Tibetan
ར་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་ལའོ། །དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཏིང་འཛིན་དེ་ཡི་བྱེད་པ་ཉིད། །ལུང་སྟོན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱས་ཤིང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་ན། གང་གི་ཚེ་རིམ་གྱིས་དོན་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བས་ཡུད་ཙམ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་འདིའི་དྲོ་བར་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པར་སྒོམ་པ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྲིང་ཙམ་དུ་གསལ་བར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ནི་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ན་སེམས་ཙམ་དུ་གནས་པས་ཕྱིའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཤེས་པའི་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མེད་པར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་དོན་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ཏེ། །དེ་ཉིད་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །གནས་སྐབས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་བརྟན་པ་ཡིན་པས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ས་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་བྱིས་པའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུངས་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྲངས་མེད་པ
Chinese
以“为何有这样的疑虑”来迎接。菩萨等称为陀罗尼。般若波罗蜜多是指与决择分相应的自性。因此，因为是世间一切法中最殊胜的，所以具有称为法之殊胜的对境和行相，共有三种。如是说：“彼定之作用，预言与骄慢尽，三者互为一体，定不分别。如是决择分相应，小、中、大。”如是宣说。如此开示：如是作了法之辨别，以等持之心修习一切法无我时，当次第对异义之显现执着消失，因智慧之光明稍微显现，仅能见少许之时，此乃属于暖位的阶段。彼即在此大乘中获得显现之等持。当为使彼法之显现增长，以精进修习无我，智慧之光明转为中等显现之时，乃顶位之阶段。彼即称为显现增长之等持。当安住于唯心，因对外境无有执着，生起极为明晰了知之显现之时，乃忍位之阶段。因无有能取之相而随入，故是随入真如义之一分的等持。又，当对境执着的散乱显现消失，智慧之光明圆满之时，乃世间法之殊胜位。彼即称为无间等持。所有这些阶段，皆因特别之胜解稳固，故说为胜解行地。安住于此地的菩萨，即使是异生，亦已完全脱离一切凡夫之衰损，并具有等持、陀罗尼、解脱、神通等无量功德。
English
Welcoming with "Why such doubts?" Bodhisattva and others are called Dharani. Prajnaparamita refers to the nature that corresponds to the decisive aspect. Therefore, because it is the most excellent of all worldly dharmas, it possesses the object and aspect called the excellence of Dharma, having three aspects. As it is said: "The action of that Samadhi, predictions and pride are exhausted, the three are one in essence, Samadhi is non-conceptual. Thus, the decisive part is in accordance, small, medium, and large." Thus it is proclaimed. Thus it teaches: Having thus made the distinction of Dharma, when meditating on the selflessness of all dharmas with a mind of equanimity, when gradually the attachment to the appearance of different meanings disappears, because the light of wisdom slightly appears, and one can only see a little for a moment, this is the stage belonging to the warm position. That is said to be the Samadhi of obtaining appearance in this Great Vehicle. When, in order to increase that appearance of Dharma, one strives to meditate on selflessness with diligence, and the light of wisdom becomes moderately clear, it is the stage of the peak. That is the Samadhi called the increase of appearance. When one abides in mind-only, because there is no attachment to external objects, and a very clear knowing appearance arises, it is the stage of forbearance. Because one follows without the aspect of the apprehended, it is the Samadhi that has entered into one aspect of the meaning of Suchness. Again, when the distracted appearance of grasping at objects disappears, and the light of wisdom becomes complete, it is the stage of the supreme worldly Dharma. That is called the uninterrupted Samadhi. All these stages are said to be the ground of conduct by aspiration, because the special aspiration is stable. The Bodhisattva who abides on this ground, even if he is an ordinary being, has completely passed beyond all the decline of childishness, and possesses countless qualities such as Samadhi, Dharani, liberation, and supernormal powers.
