Tibetan
རྟོགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ནི་བསྒོམ་པ་གནས་སྐབས་གོང་ནས་གོང་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་གནས་བ་ནི་འཚང་རྒྱབ་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ནས། གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་འགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང༌། གཞན་ ཡང་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ། །མཐོང་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གནས། །དེ་འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ལྡོག་སོགས་བརྟགས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བརྗོད་པས་འདི། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ལ་གནས་པའི། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོ
Chinese
是证悟。对于现观一切相等等三种，则是修道，从高到高的差别，以一切方式，以差别之道所摄的无漏智慧，小、中、大依次产生。其中，无有障碍之相，是菩萨的现行执着等等。安住于正法，即是成佛本身。如此说，安住于使自性有情完全成熟等等，以劝请他人也如是等等的方式，以所缘为法的生起，因此，为了使刹那生灭止息，以决择分等等的名称来宣说，这是某些人的观点。《般若波罗蜜多释·现观庄严论》之光明中，如是性之品，即第十六品。不退转菩萨僧团，如前所说，与决择分相应，以及见道等等其他也会出现，因此当说不退转菩萨僧团。也就是安住于与决择分相应的道，同样，安住于以忍和智所摄的见道，以及安住于具有因的修道，分为三种阶段。如是说： 从决择分肢分起， 见与修道诸道上， 何菩萨众安住者， 此乃不退转之众。 如是说。其中，从色等等中退转以及无有怀疑等等的二十种相，安住于与决择分相应者，应当了知不退转之相。如是说： 从色等退转等观察， 以说二十种相之此， 安住决择分肢分者， 是不退转之相。 如是说。因为是如是性的自性，暂时显示从色等等中退转，即是薄伽梵不退转菩萨摩诃萨之所请问等等。其中，相是能对治的方
English
It is realization. For the three, such as the complete manifestation of all aspects, it is meditation. From higher to higher distinctions, in all ways, the uncontaminated wisdom gathered by the path of distinction, small, medium, and large, arises sequentially. Among them, the aspect of being without obscurations is the bodhisattva's manifest attachment and so on. Abiding in the sacred Dharma is Buddhahood itself. It is said that abiding in fully ripening beings and so on, and urging others in the same way, with the object being the arising of Dharma, therefore, in order to stop the momentary arising and ceasing, it is taught with the names of the decisive part and so on, which is the view of some. In the light of the Explanation of the Perfection of Wisdom, the Ornament of Realization, the chapter on Suchness, is the sixteenth chapter. The Sangha of non-returning Bodhisattvas, as previously explained, is in accordance with the decisive part, and other things such as the path of seeing will also appear, so the Sangha of non-returning Bodhisattvas should be spoken of. That is, abiding in the path corresponding to the decisive part, similarly, abiding in the path of seeing gathered by patience and wisdom, and abiding in the path of meditation with causes, it is divided into three stages. It is said: From the limb of the decisive part, On the paths of seeing and meditation, Whichever Bodhisattvas abide, This is the assembly of non-returning. It is said. Among them, the twenty aspects of turning away from form and so on, and being without doubt and so on, those who abide in accordance with the decisive part should know the characteristics of non-returning. It is said: Turning away from form, etc., is observed, By stating these twenty aspects, Those who abide in the limb of the decisive part, Are the characteristics of non-returning. It is said. Because it is the nature of suchness, temporarily showing turning away from form and so on, is what the Bhagavan, the non-returning Bodhisattva Mahasattva, asked and so on. Among them, the aspect is the method of counteracting
Tibetan
