Tibetan
་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོན་ཀྱང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་མངོན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་སྒྲའི་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཀླན་ཀ་ཡོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཁོ་ན་ཡང་དག་པར་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ཁོ་ནར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ཅན་གྱི་ངག་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ཁྱོད་ལ་ཡང་སླར་དྲི་བར་བྱའོ། །འདིས་ནི་སྒྲའི་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་ན་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དེས་ན་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ ཕྱིར། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་བསམ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་བརྫུན་པའོ་ཞེས་མངོན་བར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་ནི། སེམས་ཅན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་བར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཚིག་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རིག་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ནས་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་འདིས་གནས་པར་འདོད་དེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག
Chinese
说“转变”是指：舍利子，好啊，好啊！等等。然而，显而易见，不作意本身就是作意。对此，如果仅仅因为词语的运用而挑剔，那么，那时你也有过失。等等。因为具寿舍利子以词语如实地表达了作意的体性的意义，完全执着于如实表达词语的意义，因此，对于这种类型的后来的言论，也应该反过来问你。这表明，如果执着于词语的意义如词语本身，那么过失是相同的。此外，如何才能使不作意本身成为作意，难道不是如词语本身一样吗？为了消除这种疑惑，以“为什么呢？”来迎接，然后说道：具寿舍利子，众生等等。所谓的众生，这些有情众生，实际上与幻术相似，因此是无自性的。因此，由于与它无有差别，作意本身就是无自性的。众生在胜义中不存在，就是众生无实有。众生远离胜义中的无生等等，就是众生远离。众生超出思虑，就是众生不可思议。众生没有分别念，就是众生现证菩提。众生不是真实的，是虚假的，现证菩提就是众生不是真实而现证菩提。这六个词语应该按照顺序，在决择分的四部分以及见道和修道的阶段中理解。因此，为了通过智慧说“不作意本身就是作意”来结束，所以说道：具寿舍利子等等。菩萨的这种自性，即刚刚所说的具有这种自性的作意，以及具有般若波罗蜜多的自性，希望通过道而决定的这种体性的住处来安住，而不是颠倒。
English
Saying "transformation" means: Shariputra, good, good! and so on. However, it is obvious that non-attention itself is attention. Moreover, if one seeks fault merely by the use of words, then at that time you also have faults. etc. Because the venerable Shariputra truly expressed in words the meaning of the nature of attention, and completely clung to expressing the meaning as the words themselves, therefore, for this kind of later speech, you should also be asked in return. This shows that if the meaning of the words is grasped as the words themselves, then the fault will be the same. Furthermore, how can non-attention itself be attention? Is it not like the words themselves? To dispel this doubt, he greeted with "Why?" and then said: Venerable Shariputra, sentient beings, etc. The so-called sentient beings, these living beings, are actually similar to illusions, and therefore are without self-nature. Therefore, since it is no different from it, attention itself is without self-nature. Sentient beings do not exist in the ultimate sense, which is that sentient beings are without substance. Sentient beings are separated from non-birth, etc., in the ultimate sense, which is that sentient beings are separated. Sentient beings are beyond thought, which is that sentient beings are inconceivable. Sentient beings have no conceptualization, which is that sentient beings are manifestly and completely enlightened. Sentient beings are not true, they are false, and manifestly and completely enlightened is that sentient beings are not true and manifestly and completely enlightened. These six words should be understood in order, in the four parts of the decisive division and in the stages of the path of seeing and meditation. Therefore, in order to conclude by saying "non-attention itself is attention" through wisdom, it is said: Venerable Shariputra, etc. The nature of the Bodhisattva is such that this attention with the nature just described, and the nature of the Perfection of Wisdom, wish to abide in this abode of the nature determined by the path, and not be reversed.
