English
Therefore, it will be very difficult to completely abandon all the conceptual thoughts of afflictions and the obscuration of knowledge. Like this, since arising and ceasing are empty, meditating on no-self, completely abandoning the attachment to self, and correctly focusing on the aggregates and so forth, which are devoid of self-nature and are dependently originated, they are the nature of arising and ceasing. Since objects and their cognition are definitely focused on together, one should believe that these are only mind, and there are no external objects. And without completely abandoning the attachment to the mind that has the appearance of grasping, one should abandon the attachment to external objects. When one definitely thinks that if there is no object to be grasped, there is no grasper, then one should also completely eliminate the characteristic of the appearance of grasping, which is only consciousness. Thus, one should definitely think that the only existing nature is non-dual wisdom. And also, since it is a dependent origination, it is without self-nature like an illusion. In reality, it is free from the nature of examining things and non-things, and so on. When the power of meditation of meditating in this way is perfected, just like the cognition of jewels and silver, etc. by some people, having abandoned all the signs of delusion, the non-conceptual mind that appears as the nature of illusion is truly born in some way, and is individually realized by oneself, so the yogi can truly abandon the obscuration of knowledge. If it is not like that, then just like clinging to the insubstantial nature of space at all times, because of clinging to one's own nature that cannot be produced or abandoned, if the nature of merely knowing momentary dharmas and the characteristics of what is to be known truly exist in the ultimate sense, and are one, then by practicing the antidote, like space, it will not help them at all. Therefore, since the inverted attachment to things does not reverse, others think that the Blessed One has completely abandoned the obscuration of knowledge, and that he acknowledges that all dharmas exist, these two are acknowledging mutually contradictory meanings, so I consider this to be an amazing thing. That's it.
Tibetan
དུ་ཡང༌། གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང༌། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འཐད་པ་དེ་ཕྱིར་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་འགའ་ཡང་བསལ་བ་དང་གཞག་པ་མ་བྱས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་འདི་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོས་སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་དང་འདྲ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བདུད་རྣམས་ཡིད་མི་བདེ་བར་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཙོར་མཐོང་བའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་བར་བརྗོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་དཀྱུས་མ་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རེ་རེ་ནས་བསྟན་ནས་སྤྱིར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ་ཞེས་སྔར་གསུངས་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་
Chinese
又，其他的法也有。对于所知也宣说，对于所说遮障穷尽者，我对此视为稀有。如是宣说。因为那样对事物不应执着，因此，对于诽谤和增益的自性，任何法既不破除也不安立，而是色等缘起，在世俗中成为真实的自性，应当观察此自性为无自性等。如是，如同幻术师战胜另一幻术师一样，通过颠倒邪见，如果见到真如，则将获得解脱，应当如此理解。如是说：此中无有任何应破除，无有丝毫应安立，于真实如实见，见真实而得解脱。如是宣说。如前所说，修习不颠倒之真如，由于超越一切不顺品之法，故示现诸魔不悦，即是世尊所说的“善现，何时”等。如前一样，为了消除“为何如此”的疑问，世尊宣说了“菩萨摩诃萨”等。总结而言，世尊宣说了“善现，因此”等。由于主要所见之道乃是大菩提之因，故为了消除“如何修习般若波罗蜜多”的疑问，以“为何如此”来引导，从而广泛地展示了不常见之道，即世尊宣说的“善现，菩萨摩诃萨”等。如是，在分别指示之后，为了总括而言，世尊宣说了“善现，菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多时，则一切六度”等。例如，如前所说，此般若波罗蜜多是圆满六度的殊胜之词，因此，仅仅修习般若波罗蜜多，就能圆满修习六度。
English
Also, other dharmas exist as well. For what speaks of the exhaustion of obscurations, also teaches about what is to be known, I consider that to be marvelous. Thus it was said. Because it is not proper to be liberated from clinging to things in that way, therefore, without eliminating or establishing any dharma that is the nature of defamation and superimposition, one should examine this very nature, which is the dependent arising of forms and so on, which has become the nature of truth in conventional reality, as the nature of selflessness and so on. Thus, just as a magician defeats another magician, if one sees Suchness by reversing perverted views, one will become completely liberated, so it should be understood. Thus it is also said: In this, there is nothing to be eliminated, there is not even a little to be established, seeing the truth as it is, having seen the truth, one is completely liberated. Thus it was said. As previously stated, because the demons became displeased by meditating on the non-perverted Suchness, which