Tibetan
་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་དོན་ལས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དང་པོར་གསུངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་སློབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཅི་ཞེས་བསམས་པའོ། །བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སློབ་པོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སློབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཤེས་ནས་དྲིས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཆོས་གང་ལ་སློབ་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་གཞི་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་གང་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་སློབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སློབ་བཞིན་པ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་སློབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་ལྡན་པས་ན་བྱིས་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའོ། །དེ་དག་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་ཐོས་པ་མང་བ་དང་བྲལ་བས་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་མ་རིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སློབ་ཀྱི་དོན་དམ་པར་མི་སློབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མེད་ན་འོ་ན་ནི་དོན་གྱིས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་སྨྲས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུར་མཆིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཀའ་སྩལ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མེད་པ་དེ་ལྟར་མ་བརྟགས་གཅིག་ཏུ་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ
Chinese
说是具有功德，这是从《宝云经》中说的。像这样，在显示了与确定性部分相符的那些的对境、相状和自性之差别后，世尊最初宣说了具有四种分别念的、从意义上执取的分别念，是所有事物的所依，即“世尊，菩萨摩诃萨如果那样学”等等，这是在想什么呢？因为想到在言说的世俗中学习，所以宣说了“如果那样学”等等。舍利子因为不了解世尊的意图而提问，即“那么实际上应该学什么法呢？”对此，因为仅仅依靠基础的分别念会与颠倒相关联，所以世尊说在胜义中什么也不学，即“什么法也不学”。如果正在学习，那又怎么会不学呢？为了迎接这个疑问，用“那为什么呢？”来引出，宣说了“舍利子，那些法”等等。因为具有一切烦恼之法，所以是凡夫。因为远离清净之法，所以是异生。他们自己不信奉这种法，听闻不多，所以是不具听闻者。像这样，由于不了解的分别念的力量，执着于似乎存在的事物，但实际上并不存在，因此在世俗中学习，但在胜义中不学习。如果那样不存在，那么实际上也不存在于其他地方。即使那样，因为执着于事物，所以会有过失，因此以这种想法说了“世尊，那么是怎样的呢？”或者，为了消除颠倒的对境，虽然说了“像那样显现执着，但实际上并不存在”，即使那样，也赐予了“实际上并不存在”的教言，即说了“如何不存在”等等。意思是，如果用理智分析就不存在，如果不那样考察，仅仅因为令人愉快，所以在世俗中是存在的，实际上是在不存在中存在。
English
It is said in the Jewel Cloud Sutra that it possesses merits. Thus, after showing the differences in the objects, aspects, and nature of those that conform to the part of certainty, the Blessed One initially proclaimed that the conceptualization that grasps from the meaning, which possesses four conceptualizations, is the basis of all things, that is, "Blessed One, if a Bodhisattva Mahasattva learns in that way," etc., what is he thinking? Because he thought that he was learning in the conventional of speech, he proclaimed "If he learns in that way," etc. Shariputra, not understanding the intention of the Blessed One, asked, "Then what Dharma should one actually learn?" To this, because the conceptualization that relies solely on the basis will be related to reversal, the Blessed One said that in the ultimate sense, one does not learn anything, that is, "One does not learn any Dharma." If one is learning, then how can one not learn? To welcome this doubt, he introduced it with "Why is that?" and proclaimed "Shariputra, those Dharmas," etc. Because they possess all afflicted Dharmas, they are childish. Because they are separated from pure Dharmas, they are ordinary beings. They themselves do not believe in this kind of Dharma, they do not hear much, so they are not endowed with hearing. In this way, due to the power of the conceptualization of ignorance, they cling to things that seem to exist, but in reality do not exist, therefore they learn in the conventional, but do not learn in the ultimate sense. If it does not exist in that way, then it does not actually exist elsewhere. Even so, because they cling to things, there will be faults, so with this thought they said, "Blessed One, then what is it like?" Or, in order to eliminate the object of reversal, although it was said that "It appears to be clung to in that way, but it does not actually exist," even so, he bestowed the teaching that "It does not actually exist," that is, he said "How does it not exist," etc. The meaning is that if you analyze with reason, it does not exist, and if you do not examine it in that way, it exists in the conventional simply because it is pleasing, and in reality it exists in non-existence.