Tibetan
་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་གཞི་འདི་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་ངེས་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཆེད་དུ་བྱ་དང་མཉམ་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་དོན་དང་འབད་མེད་དང༌། །མཐའ་ལས་འདས་པར་ངེས་འབྱུང་དང༌། །ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་འབྱུང་དང། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དང༌། །ལམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ངེས་འབྱུང་སྟེ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདི། །ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་མ་ལུས་ བས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འབྲེལ་བར་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཁོ་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདིར་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཟླས་པའི་ཕྱིར་ན་གཞུང་འདི་ལེའུ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དང་པོའོ།། །། སྐབས་གཉིས་པ། ལམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་ན་མ་ཡིན་པས་ལམ་ཤེས་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་དུས་སུའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་འཁོད་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་བདག་པོའོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཉེ་བར་བཤད་པའི་འཁོར་དེ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འདུས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་མ་གཡེངས་པར་བྱས་པས་སམ། ལེགས་པར་ཕྱག་འཚལ་བ་བྱས་ནས་འཁོད་པར་གྱུར་པ་ནི་རང་གི་སྟན་ལ་ལེགས་པར་འདུག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ནི་རྣམ་ཐོས་སྲས་དང༌། ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་དང༌། འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང༌། མིག་མི་བཟང་ངོ༌། །མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཀུན་ནས་བདག་པོར་གྱུར་པ་ནི་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་སྟེ། གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་ལྷའི་བུའོ། །ཚངས་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བསམ་གཏན་བཞི་པར་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པའང
Chinese
是为了进入（正文）的缘故。因此，由于没有比这些作为必然产生的依据更为殊胜的法，一切法皆无所缘，为了必然产生，仅仅依靠这八者就能必然产生，应当了知这是必然产生的证明。如是说：特意作为和等性，有情义利和无勤作，超越边际的决定义，获得之相决定义，一切相智和，以道为境决定义，这八种自性，称为决定义之证。如是宣说。名为行于一切相智之品，因为无余一切相，完全了知一切事物，因此与如来相关联，作为应当随之修证之行的，唯有这般一切相智，从发心等自性，以因和果的自性之门，在此反复宣说，因此此论是品。从《般若波罗蜜多释论·现观庄严论》之光明中，名为一切相智之行品，第一品完毕。 第二部分，宣说道的相状之智。 证悟一切相智，若不完全了知道智是不可能的，因此道智是在彼时，如是宣说等。彼时，是指宣说道智之时。又，是指再次帝释天安住等。如何呢？说是诸天之主，即是主宰。如所说，于所说之眷属中，聚集于近处，是不散乱身等，或是善作礼拜后安住，即是安住于自己的座位上。世间守护者是多闻天子、持国天、增长天、广目天。娑婆世界的世间界的一切主宰，即是娑婆之主，是主要的天子。梵天也有人说是从第四禅天而来，也是毁灭
English
It is for the sake of entering (the text). Therefore, since there is no other Dharma more excellent than these as the basis for arising necessarily, all Dharmas are without object, and in order to arise necessarily, relying solely on these eight, it is possible to arise necessarily, and it should be known that this is the proof of arising necessarily. As it is said: Intentionally acting and equality, sentient beings' benefit and effortless action, the definitive arising beyond limits, the definitive arising of the aspect of attainment, all-knowingness, and the definitive arising with the path as its object, these eight natures are called the proof of definitive arising. Thus it is proclaimed. Called the chapter on acting in all-knowingness, because without remainder all aspects, completely knowing all things, therefore in connection with the Tathagata, as the conduct that should be followed and cultivated, only such all-knowingness, from the nature of generating the mind of enlightenment, etc., through the door of the nature of cause and effect, is repeatedly proclaimed here, therefore this treatise is a chapter. From the light of the "Commentary on the Prajñāpāramitā, Ornament of Realization," called the chapter on the conduct of all-knowingness, the first chapter is completed. Second Section: Explaining the Knowledge of the Aspects of the Path. The realization of all-knowingness is impossible without fully knowing the knowledge of the path, therefore the knowledge of the path is at that time, as it is said, etc. "At that time" refers to the time of showing the knowledge of the path. "Again" refers to Indra abiding again, etc. How is it? It is said that the lord of the gods, that is, the master. As it is said, in the mentioned retinue, gathering nearby, is not distracting the body, etc., or having made prostrations well and abiding, that is, abiding well on one's own seat. The world protectors are Vaishravana, Dhritarashtra, Virudhaka, and Virupaksha. The complete master of the world realm of the Saha world is the master of the Saha world, the chief son of the gods. Some also say that Brahma came from the fourth dhyana heaven, and is also the destruction.