Tibetan
ང་ལས་ཉེ་བར་སོགས་པ་ལ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མ་རྫོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ་སེམས་པའོ། །གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་དོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངའི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་གཞུང་གཟུགས་པའི་དོན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རྟོག་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་དམིགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་སྤངས་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པར་གཞན་དག་གི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་སེམས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཇུག་ཅེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་བ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་ པ་མེད་པར་ལས་དང་སེམས་པ་མི་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ། དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བློ་ལ་ལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དམིགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ལ། བློ་ལ་ལ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་དམིགས་བས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ། སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ངོ་བོར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དོན་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐམས་ཅད་ན་དམིགས
Chinese
因为比我更亲近等等有果的差别，所以如来是不圆满的，这是想法。为了调伏众生的缘故，如来说我的生已经尽了等等，这是安立分别，但不是真实的。这样说是不对的。为了解释这个论的意义，因为什么缘故呢？这样提出疑问后，如来是远离一切分别和分别念的等等这样说了。分别念是没有形色等等自相和共相体性的，以及没有分别念。而有分别念的则成为所缘境。对于这些，分别念就是缘着它。远离这些就是因为通达了不分别的法性，所以是断除的同义词。如果没有近取所缘，为什么其他人的意业和心不生起呢？具寿舍利子，就像那样没有所缘等等这样说了。缘起法性的法性是这样的，因为没有所缘，业和心不生起，这是法性，因此只有缘着所缘才会生起。为了阐明这些，具寿舍利子，就像那样没有所缘等等这样说了。其中，是与不是自性者，是与不是事物从因生。以这样的方式，有些智慧缘着烦恼，所以执着烦恼，有些智慧缘着清净，所以执着清净。所谓心，有些人说是智慧。另一些人说，心是意业，因为说了意业，所以说是业的异名。总而言之，舍利子，因此等等这样说了。过去和未来因为没有自体，所以不适合作为所缘的体性，现在发生的法，也因为不能被有相等等的识所取，所以一切时处都没有所缘。
English
Because there are differences in results for those closer to me, etc., the Tathagata becomes incomplete, this is the thought. For the sake of taming beings, the Tathagata says my birth is exhausted, etc., this is establishing distinctions, but it is not true. Saying this is not right. To explain the meaning of this treatise, for what reason? After raising this question, the Tathagata is free from all distinctions and discriminations, etc., thus it is said. Discrimination is the nature of self-characteristics and common characteristics without form, etc., and without discrimination. And those with discrimination become the object of focus. For these, discrimination is focusing on it. Being free from these is a synonym for abandonment because of understanding the nature of non-discrimination. If there is no proximate object of focus, why do the mental actions and minds of others not arise? Venerable Shariputra, just like that, without an object of focus, etc., thus it is said. The Dharma nature of dependent origination is like this, because without an object of focus,
Tibetan
་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེས་སྨྲས་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་བ་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དབེན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དུའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་མར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་མཚན་མ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ནར་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་མཚན་མར་བྱས་ཤིང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བར་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སོ། །སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྨི་ལམ་ན་ཡང་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་བཞིན་དུ་ཡང་སྐྱེ་བོ་དམིགས་བ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་ པ་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་བཏབ་ཟིན་པའི་དོན་ལ་ཡང་དོགས་པར་བྱེད་ན་མཐའ་ཡས་པས་སེམས་རྣལ་དུ་གནས་པ་སུ་ཞིག་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བསམ་པས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ནི་ཅི་སྤྱིན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་བ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བའམ་ཞེས་དྲིས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པའི་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འགོག་པ་ཐོབ་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གྱི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ་ནི། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་བྱེ་བྲག་གིས་བསྟན་ཟིན་པའི་དོན་ལ་ཡང་དོགས་པ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བྱུང་བ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་ལན་བརྗོད་པ་ཡིན་ཡང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་གཅིག་བྱུང་བའི་དུས་ཁོ་ནར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བར་
Chinese
如果以空性而论，那么有相之心又如何产生呢？所说的就是：具寿善现，当何者之时等等。所谓“寂静”，就是因为远离所缘之事物，所以是空性。所说的“于世俗中，以非真实的遍计所执为所缘而生起”，就是：具寿舍利子，以相为所缘等等。属于色等之相，以非共同之相，即使仅仅是无相，也如所见般地取相并加以增益，就是这个意思。所谓“中间亦”，此句总摄了由识之缘而产生的名色等等。所谓“依于世间之名言”，就是就世俗而言。所谓“随说生者”，就是其余的部分。虽然已经显示了在梦中也有业和果的关系，但仍然就具有所缘的众生而提出疑问：具寿 善现，当何者之时，菩萨等等，就是这样说的。如果对已经回答过的问题仍然产生疑问，因为是无边无际的，谁能回答安住于寂静之心呢？基于这种想法，具寿舍利子，菩萨摩诃萨慈氏等等，就是这样说的。所谓“此义”，就是询问：在梦中所回向的是什么，应该说是所布施之物即是所回向之物吗？所谓“以身现证”，就是指：入阿罗汉道，获得不还之灭尽定，就是现证。同样，圣者慈氏因为已经趣入成佛之道，所以说是以身现证。善现以自己的话语呼唤圣者慈氏并说道：从那时起，具寿舍利子等等。虽然已经根据所化众生的不同而显示了，但对于已经开示过的内容，仍然反复出现疑问，即使反复回答，也仅仅是对具有善缘者有意义，因此仅仅在一位佛陀出现之时，所有众生才能断除颠倒。
English
