Tibetan
་པ་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་བའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པས་རྒྱུ་མེད་པ་དང༌། སེར་སྣ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདུད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ནའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ནི་བདག་བཏགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་དང༌། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང༌། །དོན་དང་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་མུ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་མུ་དང་པོ་ནི་ཡུལ་དྲུག་ཏུ་སྣང་བའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། གསུམ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཞན་དུའོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཕྱི་མ་དང་ལྡན་པའོ། །རེ་ཞིག་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཉེན་པོ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་རིགས་བཞིན་ནོ། །རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་སྔ་མ་དང་ལྡན་པའོ། །རེ་ཞིག་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ ན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཡང་དག་པའི་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྣམ་ངར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔེར་ན་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་རྒྱུ་རྣམ
Chinese
以及无有自性，依靠胜义谛而无有因，以及由于串习极度悭吝的法性，对于魔等外道的对治之事物，显现执着为彼事物之自性而执取，此乃是安立我。如是与圣者们相关的第二种执取之分别念，即九种相，菩萨们的见道之心及心所，是于入定时所应断除的，通过显示彼与彼之对治之境况，以遮遣之方式而宣说，如是已显示。如是说：‘特意决定不生，于道非道决定执，有灭之生以及，有事与无事，处与族之坏灭，义与勤作及无因，外道者于对治，为执取之异分别。’如是说。非所取之分别念的四句：其中第一句是显现为六境之所取之相的识。第二句是同一刹那之能取之相。第三句是彼之其他刹那。第四句是远离彼相之般若波罗蜜多。是种性，然而是非种性之分别念耶？是与后句相连。暂时，凡是种性之分别念，彼亦是种性，譬如对治圆满成就时之种性。是种性，然而是非种性之分别念耶？是与前句相连。暂时，凡是圆满成就之分别念，彼亦是对境之分别念，譬如于圆满证悟之圆满对境之修习。唯是对境之分别念，而非圆满成就之分别念，譬如对境未圆满者。以此类推，其余亦应了知。如是于见道中，显示不相顺品及对治品后，为成办大菩提之故，今当说见道之因等。
English
and without inherent existence, being based on ultimate truth and without cause, and due to the nature of being extremely accustomed to miserliness, the object of opponents such as demons, appearing and clinging to it as the very nature of that thing, this is the imputation of self. Thus, the second kind of grasping conceptualization related to the noble ones, namely the nine aspects, the mind and mental factors of the bodhisattvas on the path of seeing, are to be abandoned by the state of entering into meditation, and it is shown that it is spoken of in terms of negation by showing the state of that and its antidote. It is also said: 'Intentionally and definitely not arising, definitely grasping the path as non-path, birth with cessation, having and not having things, the destruction of place and family, meaning and effort and without cause, opponents are the objects, is another conceptualization of grasping.' Thus it is said. The four possibilities of not being a conceptualization of the grasped: The first possibility is the consciousness with the aspect of the grasped appearing as the six objects. The second is the aspect of the grasper in the same moment. The third is another moment of that. The fourth is the Prajnaparamita that is separated from that aspect. Is it the nature, but is it not a conceptualization of the nature? It is connected with the latter phrase. For the time being, whatever is the conceptualization of the nature is also the nature, like the nature at the time of the perfect accomplishment of the antidote. Is it the nature, but is it not a conceptualization of the nature? It is connected with the former phrase. For the time being, whatever is the conceptualization of perfect accomplishment is also the conceptualization of the object, like the practice on the perfect object of perfect realization. It is only the conceptualization of the object, but not the conceptualization of perfect accomplishment, like the one whose object is not perfect. By this analogy, the others should also be understood. Thus, having shown the unfavorable aspects and the antidote in the path of seeing, now, in order to accomplish the great Bodhi, we shall speak of the causes of the path of seeing, etc.
