Tibetan
་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་པ་ཆུང་དུ་ཡང་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་དགོངས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་རྣམས་སོ། །རྗེས་སུ་འཛིན་ཅིང་རྗེས་སུ་སྐྱོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་བསྔགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པའོ། །རྣམ་པར་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་འཇུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། མཐོང་བར་བྱ་བ་དང་མཐོང་བ་པོ་དང་མཐོང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་གསོལ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་མེད་པས་ན་ཤེས་པ་པོ་མེད་པའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་ བར་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས་མཐོང་བ་པོ་མེད་པའོ། །རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་འབྲེལ་པ་མི་འཐད་པས། མི་གནས་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཤེས་པ་པོ་མེད་ཅིང་མཐོང་བ་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །མ་མཐོང་བའི་དོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་གཟུགས་མི་མཐོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ། མེད་པ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པས། འཇིག་རྟེན་མེད་པ་མ་མཐོང་བ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བརྗོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་མཛད་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དོན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་འམ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ གསུམ་ལས་དགོངས་ནས། འཕགས་པའི་གང་ཟག་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་དེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། མངོན་སུམ་ལ་ཞུགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་འགོག་པར་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྡུས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བསྟེན་ནས། །གནས་དང་གུས་པར་བྱ་བ་དང། །བླ་མ་ཉིད་དང་མཉེས་པ་དང༌། །དེ་ལ་མཆོད་དང་བྱེད་མེད་དང༌། །ཀུན་ཏུ་འཇུག་མཁྱེན་གང་ཡིན་དང༌། །མ་མཐོང་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང༌། །བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་མཛད། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་ཞི་ཉིད་སྟོན། །འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།
Chinese
感受被称为利益或大益的原因。所谓“乘”，即大乘。所谓“修行”，即见道等道。所谓“随摄持、随养护”，是为了按顺序宣说它们的赞叹。显示了知无作者性，即世尊所说的“善现，又如来”等。因为其中没有作者的因，所以是无作的。因为没有变坏的因，所以是无变的。因为远离了有为法的自性，所以不是显现的有为法。显示了知周遍一切，即世尊所说的“善现，依般若波罗蜜多”等。如是，一切法皆入智慧，即通达无作等而生起智慧。如果真实中诸法皆是无生，那么所见、能见、见如何存在？所请问的即是“世尊，何时”等。其中，因为意识没有完全断绝，所以没有知者。因为眼等识远离了近取，所以没有见者。所说的这个随念并非合乎道理，即“如何”等。因为一切法于实有中无生，故为空性，并且所取与能取的关联不合理，所以是不安住的。因此，没有知者，也没有见者，这是总结语。依靠般若波罗蜜多，通达了如此真实的法，那么，在胜义谛中，不见世间即是见，而在世俗谛中，只是如其所说而已。显示未见之义，即世尊所说的“不见色”等。不见色等，即真实中不见世间，这是总结语。这正是所请问的“世尊，如何”等。缘色的识不生起。
English
Feeling is called benefit or great benefit because it is considered to be small or large. The so-called "vehicle" is the Mahayana. The so-called "practice" is the path of seeing and so on. The so-called "following and protecting" is to praise them in order. Showing the knowledge of no-maker, that is, the Buddha said, "Goodness, and also the Tathagata" and so on. Because there is no cause of the author in it, it is unmade. Because there is no cause of deterioration, it is immutable. Because it is far away from the self-nature of conditioned dharma, it is not a manifest conditioned dharma. Showing the knowledge of pervading everything, that is, the Buddha said, "Goodness, relying on Prajna Paramita" and so on. Thus, all dharmas enter into wisdom, that is, understanding non-action and so on gives rise to wisdom. If all dharmas are unborn in reality, then how do the seen, the seer, and the seeing exist? The question is "World Honored One, when" and so on. Among them, because consciousness is not completely cut off, there is no knower. Because eye consciousness and so on are far away from grasping, there is no seer. This recollection is said to be unreasonable, that is, "how" and so on. Because all dharmas are unborn in reality, they are emptiness, and the relationship between what is grasped and what can be grasped is unreasonable, so it is not abiding. Therefore, there is no knower and no seer, this is the concluding remark. Relying on Prajna Paramita, understanding such a true dharma, then, in the ultimate truth, not seeing the world is seeing, but in the conventional truth, it is only as it is said. Showing the meaning of unseen, that is, the Buddha said, "not seeing form" and so on. Not seeing form and so on, that is, not seeing the world in reality, this is the concluding remark. This is exactly what is asked, "World Honored One, how" and so on. Consciousness that depends on form does not arise.
