Tibetan
འི་དོན་འདི་ཉིད་སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་དང་དབེན་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་མི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རྟག་པ་ཁོ་ནར་གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་བརྒྱ་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སྟོབས་ཚད་མས་མི་གནོད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་ཐོབ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་རིག་པར་བགྱིའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་བར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གཉིས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་དོར་བས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ནེམ་ནུར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གཞན་མི་འདོད་པས་སོ། །ཐེ་ཚོམ་མི་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་གཉིས་མེད་པས་སོ། །རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བགྱིད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་སོ། །རྗེས་སུ་འཚལ་བར་བགྱིད་པ་ནི་དོན་གྱིས་སོ། །དེ་དག་གི་ཚུལ་ ནས་ནི་གཉིས་ལྟར་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བགྱིད་པ་ཞེས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡུན་རིང་པོ་ཇི་སྲིད་ཅིག་སྤྱད་ཅིང་བསྲུངས་པར་རིག་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡུན་རིང་པོ་ཇི་སྲིད་ཅིག་ནི་དུས་རིང་པོའོ། །སྤྱད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མ་བསྔོས་པར་བསྲུངས་ཤིང་བསྐྱངས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོ
Chinese
此等意义，是因为有情众生没有自性等等而说的。其中，没有自性、寂静和不可思议，应当知道是次第按照考察等等而成立的。有情众生不坏的法性，是唯有常住的真如。以视有情如幻术的道没有证悟，是有情众生不能现前圆满成佛。如前一样，以修习的道没有证悟，是有情众生不能如实现前圆满成佛。获得有情众生的力量不会被损害，如幻术一般具有能力，是真实的成就。由此应当了知，如来之力的智慧波罗蜜多是真实成就的。如前所说的自性等等的体性，应当知道是唯有现前成就的修习之道。如是说：‘彼之自性乃胜性，不于一切而显现，诸法无相之体性，能令趣入乃大义。’如是宣说。其后，第二是应当修习极度清净的体性，这是以次第取舍生与不生的原因。因此，首先为了显示生起的原因，世尊说菩萨摩诃萨等等。所谓“不犹豫”，是因为不希求其他道。所谓“不怀疑”，是因为没有二心。所谓“不愚昧”，是因为远离无知。随行是依于法。随求是依于义。从这些方式，如二者一般使他人随之证悟，应当按照次第，如此以意义的差别来讲述。所谓应当了知修习和守护多久，所谓多久，是长久的时间。修习是受持布施等等，此乃守护和护持没有回向声闻等等菩提之状态。
English
These meanings are spoken because sentient beings do not have intrinsic nature, and so on. Among them, the absence of intrinsic nature, tranquility, and inconceivability should be understood as being established sequentially according to investigation and so on. The indestructible Dharma nature of sentient beings is the Suchness that abides only in permanence. Not realizing sentient beings as being like illusions through the path is the very reason why sentient beings cannot attain complete and perfect enlightenment. Not realizing through the path of meditating as before is the very reason why sentient beings cannot attain complete and perfect enlightenment as things truly are. Obtaining the power of sentient beings that is not harmed by measure, having the ability to be like an illusion, is the very accomplishment. By this, it should be understood that the power of the Tathagata, the Perfection of Wisdom, is truly accomplished. As it was said before, the characteristics of intrinsic nature and so on should be known as the path of meditation that only accomplishes manifest realization. As it is said: 'Its intrinsic nature is the supreme nature, It does not manifestly gather in all, The nature of all Dharmas is without characteristics, Being able to lead into it is the great meaning.' Thus it is proclaimed. After that, the second is that the characteristic of extreme purity should be meditated upon, which is through sequentially taking and abandoning the causes of arising and not arising. Therefore, in order to show the cause of arising, the Bhagavan spoke of Bodhisattva Mahasattva and so on. The so-called "not hesitating" is because one does not desire other paths. The so-called "not doubting" is because there is no duality of mind. The so-called "not being deluded" is because one is free from ignorance. Following is based on the Dharma. Seeking is based on the meaning. From these ways, like two, making others realize accordingly, it should be narrated in such a way with the distinction of meaning in sequence. What is meant by knowing how long to practice and protect, what is meant by how long is a long time. Practicing is taking up giving and so on, this is the state of protecting and guarding without dedicating to the enlightenment of the Shravakas and so on.
