Tibetan
་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་དག་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་གཉིས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྗེས་སུ་གསུང་བར་མཛད་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྟོན་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་བུའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྔགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་མི་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་དག་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལེན་པ་དང་འདོར་བའི་རྣམ་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་དངོས་པོ་དང་མ་འབྲེལ་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་ཅན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུར་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ནི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་དག་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་དེ། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །མིན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྟན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་
Chinese
如果这样提问并迎接疑问而祈请，就是世尊以“哪些发心”等来显现证悟这些发心等等。从反面的角度显示之后，再从随顺的角度显示那个分别念，就是祈请世尊“哪些菩萨摩诃萨”等等。以观修如幻，远离二和非二之想的菩萨们，应当进入如是发心和随喜等等的结尾语。因为善说之故，随后宣说的是“ कौशिका（梵文天城体，kauśika， कौशिका， 乔尸迦）！就是这样”等等。显示依赖于反面的所取分别念之二，就是宣说“ कौशिका（梵文天城体，kauśika， कौशिका， 乔尸迦）！种姓之子或女”等等。所谓“不会令人不悦”，是指以舍弃之事物所取分别念的反作用力来考虑。同样，因为是不颠倒的缘故，赞叹的是祈请世尊“就是这样”等等。像这样，对于进入和退出不可得，以及不可得之自性的方面，按照顺序以取和舍的方式来执取，认为是应当执取的。进入和退出之方面所依赖的所取分别念，因为与事物不相关联而进入，所以是虚妄显现，因此不是如实之境，而是将要阐述具有自性的境之差别，各自成为九种相，相是成为障碍，如同烦恼一样，应当了知那些是不顺品，这样说道。如是说：进入和退出，所取之分别，各自彼九种，自性如实境，非境之自性，应当知晓。如是宣说。如是显示了所取分别念之二，之后将要讲述能取分别念之二，因此显示了异生之士夫实有的有依之能取分别念之第一，就是如是。
English
If one asks and welcomes doubts by praying, it is about the Blessed One manifesting the realization of these Bodhicittas with "which Bodhicittas" etc. After showing from the opposite perspective, then showing the same conceptualization from the following perspective is praying to the Blessed One "which Bodhisattva Mahasattvas" etc. By meditating as illusory, Bodhisattvas who are free from the thought of two and non-two, should enter into such Bodhicitta and rejoicing etc. as the concluding words. Because of the well-spokenness, what is subsequently spoken is " कौशिका（Sanskrit Devanagari, kauśika, कौशिका, Kaushika）! It is so" etc. Showing the second of the grasped conceptualizations that rely on the opposite side is saying " कौशिका（Sanskrit Devanagari, kauśika, कौशिका, Kaushika）! Son or daughter of a noble family" etc. What is meant by "will not displease" is to consider it by the force of the reversal of the grasped conceptualization of the object to be abandoned. Similarly, because it is non-inverted, what is praised is praying to the Blessed One "It is so" etc. Like this, for the aspects of entering and exiting that are not perceived, and the nature of non-perception, one should grasp in the manner of taking and abandoning in order, thinking that it is to be grasped. The grasped conceptualizations that rely on the aspects of entering and exiting, because they enter without being related to things, are therefore merely appearing falsely, so it is not a real object, but the difference of the object that will be explained as having its own nature, each becoming nine kinds of aspects, and the aspects are obstacles, like afflictions, one should know that those are unfavorable aspects, thus it is said. It is said thus: Entering and exiting, The grasped conceptualizations, Each of them, Nine kinds of self, As the real object, The nature of non-object, Should be known. Thus it is said. Thus, having shown the two grasped conceptualizations, then the two grasping conceptualizations will be explained, therefore, the first of the grasping conceptualizations of the substantial basis of the ordinary person is shown, which is thus.
Tibetan
རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསོལ་པ་ནི་འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མངོན་པར་ཞེན་ནས་དགེ་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ འབྲས་བུ་བཀུར་སྟིར་བྱས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་སངས་རྒྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་གཞག་པ་དང་པོ་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བཞེད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་འདུན་པ་བསྐྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་འཛིན་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཕགས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཙོ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་དག་མངའ་སྟེ་དགེ་སློང་དག་ངས་མཚན་མོ་འདས་ན་ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་སྲོག་ཆགས་ཅེ་སྤྱང་གི་སྐད་འབྱིན་པའི་སྒྲ་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ད་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གདུངས་པ་ཡིན་ནམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་འདི་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་སོ་སོའི་
Chinese
后面说到的“随喜心生起”等等就是这个意思。同样，为什么这样说呢？为了迎接疑问而提问，就像“种姓之子”等等。因为凡夫们执着于认为我仅仅是实有的，由于这种分别念的显现执着，随喜善事，因此会说果报是受到尊敬等等，而不是成佛等等。凡夫们难道不知道一切法都是无我的吗？如果说安立执着的分别念的第一种情况不普遍，那么，他们是对其特别信奉并作意，而这里是认为作意其真实性，所以不相同。圣者以假立的方式存在的有境的执着分别念，第二种情况的阐述是，世尊以何种意乐生起等等的提问。能够获得圆满正等觉，这是因为对假立的我执着，由于这种分别念的显现执着，圣者们随喜，使生起的心增长，主要就是能够真实生起无上菩提的同义语。因为与法性不相违，所以宣说了随喜，就像 कौशिका（Kauśika， कौशिका，憍尸迦， कौशिका）以如来神力等等。以小、中、大的差别而随喜等等，说了这三个词。圣者也有这样的情况，比如比丘们，我说夜晚过去后，在早晨的时候听到了豺狼叫的声音。同样，现在那个时候，鹿王变成了狮子肢体不全等等，如果说这是悲叹，那么执着的分别念的第二种情况不普遍，那么，圣者们那样说只是世俗谛，不是胜义谛，所以是不真实的。像这样，各自的
English
The "arising of joyful mind" and so on mentioned later have this meaning. Similarly, why is it said like this? To welcome the doubt and ask, it's like "son of the lineage" and so on. Because ordinary beings are attached to the idea that I am merely real, due to the manifestation of this conceptual thought, they rejoice in virtuous deeds. Therefore, it is said that the result is being respected and so on, but not becoming a Buddha and so on. Don't ordinary beings know that all phenomena are selfless? If it is said that the first situation of establishing the conceptual thought of attachment is not universal, then they are particularly devoted to it and pay attention to it, while here it is considered to pay attention to its reality, so they are not the same. The second situation of the conceptual thought of attachment of the object that exists merely in a fabricated way by the noble ones is explained by the question of what kind of intention the Bhagavan aroused and so on. Being able to attain perfect and complete enlightenment is because of attachment to the fabricated self. Due to the manifestation of this conceptual thought, the noble ones rejoice, causing the arising mind to increase, which is mainly a synonym for being able to truly generate unsurpassed Bodhi. Because it is not contradictory to the nature of reality, rejoicing is proclaimed, just like Kauśika (कौशिका, कौशिका, 憍尸迦, कौशिका) by the power of the Tathagata and so on. Rejoicing with the distinction of small, medium, and large, these three words are spoken. Noble ones also have such situations, such as, monks, I said that after the night had passed, in the morning I heard the sound of jackals howling. Similarly, now at that time, the king of deer became a lion with incomplete limbs and so on. If it is said that this is lamentation, then the second situation of the conceptual thought of attachment is not universal, then, the noble ones saying that is only conventional truth, not ultimate truth, so it is not real. Like this, each of