Tibetan
ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་གཟུང་ངོ༌། །ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡང་བཤད་པས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ངག་གི །རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་པར་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་ སོགས་པའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འཕངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞི་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཤད་པར་གཟུང་ངོ༌། །འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ལེའུ་སྟེ་སྐབས་གསུམ་པའོ།། །། སྐབས་བཞི་པ། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་བར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་འདི་ལ་གཞི་མེད་པའི་ཉེས་བ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ནར་བཞེད་དོ་ཞེས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་འདི་སྐད་དུ་ཡང༌། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཡོང
Chinese
据说，由于听闻等以无常等相的四谛为对境时，能明了是有漏的修习自性的暖位等，所以没有宣说。在道智的场合也说了声闻等的道，难道不是唯有遍知吗？为何将遍知另外显示呢？对此应当说，其中道智的规矩是：圣谛四支语，不缘相之门，当知此声闻道。说是以不缘而修习等的次第，菩提萨埵应当修习声闻等的道。因此，应当理解为，为了以抛弃无常等相而完全了知所有基，所以另外宣说了遍知。对此虽然有很多要说，但稍微展开就足够了。《般若波罗蜜多释论·现观庄严论》的显相中，遍知品即第三品。第四品，宣说一切相现证。 为了能自在通达已经完全了知的遍知三者，又以总摄相、道和基智一切的方式，修习遍知三者，所以要宣说一切相现证。其中，首先，要知道将以恒常等为执著的不相顺品的对治法之体性，以无常等为对境的智慧差别，安立为相，这是总的体相。因此，不会出现无基的过失。也要理解为，那些相也是以遍知三者的差别而安立为仅仅三种。对此也这样说：基智之差别，名为相之体性，以遍知乃三种，故彼立为三相。这样说的。其中，以圣谛为所依，在自在通达遍知三者的基础上，任何谛有几种相，就完全是那种相。
English
It is said that because hearing and so forth, when the four truths with aspects such as impermanence as their objects, make it clear that they are the heat of the nature of meditation with outflows, they were not spoken of. In the context of path knowledge, the paths of the hearers and so forth are also spoken of. Is it not only omniscience? Why is omniscience shown separately? This should be said, in which the rules of path knowledge are: The four branches of the noble truths, through the gate of non-perception of aspects, this path of the hearers should be known. It is said that Bodhisattvas should cultivate the path of hearers and so forth in the order of cultivating non-perception and so forth. Therefore, it should be understood that in order to completely know all the bases by abandoning aspects such as impermanence, omniscience is separately proclaimed. Although there is much to say about this, it is enough to expand it slightly. In the manifestation of the Ornament of Realization, a commentary on the Perfection of Wisdom, the chapter on omniscience is the third chapter. The fourth chapter, proclaiming the realization of all aspects. In order to be able to freely understand the three omnisciences that have already been completely known, and also to cultivate the three omnisciences in a way that encompasses all aspects, paths, and base knowledge, the realization of all aspects is to be proclaimed. Among them, first of all, it should be known that the nature of the antidote to the unfavorable aspects of clinging to permanence and so on, the difference in wisdom that takes impermanence and so on as its object, is established as an aspect, which is the general characteristic. Therefore, the fault of having no basis will not occur. It should also be understood that those aspects are also established as only three by the difference of the three omnisciences. It is also said in this way: The difference of base knowledge is called the nature of aspects, because omniscience is of three kinds, therefore it is established as three aspects. That's what it says. Among them, relying on the noble truths, on the basis of freely understanding the three omnisciences, whatever truth has several aspects, it is completely that aspect.
