Tibetan
་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་སྒྲས་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སམ་ཡང་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་བརྗོད་པར་འགྱུར་གྲང༌། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་རྒྱུ་དང་རྣམ་པ་རྣམས་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་མྱོང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་རྣམས་འབྲེལ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དུས་མཉམ་པ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པར་ བཀའ་བས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འདི་སྙམ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་བདེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སེམས་ཅན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་མིན་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྒྱུག་གོ །འདི་ལྟར་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཁས་ལེན་ཏམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་ནི་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། བག་ཆགས་དེ་ཡང་ནུས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ནུས་པ་ཡང་རྒྱུའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མ་རིག་བད
Chinese
凡是能显示出这种状态的，那样的状态就是错觉的本质。因此，如果认为无相也是由于错觉的力量而变得可以认知，那也是不正确的。因为，所谓的“错觉”一词，是指产生错觉的习气作为因的意识状态，还是指从那样的习气中产生的具有错觉的意识，即果的自性呢？对于前者来说，因为因和相没有关联，所以凭借它的力量来体验它们是不合理的，因为会过于极端。如果说存在从它产生的相的关联，那也是不合理的，因为和前面一样，会过于极端地成为他者的支配。但是，如果是后者，那么对于它来说，如果相是某种关联，那么它会变成它的自性之相，而不是从它产生的相，因为它是和它同时体验的。而且，同时的事物也不能成为因和果的自性。因此，为了避免因为错觉的自性而与它无差别，从而过于极端地成为他者的支配， 必须加以遮止。这样想：因为在能取和所取的相中没有错觉，所以在睡眠等状态中，自证的自性会成为唯一的真实吗？不是这样的，因为意的识不是仅仅缘于法界，而且不执着于仅仅是心所，所以通过完全断绝集合，它是具有多种自性的。但是，如果确定了与能取和所取的物体分离，同样具有和不具有的识蕴的自性，那么它仍然会显现为多种多样。像这样，你承认它具有错觉的习气吗？还是不承认呢？这是两种思考。如果承认前者，那么在这种情况下，颠倒的相的显现执着的习气本身就是唯一的明觉，而那个习气也被称为能力。能力也会变成因的意识的自性。因此，作为因的无明
English
Whatever serves to reveal such a state, that state is the very essence of illusion. Therefore, if it is thought that even the formless becomes knowable by the power of illusion, that is not correct. For, does the term "illusion" refer to the state of consciousness in which the habit of generating illusion serves as the cause, or does it refer to the consciousness with illusion arising from such a habit, which is the very nature of the result? For the former, since the cause and the forms are unrelated, it is unreasonable to experience them by its power, for it would be too extreme. It is also unreasonable to say that there is a connection of characteristics arising from it, for it would be too extreme in being under the control of others, as before. However, if it is the latter, then for it, if the forms are some kind of connection, then it will become the characteristic of its own nature, but not the characteristic arising from it, because it is experienced simultaneously with it. Moreover, simultaneous things cannot be the nature of cause and effect. Therefore, in order to avert the extreme of becoming under the control of others because of being non-different from the nature of illusion, it must be prevented. Thinking thus: Since there is no illusion in the aspects of the grasped and the grasper, will the self-knowing nature become the only truth in states such as sleep? It is not so, because the consciousness of mind is not only focused on the realm of phenomena, and because it does not grasp only mental factors, it is of a diverse nature by completely severing the aggregate. However, if the nature of the aggregate of consciousness, which is separated from the objects of the grasped and the grasper, and which is equally possessed and not possessed, is determined, then it will still manifestly run in various ways. Like this, do you admit that it has the habit of illusion, or do you not admit it? These are two thoughts. If the former is admitted, then in that case, the habit of clinging to the manifestation of inverted aspects is the only awareness, and that habit is also called power. Power also becomes the nature of the consciousness of the cause. Therefore, the ignorance that has become the cause