Tibetan
་པ་གསུངས་སོ། །འདུ་བ་དང་འགོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྒྲུབ་པ་ནི་འདུ་བའོ། །དགག་པ་ནི་འགོད་པའོ། །སྒྲུབ་དང་དགག་པ་མ་གཏོགས་པ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཐ་སྙད་གཞན། །ཡོད་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཚིག་གཉིས་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་འདིར་འདི་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་འདུ་བ་དང་འགོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བྱ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པའི་མིང་དེ་ཡང་རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་མ་ལགས་པའོ། །དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་ཡི། །སྦྱོར་བ་ལེགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་བརྟེན་ན་ཡང༌། །ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ལགས་པའོ། །རྒྱུན་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ལགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ལགས་པའོ། །མིང་དུ་བཏགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣད་བ་ན་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱུན་དང་དེ་མི་འདྲ་བར་འཐད་པ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་བ་བསུ་ནས། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། །མིང་དེ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་དང་དེ་དང་མི་འདྲ་བ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན། གཞན་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་དང་རང་གི་སྡེ་པ་རྟེན་མེད་པས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏིང་མི་དཔོགས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ། བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཏགས་པ་དེ་ནི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་མོས་ཤིང་དམིགས་པའོ། །ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་དགའ་བ་དང༌། །དགོས་པ་ཆེ་ལ་བརྩོན་པ་དང། །དགེ་བ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང༌། །དག་པའི
Chinese
如是宣说。所谓“集”与“置”，即“成办”是集，“遮遣”是置。除了成办和遮遣之外，由声音产生的其他名言，以“有”或“无”的方式，用两个词就概括了一切，因此在此处这样说。如是说，实际上，观想与集和置相离的自性等色法，即称为观想。以何种方式观想呢？虽然说了“然而”等，但观想之名，也不是以常的方式存在的。因为没有所遮遣的事物，所以真实而言，无遮显明。对于无有对境者，遮遣的作意是不存在的。即使依赖于分别念，也只是世俗谛，而非胜义谛。以这样的方式，也不是不常住的。因为相续不相同，所以也不是住与不住。如是，不是住与不住。如果安立名称，在世俗中显现，那么如何能与常和非常相符呢？为了消除这样的疑惑，所以说了“那是因为什么呢？”。对于“因为没有那个名称”等，实际上，这是剩余的部分，意为在世俗中是没有过失的。为了简要地归纳，所以说了“因此，那个人”等。如是说，从法性的角度来说，常与非常，以及远离二者的真实性，就是相。宣说了大观想的意义，即“如果”等。所谓“甚深”，仅仅是名称安立的自性，其他外道徒和自己宗派中因无有依处而恐惧者，都无法测度其深度。如是说，观想仅仅是安立的自性，特别是苦等谛。以何种方式观想呢？ 以增上意乐等来说明，那个安立，对于善等任何法都无法言说，以这样的增上意乐来信解和观想。广大且宽广，欢喜，需求大且精进，善的增上意乐，以及清净的
English
Thus it was said. "Gathering" and "placing," which means "accomplishing" is gathering, and "refuting" is placing. Apart from accomplishing and refuting, other expressions arising from sound, are all summarized by just two words in the manner of "being" or "non-being," therefore it is said here in this way. It is said that, in reality, contemplating forms and so on that are characterized by being apart from gathering and placing, is called contemplation. In what way should one contemplate? Although "however" and so on are mentioned, the name of contemplation is also not abiding in a constant manner. Because there is no object to be refuted, in reality, there is unobstructed clarity. For one without an object, the application of refutation is not well-established. Even if it relies on conceptual thought, it becomes conventional truth, not ultimate truth. In this way, it is also not non-abiding. Because the continuum is not the same, it is also not abiding and non-abiding. Likewise, it is not abiding and non-abiding. If a name is established and appears in the conventional world, how can it be consistent with permanence and impermanence? To dispel such doubts, it is said, "Why is that?" Regarding "Because there is no such name" and so on, in reality, this is the remainder, meaning that there is no fault in the conventional world. To summarize briefly, "Therefore, that person" and so on are mentioned. It is said that, from the perspective of the nature of phenomena, permanence and impermanence, and the reality of being apart from both, is the aspect. The meaning of the great contemplation is explained, which is "if" and so on. "Profound" means the nature of merely being labeled by name, and others, such as non-Buddhists and those in one's own school who are afraid because of having no basis, cannot fathom its depth. It is said that contemplation is merely the nature of being labeled, especially the truths of suffering and so on. In what way should one contemplate? It is explained with higher intention and so on, that labeling, for any dharma such as virtue, cannot be spoken of, and with such higher intention, one believes and contemplates. Vast and extensive, joyful, with great need and diligence, the higher intention of virtue, and pure
