Tibetan
དད་བ་ལས་དེའི་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་པ་མེད་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཁས་ལེན་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ། རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་རྣམས་ལས་ཐ་མི་དད་བ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་ན་རྣམ་པར་ཤས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་བྱེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི། རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར་།ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་ནས་ཐ་དད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་ པ་གཅིག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུའི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་དོན་མེད་པས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་ཉེས་པས་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ལས་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་མཐོང་བས་ཆོས་ཐ་དད་པ་རྟོག་པས་བཞག་ནས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཡུལ་ཐ་དད་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དང་ཤེས་པ་གཅིག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་གཉི་ག་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ནི་ཁྱད་པར་དེ་རྣམས་རྟོག་པས་སྦྱར་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྒྱུའི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྟོགས་པས་སྦྱར་བའི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལས་སོགས་པ་རྒྱུའི་བྱེད་པ་བཞག
Chinese
如果认为，从信心中，其果的不同是不存在的，那是不合理的。因为，如果承认觉悟的自性等是互相不同的，那么识就会变成多个，因为与觉悟的自性等无差别，就像觉悟的自性等自己的自性一样。如果认为，从那些（觉悟的自性等）中无差别没有成立，那样识就不会变成多个。如果承认从那些（觉悟的自性等）中是不同的，那么识就会变成无因的，因为使因的作用接近于识之外的觉悟的自性等。那样就会变成“恒常存在或不存在”的过失。如果因为害怕如上所说的过失而不承认不同，那样觉悟的自性等就会变成互相没有差别，因为不是一个识之外的其他，就像识的自己的自性一样。因此，考察因的作用的对境是无意义的，因为会被先前所说的“从自性不同的眼等中”的过失所触及。如果认为，因为看到果的体性，不是觉悟的自性等多个，而是具有相反的、真实的生起，所以通过分别不同的法而安立，从作意觉悟的自性，就是觉悟的体性等，通过与因相符，以觉悟的自性等法的差别，以分别对境的不同而妄加臆测。又因为那是不存在的，所以如果认为，因为从那些（觉悟的自性等）中无差别，所以是多个识，以及因为不是一个识之外的其他，所以那些（觉悟的自性等）是无差别的，这两种论式都没有成立为理由。如果真是那样，那些差别仅仅是分别所加的，所以就像虚空的莲花等一样，因为不依赖于因的作用，所以只会是从因的自性不同的那些（觉悟的自性等）中产生不同的差别，这样说是不合理的。如果执着认为是依赖的，那样也是，安立通过分别所加的觉悟的自性等作为因的作用。
English
If it is thought that there is no difference in its fruit from faith, that is not reasonable. Because, if it is admitted that the nature of realization, etc., are mutually different, then consciousness will become multiple, because it is no different from the nature of realization, etc., just like the nature of realization, etc., its own nature. If it is thought that non-difference from those (the nature of realization, etc.) is not established, then consciousness will not become multiple. If it is admitted that it is different from those (the nature of realization, etc.), then consciousness will become without cause, because it makes the function of the cause approach the nature of realization, etc., other than consciousness. In that case, it will become the fault of "always existing or not existing." If, because of fear of the faults mentioned above, one does not admit difference, then the nature of realization, etc., will become mutually non-different, because it is not other than one consciousness, just like the own nature of consciousness. Therefore, examining the object of the function of the cause is meaningless, because it will be touched by the previously mentioned fault of "from the eye, etc., of different nature." If it is thought that, because one sees the nature of the fruit, not the nature of realization, etc., as multiple, but as having the opposite, true arising, therefore, by distinguishing different dharmas, it is established, from attending to the nature of realization, that it is the nature of realization, etc., through being in accordance with the cause, by the difference of the dharmas of the nature of realization, etc., it is falsely conjectured by distinguishing the difference of objects. And because that is non-existent, therefore, if it is thought that, because of non-difference from those (the nature of realization, etc.), there are multiple consciousnesses, and because it is not other than one consciousness, therefore those (the nature of realization, etc.) are non-different, both of these arguments are not established as reasons. If that is really the case, those differences are merely added by distinction, so just like a lotus in the sky, etc., because it does not depend on the function of the cause, it will only be a different difference arising from those (the nature of realization, etc.) of different nature of the cause, it is not reasonable to say so. If one clings to the belief that it is dependent, then even so, establish the nature of realization, etc., added by distinction, as the function of the cause.
