Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ། །ཡང་དཔེར་ན་འཇིམ་པ་གཅིག་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་མེ་ལྕེ་གཅིག་གིས་སོ་བཏང་བའི་རྟེན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བརྟེན་པ་སྤྲང་རྩི་དང༌། ཁར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟེན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཡོན་ཏན་སྒྲོལ་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལས་ཡོན་ཏན་དེ་དག་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཐར་པ་དང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ཡིན་པས། དང་པོ་ཁོ་ནར་རིགས་བཤད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བཤད་ཅེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་ཡིན་ལ། འདི་ནི་དང་པོ་འབྲས་བུ་བཤད་ནས་རྒྱུ་ཕྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་བཤད་པའི་གོ་རིམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྟེན་གྱི་འོག་ཏུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་དམིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མ་འདས་པར་ཡང་དག་པར་དམིགས་པས་ན་ཆགས་པ་མེད་པ་དེར་གྱུར་བ་ན་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་དགོངས་པས་རང་གི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་སྤྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ཉིད་དང༌། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་བའི་ལུས་ཀྱི་ལས
Chinese
被称为回答。又例如，从一个泥土中显现，用一个火焰烧制的器皿，如瓶子等，依赖于颜料和食物等成为容器，仅仅因为这些不同，同样地，依赖的法被三乘所涵盖，需要理解其不同，因此安立为依赖的不同，没有过失。如是说：法界无差别，种姓不应异，依之法差别，彼之差别说。这是所说的。决定义是，以功德救度的意义，法界被称为种姓，因为功德从那里产生和出现，这是决定义。因此，所有圣者都以无为法来区分，决定义是生起发心、解脱和决择分等之前的那些。那么，难道不应该首先解释种姓吗？为什么这样说呢？那是真实的，但那是意义的顺序，而这是首先说果，然后显示因，因此是解释的顺序，所以没有过失。在“所依”之下，有人会想，如前所说的作为证悟所依的菩萨的所缘是什么呢？为了显示所缘，说了“善现，菩萨摩诃萨是诸法”等等。因为为了完全理解作为所缘之境的诸法，为了随之证悟的意义，正确地缘于不离二谛，因此成为无染污者，当证悟清净的所缘时，将现证无上圆满菩提，否则不是，因此以缘菩提的意图，为了自身利益的各种圆满，被称为菩萨。其中，首先，一般而言，所有善、不善和无记的法，按照顺序，即是沙门的行仪，杀生等，以及无记的身业。
English
That is called the answer. Furthermore, for example, vessels such as vases that are manifested from a single piece of clay and fired by a single flame, depending on things like paint and becoming containers for things like food, are different simply because of these things. Similarly, the dharma that is relied upon, encompassed by the three vehicles, needs to be understood as being different, and therefore there is no fault in establishing them as different supports. As it is said: Because the realm of dharma is without difference, Lineage should not be different. By the distinctions of the dharma that is relied upon, Its distinctions are fully expressed. This is what was said. The definitive word is that, by the meaning of saving qualities, the realm of dharma is called lineage, because those qualities arise and originate from there, that is the definitive word. Therefore, all noble beings are distinguished by the unconditioned, the definitive word being that which precedes things like generating bodhicitta, liberation, and the aspects of discernment. So, shouldn't lineage be explained first? Why is it explained in this way? That is true, but that is the order of meaning, while this is the order of explanation, since first the result is explained and then the cause is shown later, so there is no fault. Under "support," one might wonder, what is the object of the bodhisattva who, as previously stated, has become the support for accomplishment? In order to show the object, it is said, "Subhuti, a bodhisattva mahasattva is all dharmas," and so forth. Because in order to fully comprehend all the dharmas that have become the object of focus, for the sake of subsequent realization, by focusing correctly without straying from the two truths, therefore, when one becomes free from attachment, when one realizes the completely pure object, one will manifestly awaken to unsurpassed, perfect, complete enlightenment; otherwise, it is not so. Therefore, with the intention of focusing on enlightenment, because of the complete perfection of all aspects of one's own benefit, one is said to be a bodhisattva. There, for the time being, first, in general, all virtuous, non-virtuous, and neutral dharmas, in order, are the very conduct of a renunciate, killing and so forth, and neutral bodily actions.
