Chinese
当修习微小的善根时，为何会有成为一切智者的疑虑呢？以这样的提问来迎接。所说中等的所缘之义是：具寿舍利子，一切法皆无有出离等等。从高到高，以所缘的差别等成为证悟的差别时，意指必定会趋入。尼的语气是为了强调，意为一切法皆是无生之性。为何呢？因为诸法以刹那刹那的无常性，遮止了生之法，故无有出离，即非涅槃之支分。一切法是指以自性无生之性，以无生灭之差别而缘取色等之义。以何种方式缘取呢？提到“如是行持”等，以刚刚所说的道理如是行持和修习，一切行持之义皆为证悟之义。所谓“近”是指因为迅速获得证悟，所以是安住于近处。所谓“为了使众生完全成熟”是指为了必定与善法相结合，所以是为了使众生完全成熟。在“身”等之中，因为了知一切法的自性，所以“一切身等之相完全清净”是指成为完全清净之因。从以因的角度修习完全清净之相，身体的三种业完全清净，故身体将完全清净。心完全清净是指意的三种业完全清净。相完全清净是指大丈夫的三十二相安住时，以安住、清晰和圆满之性。佛土完全清净是指有情和器世间完全清净之性。 在与决定性部分相符的阶段，因为这些在一切方面都不存在，所以认为仅仅是少许而已。又是具寿舍
English
When practicing even a small root of virtue, why would there be doubt about becoming omniscient? This is greeted with such a question. The meaning of the intermediate object is: Shariputra, all dharmas are without arising, etc. From higher to higher, when the distinction of the object becomes the distinction of realization, it is intended that one will surely enter. The word 'ni' is for emphasis, meaning that all dharmas are unborn in nature. Why? Because all dharmas, with their momentary impermanence, prevent the dharma of arising, therefore there is no escape, that is, it is not a limb of nirvana. 'All dharmas' refers to the meaning of focusing on form, etc., with the distinction of no birth and death, due to the nature of being unborn by nature. In what way should one focus? It mentions 'acting in this way,' etc. Acting and meditating in this way according to the reason just stated, all actions are for the sake of realization. 'Near' means that because one quickly attains realization, one will abide near. 'For the sake of fully ripening sentient beings' means that in order to surely connect with virtuous dharmas, it is for the sake of fully ripening sentient beings. In 'body,' etc., because one knows the self-nature of all dharmas, 'all aspects of body, etc., are completely pure' means that it becomes the cause of complete purity. From practicing the aspect of complete purity from the perspective of cause, the three actions of the body are completely purified, so the body will be completely purified. Complete purity of mind means that the three actions of mind are completely purified. Complete purity of marks means that when the thirty-two marks of a great person abide, it is due to the nature of abiding, clarity, and completeness. Complete purity of the Buddha-field means the complete purity of sentient beings and the world of objects. In the stage that corresponds to the decisive part, because these do not exist in all aspects, it is thought that it is only a little. Again, the venerable Sha
Chinese
所谓的“阿里的儿子”就是这样概括的。所说的大目标的意义，就是说了“如果”等等。像这样，只要以执着的方式执着于相，那么相就是菩萨的烦恼。因此，目标的悬崖就变成了轮回烦恼的堕落。其中，色是成为果实的。色的相是共同作用的因。所谓“色相”是指近取因。色生是指已经出生的。灭是指刹那的无常。空是指没有二者，这是进入颠倒，所以要知道是不善巧方便。从相反的角度显示后，从随顺的角度所说的是“如何行持”等等。所谓“如是行持”是概括，因为自相和共相不合理，所以一切法都是无相的，这是具有这种差别的色等等作为目标。如是行持的菩萨是行持般若波罗蜜多大忍的自性。以何种方式作为目标呢？说了“彼行持”等等，即：成就与遮止，彼等即是具有，彼等即是遮止，在一切方式中皆不分别。是这样想的。又想，如果不分别，那如何修习呢？为了消除这个疑惑，以“那为什么呢”来迎接，说了“一切法”等等。以何者的自性，仅仅以远离色等等相的所依，以信解作意而不信解，以真如作意而没有完全了知，即以法性的方式，作为目标时，因为更加信解而不执为我所，所以不接近分别，并且以真如作意，因为没有执取，所以没有抓住。这样，因为没有恶趣，所以对于大法是安忍的缘故，因为具有安忍所包含的目标和行相，所以是三种行相。如是说：色等等无自性，彼
English
The so-called "son of Ari" is thus summarized. The meaning of the great object spoken of is the mention of "if" and so on. Thinking in this way, as long as one clings to characteristics in a clinging manner, those characteristics are the afflictions of a Bodhisattva. Therefore, the precipice of the object becomes a fall into the afflictions of samsara. Among them, form is that which has become the fruit. The characteristic of form is the cause of acting together. The so-called "form characteristic" refers to the proximate cause. The arising of form is that which has already arisen. Cessation is due to the impermanence of a moment. Emptiness is the absence of both, which is entering into reversal, so it should be understood as unskilled in means. Having shown from the opposite perspective, what is said from the perspective of following is "how to practice" and so on. The so-called "practicing in this way" is a summary, because self-characteristics and general characteristics are not reasonable, so all dharmas are without characteristics, and it is the object of such differentiated forms and so on. The Bodhisattva who practices in this way practices the nature of great forbearance of the Perfection of