངས་པའི་སྒྲའོ། །ཚིག་ནི་སྒ་བསྡུས་པའོ། །གཏམ་དུ་བྱས་པ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་གཏམ་གྱི་སྒོ་དེ་དང་དེ་ནས་དྲིས་པ་དང་ལན་གྱི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་པའོ། །དེ་དག་སྨྲ་བ་ནི་ཤེས་པར་རུང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྡའི་དབང་གིས་བརྗོད་པ་ན་དེ་དག་དོན་དང་བཅས་པར་རྟོགས་པའོ། །གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གང་ཅི་སྨྲ་ཞིང་བརྗོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལུང་ལས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། རང་སངས་རྒྱས་
Chinese
那么，这会变成什么呢？ 就像说“如此学习”等等一样，像这样修习，就会安住在以通过修习所证悟的殊胜之法的自性——般若波罗蜜多的境界中。正因为如此，就不会与此作意分离。 “是啊”的意思是圆满完成。 语言的意义是这样的：因为如来现证菩提成佛后，实际上没有执着任何法，因此这些事物仅仅显现为幻化的自性。所以，不要以显现的方式安住于由量士夫未见之理所成立的，通过修习不缘而增长的，恒常入流之果，以及入流等十者之中，应当如此修习。 如是说：“从十地开始，以不驻留的增长来显示，宣说成为法的殊胜，为何呢？因为佛陀了知后，未见诸法。” 即使应该在声闻道的下面讲述独觉道，但为了消除“以何种方式使他们的道不同于声闻，他们如何超胜”的疑惑，为了暂时确立超胜之处，所以说“从那时起，在那集会中”等等。 “凡是那些”的意思是，因为词缀的简略，所以是“先前听闻的任何”的同义词。 “夜叉之声”的意思是，那些夜叉以自己的符号来计数的音声。 “词”是语的简略。 “讲述”是指想要表达的意义完全圆满，是“大清净”的同义词。 “善说”是指从那个又那个谈话的门径中，以提问和回答的言辞来说。 “说那些”的意思是“可以知道吗？”，意思是说，通过符号的威力来说，那些能够理解其意义。 “具寿善现尊者说什么，说什么”等等，经文中说，声闻众依赖于他人教导而证悟自己的菩提，是这个意思。 独觉
English
Then, what will this become? Just as it is said, "Thus learning," etc., by meditating in this way, one will abide in the state of the Perfection of Wisdom, which is the nature of the supreme Dharma realized through meditation. Precisely because of this, one will not be separated from this attention. The meaning of "Yes" is the completion of thorough action. The meaning of the words is this: Because the Thus-Gone One, having manifestly awakened to enlightenment, did not apprehend any Dharma whatsoever in reality, therefore these things appear only as the nature of illusion. Therefore, do not abide in the manner of manifestation in the fruit of constantly entering the stream, which is expanded by meditating on non-apprehension, established by the reasoning unseen by a valid person, and in the ten, such as entering the stream. One should meditate in this way. It is also said thus: "Starting from the ten grounds, by showing the unresiding increase, it is declared to become the supreme of Dharma. Why? Because the Buddhas, having known, did not see the Dharmas." Even though it is appropriate to speak of the Solitary Buddha's path below the Hearer's path, in order to dispel the doubt of "In what way does their path differ from the Hearers, how do they excel?" In order to temporarily establish the excellence, it is said, "From then on, in that assembly," etc. "Whatever those are" means that because of the abbreviation of the suffix, it is synonymous with "any previously heard." "The sound of Yakshas" means the sounds counted by those Yakshas in their own symbols. "Word" is an abbreviation of speech. "Telling" refers to the complete fulfillment of the meaning one wishes to express, and is synonymous with "great purity." "Well-spoken" refers to speaking in words of questions and answers from this and that gateway of conversation. "Saying those" means "Can it be known?", meaning that by speaking through the power of symbols, those can understand its meaning. "The venerable and long-lived Subhuti, what does he say, what does he say?" etc., the sutra says that the Hearers realize their own enlightenment relying on the teachings of others, that is the meaning. Solitary Buddha
Tibetan
