Tibetan
་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རོ། །དོན་འདི་ཉིད་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པ་འགྲེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཆོས་དེ་ནི་མི་ཟད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་མེད་པས་ན་མི་ཟད་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་ཆོས་སོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྒྲའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཕངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཚེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་སྣང་བ་ དང་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་གང་གི་སོ་སོར་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ནས། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་དང༌། གང་གི་ཚེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་མངོན་པར་མི་ཆགས་པ་དང༌། བསྔོ་བར་བྱ་བའི་སེམས་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཀྱང་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོའོ་སྙམ་དུ་ཡང་རྟོགས། དེའི་ཚེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཅེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཉིད་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྟོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཤེས་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་བསྔོ་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱི
Chinese
等等这些人所说。所谓“诸法”是指一切智等等。为了用未来等等三种解释的差别来阐述这个意义，所以说了“过去的那些如是”等等。所谓“此法是无尽的”是指，因为法性的自性没有穷尽，所以是无尽的，也就是成佛。所谓“法不能回向法”是指，以回向的作意之法，回向于行善之事物之法。因为以“应当回向”的语态回向，所以抛开了分别念。而且，那也是因为自性执着于自己无意义的显现为有意义，所以不是错乱吗？如果心想怎么不会变成颠倒想等等，为了迎接这个疑问，所以用“为什么呢”来迎接，并说了“像这样，那是不执着于回向”等等。像这样，当不了解虚构和真实的自性差别时，将显现与应当分别的事物合为一体，因为执着于各自无意义的显现为有意义而行事，所以会变成错乱。因为对于分别念的对境，虚构的事物，确定是虚构的自性，是虚假的，并且在世俗中，自己的相状是不分别的知识的行境。对于如幻的事物，也如幻的事物，以不颠倒的自性，看到是不同的。以及，当不执着于回向，并且回向的心不了解回向的心时，也了悟到，并且也想到法不能回向。那时怎么会变成不颠倒呢，这样说。为了从反面的角度阐明如上所说的意义，所以说了“如果”等等。难道没有证悟就不会行事吗？心想知识本身怎么不是回向呢，为了迎接这个疑问，所以用“为什么呢”来迎接，并说了“像这样，因为执着于回向的缘故”。
English
And so on by these people. The so-called "all dharmas" refers to omniscience and so on. In order to explain this meaning with the distinction of the three explanations of the future and so on, it is said, "Those of the past are as they are," and so on. The so-called "this dharma is inexhaustible" means that because the nature of dharmata is inexhaustible, it is inexhaustible, that is, Buddhahood. The so-called "dharma does not dedicate to dharma" means that by the dharma of the mind of dedication, one dedicates to the dharma of the object of doing good. Because it is dedicated in the form of "should be dedicated," the conceptual thought is abandoned. Moreover, it is also because by nature one clings to one's own meaningless appearance as meaningful, so is it not a delusion? If one thinks, how can it not become inverted thought and so on, in order to welcome this doubt, one welcomes it with "why is that?" and says, "Like this, one is not attached to that dedication," and so on. Like this, when one does not understand the difference in nature between fabrication and reality, one unites the appearance with the things that should be distinguished, and because one clings to the meaningless appearance of each as meaningful, it becomes a delusion. Because for the object of conceptual thought, fabricated things, it is certain that it is the nature of fabrication, it is false, and in the conventional, one's own characteristics are the object of knowledge that does not distinguish. For things that are like illusions, also things that are like illusions, with a nature that is not inverted, one sees that they are different. And, when one is not attached to dedication, and the mind of dedication does not understand the mind of dedication, one also realizes, and also thinks that dharma cannot dedicate. At that time, how can it become non-inverted, so it is said. In order to clarify the meaning of what was said above from the opposite angle, it is said, "If," and so on. Is it not that one will not act without realization? Thinking, how is it that knowledge itself is not dedication, in order to welcome this doubt, one welcomes it with "why is that?" and says, "Like this, because of clinging to dedication."
