Tibetan
ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི་སྔར་བརྗོད་པའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་དང་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། གནས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་མི་གནས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །སེམས་གང་ཡིན་པའི་སེམས་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་པ་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དངོས་པོ་ཡོད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་སྟོན་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་གཞན་གྱི་སྐབས་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས།། སླར་ཡང་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་བཟླས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་མ་ཕམ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་ བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་མདའ་ལྟོང་སྦྱོར་བ་དང་འབེམ་ལ་ཕོག་པ་དང་འདྲ་བར་དེའི་ཚེ་ཉེ་བ་ན་གནས་པ་ན་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ཀྱི་ཐག་རིང་བ་ནི་ཕྱེད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། །སྤངས་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བྱུང་གི །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བའི་རྗེས་ལ་ད་ནི་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་སྤྱིར་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དང༌། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ན་མི་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་བྱ་བ་ཡོད་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་པ་དང་དངོས་སུ་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་དང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བ་ནི་བརྩེ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུངས་ཀྱི་བར་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་ལམ་གཉི་གའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པ་དང་ཚོགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དང་པོ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་པོ་བྱམས་མའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་པོ་ཉིད་ལ་མིང་གཞན་དུ་ན་བྱམས་མའི་བུ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་རང་གི་མ་བྱམས་མ་ཞེས་ བྱ་བའི་བུ་ཡིན་པས་ན་བྱམས་མའི་བུའོ། །གང་ལགས་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་མ་ཐག་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པའོ། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་འདི་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཟོད་པ་དང་མོས་པ་དང་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ཉིད་དགེ་བའི་རྩ་བ་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པས་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ཉིད་ཐེག་པ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བའི་
Chinese
以“为何会有这样的疑问”来迎接，并宣说了“像这样”等等。因为刚刚所说的遍知的心，是着重于近似地描绘之前所说的所有心，并且是贪执的对治，所以是无漏的；因为是安住的对治，所以是不安住的。因此，应当观修如幻化之人的想法。以“心是哪个心”等等是结尾。即使已经是无漏的，因为有实物，所以说不应该没有显现执着等等，就是“具寿善现为何”等等。因为那本身没有产生。从“舍利子说”到“如世尊所说，安住于无烦恼者为最胜，善哉善哉”之间已经解释完毕。因为是从其他意义的场合引申出来的，所以没有重复的过失。正如论师陈那所说：复依于异义，彼义即是重述。因此，要知道为了胜者弥勒的利他事业，以及为了与法相符的菩萨修行事业，已经阐述了三种事业。如果问：目标和利他事业有什么区别？圣解脱部说，就像箭与箭筒结合，射中目标一样，那时靠近时是目标，之后遥远的是利他事业。如是说：一切有情胜妙心，断证及与第三者，三大自体之生起，此乃利他事业也。已经说了。在利他事业之后，现在为了圆满，将要宣说修行。也就是，遍知三者的境界，一般是具有善法所依，以及各种圆满现证等等四种，对于每一种现证，都是具有六度波罗蜜多的所依之事业，就是修行。对于法身的现证来说，不是，因为本身就是果
English
Welcoming with "Why would there be such a doubt?" and proclaiming "like this" and so on. Because the mind of the omniscient one just spoken of is focused on closely depicting all the minds previously spoken of, and is the antidote to attachment, therefore it is without outflows; because it is the antidote to abiding, therefore it is non-abiding. Therefore, one should contemplate as if it were an illusionary person. "The mind that is which mind" and so on is the conclusion. Even if it is without outflows, because there is a real thing, it is said that it should not be without manifest clinging and so on, which is "Why, O Subhuti?" and so on. Because that itself is not produced. From "Sariputra said" to "As the Blessed One said, those who abide without afflictions are the most excellent, well said, well said" has been explained. Because it is derived from the occasion of other meanings, there is no fault of repetition. As the teacher Dignāga said: Again, relying on a different meaning, that meaning is repeated. Therefore, it should be known that for the sake of the Victor Maitreya's benefit of others, and for the sake of the bodhisattva's practice that is in accordance with the Dharma, three kinds of activities have been explained. If asked, what is the difference between the object and the purpose? The noble Vimuktisena said that it is like an arrow being joined to the bow and hitting the target, at that time, being near is the object, and later being far away is the purpose. It is said: All sentient beings' supreme mind, Cessation, realization, and the third, The arising of the three great self-natures, This is called the purpose. It has been said. After the purpose, now, in order to complete it, the practice will be declared. That is to say, the realm of the three omniscient ones, in general, is the basis of virtuous dharmas, and the four kinds of complete manifestation of realization, etc., for each manifestation of realization, the activity that is the basis of the six perfections is the practice. For the manifestation of realization of the Dharmakaya, it is not, because it is the fruit itself.
