Tibetan
ན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྟེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བསྙོན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྟེ། རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་བཤད་པས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ནི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་བྱ་བའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་རྟོགས་ པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་འདི་ལྟར་སྟོན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ། །གང་དང་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པ་ལའོ། །དེ་དང་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། གང་དང་གང་ལ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་ལན་བཏབ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་རང་གི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཀྱང་མི་གཡོ་སྟེ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་གང་དང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་དམིགས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལྟར་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཤད་པའི་དོན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་
Chinese
那，舍利子，正如那样，是极其各别显现的。如是说，正如那样，即如所见，不可否认，所以在世俗中，无论如何都可以。又或者，正如那样，在未经观察的自性中，唯有虚假的各别显现。极其各别显现，是指在远离常断的自性中各别显现。为了赞叹如实宣说法的实相，所说的是：具寿善现是说法者等等。应安立，是指应执持。声闻们难道没有法的云之证悟吗？为何如此宣说呢？以“那是因为什么缘故呢？”来迎接，然后说“如此”等等。无论在何处，是指在希求处。在那里，也和那相同，无论在何处完全提问，就在那里回答，必定会从自己的证悟的特征的法性中也不动摇，安住的缘故。经文的自性之法性，不与证悟之法相违，即使没有恒常平等安立的智慧，也是剩余的。为了显示是如来加持，具寿舍利子说了世尊的声闻等等。如来的声闻不住法的有情们，是指没有显现执着的有情们。法性就是这个，是指缘起之决定。法性是什么呢？就是那些无论什么等等。即使已经有了色等特征的事物的对境，但如何是声闻不住法的有情呢？以“那是因为什么缘故呢？”来迎接，然后说“如此，无论什么”等等。因为远离一和多的自性，所以一切法不住，因为是不应安住的缘故。不住法的有情的声闻，唯是为宣说般若波罗蜜多之义而加持，若非如此
English
Then, Shariputra, just as it is, it is extremely distinctly apparent. It is said, just as it is, that is, as seen, it cannot be denied, so in the conventional, it can be whatever it is. Or, just as it is, in the unexamined nature, only the false is distinctly apparent. Extremely distinctly apparent means distinctly apparent in the nature of being free from permanence and annihilation. In order to praise the truthful explanation of the reality of the Dharma, it is said: The venerable Subhuti is a preacher of the Dharma, and so on. To be established means to be held. Are not the Shravakas also without the realization of the cloud of Dharma? Why is it taught in this way? By welcoming with "For what reason is this?", then saying "Thus" and so on. Wherever and wherever means at the place of desire. There and there is also the same as that, wherever and wherever one asks completely, there and there one answers, and it will surely arise, and therefore it will not waver from the Dharma nature of the characteristics of one's own realization, and will abide. The Dharma nature of the nature of the scriptures does not contradict the Dharma of realization, even if there is no wisdom of constant and equal establishment, it is the remainder. In order to show that it is the blessing of the Tathagata, the venerable Shariputra said the Shravaka of the Bhagavan and so on. The Shravakas of the Tathagata, the sentient beings who do not abide in the Dharma, refer to the sentient beings who are free from manifest attachment. The Dharma nature is this, which is the certainty of dependent origination. What is the Dharma nature? It is those whatever and whatever and so on. Even if there is already an object of the characteristics of form and so on, how can the Shravakas be sentient beings who do not abide in the Dharma? By welcoming with "For what reason is this?", then saying "Thus, whatever" and so on. Because it is free from the nature of one and many, all Dharmas do not abide, because they are not worthy of abiding. The Shravaka of the sentient beings who do not abide in the Dharma is only blessed for the purpose of explaining the Prajnaparamita, if not so
Tibetan
སྟོན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མེད་བར་མི་འབྱུང་བས། དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་གྱི་ངེས་བར་འབྱུང་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་ལེགས་བར་སྨྲས་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འོན་ཀྱང་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་སུ་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་སོ། །སེམས་ཞུམ་པ་ནི་སེམས་འཁུམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ནེམ་ནུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནེམ་ནུར་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། ཅི་འདི་ཡིན་ནམ། གཞན་ཡིན་ཞེས་ལམ་གཞན་འདོད་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨོངས་པ་ནི་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་རྟོགས་པའོ། །སེམས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་རིག་པ་ཡིན་བས་ན། བསྒོམས་པས་སྦང་བར་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །གནས་པ་འདི་ལྟ་བུས་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་མ་ བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འབད་བ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་ལས་ཅན་མ་ཡིན་ནམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི། དེ་ལས་བཟློག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན། འདི་གཉིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་ག་ལ་རུང༌། ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་རུང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་ན་དེའི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། འོན་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་གནས་བ་དང་མ་བྲལ་ན། དེའི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འགལ་བ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་འདོད་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་འབད་བ་དུ་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ དང་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་མི་འགལ་བས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེ་དང་འགལ་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་ཡོད་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གཉི་ག་ལྷན་ཅིག་གནས་པས་འགལ་བར་ཁས་མི་ལེན་པ་དེའི་ཚེ། རེས་འགའ་བའི་འགལ་བ་མི་འཐད་པས། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཉེས་པ་འདིར
