English
Therefore, if this becomes causeless, that is also unreasonable, because it would fall into the fault of being permanent, etc. It cannot be said "because it is free from delusion," for if in the state of purity, all aspects are possible to change, then at that time, if this is also an existence, why is it that even though delusion changes, the aspects cannot change? Because there, they are not related in the way that has been said. Just like a cow and a horse, they are unrelated, and one changing does not necessarily mean the other changes, because it would be too extreme. However, if someone thinks that the knowledge of some is non-dual and free from elaboration, and that self-established nature itself will become one, that is also unreasonable, for if self-established nature itself is, then because it does not rely on completely holding onto its own distinct basis, such an existence will never change, therefore it contradicts fame, etc. Someone thinks that by the power of the previous moment of the antidote, some change from their own distinct causes into its nature, then thinking that that is the dharma of the cause, that is not very beautiful, because as the aforementioned proof has proven that all things are non-existent, therefore the nature of cause and effect in ultimate truth is unreasonable, so this is not possible. Therefore, when things are analyzed, no thing has a nature related to one, so how can it become many? Because many is the nature of an accumulation of one. Therefore, the reason is not unestablished. If all appearances are non-things that are separate from the nature of one and many, then it is manifest appearance, because its object is a thing. If it is held by inference, because there is no end, will it not become un-enlightened? How is the reason established? No, because the nature of the proofs of inference as mentioned before has already been proven to be pervaded by one and many. Among these, some characteristics of inference
Tibetan
བ་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཁྱབ་པ་བཟུང་བ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འཛིན་པས་ན། རང་གི་ཚད་མ་ཅི་ལྟ་བས་ན་ངེས་པ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་འཛིན་པས་ཐུག་པ་མེད་པ་ག་ལ་ཡིན། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ། ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་ན་དེའི་ཚེ། དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དག་གིས་དེར་འབྲལ་བ་རྣམ་པར་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་འཇུག་པར་ནུས་ཏེ། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དཔེ་ལ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས། ཇི་ལྟར་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན། འོན་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆོས་གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དཔེ་ཉིད་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་དེས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་བོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་གིས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་གནོད་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་འདོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བར་མཚོན་པ་ནི་མེད་དེ་དེས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་དག་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་ཀྱང་གང་གིས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཉེས་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པར་ཇི་ལྟར་ངེས་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན། བརྗོད་པ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་གི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་ན་མེད་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་གཅད་པ་མེད་ན་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཅིག་བ་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཅིག་བསྒྲུབ་པ་གཞན་དག
Chinese
因为以现量所遍及的后比量来执持，自己的量又如何呢？怎么会没有确定和执持宗法呢？因为存在于顺品方，所以也不是相违，像这样，如果如所说的因，将所要成立的颠倒成立。如果进入真实的事物，那么，以它的自性和从它所生起的，在那里分离，以不能够如理观察和分析的缘故，与真实存在的体性相离，又怎么能够进入幻化等其他的体性呢？ 因为会堕落于事物自性之外。因此，在极负盛名的例子中存在的因是不决定的，怎么会是相违呢？然而，对我们来说，与两种法相关的例子都不能成立，因为我们承认幻化等是识的自性，并且是真实存在的。因此，如果认为因是不确定的，那不是的，像这样，所有显现为事物自性的识，都如所说的后比量成立，显示为无事物。因此，以量所损害的幻化等，也因为成立为识的自性，所以例子不能成立。事物以自己意愿的力量转变成那样的体性，是没有办法表示的，因此这是什么呢？像这样，如果认为即使成立存在于顺品方，但因不能确定从异品方退还，就不会成为怀疑的过失，那么，如果思考如何确定因从异品方退还。 如果任何言说，没有遣除任何所遣除的自性，那么它就是互相排斥而存在的特征，例如，以事物来遣除，如果没有遣除无事物，那就不存在一样。遣除一和遣除多，也只有在没有遣除互相的自性时才不存在，因此是互相排斥而存在的特征。凡是互相排斥而存在的特征，一个成立，另一个就遣除。
English
Because it is held by the subsequent inference that is pervaded by the directly perceived, what about its own validity? How can it be without certainty and holding the property of the subject? Because it exists in the similar side, it is also not contradictory. Like this, if the reason as stated is to establish the opposite of what is to be established. If it enters into a true entity, then, by its own nature and what arises from it, separation there is unbearable due to the inability to properly observe and analyze. How can it enter into other natures such as illusion, which are separated from the nature of true existence? Because it would fall outside the nature of things. Therefore, the reason that exists in the most famous example is uncertain. How can it be contradictory? However, for us, the example related to both dharmas cannot be established, because we admit that illusion and so on are the nature of consciousness and are truly existent. Therefore, if it is thought that the reason is uncertain, that is not the case, like this, all consciousnesses that appear as the nature of things are shown to be without things by the proofs of the subsequent inference as stated. Therefore, even the illusion and so on that are harmed by validity, because they are established as the nature of consciousness, the example cannot be established. There is no way to represent that things transform into such a nature by the power of their own will, so what is this? Like this, if one thinks that even if it is established that it exists in the similar side, but the reason cannot be certain to return from the dissimilar side, it will not become the fault of doubt, then, if one thinks about how to determine that the reason returns from the dissimilar side. If any statement does not eliminate the nature of what is to be eliminated, then it is the characteristic of existing mutually exclusive. For example, by eliminating things, if there is no elimination of non-things, then it does not exist. Eliminating one and eliminating many also only do not exist when the mutual nature is not eliminated, therefore it is the characteristic of existing mutually exclusive. Those that are the characteristic of existing mutually exclusive, when one is established, the other is eliminated.