Tibetan
་པས་ན་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་བྱེད་བས་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་བརྗོད་ཟིན་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་ནས་འབྲས་བུ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་ཐ་དད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཆོས་དང་ཆོས་དག་དངོས་སུ་ཟླ་བ་དང་སྐར་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ན། སྤྱི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ནན་གྱིས་ཐོག་ཏུ་འབབ་པ་དང༌། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཉེས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མ་ཟད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ན་གཟུགས་ལས་འབྲས་བུ་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལས་ཀྱང་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་གཅིག་ལས་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་རྒྱུ་གཅིག་ལ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དག་ཅིག་ཅར་དེ་ཁོ་ནར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བཞིན་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ཡང་ཚད་མར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་ཚད་མས་གནོད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ཁས་ལེན་ཏོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་ན་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡང་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་རྒྱུ་གཅིག་པོ་ཡིན་ན་ཡང་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཐ་མི་དད་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་གི་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་གཞན་ཡང་ཡིན་ནམ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་སོ་ཞེན། འོ་ན་ནི་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར
Chinese
因此，这仅仅是推测，不会变成真实的意义。如果那样，果将变成无因的，因为因的作用是将推测的自性与事物紧密结合。然而，如果因为害怕前面所说的过失，而认为果不是不同的，是唯一的，而差别是不同的，但与果不是不同的，那么，如果那样，那么具有不同和无异之法的法和事物，实际上就像月亮和星星等一样，因为是不同的，所以普遍的差异本身就会强烈地降临，而且不仅仅是具有相互矛盾的特征的过失。然而，如果承认与觉悟的自性没有区别，那么从色不会产生作为果的识，因为与觉悟的体性没有区别，就像觉悟的自性一样。因为与境的相没有区别，所以也会从色产生识，就像境的相的自性一样。这样，从一个果产生和不产生，以及对于一个因也产生，这些同时在那一个上是矛盾的。如果认为看到的是产生如此这般相的果，那是不合理的，就像看到两个月亮等也不是量，因为就像被量妨害一样，也不是所有看到都会变成量。然而，如果承认仅仅一个因产生多个果的第三种观点，那是不合理的，如果从一个产生多个果，那么不同的因就不会使果不同，因此不同也不是不同的因。因此，各种各样的不同和无异将变成无因的。如果说，即使因是唯一的，但产生多个果，那是无异的，但具有那样的自性差别，那么，那个因以其自性差别产生一个果，难道也以那个自性差别产生其他果吗？如果说以那个自性差别产生其他果，那么果怎么会是不同的呢？如果说以其他的自性差别产生其他果，那么因无异是不合理的，因为自性差别中没有其他的物体。
English
Therefore, it is merely speculation and will not become the true meaning. If that is the case, the result will become causeless, because the function of the cause is to closely connect the nature of speculation with things. However, if, fearing the aforementioned faults, one thinks that the result is not different, is unique, and that the differences are different, but not different from the result, then, if that is the case, then the dharma and things that possess the qualities of difference and non-difference, actually like the moon and stars, etc., because they are different, the universal difference itself will strongly descend, and it will not only be the fault of possessing mutually contradictory characteristics. However, if it is admitted that there is no difference from the nature of awareness, then the result of consciousness will not arise from form, because there is no difference from the essence of awareness, just like the nature of awareness itself. Because there is no difference from the aspect of the object, it will also arise from form, just like the nature of the aspect of the object itself. Thus, arising and not arising from one result, and also causing to arise for one cause, are contradictory at the same time in that one. If it is thought that what is seen is the result of producing such and such an appearance, that is unreasonable, just as seeing two moons, etc., is not valid, because just as it is hindered by validity, not all seeing becomes valid. However, if one admits the third view that only one cause produces multiple results, that is unreasonable, if multiple results arise from one, then different causes will not make the results different, therefore different is also not a different cause. Therefore, various differences and non-differences will become causeless. If it is said that even if the cause is unique, but produces multiple results, it is non-different, but has such a difference in nature, then, does that cause, with its difference in nature, produce one result, also produce other results with that same difference in nature? If it is said that it produces other results with that same difference in nature, then how can the results be different? If it is said that it produces other results with other differences in nature, then the non-difference of the cause is unreasonable, because there is no other object in the difference of nature.