Tibetan
ས་སུ་སྟོན་པ་ལས། རེ་ཞིག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་མ་མཆིས་པ་སྟེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སླད་དུ་སྟེ། རྒྱུར་བྱས་ནས་མ་མཆིས་པ་ནི་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ དང་འདྲ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་སླད་དུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྣམ་པ་རྣམ་པ་གཞན་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་མཉམ་ཞིང་འདྲ་བ་མེད་ལ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མཉམ་ཉིད་དེ་མ་སྐྱེས་པའོ། །དབེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟེ། གཏན་ཉིད་ནས་བདག་སྟོང་པའི་སླད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དབེན་པའོ། །མི་བརྫི་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་མུ་སྟེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁྲུགས་པར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་མི་བརྫི་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མེད་པ་དང༌། །མི་སྐྱེ་བ་དང༌། བདེན་པ་དང༌། མི་བརྫི་བའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གནས་པ་མ་མཆིས་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་ནི་མིང་ངོ༌། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ལུས་སོ། །འདི་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། རིགས་པས་མིང་མ་མཆིས་ཤིང་ལུས་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་རྒྱུའི་རྣམ་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་བསྐྱེད་པའི་གཞི་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་གནས་མེད་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པའི་ཞས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། རིགས་པས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའོ། །བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྒྲས་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ནི་བརྗོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པ
Chinese
于处宣说中，略言之，以一切智智之名义而，如是作是言教，世尊，具寿善现如是请问等是也。此乃无有之波罗蜜多者，如虚空般恒常之自性亦无有，即为非有之故也。以因故无有者，乃无常之相之异名也。不平等与平等性者，谓诸法皆不可得，犹如平等性，且是无生之故，痛苦之相，以与他相不异之故，乃不平等且无有异，其乃如是之平等性，即无生也。寂静者，谓极寂静也。以毕竟自性空之故，以空性之相之功德获得之故，乃寂静也。不可侵害者，谓诸法皆不可得自性之故，以外道一切皆不共之故，外道等不能侵扰之故，无我之相乃不可侵害者也。如是则无有与，不生与，真实与，不可侵之四相，如苦谛之数量般，成为无常等之体性也。无有住处者，于彼无色之蕴四者乃名也。色蕴乃身也。此乃彼等之因故，以是之故，以理而言，以名无有且身无有之故，因之相乃如是，以非生起之基之义故，乃无有住处也。无有自性者，以无生与，无灭之自性故，以无去来之故，乃集起之相也。以理而言，与虚空相等也。不可言说者，谓诸法皆无有之故，于言说之世俗中亦无有以语词言说之故，以无分别之故，乃极生起之相，即不可言说也。无有名者，谓五蕴不可得之故，无有心所生起
English
In the place of declaration, briefly speaking, in the name of omniscient wisdom, thus the teaching was given, and the venerable Subhuti asked the Blessed One in this way, and so on. This is the perfection of non-existence, like the sky, the constant nature is also non-existent, that is, because it is non-existent. Non-existence as a cause is another name for the aspect of impermanence. Unequal and equal nature means that all dharmas are unattainable, like equality, and because they are unborn, the aspect of suffering, because it is not different from other aspects, is unequal and has no difference. That is such equality, which is unborn. Solitude means extreme solitude. Because of the emptiness of self-nature after all, because of obtaining the merits of the aspect of emptiness, it is solitude. Non-infringement means that all dharmas are unattainable in themselves, and because they are not shared with all non-Buddhists, the aspect of selflessness is non-infringement because non-Buddhists cannot disturb them. Thus, the four aspects of non-existence, non-birth, truth, and non-infringement, like the number of suffering truths, become the nature of impermanence and so on. The absence of a dwelling place means that the four formless aggregates are names. The form aggregate is the body. This is the cause of them, therefore, reasonably speaking, because there is no name and no body, the aspect of the cause is such, and because it is not the basis of arising, it is the absence of a dwelling place. The absence of self-nature means that because of the nature of non-birth and non-cessation, because of the absence of going and coming, it is the aspect of arising. Reasonably speaking, it is equal to the sky. Unspeakable means that because all dharmas are non-existent, there is no verbal expression even in the conventional truth of speech, and because there is no distinction, it is the aspect of extreme arising, which is unspeakable. Nameless means that because the five aggregates are unattainable, there is no mental arising.