Chinese
因为导师不应理的缘故。仅仅是了悟补特伽罗无我，对于这种类型的法没有信乐，因此如来加持是言词的剩余。对于一切相智的 决定义也是没有特殊道等就不会产生的。因此，为了在它之后显示道的决定义，所说的是：具寿善现，好啊！好啊！等等。善现，好啊！好啊！所说的是，以很好地说出了意义的缘故。然而，以何能证得菩提，不住一切法的般若波罗蜜多是什么呢？为了显示自己的体性，舍利子等等是说，地和，般若波罗蜜多和，菩提的顺品法的一切自性，以道的体性的智慧波罗蜜多本身，以不住一切法本身，就说为不住一切法的般若波罗蜜多。一切乘都是以三乘所摄。如果这样，谁会对于这种体性是道的智慧波罗蜜多决定生起呢？因此说了“如是”等等，如是，是以刚刚所说的次第。心怯弱是心退缩。那本身是以“内门努”等等所说，成为内门努是成为犹豫的智慧，是否是这个呢？因为想要其他的道。愚昧是不知，不了解它的自性。心成为其他的本身是邪知，是邪执。这一切都是无明，因此显示了以修习来浸润。以这种安住而安住，是说道的自性的智慧波罗蜜多的安住，以四种威仪门来成办使心堪能本身圆满的缘故。不离这种作意。所说的是，在真实安立于道的体性之中的时候。作意是心的努力，是心缘于所缘的执持作用。
English
Because the teacher is unreasonable. Merely realizing the absence of a self of a person, there is no faith in this kind of Dharma, therefore, the Tathagata's blessing is the remainder of the words. The definite emergence of the all-knowing also does not arise without special paths and so on. Therefore, in order to show the definite emergence of the path after it, what is said is: Venerable Subhuti, good! good! and so on. Subhuti, good! good! what is said is, because the meaning is well spoken. However, what is the Prajnaparamita that does not abide in all dharmas, by which one will attain enlightenment? In order to show its own nature, Shariputra and so on are said, the nature of all dharmas of the earth, the Prajnaparamita, and the aspects of enlightenment, by the wisdom Paramita itself, which is the nature of the path, by not relying on all dharmas themselves, it is said to be the Prajnaparamita that does not abide in all dharmas. All vehicles are included in the three vehicles. If so, who will definitely arise for this wisdom Paramita whose nature is the path? Therefore, "Thus" and so on are said, thus, is in the order of what has just been said. A timid mind is a shrinking mind. That itself is said by "Nemenu" and so on, becoming Nemenu is becoming a hesitant wisdom, is it this? Because one wants another path. Ignorance is not knowing, not understanding its own nature. The mind becoming other itself is wrong knowledge, is wrong grasping. All of this is ignorance, therefore it is shown to be soaked by cultivation. Abiding by such an abiding, it is said that the abiding of the wisdom Paramita of the nature of the path, perfects the very ability of the mind through the four modes of conduct. Not separated from this attention. What is said is, at the time of truly establishing oneself in the nature of the path. Attention is the effort of the mind, it is the function of the mind holding onto the object.
Chinese
是吗？安住于般若波罗蜜多，如果是与之相违的自性，这二者怎么能同时存在呢？以这种想法所说的是，具寿善现等。以般若波罗蜜多的安住而安住的，那是什么，怎么能不离于作意呢？因为是互相违背的，所以那样是不行的。这是总结语。为了要显示那个，具寿善现如果等这样说了。如果是不离于作意，那么那时就是离开了般若波罗蜜多。如果是不离于以般若波罗蜜多而安住，那么那时就是离开了作意。如果想要互相违背的也同时安住于一个，那么那时就太离谱了。这样说的是，具寿善现如果等。如果在道的决择的阶段是不离于作意，但也想要不离于般若波罗蜜多，如果那样，那么一切有情都会不离于般若波罗蜜多的安住，因为他们有作意。安住于般若波罗蜜多不是要以诸多勤奋来成办的吗？那么怎么一切有情都不离于它呢？为什么有这样的疑问呢？以这样来迎接而说的是，一切有情也等。作意 和，这里是不违背的。这是剩余的。这样想，即使已经是不离于般若波罗蜜多，但是，有与之相违的颠倒的作意，所以，不是对一切有情进行分别。还有，什么时候你不承认在道的决择的阶段，二者同时存在是相违的，那时，偶尔的违背是不合理的。因为一切有情不离于不违背的作意，所以，会成为不离于般若波罗蜜多。是这样想的。如果作意是字面意思本身，那么这里的过失
English
Is it so? If abiding in the Prajñāpāramitā is of a nature contrary to it, how can these two exist together? What is said with this thought is, the venerable Subhuti, and so on. How can that which abides by abiding in the Prajñāpāramitā not be separated from attention? Because they are mutually contradictory, it is not possible in that way. This is the concluding statement. In order to show that, the venerable Subhuti said, "If," and so on. If it is not separated from attention, then at that time it is separated from the Prajñāpāramitā. If it is not separated from abiding by the Prajñāpāramitā, then at that time it is separated from attention. If you want mutually contradictory things to abide together in one, then at that time it will be too extreme. What is said is, the venerable Subhuti, "If," and so on. If, in the stage of ascertainment of the path, you are not separated from attention, but you also want to be not separated from the Prajñāpāramitā, if that is the case, then all sentient beings will not be separated from the abiding of the Prajñāpāramitā, because they have attention. Is abiding in the Prajñāpāramitā not to be accomplished with many efforts? So how is it that all sentient beings are not separated from it? Why is there such a doubt? What is said by welcoming in this way is, "All sentient beings also," and so on. Attention and, here it is not contradictory. This is the remainder. Thinking in this way, even if it is already not separated from the Prajñāpāramitā, however, there is inverted attention that is contrary to it, so there is no distinction for all sentient beings. Also, when you do not admit that the two exist together in the stage of ascertainment of the path is contradictory, then occasional contradiction is unreasonable. Because all sentient beings are not separated from non-contradictory attention, therefore, it will be the case that they are not separated from the Prajñāpāramitā. That is what is thought. If attention is the literal meaning itself, then the fault here