Tibetan
་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་པ་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའི་གནས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཡང་བླང་བར་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་ བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤང་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་བ་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པས་བསྡུས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདུས་བྱས་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཁམས་གསུམ་པར་མ་གཏོགས་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་བའི་རིམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དམིགས་པས་ན་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ཡང༌། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་གསལ་པ་ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་ལས་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་བ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་རྟོགས་པ་དང༌། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་འདས་འདོད་དང༌། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །གང་དག་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །སློབ་མ་ཐུན་མོང་ཆོས་རྣམས་དང༌། །གང་དག་ཐུབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་དག་གི
Chinese
等等。像这样分为三种后，就对应该取舍的、应该断除的、应该舍弃的处所进行观修。然后又从应该取舍的开始，被世间道所摄持的近取五蕴等等是世间的，被正妙的圣道所摄持的四禅等等是出世间的，这样去思维。其中，因为不是我见之对治，所以近取五蕴等等是有漏的。因为是我见之对治，所以中间的住立等等出世间法是无漏的，这样确定地认识到应该断除和应该取舍。因此，从无漏开始，依赖于因和缘，属于欲界的所摄持的菩提分等等是世俗的、有为法。不依赖于因，不属于三界，如如性等等是胜义的、无为法，这样观修两种。然后，以无为法来区分，从一切圣者相续中生起的四禅等等是共同的法。从正等觉佛陀相续中生起的法，如十力等等是不共的法，这样观修两种。像这样以证悟的次第，如实地缘取一切法如同幻化，因此要知道所缘就是这十一种。如上所说的显示所缘次第的经论，在《二万五千颂般若经》等等中清楚地出现，不要错误地理解。如是说：所缘即一切诸法，也就是善等，世间和出世间的证悟，有漏和无漏之法，有为和无为，以及声闻弟子的共同之法，和佛陀的不共之法。如是宣说。如果有人认为法界恒常清净、无二的智慧本身就是所缘，那么他们……
English
etc. Having thus divided into three aspects, one should meditate on the places that should be taken, abandoned, and regarded with equanimity. Then, starting from what should be taken, the five aggregates of grasping, etc., which are included in the worldly path, are worldly, and the four dhyanas, etc., which are included in the correct and excellent noble path, are supramundane, one should think in this way. Among these, because it is not the antidote to the view of self, the five aggregates of grasping, etc., are with outflows. Because it is the antidote to the view of self, the intermediate dwelling, etc., the supramundane are without outflows, thus one should definitely realize what should be abandoned and what should be taken. Therefore, starting from the outflowless, relying on causes and conditions, included in the desire realm, the aspects of enlightenment, etc., are conventionally compounded. Not relying on causes, not included in the three realms, suchness, etc., are ultimately uncompounded, thus one should meditate on two aspects. Then, distinguishing by the uncompounded, the four dhyanas, etc., arising from the continuum of all noble beings are common dharmas. The dharmas arising from the continuum of the perfectly enlightened Buddha, such as the ten powers, etc., are uncommon dharmas, thus one should meditate on two aspects. In this way, by the order of realization, since all dharmas are apprehended as they are, like illusions, therefore one should know that the object of apprehension is only these eleven aspects. The scriptures that show the order of objects of apprehension as explained above appear clearly in the Twenty-five Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, etc., and should not be misunderstood. As it is said: The object of apprehension is all dharmas, that is, goodness, etc., worldly and supramundane realizations, dharmas with and without outflows, compounded and uncompounded, as well as the common dharmas of disciples, and the uncommon dharmas of the Buddha. Thus it is proclaimed. If someone thinks that the wisdom itself, which is the constantly pure and non-dual realm of phenomena, is the object of apprehension, then they...