Tibetan
ཁམས་སུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མི་སློབ་པའི་ལམ་དུ་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི། །འཛིན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །རང་དབང་བདག་སོགས་ངོ་བོ་དང༌། །ཕུང་སོགས་རྟེན་ལ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཕྲལ་དུ་བཞུགས་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེན་པོ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་ཞུགས་པའོ། །དངང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལ་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇིགས་པ་ནི་དངང་པ་སྟེ། ལམ་ངན་པ་དང་འདྲ་བའོ། །རྒྱུན་དུ་འཇིགས་པ་ནི་སྐྲག་པ་སྟེ་འཇིགས་པ་སྐྱེས་པ་སླར་མ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྲག་པ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཞུམ་ཞིང་འགོང་ལ་འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ལག་ཏུ་སོང་བར་གྱུར་ན་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གོམས་པར་བྱས་པའི་དམིགས་པ་བཀག་སྟེ་མདོ་ཁོ་ནར་ལས་དང་པོ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་སྡིག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའོ། །དེའི་ལག་ཏུ་སོང་བར་གྱུར་བ་ནི་གཟུང་བའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་རྫོགས་པའི་དོན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་ན་ཤིན་ཏུ་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ལག་ཏུ་སོང་བར་གྱུར་ན་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་མ་ཞུམ་ཞིང་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ས་བདག་གི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་སྡུག་བ་ཤི་བ་བརྡའི་སྤྲོད་པའི་ཚུལ་དུ་རིམ་གྱིས་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བ་ནི་བདེ་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཏེ། དེའི་ལག་ཏུ་སོང་བར་གྱུར་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གང་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཟག་གང་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཚུལ་དུ་ཕན་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་སྟོན་ཅིང་འདོམས་པ་རྣམས་དང༌། ཡང་གང་ཞིག་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་དག་ལ་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་སྟོན་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བདུད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདུད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་བདུད་པར་ཆོད་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་ལུགས་སུ་འོངས་ནས་ཁྱེད་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་མ་འོངས་པའི་དོན་དང་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །བདུད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དོན་དང་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ཕྱེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདག་གིས་བྱས་པ་དང་སྤངས་པའི་ལས་བསྟན་པའི་ ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཤེས་ནས་གང་ཞིག་བྱ་བ་དེ་ནི་འདི་དག་རྟོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ལ་བརྩོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་དེར་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ནི་གནས་པར་འདོད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སེམས་མི་འགོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སྟོན་བྱེད། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་པོར་བ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་ནི་མདོ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དང༌། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དབྱིག
Chinese
于界中安立之分别念，于缘起安立之分别念，于清净安立之分别念，于见道安立之分别念，于修道安立之分别念，于殊胜道安立之分别念，于无学道安立之分别念。如是亦云：“实事与安立，有依持之执，亦许为二种，自主我等为自性，蕴等为依如是也。”如是宣说了具有四种分别念，现在为了宣说善巧方便的善知识之自性完全受持，故而宣说了“于乘新入者”等。所谓“于乘新入者”，是指立即进入大乘者。所谓“此”，是指以深广等差别而特别进入者。所谓“惶恐”等，对于不在其中安住而产生的怖畏是惶恐，如同恶道一般。恒常的怖畏是恐惧，因为生起的怖畏不再退转。恐惧确定了就是具有普遍的恐惧，是“不灰心、不畏惧、不后悔吗”的同义词。所谓“如果落入恶友之手”，是指不作世俗谛和胜义谛的区分，遮止从无始时串习的对境，仅仅向初学者宣说经部，宣说无生等，这本身就是导致地狱等果报和舍弃正法的罪恶之因，所以是恶友。所谓“落入其手”，意思是成为可被接受的对象。为了从反面的角度说圆满的意义，从随顺的角度来说，会变得非常容易宣说，所以才说“如果落入善知识之手”。以不灰心、不畏惧等善巧方便，按照想法，如同地主的王妃死去，以暗示的方式逐渐宣说所有事物无我等道理。
