Tibetan
་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ངེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བས་མངོན་སུམ་དང་འགལ་ལོ། །འོན་ཏེ་ནོར་བུ་གཟིར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་གང་གིས་གཅིག་པ་ཉིད་གསལ་བར་གྱུར་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། གཅིག་པ་ཉིད་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དུ་མའི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཏོགས་པར་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་མ་དང་གཅིག་པ་དག་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་ན། མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགལ་བ་ཡིན་པ་འགལ་བ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་རྫས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཟློག་དཀའོ། །གཞན་དུ་ན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་མིང་དེ་ལ་ནི་བརྩད་དུ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་གཟིར་སྣང་བ་ནི་རེ་ཞིག་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་ན་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་ཁྱབ་པས་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བར་མི་འཐད་དེ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་།དེ་ལས་འདི་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ན་གན་པར་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་དང་གཟུང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་མི་འཛིན་པས་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་
Chinese
因为不是，所以必定会立即体验，因此，由于次第生起分别念不会被体验，所以与现量相违。如果认为就像摩尼宝珠显现一样，一个识取了多种的体性，那是不真实的。像这样，凡是多种的，就不是一个，例如存在于多种相续中的识。说这个识也是多种的，这是缘取了自性相违。因为缘取了多种性，所以不成其为理由。因为存在于顺品方，所以也不是相违。再说，多种性凭借什么而使一性显现，多种和一性怎么是相违的呢？应该说，除了多的自性之外，没有其他的能用多种这个词来表达的。如果众多和一个也都没有各自的体性互相区分，因为是无，所以安立互相舍弃而住的相违的特征，是不成立相违的。如果两个相违的体性变成一个，那么一切有情都会变成一个实体，因此，俱生和坏灭等过失难以避免。否则，一个只是名称而已，对于那个名称是没有争论的，所以也不是不定因。例如，摩尼宝珠显现暂时是成立的，也不能这样说，因为如果自性是一个，就不会遍及多种自性，所以不应显现多种自性等，因为辩驳和考察是相同的。然而，显现为蓝色等的处所和时间存在于其他处的物体是不同的，这不会变成现量的认识，因为两者都没有显现。因为不执着于从那以外的这个是不同的。在处所和时间相同的时候，也不是从显现为黑色等的，因为没有认为这个是从作用上不同的分别念的现量不执着。因此，能取和所取等以及所取的事物，因为不执着于互相是不同的，所以多种性是二。
English
Because it is not, it will surely be experienced immediately, therefore, since the gradual arising of conceptual thoughts will not be experienced, it contradicts direct perception. If it is thought that just as a mani jewel appears, a single consciousness takes on the nature of many, that is not true. Like this, whatever is many is not one, for example, the consciousness that exists in many continuums. To say that this consciousness is also many is to apprehend a self-contradictory nature. Because of apprehending multiplicity, it is not an unestablished reason. Because it exists in the concordant side, it is also not contradictory. Furthermore, by what does multiplicity reveal oneness, how are multiplicity and oneness contradictory? It should be said that other than the nature of many, there is nothing else that can be expressed by the word "many." If the many and the one also do not have their own natures mutually distinguished, because they are non-existent, the contradiction of the characteristic of abiding by mutually abandoning is not established. If the natures of two contradictions become one, then all beings will become one entity, therefore, the faults of co-emergence and destruction, etc., are difficult to avoid. Otherwise, "one" is just a name, and there is no dispute about that name, so it is also not an uncertain reason. For example, the appearance of a mani jewel is temporarily established, but it cannot be said that way either, because if the nature is one, it will not pervade the nature of many, so it should not appear as the nature of many, etc., because the refutation and examination are the same. However, it is not the case that the object appearing as blue, etc., and the object existing in another place and time are different, this will not become a direct perception, because neither of them appears. Because it is not apprehended that this is different from that. When the place and time are the same, it is also not from what appears as black, etc., because the direct perception without the conceptual thought that this is different from the action does not apprehend it. Therefore, the grasper and the grasped, etc., and the objects to be grasped, because they do not apprehend that they are mutually different, therefore multiplicity is two.
Tibetan
མེད་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་པ་དང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པ་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ཕན་ཚུན་བཟློག་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འདི་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཅར་དུ་སྣང་བ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐ་མི་དང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཡང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡང་མི་འཛིན་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བརྟགས་ན་འདི་ནི་འདི་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཐ་དད་མེད་པར་མི་འཛིན་པས་གཉིས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྟག །འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དངོས་པོ་ཙམ་འཛིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང༌། གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བར་འདོད་ན། དེ་ཉིད་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་ཐ་དད་པ་ལ་བསྙོན། འོན་ཏེ་གལ་ཏེ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་འདི་དག་འདིར་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་ཞིག་ན། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཤེལ་རྡོ་དག་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཐུ་ལས། འཇིམ་དུམ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་གླང་པོ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པར་སྔགས་ལ་སོགས་པས་མིག་བསླད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་རྣམས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དོན་དམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ནི་རྣམ་པ་རྣམས་མི་བདེན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱིས་པའི་བར་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་རྟོགས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ལ། གསལ་བར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མ
Chinese
说“无一之自性于现量中显现”，这也是以此回答的。因为一与多种是相违的缘故。如果说，因为成立和安乐是一的缘故，多种也是一。那是不应理的，因为以互相违背之理，此一即成相违之故。此、此与成立和安乐是一，也不是现量所能知的。如果同时显现的成立和安乐是无别的，那么也会显现与自性相异之物。为何不显现为各别呢？如果又不执著显现为各别，而认为无二，那么为何不以“此与此无别”之理，不执著各别而认为无二呢？如果执著从各别和无各别中解脱的唯事物，那么，蓝色等多种又如何显现呢？如果认为显现为多种，那在世间也说是显现为各别，为何要否认各别呢？如果这些明亮之相在此是真实的自性，那么，这一切岂不相违？然而，识只是像清净的水晶一样，未变成蓝色等相的差别。又，在那样的相上，由无始时来的颠倒习气完全成熟的力量，就像泥团等物上，以咒语等使眼花缭乱的人显现出象和马等一样，显现出各种相。因此，承认胜义中识是唯一的自性，是没有相违的，因为是虚假的缘故。像这样，你们以过失来指责，是要成立相是不真实的，如果是这样，那也是我们所承认的。
English
That which is said, "The nature of the nonexistent one appears manifestly," is also answered by this. Because one and many are contradictory. If it is said, "Because establishment and bliss are one, many are also one," that is unreasonable, because by the very nature of mutual contradiction, this one becomes contradictory. It is also not possible to know manifestly that this, this, and establishment and bliss are one. If the establishment and bliss that appear simultaneously are non-different, then something other than one's own nature will also appear. Why does it not appear as distinct? If one does not grasp what appears as distinct and considers it non-dual, then why not consider it non-dual by not grasping distinctness with the reasoning that "this and this are non-different"? If one grasps only the thing that is liberated from distinctness and non-distinctness, then how do blue and other diverse things appear? If one thinks that it appears as diverse, then in the world it is also said to appear as distinct, so why deny distinctness? If these clear aspects are truly the nature here, then would not all of this be contradictory? However, consciousness is just like a clear crystal, not transformed into the distinctions of blue and other aspects. Moreover, on such aspects, by the power of the complete maturation of beginningless inverted habits, just as elephants and horses appear to a person whose eyes are deceived by mantras and the like on clay lumps and the like, the aspects appear. Therefore, admitting that in the ultimate sense consciousness is the only nature is not contradictory, because it is false. In this way, if you criticize with faults, it is to be established that the aspects are untrue, and if so, that is also what we admit.