Tibetan
་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དངོས་པོ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ཡང་འདི་ཉིད་དེ། ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལ་རག་ལས་ནས་ སོ་སོར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་པ་བྱེད་པ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྤུངས་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་བ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པ་ན་ཤུགས་ཀྱིས་ཅིག་ཤོས་སུ་གནས་པ་འཐོབ་སྟེ། དེ་བས་ན་རང་བཞིན་འདི་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་གི་བདག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་མེད་པར་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་བས་ནི་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བར་དམ་བཅས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླངས་བས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་མ་མོ་གཤམ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་དམ་འཆའ་བ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། འདི་ལྟར་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་ཡིན་ཞིང་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་སྨྲས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་འཇོག་པས་ལུང་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཡང་མི་བརྟག་གོ །འོན་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དོན་ཐམས་ཅད་མེད་བས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐས་བཞག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤངས་ནས། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོའི་བར་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་གཏན་ཚིགས་སམ་ཆོས་ཅན་ནམ་དཔེར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེའི་
Chinese
如果这样，如同陈述真实事物的体性一样，世俗的自性也是如此。什么是依赖于其他世俗之因，从而产生各自确定的世俗果呢？那么，如何是世俗呢？因为能够成办事情的事物本身，是不能忍受分别分析的堆积，所以称为世俗。像这样，真实和非真实遍及一切事物。由于它们是互相排斥而存在的性质，所以在遮止真实体性时，自然获得另一种存在。因此，这种自性是被一切事物以自己的方式所完成的，所以没有过失。因为主张没有理由，所要表达的意义无法成立，所以为了成立一切法无实有，而完全执持理由，这实际上是承认了它的存在。如果立誓一切法无自性，就是承认了不存在，由于彼此相违，如同立誓自己的母亲是寡妇一样，是与自己的话语相违背的。像这样，由于对自身起作用是相违的，所以理由不是它本身的无实有，也不是其他事物的无实有，如果这样，就会陷入无穷的过失。不是的，因为已经用“无自性本身也是由此而来，并且对自身起作用也不相违”等回答过了。这样，即使是无自性，也能在世俗中安立业和果的关系，因为不与经文相违，所以也不应认为会与经文相违。如果认为对于宣说无实有的人来说，由于一切事物都不存在，所以像基础不成立等过失是难以避免的，那么这不是真实的。像这样，一切比喻和所比喻的名称，都是舍弃了由互相矛盾的宗派所安立的法的差别，而是依赖于连孩童都知晓的法性而成立的，并且与此相关的理由和例子也是同样成立的。否则，如果成为依赖于宗派的理由、法性或例子，那么
English
If so, just as stating the nature of a true entity, the nature of conventionality is also the same. What is it that depends on other conventional causes, thereby producing individually determined conventional results? Then, how is it conventional? Because the very thing that can accomplish things is unbearable to the accumulation of analytical distinctions, it is called conventional. Like this, truth and non-truth pervade all things. Since they are characteristics that exist by mutually excluding each other, when the nature of truth is negated, the other existence is naturally obtained. Therefore, this nature is accomplished by all things in their own way, so there is no fault. Because the meaning of claiming no reason cannot be established, in order to establish that all dharmas are without reality, completely holding onto reason is actually admitting its existence. If one vows that all dharmas are without self-nature, it is admitting non-existence, and since they contradict each other, it is like vowing that one's own mother is a widow, which contradicts one's own words. Like this, since acting on oneself is contradictory, the reason is not the non-reality of itself, nor the non-reality of other things, and if so, it would fall into the fault of infinity. No, because it has already been answered with "self-naturelessness itself also comes from this, and acting on oneself is not contradictory," and so on. Thus, even if it is self-naturelessness, the relationship between action and result can be established conventionally, and since it does not contradict the scriptures, it should not be considered that it will contradict the scriptures. If it is thought that for those who speak of non-reality, since all things do not exist, faults such as the basis not being established are difficult to avoid, then this is not true. Like this, all the names of metaphors and what is to be metaphorized are abandoning the distinctions of dharmas established by mutually contradictory tenets, but relying on the nature of dharmas known even to children, and the reasons and examples related to this are also established in the same way. Otherwise, if it becomes a reason, a nature of dharmas, or an example that relies on a tenet, then
Tibetan
ཚེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ གཅིག་ལ་གྲགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་བར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ལ་དེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། དུ་བ་དང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་མེ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་བའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ལྡོག་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་བས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་ཞིག་ཆོས་ཅན་སྣང་བཞིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་གླགས་མི་རྙེད་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན་སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་འགོག་པར་བྱེད་དེ་དེ་བས་ན་ཁྱོད་ལ་ཇི་ལྟར་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གླགས་མི་ཐོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་དོན་དམ་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་ཆོས་ཅན་སྣང་བ་འདི་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་བདེན་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་འགོག་པ་མ་ཡིན་པས་མཚུངས་སོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་བཀག་ན་གང་ཞིག་སྣང་བས་ཆོས་ཅན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ལུས་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་འདོད་ན་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེ་ལོག་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དོན་དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་དང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པ་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་ཡང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དག་ཕྱིར་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཡིན་མོད། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དེ་དག་དོན་དམ་པ་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྣང་བར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་ཡུལ་ནི་གནས་པར་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་གཅིག་ནི་སྣ་ཚོགས་པར་མི་འཐད་དེ་གཅིག་ཉིད་ཉམས་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བ་དུ་མར་སྐྱེ་བ་ཡང་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཡུལ་ན་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣང་བ
Chinese
寿命成就的边际。 以在一个上著名的差别所区别的法，因为是争论的基础，所以在其他处不成立。这样一来，具有差别的法不成立，就变成了基础不成立的理由。同样，自己的本体不成立，那么它的法也不成立。因此，从烟和存在等等之中，对于火和无常等等没有认识，那么所要成立的和成立的名称全部都会断绝。因为从不是识等等的自性中，仅仅是相反的识等等某些成立，因此这是这样的。如果有人认为，凭借显现的法，为了遮止虚构的形象而运用成立者，那么对于他来说，基础不成立等等的过失是找不到机会的。你却遮止了显现的法本身，因此你如何能避免基础不成立等等的过失呢？不是这样的，像这样，以“胜义”来区分，对于这个显现的法，虚构的真实存在的自性是被遮止所要成立的，而不是遮止法的自己的本体，所以是相同的。然而，如果遮止了胜义的自性，那么显现所变成的法的自性之外，还剩下什么呢？如果想要这样说，那也不是正确的。因为如果它退转，那么退转的胜义自性的显现不是周遍的，因为虚假的二月和毛发等等也会显现。如果这样说，即使二月等等在外境的自性上是虚假的，但是以认识的自性来说，它们是胜义的，因此显现是合理的，也不能这样说。因为它们是具有多种自性的，并且境是安住的自性显现的缘故。一个识不可能是多种，因为一个本身会坏灭的缘故。产生多个识也已经被先前遮止了。也不是安住在境中，因为不是有身之物的缘故。因此，二月等等不是胜义，即使如此，仍然显现。
English
The limit of life's accomplishment. Because the dharma distinguished by the distinction famous in one is the basis of dispute, it is not established elsewhere. In this way, since the dharma with distinctions is not established, it becomes the reason for the unestablished basis. Similarly, if one's own essence is not established, then its dharma is also not established. Therefore, from smoke and existence, etc., there is no knowledge of fire and impermanence, etc., then all the names of what is to be established and what is established will be cut off. Because some of the mere opposite knowledge, etc., is established from the nature of not being consciousness, etc., therefore this is so. If someone thinks that by relying on the appearing dharma, in order to negate the fabricated image, the establisher is applied, then for him, the fault of the unestablished basis, etc., cannot be found. You are preventing the appearing dharma itself, so how can you avoid the fault of the unestablished basis, etc.? It is not so, like this, by distinguishing with "ultimate truth," for this appearing dharma, the nature of the fabricated truth is what is to be established by being prevented, but not preventing the dharma's own essence, so it is the same. However, if the nature of the ultimate truth is prevented, then what else remains besides the nature of the dharma that the appearance has become? If you want to say that, that is not correct either. Because if it reverses, then the appearance of the reversing ultimate truth is not pervasive, because false double moons and hairs, etc., also appear. If you say that, even if the double moons, etc., are false in the nature of the external object, but in terms of the nature of knowledge, they are the ultimate truth, so it is reasonable to appear, you cannot say that either. Because they are of various natures, and the object is the reason why the abiding nature appears. One consciousness cannot be multiple, because one itself will perish. The arising of multiple consciousnesses has also been previously prevented. It is also not abiding in the object, because it is not a corporeal thing. Therefore, the double moon, etc., is not the ultimate truth, even so, it still appears.