English
The conceptualization established in the realm, the conceptualization established in dependent arising, the conceptualization established in purification, the conceptualization established in the path of seeing, the conceptualization established in the path of meditation, the conceptualization established in the path of distinction, and the conceptualization established in the path of no more learning. It is also said thus: "Substance and establishment, the grasping of what has a basis, is also accepted as two kinds. Self-mastery, self, etc., are the self-nature, aggregates, etc., are the basis, likewise." Having shown the four conceptualizations, now, in order to show the complete acceptance of the nature of the virtuous friend who is skilled in means, it is said, "One who newly enters the vehicle," and so on. "One who newly enters the vehicle" means one who immediately enters the Great Vehicle. "This" means one who enters especially with the distinctions of profundity and vastness, etc. "Apprehensive" and so on, the fear that arises from not abiding in it is apprehension, like a bad path. Constant fear is terror, because the fear that arises does not turn back. When terror is certain, it is possessing universal terror, which is synonymous with "not being discouraged, not being afraid, not regretting." "If one falls into the hands of an evil friend" means not distinguishing between conventional truth and ultimate truth, blocking the object of habituation from beginningless time, only teaching the scriptures to beginners, teaching non-arising, etc., which itself is the cause of evil that leads to the fruits of hell, etc., and abandoning the true Dharma, so it is an evil friend. "Falling into his hands" means becoming an object that can be accepted. In order to speak of the complete meaning from the perspective of reversal, it becomes very easy to speak from the perspective of compliance, so it is said, "If one falls into the hands of a virtuous friend." With skillful means such as not being discouraged and not being afraid, according to the thought, just as the queen of the landowner dies, gradually explaining all things such as selflessness in the manner of giving hints.
Chinese
悭吝等法远离，能令获得善趣等果，是为善知识。落入其手，如前。何者于彼等，于何者天授等之有情彼等，为令布施等波罗蜜多，不离世俗谛与胜义谛之方式而得利益，如前随示教诫等。又何者于天授等，为遮遣非利益彼等之故，显示魔业。如何耶？谓说魔之过患等。魔之过患，当知如是者，为断魔之故，以佛之相而来，云汝以无上正等菩提何为，是为分别未来之义。魔之过患是此等者，如是云汝以请问般若波罗蜜多等修习何为，是为分别现在生起之义。以彼分别之力，为依次显示我所作及所舍之业故，说魔之业如是等。
English
Being free from the Dharma of stinginess, etc., is what causes one to obtain the results of good destinies, etc., and is therefore a virtuous friend. Having fallen into his hands is as before. Whoever, to those such as Devadatta, etc., those beings, in order to benefit the perfections such as giving, in a way that does not deviate from the conventional and ultimate truths, as before, shows and instructs, etc. And whoever, to Devadatta, etc., in order to avert what is not beneficial to them, shows the actions of demons. How is it? It is said that the faults of demons, etc. The faults of demons should be understood as follows: in order to cut off the demon, having come in the guise of a Buddha, saying, "What is the use of unsurpassed, perfect, complete enlightenment for you?" is to distinguish the meaning of the future. The faults of demons are these, saying, "What is the use of practicing asking about the Perfection of Wisdom, etc., for you?" is to distinguish the meaning of what is happening now. By the power of that distinction, in order to show the actions that I have done and abandoned in sequence, it is said that the actions of demons are like this, etc.
