Tibetan
་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། བཟོད་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ། །བཅུ་དྲུག་རྣམས་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་ལྡོག་པའི། །མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ལས་ལྡོག་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གནས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མི་བསྐྱེད་པས་ན་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་དོ། །སྔོན་མ་བྱུང་པ་མི་བྱེད་པས་མི་བསྐྱེད་དོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་རྟོགས་ལ། ཆོས་དེ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅིང་མི་བསྐྱེད་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའོ། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྣམས་སུའམ། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གསུམ་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྟན་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་ཅིང་སྙིང་པོ་དང་བཅས་པས་སོ། ། སེམས་མི་གཡོ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་སྦྱར་བ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་མ་ཉམས་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་སྦྱོར་བར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་སེམས་ལྡོག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དག་ལས་ལྡོག་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས
Chinese
应当讲述十六刹那。（经中）也这样说到：忍与智的刹那，十六者是见道的，不退转菩萨的，应当了知是特征。这样说。其中，由于从了悟色等法中退转，因此宣说对痛苦生起法智忍是瑜伽等。由于对安住不生起差别，因此不现前积聚。由于不作先前未生之事，因此不生起。如先前一样，为何如此呢？以“因为”来迎接疑问，宣说了“如此”等。所谓“以自性空”，即由于不就近观察以自性空之法性空等法之领悟，因此菩萨无过失，对痛苦生起法智忍而进入领悟并领悟。此法亦不就近观察，因为彼不现前积聚且不生起之故，这是总结语。所谓获得不生之法忍，即是如所说示之忍。由于仅示现无上菩提之心，因此对痛苦生起法智是，善现，宣说了瑜伽等。为了在见道与修道及特殊道等，或在加行等状态中，显示为无有之自性，因此说“一切智性犹如虚空”这第三句。如是应当了知等，是在听闻、思维、修习之状态中修习。其中，心之示现是无间断且具有心要之故。心不摇动，是由于现量实证法性之自性。不被夺走，是由于非他人之境，应结合以正确受持、结合与为了所作之事不退失之义。从声闻与独觉乘之心退转，因此宣说对痛苦生起随顺智忍是，彼从声闻与独觉之地退转，而进入一切智性。
English
The sixteen moments should be explained. It is also said thus: The sixteen moments of forbearance and knowledge are of the path of seeing, and should be known as the characteristics of a non-regressing Bodhisattva. Thus it is said. Among them, since it turns away from the realization of phenomena such as form, it is taught that the forbearance of knowing the Dharma of suffering is yoga, etc. Since it does not generate differences in abiding, it does not manifestly accumulate. Since it does not do what has not happened before, it does not arise. As before, why is that? By welcoming the doubt with "because," "thus," etc. are spoken. "Empty by its own nature" means that since the realization of phenomena such as emptiness of nature and emptiness of Dharma nature is not closely observed, the Bodhisattva is without fault, and enters into and realizes the forbearance of knowing the Dharma of suffering. That Dharma is also not closely observed, because it does not manifestly accumulate and does not arise, hence it is a concluding word. Obtaining forbearance of the unborn Dharma means obtaining the forbearance as shown. Since the mind of unsurpassed enlightenment is shown, therefore knowing the Dharma of suffering is, Subhuti, yoga, etc. are spoken. In order to show that it is non-existent in the states of the path of seeing, the path of cultivation, and the special paths, or in the states of application, etc., it is said that "omniscience is like space," the third sentence. Thus, it should be understood, etc., and should be practiced in the states of hearing, thinking, and meditating. Among them, the manifestation of mind is uninterrupted and has essence. The mind is unwavering because of the very nature of directly realizing the Dharma nature. Not being stolen is because it is not the object of others, and it should be combined with the meaning of not being lost from correct acceptance, combination, and for the sake of what is to be done. Turning away the mind from the vehicle of the Hearers and Solitary Buddhas, it is said that the forbearance of subsequent knowledge of suffering is, that it turns away from the grounds of the Hearers and Solitary Buddhas, and enters into omniscience.