ནི་སྔོན་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་བསྟན་མི་དོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་ཅིག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེས་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དང་བཅས་པར་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །འཆད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་སྟོན་པ་ནི་འཆད་པའོ། །དྲིས་ནས་ལན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་གཉི་ག་གདུལ་བྱ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཆད་པ་ནི་སྟོན་པའོ། །བག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སོང་སྟེ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །ལྷའི་བུ་རྣམ་ནི་རྟོག་པའི་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུ་ལས་གྱུར་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ལས་བརྩམས་ཏེ། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཅི་ཡང་མེ་སྨྲ་ན་དེ་རྣམས་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་དོན་དུ་ལྷའི་བུ་དག་ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ལན་གཉིས་སྨོས་པ་ནི། ངོ་མཚར་དང་ནི་རྩོད་པ་དང༌། །ཁྲོ་དང་ཞུམ་དང་ངེས་གཟུང་ དང༌། དད་དང་དགའ་བ་དག་ལ་ནི། །ཚིག་གཅིག་ལན་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བརྗོད་པས་ཅི་རིགས་པར་ངོ་མཚར་དང་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ན་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉན་པ་པོ་འབྱང་བ་མེད་པའི་ངག་སྨྲ་ན་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། རང་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འདིར་ཐོས་པ་མེད་དོ། །དེ་པས་ན་དེ་དག་གི་དོན་དུ་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དང་བཅས་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་སྟོན་པས་གཞན་དག་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་འཆད་པ་པོའི་རྩལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་རང
Chinese
是以前听闻等显现集合，不依赖于他人所教，自己现证菩提。因此，对于那些佛等不应教导，这实在是特别的介入。因为如此的原因，就缘觉而言，所说的等等，是不懂其意义的语言之义。解释等之义已说完了。或者祈请后开示是解释。提问后回答是善说。这二者是就所化愚昧者的角度而言，解释是开示。就放逸者的角度而言，前往而特意说是近示。天子们要知道，这些思虑是如来神力所致。否则，从缘觉出发，圣者善现什么也不说，他们怎么会生起思虑？如理证悟是随许之义，天子们是不能知道的等等。说了不能知道，就是说得好之义，是剩余的。两次说是：惊奇与争论，愤怒与沮丧，以及确定，信仰与欢喜，对于这些，一句说两次。如是说，应理解为惊奇和确定等。如何才是说得好呢？如是说等等，因为听者说出无意义的语言，怎么不是疯子呢？以这种方式，对于自证之法等的意义，这里一点也没有听到。因此，对于那些意义所说的等等，是不懂其意义的，这是说得好。声闻众是宣说带有言辞的法，使他人进入善，因此听者们通过言语表达的方式来理解说法者的能力，而缘觉众是舍弃了执著于所知障一边的分别念，自
English
It is through the manifest accumulation of prior hearing and the like that one's own enlightenment is realized without relying on the teachings of others. Therefore, it is indeed a special intrusion to say that the Buddhas and others should not teach them. Because of this reason, whatever is said with regard to the Pratyekabuddhas is the meaning of words that do not understand their meaning. The meaning of 'explaining' and the like has already been explained. Alternatively, explaining is showing after requesting. Answering after asking is speaking well. These two, from the perspective of the ignorant to be tamed, explaining is showing. From the perspective of the negligent, going and specifically saying is near-showing. The sons of the gods should know that these thoughts arise from the power of the Tathagata. Otherwise, starting from the Pratyekabuddhas, if the noble Subhuti does not say anything, how would thoughts arise in them? Rightly realizing is the meaning of permission, and the sons of the gods cannot know, and so on. Saying 'cannot know' is saying well, which is the remainder. Saying twice is: wonder and debate, anger and dejection, and certainty, faith and joy, for these, one word is said twice. As it is said, it should be understood as wonder and certainty, and so on. How is it that it is said well? As it is said, and so on, because the listener speaks meaningless words, how is he not a madman? In this way, for the sake of the meaning of the self-realized dharmas and the like, nothing at all has been heard here. Therefore, whatever is said for those meanings is not understanding their meaning, this is said well. The Shravakas teach the Dharma with words and cause others to enter virtue, therefore the listeners understand the ability of the speaker through verbal expression, while the Pratyekabuddhas have abandoned the conceptualization of grasping one side of the obscuration of knowledge, self-