Tibetan
་གཉེན་ལ་སོགས་པས་བཤད་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་ཡང་བསྟུན་ནས་དགོངས་པ་ཅན་དང་ཁོང་ནས་ད་བྱུང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བྱས་ནས་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་གི་སྒྲ་ཡང་སྐབས་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་གསུང་རབ་དང་མི་འགལ་བ་ལ་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དགག་པའི་ཚིག་མེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་འདི་ནི་གཞུང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཞུང་དང་མི་མཐུན་པ་ཁོ་ནང་ཇི་ལྟར་བཤད་ཅེས་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་ན་དེའི་ཚེ་གསུང་རབ་ཀྱི་བཤད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ནི་བརྡ་ལས་བྱུང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པས་སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་ན་སོམ་ཉིར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་བྲིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་གསུང་རབ་མ་ལུས་པའི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཟློས་ཏེ་ གསུང་མང་བ་དང༌། ཟློས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཚིག་སོ་སོའི་རྣམ་པར་བཅད་པ་མ་གཟིགས་པ་དང༌། ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དཔོགས་པར་མ་དཔྱོད་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་བཤད་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་མཛད་དོ། །དེ་གསན་ནས་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཐོས་ཏེ། ཞར་ལ་འོངས་བས་ཆོག་གོ །སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་འབྱུང་བས། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་འདི་སྐད་དུ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། གང་ཡང་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་བ་དེ་
Chinese
依赖于世亲等所说的次第，并且也与《现观庄严论》的偈颂相符，以具有深意和从内心生起等词语进行解说，同样，共同的词语也因为场合等力量而具有特殊的含义，并且由于想要表达的自在，如所说之义与经文不相违背而使用词语，并且因为没有否定的词语，所以这种解说是与经文相符的。因此，不要探究与经文不符之处是如何解说的。否则，如果不依赖于这种方式，那么就不会成为经文的解说，因为词语是从约定俗成中产生的，所以会涉及多种含义，如果完全执着于各自确定的含义，就会产生怀疑。此外，这是圣者无著等所说的记录，因此应当作为 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramaana，量)。也就是说，圣者无著即使已经通达了所有经文的含义并获得了证悟，仍然重复说了许多，并且对于重复说的那一方面，也没有看到各个词语的区分，并且因为甚深，所以没有推测般若波罗蜜多的含义，从而产生了不悦。然后，为了那个含义，薄伽梵圣者弥勒宣说了般若波罗蜜多经，并创作了《现观庄严论》的偈颂。听了那个之后，导师圣者无著和世亲等也进行了讲解，这是后来听说的，顺便说一下就可以了。与修行相应的人，必定会产生与决择分相应的，如所说的见道等其他道，因此，为了显示与决择分相应的紧随其后的法界自性，薄伽梵说了“所谓何者”等。例如，薄伽梵说了“所谓何者，这些是菩萨摩诃萨”等，以及其他经部中所说的菩萨摩诃萨。
English
Relying on the order explained by Vasubandhu and others, and also in accordance with the verses of the Ornament for Clear Realization, explaining with words such as having profound meaning and arising from the heart, and similarly, common words also have special meanings due to the power of circumstances and so on, and because of the freedom to express what is intended, the use of words is such that the meaning as spoken does not contradict the scriptures, and because there are no words of negation, this explanation is in accordance with the scriptures. Therefore, one should not investigate how something that does not accord with the scriptures is explained. Otherwise, if one does not rely on this method, then it will not become an explanation of the scriptures, because words arise from convention and therefore involve multiple meanings, and if one completely clings to the individually determined meanings, doubt will arise. Furthermore, this is a written record of the explanations of the noble Asanga and others, therefore it should be taken as प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramaana, valid cognition). That is to say, even though the noble Asanga had comprehended the meaning of all the scriptures and attained realization, he still spoke many times, and with regard to the aspect of speaking repeatedly, he did not see the distinctions of the individual words, and because of the profundity, he did not speculate on the meaning of the Prajñāpāramitā, and thus unhappiness arose. Then, for that meaning, the Blessed One, the noble Maitreya, expounded the Prajñāpāramitā Sutra and composed the verses of the Ornament for Clear Realization. Having heard that, the teachers, the noble Asanga and Vasubandhu and others, also gave explanations, so it was later heard, and that is enough in passing. For those who are endowed with practice, there will certainly arise what is in accordance with the part of ascertainment, such as the path of seeing and other paths as explained, therefore, in order to show the immediately following nature of the Dharmadhātu that is in accordance with the part of ascertainment, the Blessed One spoke of "what is called this" and so on. For example, the Blessed One spoke of "what is called this, these are Bodhisattva Mahāsattvas" and so on, and whatever is spoken of as Bodhisattva Mahāsattva in other Sutras.