Tibetan
ག་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་གཞན་མེད་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་སྤངས་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་གྲུབ་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཉེས་པའི་གོ་ སྐབས་ག་ལ་ཡོད། གལ་ཏེ་འདིར་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་གྲུབ་ན་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ནི་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་གྲུབ་ཀྱང་གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་བས་རྨོངས་བ་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་དམིགས་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་བས་བརྩད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་རྨོངས་པ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་རེ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་ན། དེ་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་གང་གི་ཚེ་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དག་ལྡོག་པས་ཤིང་ལོག་པས་ཤ་པ་ལྡོག་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྡོག་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཡིན། ཁྱབ
Chinese
如果不存在，因为不存在的缘故，就能理解没有其他的蕴，例如事物和非事物一样。一和多也都是具有互相舍弃而存在的性质。因此，因为没有第三种蕴，自性就被一和多所涵盖，因此，从所要证成的反面成立了理由的反面，哪里会有如前所说的过失的机会呢？如果这里因为只是所立宗的一个方面，所以理由没有成立吗？因为一和多是自性的差别之自性，因此从它反过来的所要证成和能证成二者也是无差别。因此，如果所要证成没有成立，因为是和它无差别的自性，所以理由也没有成立。然而，如果理由成立，那么那时诸事物的自性不存在也就成立了。因为对于脱离了一和多之自体，谁也不会承认兔角等是事物的自性。如果这样说，那是不真实的，因为像这样，暂时理由如何成立，已经广泛地显示过了。即使它成立了，如果自性不存在以成立的方式成为所要证成，即使是那样，由于难以舍弃对事物的执着，对于仅仅遍及所有事物的自性不存在的确定等没有生起，为了对愚昧者极力论证一切事物都可以安立为自性不存在，所立宗的一个方面不是理由，例如成为所缘之相的非所缘在没有中不存在一样，所以是不应该争论的。如果愚昧者执着地说，对于愚昧者来说，作为名言之义的无自性暂时就是所要证成的。对于那一点，又在说什么的时候，当遍及自性的一和多之自体反过来，就像树倒了沙坝也倒塌一样，由于仅仅自体的反面，在所要证成的时候，理由就是所立宗的一个方面。遍及
English
If it does not exist, because of the non-existence, it is understood that there are no other aggregates, just like things and non-things. One and many are also characterized by mutually abandoning and existing. Therefore, since there is no third aggregate, the self-nature is covered by one and many. Therefore, the opposite of the reason is established from the opposite of what is to be proven, so where is the opportunity for the fault as mentioned above? If here, because it is only one aspect of what is established, is the reason not established? Because one and many are the self-nature of the difference of self-nature, therefore, the two, what is to be proven and what can be proven, which are reversed from it, are also non-different. Therefore, if what is to be proven is not established, because it is the self-nature that is non-different from it, the reason is also not established. However, if the reason is established, then at that time, the non-existence of the self-nature of all things is also established. Because no one admits that rabbit horns, etc., which are separated from the self of one and many, are the self-nature of things. If you say so, it is not true, because like this, how the temporary reason is established has been widely shown. Even if it is established, if the non-existence of self-nature becomes what is to be proven in the way of establishment, even so, because it is difficult to abandon the attachment to things, for the determination of the non-existence of self-nature that only pervades all things, etc., has not arisen, in order to vigorously argue for the ignorant that all things can be established as the non-existence of self-nature, one aspect of what is established is not the reason, for example, like the non-perception that becomes the characteristic of the object does not exist in the absence, so it should not be argued. If the ignorant stubbornly say that for the ignorant, the non-self-nature as the meaning of the name is temporarily what is to be proven. Regarding that point, again, when saying what, when the self of one and many that pervades the self-nature is reversed, just like when the tree falls, the sand dam also collapses, because of the mere opposite of the self, at the time of what is to be proven, the reason is one aspect of what is established. Pervading