Tibetan
་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་བས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་ལྡན་པ་སྟེ་གཙོར་དྲོད་ཆེན་པོ་དང་མ་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་འདི་སྐབས་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལ་གནས་པ་ནི་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སྟེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་སྟེ་དེ་བསྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པོ་འདི་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་དྲོ་བ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེ་བགྱི་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་བཏགས་པ་ལགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་ཡང་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའམ་དངོས་པོའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ཞེས་བགྱི་བའི་མིང་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཏེ་དེ་བས་ན་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང་འདྲ་བས་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཆེས་ཉེ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་བའི་ཆ་དད་མཐུན་པ་ལས་འདིའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་སོགས་པ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་དེ་ཡི་ནི། །རྣམ་པ་མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་འགོག །ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ཐོབ་པའི་རྒྱུ། །གཟུགས་སོགས་འདུ་འགོད་གནས་བྲལ་དང༌། །གནས་དང་བཏགས་དང་བརྗོད་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དྲོ་བའི་རྗེས་ལ་རྩེ་མོར་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་དུའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོར་ཙེ་མོའི་རང་བཞིན་ལའོ། །སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།
Chinese
是殊胜的意乐。是以名为“殊胜意乐”的殊胜意乐。菩萨不离般若波罗蜜多，即是具有，主要是不离大暖。同样，在其他地方也应从上下文中理解般若波罗蜜多的含义。安住于不退转菩萨地的，是指获得永不退失的八地。因为获得了不退转的果实。善安住是指未获得的永不退失，即以能生起它的方式，从上到上获得差别。说这二者应以无执著的瑜伽来做，即是以不住的方式。如此说，相是无法以法性之门来言说的。在二万五千颂中，也以大暖的所缘和相为自在，世尊，无论如何，像这样，所谓的菩萨，这是从法的名言中产生的假名，乃至所谓的佛，那也是善或不善，或在任何事物的事物不存在的法中都无法言说。世尊，例如所谓的梦的名字，广泛地说了直到之间，因此不要犹豫。因此，由于它是不可分别的智慧之火的先兆，所以像变暖一样，变暖的所缘，和具有相的，有三种相。如果无有障碍，说见到之路最接近生起，应知这是与解脱分相同中的差别。也如是说： 所缘无常等， 具有真实所依彼之， 相是止息现行等， 是三乘皆得之因。 色等聚集离处等， 处与假立不可说。 如是宣说了。现在，在暖之后，宣说了属于顶位的善根少分的所缘之义，即世尊，其他等。所谓的般若波罗蜜多，主要是顶位的自性。行持和修习，已经说过了。
English
It is a superior intention. It is with the superior intention called "superior intention." A Bodhisattva who is not separated from Prajñāpāramitā is endowed, mainly not separated from great warmth. Similarly, in other places, the meaning of Prajñāpāramitā should be understood from the context. To abide on the ground of a non-returning Bodhisattva is to obtain the eighth ground, which is never lost. Because the fruit of non-returning is obtained. To abide well is to never lose what has not been obtained, that is, to obtain distinctions from above to above in a way that it can be generated. It is said that these two should be done with a yoga without attachment, that is, in a non-abiding way. Thus it is said that the aspect cannot be spoken of through the door of Dharma nature. In the Twenty-five Thousand Stanza, also with the object of great warmth and the aspect as independent, O Blessed One, in any case, like this, the so-called Bodhisattva, this is a designation arising from the expression of Dharma, and even the so-called Buddha, that is also good or bad, or in any thing of things, it cannot be spoken of in a Dharma that does not exist. O Blessed One, for example, the name of the so-called dream, it is widely said until the interval, so do not hesitate. Therefore, since it is a harbinger of the fire of non-conceptual wisdom, it is like becoming warm, the object of becoming warm, and having aspects, there are three aspects. If there is no obstacle, it is said that the path of seeing arises very close, it should be known that this is the difference from the similarity of the part of liberation. It is also said: The object is impermanent, etc., Having a basis of truth, its Aspect is the cessation of manifestation, etc., It is the cause of obtaining all three vehicles. Form, etc., gathering, separation from place, etc., Place and imputation are unspeakable. Thus it was declared. Now, after warmth, the meaning of the object of the small part of the root of virtue belonging to the peak is declared, that is, O Blessed One, others, etc. The so-called Prajñāpāramitā is mainly the nature of the peak. Practicing and meditating have already been said.