Tibetan
ས་པ་དེ་ནི་གང་འདས་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཉིད་དུ་མ་ཆུད་པའོ། །གནས་པར་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་གནས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་མཚན་མ་མ་ཡིན་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མཚན་མར་འཛིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སེམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དགག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མར་མི་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་སྟེ་དྲན་པ་དང་བྲལ་བས་ཞེས་སྨོས་སོ། །དྲན་པ་ མེད་པས་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་མར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་སེམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང་བྲལ་བའམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་མི་སེམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཚན་མར་བྱེད་པ་དང་མཚན་མར་མི་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེའོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་སྟེ་མཚན་མ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་མིག་བཙུམས་པའམ་དམུས་ལོང་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལ་ངས་པ་དང་འདྲ་བར། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སླར་ཡང་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པ་མེད་པར་ཡང་སྔོན་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསྐྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པར་ཚ་བ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་འདི་དག་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ
Chinese
所謂的“已逝去”等等。所謂的“未獲得”是指現在這個時候沒有包含在內。所謂的“不住”是因為本性空，所以不應該住。所謂的“非相”是因為共同作用的因不是相，而親近攝取的因本身不是境。如果像這樣執著於相，是因為如前所說的方式所緣的緣故。所謂的“不作意”是因為對如實的遮止過於執著，而不能完全了知事物的如實性。因此是顛倒的緣故，所以是完全的顛倒。如果因為不作相而完全顛倒，那麼樹木等等也會變成那樣，在產生這樣的疑問後，說了“因為遠離了憶念”。因為沒有憶念，所以樹木等事物，即使不將空性等作為相，但因為沒有完全了知事物的如實性，所以是不作意的。同樣，因為遠離憶念或理解，即使對天授等什麼也不作意，也和之前一樣是不作意的。因此，因為是顛倒的緣故，所以不是完全的顛倒，這是話語的含義。如果作相和不作相都不是完全的顛倒，那麼那時該怎麼辦呢？因此說了“因為那個相”等等。就像閉著眼睛或盲人等一樣，因為不具備因緣，僅僅是不作意，也不會捨棄事物等的顛倒習氣。就像從無想定等中醒來的人一樣，瑜伽士又會生起以對事物執著為根本的貪慾等煩惱之蘊。即使沒有捨棄顛倒，也不能捨棄先前所緣的色等，因為非常清晰地體驗而產生的作意，就像沒有完全捨棄火，就不能完全捨棄熱一樣。像這樣，對色等的錯誤認識就像荊棘等一樣
English
The so-called "that which has passed away" and so on. The so-called "not obtained" means not included in the present time itself. The so-called "not abiding" is because it is devoid of inherent existence, so it is not appropriate to abide. The so-called "not a sign" is because the cause that acts together is not a sign, and the cause of close appropriation itself is not an object. If one clings to signs in this way, it is because of the way it is perceived as described before. The so-called "not thinking" is because one is overly attached to the negation of suchness, and therefore does not fully understand the suchness of things. Therefore, it is inverted, so it is completely inverted. If it is completely inverted because it is not taken as a sign, then trees and so on would also become like that. After raising this doubt, it is said, "Because it is separated from mindfulness." Because there is no mindfulness, even if one does not take emptiness and so on as signs for things like trees, one is still not thinking because one has not fully understood the suchness of things. Similarly, even if one does not think of anything like Devadatta because one is separated from mindfulness or understanding, one is still not thinking as before. Therefore, because it is inverted, it is not a complete inversion, which is the meaning of the words. If neither taking as a sign nor not taking as a sign is a complete inversion, then what should be done at that time? Therefore, it is said, "Because of that sign" and so on. Just as with closed eyes or the blind, etc., merely not thinking because the conditions are not complete will not abandon the inverted habits of things, etc. Just like someone waking up from a state of unconscious absorption, the yogi will again generate a collection of afflictions such as desire, which has its root in attachment to things. Even without abandoning inversion, one cannot abandon the attention generated by the very clear experience of forms, etc., previously apprehended, just as one cannot completely abandon heat without completely abandoning fire. In this way, the misapprehensions of forms, etc., are like thorns, etc.