Tibetan
བཞིན་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །དེ་ཡི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་འདོད། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཕན་པར་སེམས། །ཞེས་བཤད་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བྱེད་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྒྱུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཙམ་གྱིས་ན་དེའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བྱས་པར་མི་འགྱུར་པས་ན་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ནི་ཁ་ ཅིག་གིའོ། །གཞན་དག་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་བརྒྱད་པོ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོན་པའི་གཞུང་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་བ་ལས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་འདིར་ནི་གཞུངས་མངས་ཀྱིས་དོགས་ནས་ཤེས་བྱེད་ཉིད་དུ་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་འདིར་ནི་མགོ་སྨོས་པ་ཙམ་གྱིས་གོ་བ་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་བས་མ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། ཇི་ལྟར་དུ་བཤད་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་བའི་དོན་ཉེ་བར་བསྡུ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་རྣམས་ཀྱིས། །བརྒྱད་སྟོང་འདི་དོན་མ་ཚང་མེད། །འདིར་གཞུང་བསྡུས་པ་ཡིན་འདོད་དེ། །དོན་ནི་ཇི་སྐད་གསུངས་དེ་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ལ་བདག་ཉིད་ནུས་པ་མེད་པ་ལྟར། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ནུས་པ་མེད་པར་དོགས་པས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བསྐུལ་བ་ཙམ་རྟོགས་པས་དེའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་མཐུ་མ་རིག་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་དང་འབྲེལ་པར་འཇུག་པའིའོ། །དེའི་ཡུལ་དེ་ལ་དེའི་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་གྱི།
Chinese
如同断除了知障。它的根本被认为是慈悲。总是想着利益众生。如是说，因此应当生起以因和果为所缘的自性之心。如果要做详细区分，也应当像那样做。否则，仅仅是因的详细区分，就不能算是做了它的所有区分，因此不能算是圆满的区分。这是某些人的观点。另一些人则说，如同大国王等八种心，实际上是被菩萨地的特殊道路所涵盖。关于生起菩提心的所有分类，在二万五千颂中已经阐述，因为顾虑到经文繁多，所以在此没有详细书写。这样做，是因为这里仅仅是提个头，为了摄受那些喜欢简略理解的众生，所以才开始宣讲，因此没有详细说明。如是所说的意义的区分，必须确定无疑地理解，因为这部珍贵的经是趋入于简要归纳二万五千颂般若波罗蜜多的意义，如前所说。也如学派导师陈那所说：如是所说的一切，此八千颂没有不包含意义的。这里认为是经文的简略，意义就是如是所说的那样。如是宣说。一切相都是如来智慧所要证悟的，因此，如同甚深般若波罗蜜多本身没有能力一样，由于没有断除知障，甚至圣者善现也怀疑没有能力，因此仅仅是圣者舍利子的劝请才证悟，因为不了解其加持力而进行证悟，就是从“此后”等开始的。 “这样想”等，是指下面所说的生起的分别念。表达那个本身，就是从“什么”等开始的。“什么”这个词是分别念。 “自己”是指与自身相关联的。它的对境，不是由它的他者所作的自性。
English
Like eliminating the obscurations of knowledge. Its root is considered to be compassion. Always thinking of benefiting sentient beings. As it is said, therefore, one should generate the mind of self-nature that focuses on cause and effect. If one wants to make a detailed distinction, it should be done in the same way. Otherwise, merely making a detailed distinction of the cause would not be considered as having made all its distinctions, and therefore it would not be considered a complete distinction. This is the view of some. Others say that the eight minds, such as being like a great king, are actually encompassed by the special path of the Bodhisattva grounds. The scriptures that show all the divisions of generating the mind of enlightenment are taught in the Twenty-five Thousand Verse, but here they are not written in detail because of the concern about the abundance of scriptures. By doing so, here it is only mentioning the beginning, and for the sake of subduing sentient beings who like to understand in brief, it is starting to explain, so it is not explained in detail. The distinction of the meaning as it is said must be understood with certainty, because this precious Sutra is entering into the meaning of briefly summarizing the Twenty-five Thousand Verse Prajnaparamita, as mentioned before. As the teacher Dignāga also said: All that is said in this way, this Eight Thousand Verse does not lack meaning. Here it is considered a summary of the scriptures, and the meaning is just as it is said. Thus it is said. All aspects are to be realized by the wisdom of the Tathagata, therefore, just as the profound Prajnaparamita itself has no ability, because of not eliminating the obscurations of knowledge, even the venerable Subhuti also doubts that he has no ability, therefore he only realizes it by the urging of the venerable Shariputra, because he does not understand the power of its blessings, and the realization is from "then" and so on. "Thinking like this" and so on refers to the arising of the discriminations mentioned below. Expressing that itself is from "what" and so on. The word "what" is discrimination. "Self" refers to what is related to oneself. Its object is not the self-nature made by its other.
