Tibetan
བའི་ལམ་ལ་སྤོང་བ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གོ་རིམས་བཞིན་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྟོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ། ཁམས་གསུམ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཞི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དངོས་པོ་ཙམ་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང༌། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྤོང་བས། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའི་ཚོགས་གཞན་རྣམ་པ་བཞི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྔར་བརྗོད་པའི་བྱ་བ་བཀག་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གནས་པ་དགག་པ་ཉིད་གསལ་པར་བྱེད་པ་ནི་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། སེམས་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། །དེ་བཀག་པས་གནས་པ་མེད་པའོ། །འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་གནས་པ་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་གནས་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་ལྟར་ཚུལ་འདི་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རྒྱས་པར་མ་སྤྲོས་སོ། །དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་བཀག་པས་གང་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གོམས་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཇི་སྟེ་དེ་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། གང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཉི་ག་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་གང་དང་ལམ་གང་གིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། མཐོང་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད། །ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི
Chinese
因为在道上断除，通过不相符的方面的区分，为了能够领悟其对治的境地，次第分明地着重显示对治的集合。“从三界中必定出离”等四句，应依于世俗谛而结合。其后，依靠事物本身和对治的相状的所取分别二者，以及依靠有补特伽罗实有和士夫假有而起的能取分别二者，在修道上断除。通过不相符的方面的区分，为了能够领悟其对治的境地，其他对治的集合四种，如其数量一般，通过遮止先前所说的行为，依于胜义谛而作显示，即是说了“然而”等。明确显示遮止安住本身，即是以不住的方式安住于一切智性。其中，安住是指缘于事物，即心极度安住。遮止它，就是不住。在此应作观察，如果暂时仅仅是不住，那么因为是无，所以不能成为对治的一方。如果不是安住，那么那时也会过失到眼等，如果这样说，就像对于没有显现执著如何解说的方式一样，对于此方式也应观察，因此没有广说。通过遮止三时的事物等，说了“什么也没有必定出离”。因为串习真实义必定出离，如果这样想，为什么会有这样的疑惑呢？以“为什么”来迎接，说了“凡是必定出离”等。所谓“二者也”，是指菩萨和道路，通过什么必定出离的那些，在那真实性中，是无有且不可见的。归纳起来，即是说了“如是”等，意指在世俗中是有的。如是说：见道与修道上，所取与能取八分别，为了就近寂灭之故，称为对治八种。
English
Because it is abandoned on the path, through the distinction of the incompatible aspects, in order to be able to realize the state of its antidote, the collection of antidotes is clearly shown in order. The four sentences such as "definitely emerging from the three realms" should be combined based on the conventional truth. After that, the two grasping discriminations based on the object itself and the appearance of the antidote, and the two grasping discriminations based on the existence of the person as substance and the existence of the person as designation, are abandoned on the path of cultivation. Through the distinction of the incompatible aspects, in order to be able to realize the state of its antidote, the other four types of antidote collections, as many as the number, are based on the ultimate truth by blocking the actions previously stated. Showing is saying "however" and so on. Clearly showing the negation of abiding itself is abiding in omniscience in a non-abiding manner. Among them, abiding is focusing on things, that is, the mind is extremely abiding. Blocking it is non-abiding. Here, it should be examined. If it is only non-abiding for the time being, then because it is non-existent, it cannot be an antidote. If it is not abiding, then at that time, it will also be faulted to the eyes, etc. If you say so, just like how to explain the absence of manifest clinging, this method should also be observed, so it is not explained in detail. By blocking the things of the three times, it is said that "nothing is definitely emerging." Because familiarity with the true meaning will definitely emerge, if you think so, why is there such a doubt? Welcoming with "why," he said, "Whatever is bound to emerge," and so on. The so-called "both" refers to the bodhisattva and the path, and those through which they are bound to emerge are non-existent and invisible in that reality. To sum up, it is said "as such," etc., meaning that it exists in the conventional. It is said thus: On the paths of seeing and cultivation, the eight discriminations of what is grasped and what is grasped, in order to be near to peace, are called eight kinds of antidotes.
Tibetan
་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་ལུས་པ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་པས། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་བདུན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཚོགས་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་བྱམས་པས་བརྙེས་པ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་བཞི་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས་དང་པོ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི། སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་གཉིས་དག་དང༌། །ཡེ་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང༌། །ཡང་དག་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་པོ་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པས། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཆེན་པོ་ཉིད་བདུན་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་བར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་འཆིང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དག་པ་ མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལོག་པར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བདེན་པའི་དོན་ཉིད་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ། མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འབྱུང་བས།
Chinese
按照语言讲述的顺序，不超出世俗谛和胜义谛，大乘全部都以慈悲等随行。因为以获得大菩提的自性来成办，所以因为是慈悲等的集合，集合的成办有十七种相。像这样积累资粮，都如圣者慈氏所证得一样，必定会生起，所以第四是讲述必定生起的成办。其中也以所依的差别有八种相，其中第一是主要，所以是所为的必定生起。也就是一切有情的殊胜自性，以大心自性必定生起，以大舍自性必定生起，以大悟自性必定生起。有三种相，因此就所为的必定生起三种而言。薄伽梵宣说了名为大乘等等。大所缘自性以及，如是二种成办，智慧精进发起，以及善巧方便，真实大成就，以及佛陀大事业，具有这些大，所以必定说名为大乘。具有名为“大”的七种，所以具有果实之菩萨道就是大乘。大乘不是仅仅在世间广为流传的意义，而是具有现证菩提之果，因为那本身就是束缚。如果不是这样，修习大乘的对治就变得没有意义了。因此，因为仅仅是不真实的遍计所执，显现为颠倒自性的天、人、非天等世间，以成为其对治本身，完全了知不真实的意义而压倒。因为所行之处必定生起一切有情的殊胜自性等大自性，所以说名为大乘，这是语言的意义。如果不证悟平等性，就不会有所为的必定生起。
English
According to the order of speaking in language, without exceeding the conventional truth and the ultimate truth, all the Mahayana is followed by compassion and so on. Because it is accomplished by the nature of attaining great Bodhi, therefore, because it is a collection of compassion and so on, the accomplishment of the collection has seventeen aspects. Like this, accumulating the collections, just as the noble Maitreya has attained, will definitely arise, so the fourth is to speak of the accomplishment of definitely arising. Among them, there are also eight aspects due to the difference of the object, among which the first is the main one, so it is the definite arising of what is to be done. That is, the supreme nature of all sentient beings, with the nature of great mind, will definitely arise, with the nature of great renunciation, it will definitely arise, with the nature of great realization, it will definitely arise. There are three aspects, therefore, in terms of the three definite arisings of what is to be done. The Bhagavan spoke of the so-called Mahayana and so on. The nature of great object and, likewise, the two accomplishments, the initiation of wisdom and diligence, and the skillful means, the true great accomplishment, and the great deeds of the Buddha, possessing these great ones, therefore, it is definitely said to be Mahayana. Possessing the seven named "great", therefore, the Bodhisattva path with fruit is the Mahayana. Mahayana is not merely the meaning of being widely circulated in the world, but has the fruit of manifest enlightenment, because that itself is bondage. If it is not like this, then practicing the antidote to Mahayana becomes meaningless. Therefore, because it is merely unreal pervasive imputation, the worlds of gods, humans, asuras, etc., appearing as inverted nature, by becoming its antidote itself, completely knowing the meaning of unreal and overwhelming. Because the place to be traveled will definitely arise as the great nature such as the supreme nature of all sentient beings, therefore it is said to be Mahayana, this is the meaning of language. If equality is not realized, there will be no definite arising of what is to be done.