Tibetan
ད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཕུལ་བས་སོ། །ཡོངས་སུ་དྲིས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟེན་པ་སྟོན་ཏོ། །གང་གིས་ནི་མོས་པའི་སྟོབས་ལས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མོས་པ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུའི་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣ་བ་བླགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གུས་པར་ཉན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་ཉན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏམ་གྱི་བར་ཆད་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ལ་མ་བབ་པའི་དོན་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུན་རིང་པོར་སྤྱད་པ་ཞེས་པ་གསུངས་པས་ནི་སྦྱིན་བ་ལ་སོགས་པར་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་མང་པོ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉན་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་མཉན་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྟོགས་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ནི་དེ་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དང་རྟགས་དང་མཚན་མ་དག་ནི་རང་དང་ སྤྱི་དག་དང་གཉི་གའི་ཚུལ་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཉན་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་བཞིན་པས་ཀྱང་མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་མི་ནུས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་དོན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆོ
Chinese
因此称作“如是”。“恭敬承事”是指供养了眷属等一切。“完全请问”是指完全请问了产生怀疑的意义。这些显示了依止佛陀。因为以信的力量而了知恭敬承事等，如果有人怀疑信与恭敬承事等有什么关联，那么就以“为什么”来迎接，说了“舍利子”等。意思是说，如果没有特殊的因，就不可能产生那样的信心等，所以这是在推断恭敬承事如来的因。“倾听”是为了不散乱。“恭敬听闻”是指做了坛城等之后听闻。 “不中断谈话”是指不说不合时宜的话。说了“长期行持”是指布施等。 “恭敬承事诸多佛陀”是指依止了诸多佛陀。为了显示不执着于听闻具有因等，所以说了“世尊，听闻此般若波罗蜜多吗”等。 “证悟吗”等四个词，要与“是这个吗”等四个词按照顺序对应。其中，相、记号和特征，要按照顺序以自相、共相和二者的形式来理解。以因的力量听闻，也只是名言上是，究竟上不是，所以说了“善现，不是那样的”。“那个”是指说了“此般若波罗蜜多是”等。如果有人怀疑，即使正在证悟蕴等，为什么不能听闻等，那么就以“为什么”来迎接，说了“善现，一切法”等。其中，因为现在产生的蕴等，其自性是空性，所以一切法都是寂静的意义。因为远离了因和果的二边，所以法
English
Therefore, it is called "Thus." "Respectfully serving" means offering all the retinue and so on. "Completely asking" means completely asking about the meaning of arising doubts. These show reliance on the Buddha. Because one understands serving with respect and so on through the power of faith, if someone doubts what connection there is between faith and serving with respect and so on, then one welcomes them with "Why?" and says "Shariputra," and so on. It means that without a special cause, it is impossible for such faith and so on to arise, so this is inferring the cause of respectfully serving the Tathagata. "Listening attentively" is to avoid distraction. "Listening respectfully" means listening after making a mandala and so on. "Not interrupting the conversation" means not speaking out of turn. Saying "practiced for a long time" refers to generosity and so on. "Respectfully serving many Buddhas" means relying on many Buddhas. In order to show non-attachment to hearing with causes and so on, it is said, "Bhagavan, does one hear this Prajnaparamita?" and so on. The four words "Realizes?" and so on should be matched in order with the four words "Is this it?" and so on. Among them, characteristics, signs, and marks should be understood in order as self-characteristics, common characteristics, and the form of both. Listening through the power of cause is also conventionally so, but not ultimately so, so it is said, "Subhuti, it is not like that." "That" refers to saying "This Prajnaparamita is" and so on. If someone doubts, even while realizing the aggregates and so on, why one cannot hear and so on, then one welcomes them with "Why?" and says "Subhuti, all dharmas" and so on. Among them, because the aggregates and so on that arise now, their own nature is emptiness, so all dharmas are the meaning of quiescence. Because it is separated from the two extremes of cause and effect, therefore dharma
Tibetan