Wisdom. In what way should it be taken as an object? It is said "that practice" and so on, that is: accomplishment and cessation, those are possessing, those are cessation, in all ways there is no discrimination. This is what is thought. Again, if there is no discrimination, how should one meditate? In order to eliminate this doubt, it is greeted with "why is that?", and it is said "all dharmas" and so on. By whose nature, merely by being separated from the support of the characteristics of form and so on, one does not believe by engaging the mind with faith, and one does not completely know by engaging the mind with Suchness, that is, in the manner of the nature of dharma, when it is taken as an object, because one has more faith and does not grasp it as mine, therefore one does not approach discrimination, and by engaging the mind with Suchness, because one does not grasp, therefore one does not seize. In this way, because there is no evil destiny, therefore one is patient with the great dharma, and because one possesses the object and aspect included in patience, therefore there are three aspects. Thus it is said: Form and so on are without own-being, that
Tibetan
མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་དེ་དག་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཟོད་ཐོབ་ངན་སོང་མི་ལྟུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བཟོད་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བཟོད་པ་རྟོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ངན་སོང་དུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྙམ་དུ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ངེས་པར་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མཛེས་དགའ་ཁྱེར་ཏེ་དམྱལ་བར་རྒྱུར་སོང་ངོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བཟོད་པའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་དུའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ལེན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པས་ན་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་ནི་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའི་སྐབས་ཡིན་ཡང་ཚིག་དེ་ཡང་སྨོས་པ་ནི་སྤོབས་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་པར་སྟོན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།། ཡང་ན་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལ་དྲན་པ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་འབྲིང་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན
Chinese
无即是自性，彼等无生无定出，清净及彼等无相，不依于彼之相，无信非信之想。如是说，因此得忍不堕恶趣如是说，菩萨不生忍如是阿阇黎所说，是应思，为说菩萨之忍悟故。得忍不往恶趣之经亦不违，谓是业力之故。此应如是知，如是薄伽梵之教，舍利子等亦持美乐往地狱为因如是于异方说。今于忍之下，说属法最胜之善根小之所缘义，是此是等。何定能不摄一切法，是定无摄一切法，此是于彼性中成定之自性之色等所缘故，说广大是等如是连结。以何相而缘耶，说此定住是等，相者谓自之愿及福及智及法界力所成，于一切世间界如其分，定之业转，是故由果之门缘故，速疾无上亦
English
Non-existence itself is the nature. Those are unborn and have no definite arising. Pure and those are without characteristics. Since they do not rely on its characteristics, there is no concept of belief or disbelief. It is said thus. Therefore, it is said that obtaining forbearance does not lead to falling into bad destinies. What the master said, that Bodhisattvas do not generate forbearance, is to be considered, because it is said that Bodhisattvas realize forbearance. The sutra that obtaining forbearance does not lead to going to bad destinies is also not contradictory, because it is thought to be due to the power of karma. This should definitely be known as follows: Thus, by the command of the Bhagavan, Shariputra and others also took the beautiful pleasure and went to hell as a cause, as it is said in another direction. Now, under forbearance, the meaning of the object of the small root of virtue belonging to the supreme Dharma is explained, which is this, etc. Which samadhi does not take all dharmas closely? That is called the samadhi that does not take all dharmas. This is because it is aimed at forms, etc., which have become the nature of samadhi in that very nature, so it is said to be vast, etc., and it is connected like that. In what way should it be aimed at? It is mentioned that this samadhi abides, etc. The aspect is that by the power of one's own aspiration, merit, wisdom, and the realm of Dharma, it is spontaneously accomplished, and the activity of samadhi proceeds in all realms of the world according to one's share. Therefore, because it is aimed at from the door of the result, quickly unsurpassed also