གས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །རྟགས་ནི་རང་ལ་གནས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་སོ། །མཚན་མ་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མཁོ་བར་གཏོགས་པའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ་བ་སྤུ་ལྡང་བ་དང་མཆི་མ་འཛག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟགས་ནི་ངག་གི་ཁྱད་པར་ཏེ་དགའ་བས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ་ཉན་པ་དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་ཚིག་འདི་དག་ནི་སྔ་མ་སྔ་མའི་བཤད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལགས་པར་འཚལ་བར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མ་འདྲེས་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་མ་ཞུས་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་ངེས་པར་བྱ་བ་ ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཡིན་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བདེན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་གཏི་མུག་གོ་ཞེས་བསམ་པ་དང་མཉན་པའི་དུས་སུ་མོས་པར་བྱེད་ཅིང་ཁོད་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་འཛིན་པར་མི་སྟོན་པ་ཅི་ཐོད་ཐོད་སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་སྟེ་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ན། ཕ་རོལ་གྱི་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པའི་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟའོ། །གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་སྐྱེ་བར། །རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ། །དོན་གཞན་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ལུང་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པས་ཐེ་ཚོམ་ཟད་པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་བ་ཡིན་ནོ། །ངོར་མི་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་བསམ་པས་མགུ་བར་བྱེད་པས་གདོང་དུ་མི
Chinese
这些是（由）“嘎”字所概括的。 征象是安住于自身的相。 相是属于可资享用的。 或者，相是身体喜悦的差别，如汗毛竖立和流泪等。 征象是语言的差别，如欢喜地祈祷等。 相是修习的差别，如听闻、受持、读诵和供养等。 或者，这些词语是前前（词语）的解释。 世尊，我应如何知晓不退转的菩萨摩诃萨呢？这（问题）是询问无杂乱的证悟之相。 回答是，善现，任何补特伽罗的地位是……等等所说的。 “如实性之地”等，是因为一切地如幻化，因此“如实性，这些一切是……”等等所说的。 “无分别，极无分别”等，是应以理和教证来确定的，因为不可能以其他方式来做，所以按顺序连接。 “从那之中”等，是从轮（围）之轮（坛城）中。 “此是如是”等，是由于从色等中退还，此是如是。 真实唯如彼，其他是愚痴，如此思惟和听闻时，信解并使之入胜解，不显示执著事物，不徒劳地说空话，仅仅善于显示如幻之义，因此说有意义的词语，而不是无意义的。 专心致志于修习法性时，不观察他人已做和未做之事。 “应执取”等是： 从因集合产生果， 任何随后的推断， 因为不依赖于其他意义， 因此说那是自性。 以此教证本身，应以随后的推断来确定地执取。 知道后获得信心，从而显示断除怀疑，是善现，另外……等等所说的。 “不看颜面”等，是以应知的如实性完全了知等，以存在的想法使之满足，所以不（直）面。
English
These are summarized by the syllable "gaḥ." Signs are the characteristics that abide in oneself. Characteristics are those that belong to what is needed for enjoyment. Alternatively, aspects are the distinctions of bodily joy, such as goosebumps and shedding tears. Signs are the distinctions of speech, such as joyfully making requests. Characteristics are the distinctions of practice, such as listening, holding, reading, and making offerings. Alternatively, these words are explanations of the preceding ones. "Bhagavan, how should I know a bodhisattva mahasattva who is irreversible?" This (question) is asking for the characteristics of undistracted realization. The answer is, "Subhuti, whatever the stage of individual beings is..." and so on. "The ground of Suchness," etc., is because all grounds are like illusions, therefore, "Suchness, all these are..." and so on. "Non-conceptual, utterly non-conceptual," etc., should be ascertained by reason and scripture, because it is impossible to do it in any other way, so connect them in order. "From that also," etc., is from the wheel of the retinue. "This is thus," etc., is because of turning away from form, etc., this is thus. Truth is only like that, other is delusion, so thinking and listening, one believes and makes it enter into excellent understanding, not showing attachment to things, not speaking empty words in vain, but only skillfully showing the meaning of illusion, therefore one speaks meaningful words, and not meaningless ones. When diligently striving to meditate on the nature of reality, one does not look at what others have done or not done. "Should be grasped," etc., is: From the collection of causes, a result arises, Whatever subsequent inference there is, Because it does not depend on other meanings, Therefore it is said to be self-nature. By this scripture itself, one should definitely grasp by subsequent inference. Showing that doubt is exhausted by gaining faith after knowing, is "Subhuti, furthermore..." and so on. "Not looking at the face," etc., is because one is satisfied with the thought of existence by completely knowing the reality that should be known, etc., so one does not (directly) face.