ས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་དུས་གསུམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་བྱ་བར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པ་གཞན་མ་བཀག་ན་ནི་ཇི་སྟེ་འདི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཕུང་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་ན་སྟོང་པའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་གཟུང་དུ་མེད་པས་ན་དབེན་པའོ། །འབྲས་བུའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ཞི་བའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་པ་དང་ཀུན་ཤེས་པ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བཏགས་པ་ནི་དེའི་བརྡ་ཉེ་བར་འཛིན་པའོ། །ཐ་སྙད་ནི་བཏགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་ཐོབ་པ་སྤང་བའོ། །དབང་པོའི་རིམ་པ་ཡོད་པས་འདི་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དོན་དུ་ གང་གིས་ཐབས་མཁས་པ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བས་བསྒོམས་པས་དེ་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་འདི་ནི་ཕྱེ་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་ཡང་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུང་སོ། །མི་མོས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་དགོས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། སྔོན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འཁོར་དེ་ནས་འབྱོལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྤོང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །བསགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ལུས་ཀྱིས་མཐུན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ལུས་ཉེ་བར་མི་བྱེད་པས་སོ། །སེམས
Chinese
一切处所都是非常寂静的。因此，由于三时是空性，所以在蕴等之中不能显示为真实，这是语言的意义。如果说要显示与此不同，那么就说了《般若波罗蜜多》等。如果没有遮止其他方面，那么为什么执着于“如果这样会怎么样”的疑虑呢？用“善现，蕴”等来迎接。因为远离了出生的原因，所以是空性。因为自己的体性无法确定把握，所以是寂静。因为远离了果实的能力，所以是寂灭。像这样，如果说总摄一切法的蕴等，如果其自性不是真实，那么就不能显示与此不同，这是所要表达的。像这样等是近摄。认识和完全认识，依次是自相和共相。假立是接近执持它的符号。名言是假立先行的，由此获得利益和损害，从而舍弃。因为有根的次第，所以应该分开来指示，这是为了般若波罗蜜多的瑜伽之义，通过什么以方便善巧小等次第的差别来修习，由此会获得瑜伽，所以应该分开来说明。这说了方便善巧。如所说，所说的所依等三者是出生的原因。也如是说：佛陀教法和布施等，以及方便善巧是什么，这些都是信解的原因。这样说了。为了显示不生的原因，善现，又以什么种类等来说。为了迎接“什么是不信解的原因”的必要，用“以前也”等来迎接。从轮转中解脱，用舍弃的心等是剩余的。积聚等，在加行等三种情况下，依次结合。
English
All places are very secluded. Therefore, since the three times are emptiness, it is not possible to show them as they are in the aggregates and so on, this is the meaning of language. If it is said that it should be shown differently from this, then the Perfection of Wisdom and so on are spoken of. If other aspects are not prevented, then why cling to the doubt of 'what if it becomes like this'? It is greeted with 'Subhuti, aggregates' and so on. Because it is separated from the cause of birth, it is emptiness. Because one's own nature cannot be determined, it is secluded. Because it is separated from the power of the fruit, it is peace. Like this, if it is said that the aggregates and so on, which collect all phenomena, if their own nature is not real, then it is not possible to show them as different from this, this is what is to be expressed. Like this and so on is a close collection. Cognition and complete cognition are, in order, the characteristics of self and generality. Imputation is closely holding its symbol. Terminology is preceded by imputation, thereby obtaining benefit and harm, and abandoning them. Because there is a sequence of faculties, it should be separated and indicated, this is for the sake of the yoga of the Perfection of Wisdom, by what means is it cultivated with the distinction of skillful means, small and so on, thereby yoga will be obtained, so it should be separated and explained. This speaks of skillful means. As it is said, the three supports and so on that are spoken of are the cause of birth. It is also said: The Buddha's teachings and giving, etc., and what skillful means are, these are the causes of faith. This is what is said. In order to show the cause of non-birth, Subhuti, again, by what kind of category, etc., is spoken. In order to greet the necessity of 'what is the cause of non-faith?', it is greeted with 'even before' and so on. Liberated from the cycle, the mind of abandonment and so on is the remainder. Accumulation and so on, in the three situations of application and so on, combine in order.