Tibetan
་པ་གསུམ་པོ་གང་དང་བཅས་པར་བཞེད་བ་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་སྟོན་བས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་གཞན་འགོད་པའི་རྒྱུ་དང་པོ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བྱས་པར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་གཞན་དག་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་དཀའ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྔགས་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་གང་དང་གང་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །རང་གིས་སྨྲས་པའི་དོན་བསྟན་པར་བྱེད་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྨོས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཁྱོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ པ་བསུ་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་གསུམ་པ་སོ་སོའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་མི་དམིགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཚིག་དགུ་པོ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་
Chinese
应当陈述与三者何者一同受持，因此以正见等道如实开示，为令他人安立于大菩提，故为开示最初之因，请问世尊，般若波罗蜜多是甚深等语。如前一样，若问为何之故，迎接疑问后，请问世尊如是等语。若一切法皆无生，然不作一切怯懦等，希求于世俗中现证无上菩提者，是为难行，如是开示生起欢喜，以开示菩提之见道等，令他者证悟。依靠胜义谛则无有任何难行，如是憍尸迦如是说等语。以善说之故而赞叹者，是圣者善现所说何者何者等语。无有任何障碍者，是对任何事物皆无有显着执着。为开示自己所说之义，请问世尊，我从具寿善现开始等语。与法相顺之法者，是如所说证悟空性之法。善说者，是憍尸迦汝之等语。如是，若问为何之故，迎接疑问后，世尊憍尸迦具寿善现等语。此为何之故之疑问，若问为何之故，迎接疑问后，世尊憍尸迦具寿善现是等语。欲等三界各自之烦恼，为断除小、中、大，以见道见空性之自性之故，次第般若波罗蜜多如实不追随见，若不缘念，乃至法性亦不缘念之间之九句是也。总而言之，以一切法之因与果皆无缘念之故，如其数量一切法皆寂静。
English
It should be stated with which of the three is held, therefore, by truly showing the path of right view, etc., in order to establish others in the Great Bodhi, therefore, to show the initial cause, ask the Blessed One, the Prajnaparamita is profound, etc. As before, if asked why, after welcoming the question, ask the Blessed One, suchness, etc. If all dharmas are unborn, but without making any timidity, etc., whoever desires to realize the unsurpassed Bodhi in the mundane, it is difficult to practice, thus showing the arising of joy, by showing the path of seeing Bodhi, etc., causing others to realize. Relying on the ultimate truth, there is no difficulty at all, thus Kausika said, etc. Praising because of good speech is what the noble Subhuti said, whatever, etc. There is no obstacle to anything, which means there is no obvious attachment to anything. To show the meaning of what he said, ask the Blessed One, I started from the venerable Subhuti, etc. The Dharma that is in accordance with the Dharma is the Dharma of realizing emptiness as it is said. Well said, is Kausika, your words, etc. Likewise, if asked why, after welcoming the question, the Blessed One, Kausika, the venerable Subhuti, etc. The question of why this is, if asked why, after welcoming the question, the Blessed One, Kausika, the venerable Subhuti is, etc. Desires, etc., the afflictions of each of the three realms, in order to eliminate small, medium, and large, because of seeing the nature of emptiness of the path of seeing, in order, the Prajnaparamita does not truly follow seeing, if there is no object of thought, up to the nine sentences between not thinking of the nature of Dharma either. In general, because the cause and effect of all dharmas are without object of thought, all dharmas are peaceful as their number.