Chinese
那里不可能有什么作为。对于此，圣者无著所著的盔甲和进入的修持，是按照次第相续，以及真实结合的自性，由资粮和胜解行地所摄持。资粮的修持，从慈爱开始直到陀罗尼，是真实结合的道之自性，由大法殊胜之法所摄持。初地极喜的自性所转成的资粮修持，说是依赖于修道。第二地等等的自性是修道的体性，具有对治品方面的自性的资粮修持，是两种道的行境。决定生起的修持，说是依赖于修道。如此结合与见道、修道和殊胜道的自性修持的特征，在盔甲和进入、资粮和决定生起中，因为是精进的体性，所以首先为了显示盔甲的修持，之后世尊对具寿江波等说了，江波慈母之子，江波本身以其他名字来说就是慈母之子。或者因为自己的母亲名为慈母之子。哪位是，这指的是刚过去的物体是什么。所谓披上大盔甲，盔甲的修持实际上是指，如此菩萨在行布施波罗蜜多时，因为行持法布施等，所以是布施波罗蜜多的盔甲。同样，完全舍弃声闻等的作意，是持戒波罗蜜多的盔甲。同样，对于一切相智的法，忍耐和信解以及邻近的证悟，以及一切众生的不悦耳之语的忍受，所以是忍耐波罗蜜多的盔甲。同样，为了使善根越来越增长，生起希求等，所以是精进波罗蜜多的盔甲。同样，不与其它乘相混杂的专注一心，以善的
English
There is no possibility of action there. Regarding this, the practices of armor and entry by the noble Asanga are those that are sequentially transmitted and actually combined in nature, encompassed by the accumulation and the ground of adhimukti-carya. The practice of accumulation, starting from love and extending to dharani, is the nature of the path of actual combination, encompassed by the great supreme Dharma. The practice of accumulation that has transformed into the nature of the first ground, the extremely joyful, is said to rely on the path of meditation. The nature of the second ground and so on is the essence of the path of meditation, and the practice of accumulation that has the nature of the opponent side is the object of both paths. The practice of definite emergence is said to rely on the path of meditation. Thus, the characteristics of the practice of the nature of union, seeing, meditation, and the path of distinction, among armor, entry, accumulation, and definite emergence, are the essence of diligence. Therefore, in order to first show the practice of armor, the Blessed One then spoke to the venerable Gangpo and others, saying, "Gangpo, son of Jamma," which means that Gangpo himself is otherwise called the son of Jamma. Or, because his own mother is called Jamma, he is the son of Jamma. "Which one is it?" refers to what the object that has just passed is. "Having put on great armor" means that the practice of armor is actually referring to this: Thus, when a Bodhisattva practices the perfection of generosity, because he practices the Dharma of generosity and so on, it is the armor of the perfection of generosity. Likewise, completely abandoning the attention of the Shravakas and so on is the armor of the perfection of morality. Likewise, with respect to the Dharmas of all-knowingness itself, patience and faith, as well as near-attainment, and the endurance of the unpleasant speech of all beings, it is the armor of the perfection of patience. Likewise, in order to make the roots of virtue increasingly grow, generating aspiration and so on, it is the armor of the perfection of diligence. Likewise, the single-pointed mind that is not mixed with other vehicles, with virtue,