Tibetan
ར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ནི་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དབེན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསོད་ནམས་ནི་མ་ཆགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་པའོ། །སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞི་བའོ། །ཞི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པའི་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སངས་རྒྱས་ ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡང་བསྔོ་བ་ཅི་འདྲ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བར་རང་གི་རྒྱུ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉིད་སྐྱེས་པས་ན་དེའི་རིགས་ཅན་ནོ། །རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དོན་བྱ་བ་དག་ལ་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་དེའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །བྱ་བ་རྣམས་ནི་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ཉིད་ན་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཚན་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགག་པར་བྱ་བ་མེད་ན་དགག་པ་མི་འཐད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རྣམ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་སྨྲ
Chinese
名为“啰啰”已说。因为，事实上，事物的自性是与量相违的缘故，名为“啰”是剩余的。开示了以寂静的完全回向作意之义，即如果又有人这样想，说“福德现前积聚也是”等等。名为“福德现前积聚”，福德是不染著的善根等等。它的现前积聚是使它完全生起的心。以等同于幻化的自性，一切损害完全寂灭的因就是寂静。如果说对寂静等的自性显现执著也是颠倒，即如果说“一切行是”等等。如果说“寂静”等等，在那时，不真实了解那样的自性，因为是进入真实性的缘故，就应加上说是它的般若波罗蜜多。为了开示忆念佛陀的善根自性的完全回向作意，说了“凡是佛陀薄伽梵完全入灭”等等。那也是如什么样的回向一样，即如幻化一般。那也是说，完全回向的心，如果不是世俗谛，则因喜悦而依赖于自己的前因，因为善根自身产生，所以是同类。以自相和共相的体性，按照次第，对于应做的事，以能与不能的缘故，是它的体性者和属于它的种类。因为是法界自性，所以是它的自性。如果那样了解，名为“相”就是剩余的。事情都是智慧先行的缘故，既然如此，怎么会不是完全回向呢？以“为什么”来迎接这样的疑问。佛陀薄伽梵等是以相的体性等等。如果没有应破斥的，破斥就不合理，所以意指对空性等真实显现执著是颠倒。也说其他的方面。
English
It is said to be called "Ra Ro." Because, in fact, the nature of things is contrary to measurement, so the name "Ra" is the remainder. It shows the meaning of completely dedicating to solitude, that is, if someone thinks like this again, saying "accumulating merit is also" and so on. It is called "accumulating merit," and merit is the root of virtue without attachment, and so on. Its manifestation and accumulation is the mind that completely arouses it. Because of the nature of being equal to illusion, the cause of complete pacification of all harm is tranquility. If it is said that attachment to the nature of tranquility, etc., is also inverted, that is, if it is said that "all actions are," and so on. If it is said "tranquility," etc., at that time, not truly understanding that kind of nature, because it is entering into reality, it should be added that it is its Prajnaparamita. In order to show the complete dedication to the recollection of the nature of the root of virtue of the Buddha, it is said "Whoever the Buddha Bhagavan completely enters Nirvana," and so on. That is also like what kind of dedication, that is, like illusion. That is also to say, the mind of complete dedication, if it is not conventional truth, then it depends on its own previous cause because of joy, because the root of virtue itself arises, so it is of the same kind. With the nature of self-characteristics and general characteristics, in order, for the things to be done, because of being able and unable, it is its nature and belongs to its kind. Because it is the nature of Dharmadhatu, so it is its nature. If you understand it that way, the name "characteristic" is the remainder. Things are all preceded by wisdom, so since this is the case, how can it not be a complete dedication? Welcome such questions with "why." The Buddhas, Bhagavans, etc., are with the nature of characteristics, etc. If there is nothing to be refuted, refutation is unreasonable, so it means that attachment to the true manifestation of emptiness, etc., is inverted. Other aspects are also said.