If emptiness is the case, then how does the mind with an object arise? What is said is: Venerable Subhuti, when is the time of what, etc. The so-called "solitude" is emptiness because it is the very separation from the object of focus. What is said is, "In the mundane, it arises with the unreal pervasive conception as the object of focus": Venerable Shariputra, with the characteristic as the object of focus, etc. The characteristic belonging to form, etc., with the non-common characteristic, even if it is merely without characteristics, it is the meaning of taking the characteristic as seen and adding to it. The so-called "also in the middle," this sentence summarizes the name and form, etc., which are produced by the cause of consciousness. The so-called "depending on the worldly term" is in terms of the mundane. The so-called "following the speaker" is the rest. Although it has been shown that there is a relationship between karma and fruit in dreams, the question is still raised in terms of sentient beings with objects of focus: Venerable Subhuti, when is the time of what, Bodhisattva, etc., that's what was said. If there are still doubts about the questions that have already been answered, because it is boundless, who can answer the mind that abides in peace? Based on this idea, Venerable Shariputra, Bodhisattva Mahasattva Maitreya, etc., that's what was said. The so-called "this meaning" is asking: What is dedicated in the dream, should it be said that what is given is what is dedicated? The so-called "manifestation with the body" refers to: entering the path of Arhat, obtaining the cessation of non-return, which is manifestation. Similarly, because the noble Maitreya has already entered the path to Buddhahood, it is said to be manifestation with the body. Subhuti called the noble Maitreya with his own words and said: From that time on, Venerable Shariputra, etc. Although it has been shown according to the differences of the beings to be tamed, there are still repeated questions about the content that has been taught. Even if the answers are repeated, it is only meaningful for those with good fortune. Therefore, only when one Buddha appears can all beings abandon perversion.
Tibetan
བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ། དི་བ་འདིའི་ལན་བཏབ་པའི་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དྲི་བ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དོན་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པར་ལན་ལྡོན་པར་འདོད་ནས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྲིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅི་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ལན་མི་ལྡོན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་སྟེ་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནི་ལན་ལྡོན་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐུ་མེད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཆོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་དབྱེ་བས་ཆོས་གང་ལན་ལྡོན་པ་དང༌། ཆོས་གང་ལ་ལན་བླན་པར་བྱ་བ་དང་ཆོས་གང་གིས་ལན་བླན་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ལུང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྱམས་པ་ཆོས་འདི་དག་གང་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་འདི་དག་གིས་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདི་དག་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ལན་འདེབས་པ་པོའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་ཉེ་བར་དམིགས་པས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱིས་རེག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། ཚིག་གིས་སྨྲར་མེད་པ་དང་སེམས་ཀྱིས་
Chinese
说是不能回答。当回答这个问题的时候，您亲自显示说：因为未来会有其他的佛出现，所以这个问题是不圆满的。如果它是圆满的，就没有必要，未来佛的出现也会变得没有意义。怀着这样的想法想要回答，所说的是：具寿善现，凡是像这样说的等等。以有为法的方式进行分别，就是说：具寿善现，什么叫做慈氏等等。对此，暂时说空性是无法回答的，那就是指色之空性等等。说那是无法回答的，是因为它并不存在，所以没有力量。说色等等也无法回答，就是说：具寿善现，什么法等等，以作者、业和行为没有可指定之分的角度，说了什么法回答，什么法被回答，以及什么法用来回答。说什么法被授记，这是以自身作为对象来说的。说一切法都是可指定的，这是不合理的，就是说：具寿慈氏，这些法是什么，怎么样等等。这样说：如果像这些法所说的那样，你的色等等的这些法如果那样显现，那么那时以回答者的身份，分别的意义会被指定，一切法怎么会变得不可指定呢？这样说。说那样是没有证悟的，就是说：具寿舍利子，这些是如何用语言来表示的等等。在结合等等的情况下，就连接到不了解等等。那么，如果是怎样呢？就是然而等等。这样说：因为一切法的如幻性本身就是无自性的，所以在证悟的时候，分别念是没有行境的，所以如何能用身体去触及，用语言去说，用心去……
English
It is said that it is impossible to answer. When answering this question, you personally showed that: because other Buddhas will appear in the future, this question is not complete. If it is complete, there is no need, and the appearance of future Buddhas will also become meaningless. With this thought in mind, wanting to answer, what is said is: Venerable Subhuti, whatever is said like this, etc. To discriminate in the manner of conditioned phenomena is to say: Venerable Subhuti, what is called Maitreya, etc. Regarding this, temporarily saying that emptiness cannot be answered, that refers to the emptiness of form, etc. Saying that it is impossible to answer is because it does not exist, so there is no power. Saying that form, etc., also cannot answer, that is to say: Venerable Subhuti, what dharma, etc., from the perspective of the distinction that there is no designation of the agent, action, and deed, what dharma answers, what dharma is answered, and what dharma is used to answer are spoken. Saying what dharma is prophesied, this is spoken with oneself as the object. Saying that all dharmas are designatable is unreasonable, that is to say: Venerable Maitreya, what are these dharmas, how, etc. Saying this: If, as these dharmas say, these dharmas of your form, etc., appear like that, then at that time, with the identity of the answerer, the meaning of discrimination will be designated, how will all dharmas become undesignatable? Saying this. Saying that there is no such realization, that is to say: Venerable Shariputra, how are these expressed in language, etc. In the case of conjunction, etc., it is connected to not understanding, etc. So, if it is how? It is however, etc. Saying this: Because the illusion-like nature of all dharmas is itself without self-nature, so at the time of realization, discrimination has no object, so how can it be touched by the body, spoken by language, and by the mind...