Tibetan
པར་གནས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་གནས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་མཚུངས་པ་ཁོ་ནར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གནས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་པ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་རྣམ་པས་སོ། །གནས་པ་འདིས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་མཐོང་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་མཇུག་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་སྙིང་པོའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའོ།། །།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་པ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་དེ་ནས་དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷའི་བུ་རྣམས་མན་དཱ་ར་བའི་མེ་ཏོག་ཐོགས་ནས་འཁོར་དེར་འདུས་པ་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོངས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་རྙེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྟོགས་པ་ཡིད་ཆེས་པ་བས་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་ཡང་བྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་གསོལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྣམས་ ཀྱི་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལོ་བཅུའི་བར་དུ་འགྲིབ་པ་འདི་ནི་མཚོན་དང་ནད་དང་མུ་གེ་རྣམས་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱས་པས་འགྲིབ་པའི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དང་པོའོ། །ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་དེ་ལས་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་པར་གྱུར་ཅིང་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྲིབ་པར་གྱུར་པ་ན་ཆེ་ལོ་བཅུ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་དབྱེ་བས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱང་འཕེལ་བར་གྱུར་ཅིང་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་འཕེལ་བའི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་པ་དང་འགྲིབ་པའི་དུས་ཇི་སྲིད་ཡིན་པ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དང་པོ་འགྲིབ་པའི་དུས་དང་ཕྱི་མ་འཕེལ་བའི་དུས་ཀྱང་དེ་སྲིད་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་དུས་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བ
Chinese
应当认为处于处所和诸法皆不可得的状态中。如果这样，菩萨们岂不是和声闻们一样了吗？对于这个问题，说了“憍尸迦也是”等等。所谓“所有这些处所”是指除了如来所处的处所之外的其他处所。所谓“以此处所而处”是指仅仅通过展示菩萨所处的利益，就总结了为了大菩提而对见道等其他道的正确阐述。般若波罗蜜多的解释，从现观庄严的显现中，名为心要之章，即第二十七品。正如所说，通过正确地阐述菩提的见道等，为了证悟见道，对具有圆满因缘的僧侣们进行了供养，正如所说，从那时起，天子等等。天子们手持曼陀罗花聚集在那里，应当知道这是僧侣们祈愿的力量而获得花朵的原因。为了使证悟比信念更加增上，也应该进行祈愿，正如所说，也说了这样的话等等。从那时起，世尊那时等等已经说过了。所谓二万劫是指从人们的寿命无量岁开始，一直减少到十岁为止，这是由刀兵、疾病和饥荒彻底完成的，是减少的中间劫的第一个。从十岁开始，寿命也会增加，达到八万岁，又同样减少到十岁。这样，通过增加和减少的区分，有十八个中间劫。从十岁开始，寿命也会增加，达到八万岁，这是增加的中间劫的第二十个。同样，其他增加和减少的时间有多长，第一个中间劫减少的时间和之后增加的时间也有多长，所以一切时间都是相等的。这样的话，
English
It should be considered as being in a state where places and all dharmas are unobtainable. If this is the case, wouldn't Bodhisattvas be just like the Shravakas? To this question, it is said, "Kaushika also," and so on. The phrase "all these places" refers to places other than those where the Tathagata resides. The phrase "to abide by this place" refers to the fact that merely by showing the benefits of the Bodhisattva's abode, it concludes the correct explanation of the path of seeing and other paths for the sake of great Bodhi. The explanation of the Prajnaparamita, from the manifestation of the Abhisamayalankara, is called the chapter of essence, which is the twenty-seventh chapter. As it was said, by correctly explaining the path of seeing of Bodhi, etc., in order to realize the path of seeing, offerings were made to the monks who had complete causes, as it was said, from then on, the sons of the gods, etc. The sons of the gods gathered there holding Mandarava flowers, and it should be known that this is the reason for obtaining flowers through the power of the monks' prayers. In order to make realization increase more and more than faith, prayers should also be made, as it is said, and it is also said, "These words," and so on. From then on, the Bhagavan at that time, etc., has already been said. The twenty thousand kalpas refers to the period from when people's lifespan is immeasurable years to when it decreases to ten years, which is completely accomplished by weapons, diseases, and famine, and is the first of the decreasing intermediate kalpas. From the age of ten, lifespan will also increase, reaching eighty thousand years, and then decrease again to the age of ten. Thus, through the distinction of increasing and decreasing, there are eighteen intermediate kalpas. From the age of ten, lifespan will also increase, reaching eighty thousand years, which is the twentieth of the increasing intermediate kalpas. Similarly, however long the time of increase and decrease of others is, the time of decrease of the first intermediate kalpa and the time of increase of the latter are also that long, so all times are equal. In that case,