English
It should be understood that this is the Prajñāpāramitā that understands the path of those. The explanation of Prajñāpāramitā, from the light of the Abhisamayālaṅkāra, is the Path Knowledge, which is the second chapter. The third chapter, expressing the Omniscience itself. Without fully knowing all the bases, the path will not be fully and correctly known, so for the sake of expressing the Omniscience itself, not abiding in Samsara and Nirvana, it is said that this Prajñāpāramitā, and so on. The Prajñāpāramitā of the Buddhas and Bodhisattvas realizes the equality of the three times' Dharmas as unborn, so it is hidden because it is not the object of the Shravakas and others. This, which has the nature of Kalpa, is not the shore of Samsara, because wisdom sees its faults. It is also not the shore of Nirvana, because of compassion, it does the benefit of others. It also does not abide in the middle, apart from the two, Samsara and Nirvana, because there is no entity. It is called extremely pure, because both wisdom and compassion are truly realized, so it is free from the attachment to both Samsara and Nirvana. As it is said: This shore, that shore, not at the edge, Not abiding in between them, Knowing the equality of all times, Therefore, it is called Prajñāpāramitā. It is said so. In the chapter of Omniscience itself, it is shown in a reversed way, because the Shravakas and others do not know the equality of the three times, so they are far from the true Prajñāpāramitā, and only with their own realization, they think that Prajñāpāramitā is separated from compassion and wisdom, so it should be known that only by clinging to existence and non-existence, they will fall into Samsara or Nirvana. Likewise, for the following, it should also be known that sometimes it is shown in a following way, sometimes in a reversed way, and sometimes in both ways. Whatever is dependent arising, you consider that to be emptiness. In this way, knowing the equality of the three times is existence.
Tibetan
འི་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རིང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་མ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདོར་བར་འགྱུར། རིང་དུ་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཚེ་དང་དུས་ཕྱི་མ་དག་ཏུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མཚན་མར་ཤེས་པས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་རིང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་མིང་ལས་ཀྱང་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ནི་མིང་ངོ༌། །ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་མཚན་མའོ། །ཞེན་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་ཆགས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་སྦྲུལ་པའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་ལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པ་དག་དངོས་པོར་མངོན་པོར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མི་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ཐབས་མཁས་པ་དང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མཆན་མ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་པ་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མཚན་ཉིད་དམིགས་པ་ལ་ཆགས་པར་གྱུར་པས་ན་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རིང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་བའི་མཚན་བསལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དེའི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡུམ་འདི་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་གྱུར་པར་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས། ཆགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ཙམ་དུ་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་བསྡུའོ། །ལེགས་པར་བཤད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལུང་དང་རྟོགས་པ་ལས་བཟློག་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་བསྟན་ཏེ
Chinese
的意义的领悟，而且，这难道不是一切众生都具有的吗？如果这样，那么声闻等为何会远离圆满的智慧波罗蜜多呢？世尊，像“也是如此”等是祈请。用“也”这个词，不仅仅是事物等其他形态，而且，无论在哪里都不安住，因为具有显现执著的相，所以是“也”这个词的同义词。将会舍弃，将会远离，这些话是指，在那时和之后的时机里，按照顺序陈述。因为以相来认识而远离胜者之母，对于这个说法，如果心想有什么原因呢？为了消除这个疑惑，用“为什么呢”来迎接，然后宣说了“善现，从名言”等。其中，“般若波罗蜜多”等只是假立的名言。遍计所执等自性的事物是相。颠倒地执著之处是贪著。就像魔术师变出的幻蛇，显现为实有，却不认识它的自性，因为执著于实有，所以不显现无自性，同样，因为缺乏善知识等善巧方便，当认识到具有相时，由于对颠倒之相的执著，因此对于不认识事物自性的声闻等来说，没有平等性的完全了知，因此，对他们来说，胜者之母是遥远的，这样宣说。菩萨等消除了对事物显现执著的错觉之相的人们，对于色等法的完全了知，就是对它的平等性的完全了知。因此，对于他们来说，通过意义的力量暗示了此母是真正接近的，这样说道：世尊，像“如此”等说道。这些贪著也是指名言等。提到“多少”时，就包括了非常清净等。善说，是因为与声闻和独觉的教证和证悟相反而宣说的缘故。善示现，
English
is the very understanding of its meaning, and isn't that something that all beings possess? If so, then why are the Hearers and others so far removed from the perfection of perfect wisdom? "Bhagavan, it is also like that," and so on, is a request. The word "also" not only refers to other aspects of things, but also implies that it does not abide anywhere, and because it possesses the characteristic of manifest clinging, it is synonymous with the word "also." It will be abandoned, it will be distanced, these words are to be stated in order at that time and in later times. What reason is there for saying that one becomes distant from the Mother of the Conquerors by knowing it as a sign? To dispel this doubt, it is greeted with "Why is that?" and then "Subhuti, even from names" and so on are spoken. Among