Tibetan
་ཉིད་ཀྱིས་ན། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་མིང་མེད་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གནས་མེད་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་དང༌། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། མིང་མེད་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འགྲོ་བ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་པའི་སླད་དུ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་ནི་འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟོད་མ་ནས་ཞི་ བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ནི་མི་འཕྲོགས་པའོ། །མི་བས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་བས་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་སླད་དུ་གྱ་ནོམ་བ་ནི་མི་ཟད་བའོ།། མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རྒྱུ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའི་སླད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང༌། མི་འཕྲོགས་པ་དང་མི་ཟད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནི་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའོ། །ཤེས་པ་པོ་མེད་པ་ནི་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མ་མཆིས་ཤིང་བདག་དམིགས་སུ་མེད་པའི་སླད་དུ་རིགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཤེས་པ་པོ་མེད་པའོ། །མི་འཕོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་དག་མི་འཐད་པའི་སླད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ནི་འཕོ་བ་མེད་པའོ། །འདུལ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དུལ་བ་མི་སྲིད་པས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་འདུལ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དང་ཤེས་པ་པོ་མེད་པ་དང་འཕོ་བ་མེད་པ་དང་འདུལ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རྨི་ལམ་དང་སྒྲ་བརྙན་དང་མིག་ཡོ་ར་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་སྒྱུ་མའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ
Chinese
那么，缘起之相称为无名，如此一来，无处所、虚空、不可言说、无名这四种相，在苦集灭道四谛中，依次成为因等之体性。所谓“不行”，乃是灭谛自性之法，于任何处皆不行故，灭之相即为不行。所谓“不夺”，乃是本初即寂静，故无有执持境之自性，一切法皆不可取故，寂静之相即为不夺。所谓“不尽”，乃是法界自性具足不尽之法故，丰饶即为不尽。所谓“不生”，乃是远离一与多之因性，故一切法皆不显现，出离之相即为不生。如是，不行、不夺、不尽、不生之相，在灭谛中，依次成为灭等之自性。所谓“无作者”，乃是遣除执持作者之对治，故无有作者之显现，道之相即为无作者。所谓“无知者”，乃是与量相违，故一切法皆无我且无我之显现，理智之相即为无知者。所谓“不迁”，乃是法界自性中，死亡、迁转、生、灭、生等皆不应理，故成就之相即为不迁。所谓“不调伏”，乃是不见先前之边际、后来之边际以及现在生起之时，故烦恼不可能调伏，决定出离之相即为不调伏。如是，无作者、无知者、不迁、不调伏这四种相，在道谛中，依次成为道等自性之烦恼障之对治。此乃超越梦境、声响、眼翳、阳焰、幻术之彼岸，是为理智。
English
Then, the aspect of dependent origination is called nameless. Thus, the four aspects of having no place, space, being unspeakable, and being nameless, in the Four Noble Truths, become the nature of cause, etc., in order. The so-called "non-going" is that the nature of cessation is that all dharmas do not go anywhere, so the aspect of cessation is non-going. The so-called "non-seizing" is that it is inherently peaceful, so there is no self-nature of holding objects. Because all dharmas cannot be taken, the aspect of peace is non-seizing. The so-called "inexhaustible" is that the nature of the Dharma realm is endowed with inexhaustible dharmas, so abundance is inexhaustible. The so-called "non-arising" is that it is separated from the cause of one and many, so all dharmas do not appear, and the aspect of liberation is non-arising. Thus, the aspects of non-going, non-seizing, inexhaustible, and non-arising, in the truth of cessation, become the nature of cessation, etc., in order. The so-called "no maker" is the antidote to eliminating the holding of the maker, so there is no appearance of the maker, and the aspect of the path is no maker. The so-called "no knower" is contrary to the measure, so all dharmas are selfless and there is no appearance of self, and the aspect of reason is no knower. The so-called "non-migration" is that in the nature of the Dharma realm, death, migration, birth, destruction, birth, etc., are all unreasonable, so the aspect of accomplishment is non-migration. The so-called "untamed" is that the previous boundary, the later boundary, and the time of present arising are not seen, so it is impossible to tame afflictions, and the aspect of definite liberation is untamed. Thus, the four aspects of no maker, no knower, non-migration, and untamed, in the truth of the path, become the antidote to the obscurations of afflictions of the nature of the path, etc., in order. This is the transcendence of dreams, sounds, eye defects, mirages, and illusions, which is reason.