transcends all unfavorable aspects, it is shown that the demons became displeased, which is what the Blessed One said, "Subhuti, when," and so on. As before, in order to dispel the doubt of "Why is that?", the Blessed One spoke of "Bodhisattva Mahasattva," and so on. To summarize, the Blessed One spoke of "Subhuti, therefore," and so on. Because the path of principal vision is the very cause of great Bodhi, in order to dispel the doubt of "How should one practice the Perfection of Wisdom?", it is guided by "Why is that?", thus extensively showing the path that is not commonly seen, that is, the Blessed One spoke of "Subhuti, Bodhisattva Mahasattva," and so on. Thus, after indicating each one separately, in order to speak in general, the Blessed One spoke of "Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, then all six perfections," and so on. For example, as previously stated, this Perfection of Wisdom is the supreme word that completely perfects the six perfections, therefore, by merely practicing the Perfection of Wisdom, the complete practice of the six perfections will be perfected.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་ནི་གཞུང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེའི་སྤྱད་པས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ངག་གི་ལས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ལེན་པ་པོ་རྣམས་གཤེ་ཞིང་འཁྱལ་བར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སློང་མོ་པའི་ཁྲོ་ཞིང་མཚང་འབྲུ་བར་ཡོངས་སུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སྤྲོ་བ་མི་འདོར་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སེམས་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ན་སྒྱུ་མའི་བློས་ཉེ་བར་གནས་པས་གང་ལ་ཡང་ཕན་པའམ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ནས་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པའི་བར་དུ་རེ་རེ་ཞིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་བསྡུས་པ་ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་རེ་རེའོ། །ངོ་བོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྡུས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ཡང༌། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྔོན་ཉིད་སྤངས་པར་གྱུར་པས་ཇི་ལྟར་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ འདི་ལ་སྤོང་བར་བ
Chinese
是这样说的。这里，因为想要简略地讲述正文，所以要理解为仅仅通过布施等每个波罗蜜多的实践，也能圆满六波罗蜜多的修习。而且，《二万五千颂般若经》中说：‘善现，菩萨在完全施舍布施时，以慈爱的身业、语业和意业来亲近众生，这就是他的戒波罗蜜多。’同样，忍受那些接受者辱骂和胡说八道等，就是忍辱波罗蜜多。’同样，对于乞丐的愤怒和揭短等恶语，不舍弃布施的欢喜，就是精进波罗蜜多。’同样，将布施完全回向于一切智智，没有声闻和独觉地的散乱之心，就是禅定波罗蜜多。’同样，在给予布施时，以如幻的智慧来亲近，没有见到对任何人有利益或损害，就是智慧波罗蜜多。’同样，从守护戒律到修习智慧之间，一一以六波罗蜜多圆满摄持，应当像经中所说的那样讲述。因此，这样说：布施等六波罗蜜多各自是布施等。本体上，一切波罗蜜多相互摄持，刹那单一，以苦法智忍摄持，以三轮清净来区分，以三十六种方式产生，要知道这就是顶峰的现观，是这里的见道。’是这样说的。也如是说：‘布施等各自，彼等相互摄持者，刹那一忍所，摄持此是见道。’是这样说的。像那样的分别念，因为先前已经断除，所以如何能在此达到极致的证悟阶段还要断除呢？
English
That is the meaning of the word. Here, because it is intended to briefly explain the text, it should be understood that even by practicing each of the perfections, such as generosity, one can completely perfect the meditation on the six perfections. Moreover, in the Twenty-Five Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, it says: 'Subhuti, when a Bodhisattva completely gives generosity, he abides near sentient beings with loving bodily actions, verbal actions, and mental actions, that is his perfection of morality.' Similarly, enduring those who receive and speak abusively and nonsensically, etc., is the perfection of patience.' Similarly, not abandoning the joy of generosity in the face of beggars' anger and abusive language, etc., is the perfection of diligence.' Similarly, completely dedicating that generosity to omniscience itself, without a distracted mind towards the grounds of Hearers and Solitary Buddhas, is the perfection of meditation.' Similarly, when giving generosity, abiding near with an illusory mind, not seeing any benefit or harm to anyone, is the perfection of wisdom.' Similarly, from guarding morality to meditating on wisdom, each is completely encompassed by the six perfections, it should be explained as it is said in the sutra. Therefore, it is said thus: Each of the six perfections, such as generosity, are generosity, etc., individually. In essence, all the perfections are mutually encompassed, a single instant, encompassed by the forbearance of knowing the Dharma in suffering, distinguished by the purity of the three spheres, arising in thirty-six ways, know that this is the peak realization, the path of seeing here.' That is how it is said. It is also said: 'Generosity, etc., individually, those who mutually encompass, by a single instant of forbearance, that which is encompassed is the path of seeing here.' That is how it is said. Since such discriminations have already been abandoned, how can they be abandoned in this stage of ultimate realization?