Tibetan
་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཤེས་པ་མི་ཤེས་པ་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིས་ནི་མ་རིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པས་ན་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྲེལ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་པར་བརྗོད་དོ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་ བྱའོ། །ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་པ་ལས་དེར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་དེ་ལ་བརྟགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས། རྟག་པ་ནི་དོན་བྱ་བ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག །འཇིག་རྟེན་པའི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་མི་ཤེས་སོ། །མི་ཤེས་པས་ནི་སྔར་བརྟགས་ལ། །ཕྱི་ནས་དེ་ཉིད་དོན་ངེས་པ། །གང་ཚེ་དངོས་ཉིད་མ་རྙེད་པ། །དེ་ཚེ་དངོས་མེད་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བར་སྒོམ་པར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་མི་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མེད་བཞིན་དུ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོག་གོ །མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྟགས་ནས་མཐའ་གཉིས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་པས། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒྱུ་དེའི་གཞི་དེའི་དམིགས་པ་ལ་གནས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདས་པ་ནས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་བར་ལ་རྟོག་གོ །འཕགས་པའི་
Chinese
如是等名为摄略。何以故？以彼不如是之理故，以决定之词义，于世俗中，于颠倒之识不认识，说为无明。如是，此乃说无明之分别也。为显示色等蕴之分别，故说彼等云云。以唯依于事物，故为欲知一切依彼之分别亦有关联，故与前相连而说。于下者等亦应知。若问如何现前执著？故说彼等云云。以色蕴等一切法，于真实性中无有，由不如实之觉，于彼作想之门中增益而说也。为显示于名与色现前执著之分别，故说彼等若于彼作想云云。由执著常断二边之分别，常者以离有义故，于世俗中唯是无常也。如是名与色等彼等诸法，不为世间之听闻所生等之识所知。以不认识故，先作想，后乃定彼义。何时事物自体未得，彼时无事何处有？如是修习，不为出世间者所见。是故，彼名与色等一切法，虽于彼真如性中无有，然以现前执著之力而作想也。为显示执著二边之分别，故说作想已现前执著二边云云。意谓以于彼执著之分别也。为显示不认识遍染污与遍清净之分别，故说现前执著云云。以现前执著之因，彼之所依，住于彼之所缘，作为因，由不认识遍染污与遍清净诸法之自性之分别力，于过去至今所生之法间作想也。圣者的
English
Such and so forth are abbreviations. Why? Because of the reason that it is not so, with the meaning of certainty, in the conventional, the ignorance is said to be not knowing the reversed knowledge. Thus, this is the expression of the discrimination of ignorance. In order to show the discrimination of aggregates such as form, it is said that they are and so on. Since it depends only on things, in order to know that all the discriminations that depend on it are also related, it is said in connection with the previous one. It should also be known to the lower ones and so on. If you ask how to be manifestly attached, it is said that they are and so on. Since all the dharmas such as the form aggregate do not exist in reality, from the unrealized realization, they are fabricated and spoken through the door of thinking about it. In order to show the discrimination of manifest attachment to name and form, it is said that if they think about it, and so on. From the discrimination of manifest attachment to the two extremes of permanence and annihilation, permanence is only impermanence in the conventional because it is devoid of meaning. Thus, those dharmas such as name and form are not known by the knowledge arising from worldly hearing and so on. Because of not knowing, first imagine, then determine its meaning. When the thing itself is not found, where is the non-thing at that time? As such, it is not seen by those who transcend the world to meditate. Therefore, those all dharmas such as name and form, although they do not exist in that reality, they imagine with the power of manifest attachment. In order to show the discrimination of attachment to the two extremes, it is said that after thinking, they are manifestly attached to the two extremes. It is meant by the discrimination of attachment to it. In order to show the discrimination of not knowing the completely defiled and completely purified, it is said to be manifestly attached and so on. By the cause of manifest attachment, its basis, dwelling on its object, as a cause, by the discriminating power of not knowing the nature of the completely defiled and completely purified dharmas, it imagines between the dharmas that have arisen from the past to the present. The noble