Tibetan
འོན་ཀྱང་རང་གི་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའིའོ། །ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྤོབས་པ་ནི་རིགས་པ་དང་གྲོལ་པར་སྨྲ་བའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ནུས་པའོ། །བསྐྱེད་ པ་ནི་སྔོན་མེད་པ་བྱས་པས་སོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ནི་རང་གི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིར་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤོབས་པའི་སྟོབས་གནས་པ་ལ། བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་སྟོན་པར་འགྱུར་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ་འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པས། བརྒྱ་ལ་འདིས་སྔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏམ། ཡང་ན་སྔར་ཡོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་པར་བྱས་སམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཐོབ་པར་གྱུར། གཞན་དུ་ན་བདག་དང་འདྲ་བ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཀྱང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཀྱང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་སྨྲ་པར་ནུས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་བསམ་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ཡང༌། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་འཕྲལ་དུ་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་ཉིད་སྟོན་པས། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་གཏད་ན་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་ཀྱི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སེམས་མ་གཏང་བར་ཤེས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། སེམས་སམ་ཡང་ན་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་རྩིང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་མ་ཐག་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་པ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོག
Chinese
然而，是自己，即自己所做的。智慧是辨别诸法的体性。无畏是宣说道理和解脱。二者的力量是无碍的能力。生起，是因为做了以前没有的。从其他方面来说，也说是自己的，这里也应当观察“自性”这个词。智慧的无畏之力安住于此，因加持而显得殊胜。然而，这个“然而”的声音，是显示其他方面的意思，即“然而以佛的威力”是这样想的：方便的差别是不可思议的，难道以这个使百人领悟了以前没有的智慧吗？或者使原有的更加殊胜了吗？获得了如来（梵文：Tathāgata）的加持。否则，像我和圣者（梵文：ārya） 善现（梵文：Subhūti）也做不到。也不能说是因为安住于无烦恼者中的最胜者而显得殊胜，因为我也是具有智慧的最胜者，有这样的差别，所以才能说。圣者舍利子（梵文：Śāriputra）的想法是，无烦恼的等持（梵文：samādhi）的行为不是在宣说者身上。虽然通达方便不可思议是可能的，但是因为根器迟钝，所以不能立刻生起以前没有的智慧等，因此显示后面的分别念，所以说了“此后”等。声闻（梵文：Śrāvaka）们的心专注于他人的心，否则就不能，因此用“以佛的威力”这句话来表达不放松心而知晓。那样的道理就是如前所说的三种分别念的自性，即依靠心或者智慧而完全寻求的意的表达。那也是因为心是粗糙的，所以是分别念。那个，是指刚才所说的。以世俗谛随顺那个的心，知道后将要宣说，这样说道。所说的那就是“具寿舍利子”等。
English
However, it is oneself, that is, what is done by oneself. Wisdom is the characteristic of distinguishing dharmas. Fearlessness is speaking of reason and liberation. The power of the two is unobstructed ability. Arising is because something that did not exist before was done. From another point of view, it is also said to be one's own, and here too the word "self-nature" should be observed. The power of wisdom's fearlessness abides in this, and it becomes apparent because it is distinguished by blessings. However, the sound of "however" is the meaning of showing another aspect, that is, "however, by the power of the Buddha" is thinking like this: the difference of means is inconceivable, so did this cause a hundred people to realize a wisdom that did not exist before? Or did it make the original one even more superior? The blessings of the Thus-Gone One (Sanskrit: Tathāgata) were obtained. Otherwise, even noble (Sanskrit: ārya) Subhūti, who is like me, could not do it. It cannot be said that it is superior because it is the best among those who abide without afflictions, because I am also the best of those who possess wisdom, and there is such a difference, so I can speak. The thought of the noble Śāriputra (Sanskrit) is that the action of the samādhi without afflictions is not on the speaker. Although it is possible to understand that the means are inconceivable, because the faculties are dull, one cannot immediately generate wisdom that did not exist before, so the subsequent discrimination is shown, so "thereafter" etc. were spoken. The minds of the Śrāvakas (Sanskrit) are focused on the minds of others, otherwise they cannot, so the phrase "by the power of the Buddha" is used to express knowing without letting go of the mind. Such a reason is the nature of the three discriminations mentioned above, that is, the expression of the mind that seeks completely relying on the mind or wisdom. That is also because the mind is coarse, so it is discrimination. That refers to what was just said. With the mind that follows that in conventional truth, after knowing, it will be explained, saying like this. That which was said is "Venerable Śāriputra" etc.