Chinese
所谓“生”是指，对于色等没有体验，这才是见到世间，如实知晓有为有，无为无。因此，未见世间无有即是见。为了宣说其余的智慧，所以宣说了“善现，如何……”等等。所谓“如是世间空”，是指宣说了世间空性的行相之识。所谓“如是说世间”，是指知晓于世间空性中宣说。所谓“如是了知世间”，是指知晓于世间空性中显示。所谓“如是显现世间”，是指知晓于世间空性中显现。这三种智慧，应知是依次调伏有情、令其成熟、令其解脱之义。或者，从三世一切智的角度出发，是针对三种圣者而说的，应知是依次针对入于一分者、入于所为者、入于现前者而说的，这是圣解脱部的解释。所谓“如是世间不可思议”，是指知晓不可思议。所谓“如是世间寂静”，是指知晓寂静性。所谓“如是世间寂灭”，是指知晓世间止息。所谓“如是世间清净”等等，应知也宣说了灭尽想。应知，总摄一切相智，就是如前所说的十六种智慧的行相。如是说：彼乃皈依自之法，安住恭敬所作事，上师自性令欢喜，于彼供养无所作，周遍入智为何者，未见之事令显现，世间空性之行相，宣说了知显现作，不可思议寂静性，世间灭尽想止息，一切相智之理中，是说智慧之体性。如是宣说。
English
The so-called "birth" means that there is no experience of form, etc., and this is seeing the world, knowing that existence is existence, and non-existence is non-existence. Therefore, not seeing the non-existence of the world is seeing. In order to explain the remaining wisdom, it is said, "Subhuti, how..." and so on. The so-called "Thus the world is empty" means that the consciousness of the aspect of the emptiness of the world is explained. The so-called "Thus speaking of the world" means knowing that it is spoken in the emptiness of the world. The so-called "Thus knowing the world" means knowing that it is shown in the emptiness of the world. The so-called "Thus manifesting the world" means knowing that it is manifested in the emptiness of the world. These three wisdoms should be known as the meaning of taming sentient beings, maturing them, and liberating them in order. Or, from the perspective of the omniscience of the three times, it is said for the three noble beings, and it should be known that it is said for those who enter into one part, those who enter into what is to be done, and those who enter into the present, according to the order. This is the explanation of the Holy Liberation Department. The so-called "Thus the world is inconceivable" means knowing the inconceivable. The so-called "Thus the world is peaceful" means knowing the peaceful nature. The so-called "Thus the world is solitary" means knowing the cessation of the world. The so-called "Thus the world is pure," etc., should also be known to have explained the cessation of perception. It should be known that the all-encompassing all-aspect wisdom is only the sixteen aspects of wisdom as mentioned above. It is said thus: He relies on his own Dharma, Abides in reverence for what is done, The nature of the guru makes him happy, Offering to him is without action, What is the all-pervading wisdom, He makes manifest what has not been seen, The aspect of the emptiness of the world, Explaining, knowing, manifesting, Inconceivable and peaceful nature, The world's cessation of perception ceases, In the principle of all-aspect wisdom, It is said to be the nature of wisdom. Thus it is said.
Tibetan
།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་འཇིག་རྟེན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་སྤྱིར་གླེང་བསླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་པའོ། །བགྱི་བ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་མཉམ་པ་མ་མཆིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་བཟོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཁྱད་ཞུགས་བདེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས། །ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བགྱི་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། མཉམ་པ་མ་མཆིས་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པ་དང༌། གྲངས་མ་མཆིས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་བ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བགྱི་བ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་གཞུང་ཉིད་ལས་སྟོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་འདི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་དབྱེ་བས་སྦྱར་རོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཆད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་བྱ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདིའི་འོག་མ་བྱ་བ་མཉམ་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པས་བསམ་པ་དང་གཞལ་བར་ཇི་ལྟར་མི་ནུས་སྙ
Chinese
《般若波罗蜜多经》的解释《现观庄严论》的显现中，关于开示世间的章节，即第十二章。为了必须了解以共同自性而知晓的各种形态的差别，为了在知晓的体性之下，普遍地发起对差别的体性的讨论。之后，世尊，具寿善现这样禀告，等等，这样说是为了。“嗟，玛”是要确定的。所谓“大事业”，是指以不可思议和无等同等等差别所区分的，以苦等谛的境为对境的法和随知与忍的差别的体性，以知晓自性的十六刹那，为了如来本身等等的意义而安住，这是它的定义。如是说：不可思议等差别，入于差别谛境中，十六刹那之体性，是说差别之体性。如是说。又，什么是不可思议等等的差别呢？所谓“事业不可思议”等等是禀告。略而言之，以不可思议和无等同，以及不可衡量和无数等等的差别，依次是，宣说了以苦谛的四刹那所摄的差别的体性。所谓“事业不平等与平等”，这是所有这些的差别。这些的解释在经文中阐述。为了显示这种随后的陈述是不合逻辑的，所以说了“善现，如何”等等。其中，“如来本身”等等的四个词，是以前代的论师们解释为与镜子等四智的分类相联系的。由于产生如来本身等等，所以是事业不可思议本身。同样，下面的事业无等同等等也应如此联系。以心和心所等等的行境，如何不能思量和衡量呢？
English
The twelfth chapter, which is about showing the world, from the appearance of the Ornament of Realization, an explanation of the Perfection of Wisdom Sutra. In order to understand the differences in the various forms of knowing with a common nature, it is necessary to initiate a general discussion of the nature of difference under the nature of knowing. Then, the Blessed One, the venerable Subhuti, said this, etc., it is said for. "Kye ma" is to be determined. The so-called "great deed" refers to the nature of the difference between the Dharma, which has the object of the truth of suffering, etc., and the subsequent knowledge and forbearance, which are distinguished by inconceivable and unequal differences, etc., with sixteen moments of knowing the nature of self, residing for the sake of the meaning of the Tathagata himself, etc., this is its definition. As it is said: Inconceivable and other differences, entering into the realm of difference and truth, the nature of sixteen moments, is the explanation of the nature of difference. As it is said. Again, what are the differences such as the inconceivable? The so-called "deed is inconceivable", etc., is a statement. Briefly, with the differences of the inconceivable and the unequal, and the immeasurable and the innumerable, in order, the nature of the difference encompassed by the four moments of the truth of suffering is declared. The so-called "deed is unequal and equal" is the difference of all these. The explanation of these is elaborated in the scriptures themselves. In order to show that this subsequent statement is illogical, it is said, "Subhuti, how", etc. Among them, the four words "the Tathagata himself", etc., are explained by the former teachers as being related to the classification of the four wisdoms such as mirrors. Because it produces the Tathagata himself, etc., it is the inconceivable deed itself. Similarly, the following deed of unequal, etc., should also be related in this way. With the objects of mind and mental factors, etc., how can one not think and measure?