Tibetan
་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ལས་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པའམ། མི་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ལས་འཇུག་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འདིར་ལྡོག་པ་དང༌། འཇུག་པ་ཙམ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དག་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་རྣམ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཐུས་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དག་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་བསམ་གཏན་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་དོན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་ལ་གནས་ཤིང་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །དེ་དེའི་ཡན་ལག་སྤངས་པས་རྗེས་སུ་ཤེས་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་བསམ་གཏན་གྱི་དབང་གིས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མི་འཐད་པས། དེ་སླར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་ བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །མི་དགེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ལུས་དང་སེམས་ཡང་བ་བསྐྱེད་པས་མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆེད་ཆེ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྙན་པའི་དབྱེ་བས་སྒྲ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མིང་ལ་སོགས་པ་མ་ཐོབ་ན་ཡང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པས་ན་སེམས་མི་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཐུས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་ཉེ་བར་
Chinese
是行持。从趋入于彼的违逆为何？或从不趋入转为趋入，此即是此处的违逆和趋入。这些不是作真实的义利之故。如是，于第三刹那，以与随知相关联故，成为堕入声闻等地的可能性，因为彼是获得三界之对治之故。因此，是宣说从彼违逆之相。以法极善分别之威力，禅定等之支分完全圆满灭尽，故说苦之随知是“若欲彼等”等。此处之禅定是表示渐次安住之九等至等。是为于现法乐住之义而现证之故。安住于禅定且不现证彼之果，亦作于禅定极熟习。彼以舍弃彼之支分而了知随知，是为知晓成为色与无色界之对治之自性之义而作意之故。彼等虽入于禅定，然以受持随顺之自性之事物，亦不生于禅定之力。于苦之随知之阶段，菩萨不应获得离贪，故应接合彼复欲时安住于行法等。因为舍弃不善之自性之身与心，故说“生起为法知之忍”是“善现，复次”等。仅以遣除见所断之分别，以生起身心轻安，故非于名等作大重视。以以外与内之自性之悦意之差别，故说声与偈颂二者。因为证悟自性空性之法，故纵未获得名等亦无不悦意，故心不散乱。以善巧如幻观修之方便之威力，于不执著显现而趋近欲。
English
It is the practice. What is the opposite of entering into it? Or, turning from not entering to entering, this is the opposite and entering here. These are not doing the real benefit. Similarly, in the third moment, because of being related to subsequent knowledge, it is possible to fall into the realm of hearers and so on, because it is the attainment of the antidote to the three realms. Therefore, it is said that the aspect of reversing from it is explained. By the power of the Dharma's excellent distinction, the limbs of meditation and so on are completely exhausted, so it is said that the subsequent knowledge of suffering is "if they want those" and so on. Here, meditation refers to the nine samadhis and so on that gradually abide. It is because it is manifested for the sake of abiding happily in the present Dharma. Abiding in meditation and not manifesting its fruit, one also becomes very familiar with meditation. He understands the subsequent knowledge by abandoning its limbs, because he contemplates for the sake of knowing that it has become the nature of the antidote to the form and formless realms. Although they enter into meditation, they do not arise by the power of meditation because they hold the objects of the nature that are in accordance with it. In the stage of subsequent knowledge of suffering, it is inappropriate for the Bodhisattva to attain detachment from desire, so it should be connected to the fact that when he desires again, he abides in the practices of conduct and so on. Because of abandoning the body and mind of the nature of non-virtue, it is said that "the forbearance of knowing the Dharma of arising" is "Subhuti, again" and so on. Only by eliminating the conceptualizations to be abandoned by sight, by generating lightness of body and mind, one does not pay much attention to names and so on. Because of the difference between pleasantness of the nature of outer and inner, it is said that there are two: sound and verses. Because of realizing the Dharma of emptiness of one's own nature, even if one does not obtain names and so on, there is no displeasure, so the mind is not distracted. By the power of being skilled in the means of meditating like an illusion, one approaches desire without clinging to appearances.