these, "Perfection of Wisdom" and so on are merely nominal designations. The nature of things, such as the fully conceptualized, is a sign. The perverted place of clinging is attachment. Just as the illusory snake conjured by a magician appears as real, but one does not recognize its own nature, and because of clinging to it as real, its lack of self-nature does not appear, similarly, because of the lack of skillful means such as virtuous friends, when one recognizes that it possesses signs, due to attachment to the object of inverted signs, therefore, for those such as Hearers who do not recognize the nature of things, there is no complete knowledge of equality, therefore, for them, the Mother of the Conquerors is distant, thus it is declared. Bodhisattvas and others who have eliminated the illusion of clinging to the appearance of things, the complete knowledge of forms and other dharmas is the complete knowledge of its equality. Therefore, for them, it is implied by the power of meaning that this Mother is truly close, thus it is said: "Bhagavan, like this" and so on. These attachments also refer to names and so on. When "how much" is mentioned, it includes the utterly pure and so on. Well spoken, because it is declared in opposition to the teachings and realizations of Hearers and Solitary Buddhas. Well shown,
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་མཐར་གཏུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བ་ལས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུམ་ལས་རིང་བར་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཆགས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྟོང་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་དང་བྲལ་བའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་འོག་ནས་འཆད་པ་དང་སྦྱར་རོ། །སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །འདི་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གྲངས་ཀྱིས་མཆོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཆགས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇུག་པས་ན་ཀཽ་ཤི་ཀ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་དང་པོའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཡང་དག་པར་ཤེས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་འདི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་གི་ཚེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེའི་ཚེ་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ། །འདི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་ཡང་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ཤེས་ཤིང་ཡོངས
Chinese
之所以称作“这样”，是因为它是大乘教法的完整体现。所谓“极其究竟”，是指证悟了一切功德的极致。这些本身就是声闻和菩萨的区别。正如经中所说：“彼以执相之门，非方便故而遥远；彼以善巧方便，说为真实现近。”因此，从般若波罗蜜多中寻求远离，虽然是声闻等人的对治法，但由于执着于实有，颠倒行事，因此必须舍弃，为了表明这是菩萨们的不利因素，所以说了“具寿善现，什么是执着”等等。所谓“空性”，是指认识到远离了外道所臆造的“我”，这要与下文的解释结合起来理解。关于“发起最初之心”，这里发起菩提心是指布施等菩提道的法门。所谓“仅此而已”，是指以无量等数量来供养。如果有人说，如何发起菩提心会成为执着呢？这就是“圣者善现，以何种方式”等等所要说明的。因为颠倒行事，所以说了“乔尸迦，如果”等等。如果有人以如此执着的方式说“这是菩萨的最初之心”，并且同样以执着的方式说“这个最初的菩提心应该回向”，那么以这种方式就会产生执着，这是话语的含义。为什么会这样颠倒呢？所以说了“种姓之子或种姓之女”等等。所谓“不能回向”，是指心的自性本来没有产生，因此无法通过前面所说的十二种分类的回向作意来进行回向。因为这只是一个近似的表达，所以应该理解为，也无法通过一和多的自性来正确地认识和完全
English
The reason it is called "thus" is because it is the complete embodiment of the Mahayana teachings. The so-called "uttermost ultimate" refers to the realization of the ultimate of all virtues. These themselves are the distinctions between Sravakas and Bodhisattvas. As it is said in the sutra, "He is far away because of the gate of clinging to characteristics and the lack of skillful means; he is said to be truly near by those who are skilled in skillful means." Therefore, seeking distance from the Prajnaparamita, although it is the antidote for the Sravakas and others, it must be abandoned because of clinging to reality and acting perversely. In order to show that this is an unfavorable factor for the Bodhisattvas, it is said, "Venerable Subhuti, what is attachment," and so on. The so-called "emptiness" refers to the understanding that it is free from the "self" fabricated by the heretics, which should be understood in conjunction with the explanation below. Regarding "generating the first mind," here, generating Bodhicitta refers to the Dharma of the Bodhi-path, such as generosity. The so-called "only this" refers to offering with immeasurable quantities and so on. If someone says, how can generating Bodhicitta become attachment? This is what is to be explained by "Noble Subhuti, in what way," and so on. Because of acting perversely, it is said, "Kaushika, if," and so on. If someone says in such an attached way, "This is the first mind of the Bodhisattva," and similarly says in an attached way, "This first Bodhicitta should be dedicated," then in this way, attachment will arise, which is the meaning of the words. Why is it so perverse? Therefore, it is said, "Son of good family or daughter of good family," and so on. The so-called "cannot dedicate" refers to the fact that the nature of the mind is not originally produced, so it is impossible to dedicate through the dedication mind that is divided by the twelve categories mentioned earlier. Because this is only an approximate expression, it should be understood that it is also impossible to correctly recognize and completely understand through the nature of one and many.