Tibetan
་སུམ་ཚོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་དུས་གསུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཐམས་ཅད་ནི་འདི་གཉིས་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་བཤད་པས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བས་ཐམས་ཅད་ནས་སོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དངོས་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་དོ། །ཆུང་དུའི་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་རྣམ་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །བག་ཆགས་ དང་བཅས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་དུའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་ལ་བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བས་མ་མཆིས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ལ་བསླབ་པའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་བའོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་འདས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསྟན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཅི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ན་ཞེས་འདོན་ཏེ། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་དྲིས་པའི་ཚིག་དེ་ཉིད་མི་འབྱོར་པ་ཡིན་པས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡ
Chinese
圆满具足故，是如来。断尽烦恼障和所知障及其习气，具有自利圆满，故是阿罗汉。通达获得二种圆满之道，故是正等觉佛。所谓“授记”，是指对于具有真实入定的禅定者，诸佛所作的授记，这即是法性。因为是缘于授记之因的特殊色等境相。以何种方式缘呢？即是说“彼是”等。所谓“真实不随见”，是指以无分别的心。所谓“彼亦不生骄慢”，是指以有分别的心。因为彼非真实之故。所谓“我乃安住”，是指获得禅定。所谓“入定”等，是指结合、正行和结尾的分别，或是指三时。在“从一切”等中，“一切”是指这二者，即一切事物和一切相状。如是说，从过去等事物的分类上说，是从一切。蕴等所缘的分别之事物，即是一切。从微细之微细等，也是从相状上说的一切相状。具有习气的一切相状，即是从一切处。由于一切分别皆不合理，菩萨以禅定的自性证悟时，不会生起“我乃安住”等念头，因为没有，即是从法性的角度修习相状，故不生起。所说的大所缘之义是：具寿善现以何种禅定逝世等。因为属于法的极大殊胜，所以能开示彼禅定吗？是指菩萨等是否观想为各别的自性？有些经卷中念作“安住于何种禅定”，因此，开示彼禅定吗？此问句不合理，故应考察。具寿
English
Being complete in every way, he is the Thus-Gone One. Having abandoned afflictions and the obscurations to knowledge, along with their imprints, and possessing the perfection of self-benefit, he is the Arhat. Having mastered the path that leads to the attainment of the two perfections, he is the Perfectly and Completely Awakened Buddha. The term 'prediction' refers to the fact that the Buddhas make predictions for those who possess genuine meditative absorption, and this is the nature of reality. It is because it focuses on special forms, etc., which are the cause of prediction. In what way does one focus? It is explained by saying 'that is,' etc. 'Truly not seeing after' means with a non-conceptual mind. 'He also does not become arrogant' means with a conceptual mind, because it is not the truth. 'I am abiding in equanimity' means having attained meditative absorption. 'Entering into absorption,' etc., refers to the distinctions of combination, main practice, and conclusion, or it refers to the three times. In 'from all,' etc., 'all' refers to these two: all things and all aspects. As it is said, from the classification of things such as the past, it is from all. The object of aggregates, etc., the object of distinction, is all. From the minute of the minute, etc., it is also all aspects from the aspect. All aspects with imprints are from all places. Since all distinctions are unreasonable, when a Bodhisattva realizes with the nature of meditative absorption, thoughts such as 'I am abiding in equanimity' do not arise, because there is none, that is, one trains in aspects from the perspective of the nature of reality, therefore it does not arise. The meaning of the great object is explained: Venerable Subhuti, with what kind of meditative absorption does one pass away, etc. Because it belongs to the great excellence of the Dharma, can that meditative absorption be shown? Does it mean that Bodhisattvas, etc., are contemplated as separate entities? In some texts, it is read as 'abiding in what kind of meditative absorption,' therefore, can that meditative absorption be shown? This question is unreasonable, so it should be examined. Venerable
Tibetan
ན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དོན་གསུམ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་སྒོམ་བཞིན་པ་ཡང་བསྟན་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རྣམ་པ་སྟོན་པས་ལན་གསུངས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཐབས་དམ་པ་ཡིན་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཏེ་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་སྒོམ་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ དགོངས་པས། ཤཱ་རིའི་བུ་མི་ཤེས་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་ཞེས་ཟེར་རམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེས་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བསམ་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་མེད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤོབས་པ་ནི་ཁྱོད་ལ་དེར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པས་སོ། །སྟོན་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་དེ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་ལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རིམ་པ་འདིས་བསླབ་པ
Chinese
那跋夏利子，说“并非如此”是回答。因为法性，禅定和菩萨，以及般若波罗蜜多，这三个意义相互之间本体是一，因为不能分别显示，所以缘于具有特殊性的色等，所以不能，是这个意思。又，如果认为如何连正在修习也无法显示呢？用“为什么执着”来迎接这个疑问，以显示相状来回答，就是种姓之子，那个禅定也是等等。以一切法非有自性，不分别禅定是殊胜方便，以法性的相状之门来缘，那个禅定也不能被无相之心所知，因为没有近取因。以有相也不能真实了知，因为事物虽然非有，但梦等是可能存在的。又，这个“又”字不仅仅是相状。认为见到“此”是依赖于分别念的缘故。因为思虑到对于一切不作意，修习者、修习和修习是不合理的。夏利子说“不知，不真实知”这样说吗？这样说道。心想在世俗谛中没有过失，具寿善现说道：具寿夏利子等等。为了迎接那个想法“为什么呢”这个疑问，而说：因为那个禅定不存在。那个“真如中”是剩余的。思虑到加行等如同幻化的人一样，是以前的牵引力的作用。以显示不违背法性，说了“好啊”的意思，就是具寿善现，好啊等等。勇气是因为你生起了在那里显现的智慧。显示是为了向其他人显示那个所缘。菩萨等等是接近的集合。“乃”字是必须把握的，因为这是与决定性的部分相符，必须像那样学习这个，是这个总结语。又，如何以这个次第学习呢？
English
Napa Shariputra, saying "it is not so" is the answer. Because of the nature of reality, meditative concentration and bodhisattvas, and the perfection of wisdom, these three meanings are of one essence to each other, because they cannot be shown separately, so they are based on forms that have special characteristics, so they cannot, that is the meaning. Also, if one thinks, how can even what is being meditated on not be shown? The question is greeted with "why cling?", and the answer is given by showing the aspect, that is, son of good family, that meditative concentration is also, and so on. Because all dharmas are not existent in themselves, not discriminating meditative concentration is a supreme means, by focusing on the aspect of the nature of reality. That meditative concentration also cannot be known by a mind without aspects, because there is no immediate cause. One cannot truly know with aspects, because even though things are not existent, dreams and so on are possible. Also, the word "also" is not just an aspect. It is thought that seeing "this" depends on the reason for discrimination. Because it is considered that it is unreasonable to meditate, meditator, and meditation on everything that is not focused on. Shariputra said, "Do you say 'I do not know, I do not truly know'?" Thus he spoke. Thinking that there is no fault in conventional truth, the venerable Subhuti said: Venerable Shariputra, and so on. In order to welcome the question "why is that?", he said: Because that meditative concentration does not exist. That "in suchness" is the remainder. It is thought that the application and so on are like illusory beings, due to the power of previous actions. By showing that it does not contradict the nature of reality, he said the meaning of "good", that is, venerable Subhuti, good and so on. Courage is because you have generated the wisdom that appears there. Showing is to show that object to others. Bodhisattva and so on are a close collection. The word "is" must be grasped, because this is in accordance with the decisive part, one must learn this as it is, is this concluding remark. Also, how to learn in this order?