Tibetan
ཡི་རང་བའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ལས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་ནི་ངག་དེའི་དོན་ཡིན་པར་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་སེམས་གཉིས་ཕྲད་པ་མེད་ན་སེམས་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གནག་གི་དོན་འདི་ལྟར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་ཚན་མེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་བྱུང་བ་ཡང་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་ཚེ་ན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་གི་ཚེ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་དང་སྔོ་པར་བྱེད་པ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་གཉིས་པར་བྱུང་བའི་སེམས་དེ་གཉིས་འགྲོགས་པ་མེད་པ་དེས་ན་དུས་མཉམ་དུ་འབྱུང་བ་མེད་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་བྱུང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སེམས་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་སྔ་མའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་དེའི་ཚེ་ཡོད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཡང་མི་ནུས་ན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་ལན་འདེབས་པ་ནི། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་བོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བའི་བྱ་བའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་བྱ་བ་ནི་འགའ་ ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེ་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་བའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེའི་ཡང་རྗེས་ཐོགས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་པ། སྐད་ཅིག་གིས་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པས་ན་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ངོར་རྒྱུན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྡ་ལ་ལྟོས་པས་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདི་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་འདིས་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་ཆ་ཙམ་ཡོངས་སུ་པོར་ཏེ། སྒྲ་ཙམ་ཁོ་ན་བཟུང་སྟེ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྔར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ཚིག་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཁས་བླང་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དགོངས་པས་མི་འཛིན་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡང་མི་རུང་བ་དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཉིད་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ལེགས་པར་ཡོངས་ སུ་སྔོ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྩམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་སྔོན་དུ་བྱས་པའོ། །གཞིར་བཅས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུན་དུ་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་བཞག་ནས་སོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ
Chinese
如果认为，随喜的心之后，生起特殊的心刹那，由此获得具有随喜的福德之事物的心，之后应当以回向的心回向，这是那句话的意思。那么，即使那样，说“应当回向”这句话也不合理。如果两个心没有相遇，那么心之心等等也是如此。黑色的意义应当这样结合：第一刹那产生的识是刹那本身，所以没有第二个刹那的份。同样，第二个刹那产生的也因为因不全而不生，所以在第一个刹那不存在。这样，当应当回向和回向者，第一个和第二个刹那产生的心，那两个没有相遇，因此如果不是同时产生，那么第二个刹那产生的回向心，如何能将第一个刹那产生的具有随喜的福德之事物的心回向呢？如果说，之前的心的不生本身，在那时存在，所以回向。那么，心的自性也不能回向，因为是无自性的意思。世尊和圣者慈氏的加持，百施回答是：之后天王百施等等所说。想法是，世俗中承认的自性，以做事情本身就是刹那，所以除了包含在特殊产生的行为中，没有其他可以包含的。因此，瑜伽士随喜的特殊心之后，随喜的具有福德之事物的心会非常特殊地产生。并且，在那之后，被善根的习气所熏染，极其特殊的殊胜的心，以回向的形象，依靠缘起法的力量而产生。
English
If it is thought that after the mind of rejoicing, a special moment of mind arises, and from this, the mind that obtains the object of merit with rejoicing, should later be dedicated by the mind of dedication, this is the meaning of that statement. Then, even so, saying "should be dedicated" is not reasonable. If the two minds do not meet, then the mind of mind and so on are also like that. The meaning of black should be combined like this: the consciousness that arises in the first moment is the moment itself, so there is no share of the second moment. Similarly, what arises in the second moment also does not arise because the cause is incomplete, so it does not exist in the first moment. Thus, when what should be dedicated and the dedicator, the minds that arise in the first and second moments, those two do not meet, therefore if they do not arise simultaneously, then how can the mind of dedication that arises in the second moment dedicate the mind of the object of merit with rejoicing that arises in the first moment? If it is said that the non-arising of the previous mind itself exists at that time, so it is dedicated. Then, the nature of the mind also cannot be dedicated, because it is the meaning of non-self-nature. The blessing of the Blessed One and the Holy Maitreya, the hundredfold giving answers: then the king of gods, the hundredfold giving, etc. are mentioned. The idea is that the nature acknowledged in the mundane, by doing things itself is momentary, so apart from being included in the action of special arising, there is nothing else that can be included. Therefore, after the special mind of the yogi's rejoicing, the mind of the object of merit with rejoicing will arise very specially. And after that, being perfumed by the habit of the root of virtue, the extremely special and excellent mind, in the image of dedication, arises by the power of the law of dependent origination.
Chinese
因为刹那间使用名相不合理，所以在孩童的面前，因为依赖于常法，又因为依赖于言语，所以才安立声音。关于事物的真如实相的这个场合，圣者弥勒菩萨说：菩萨摩诃萨随喜的善业之事物，应当回向于无上正等觉。以这个言语，以业和作者以及行为等方式宣说。对此，也要完全抛弃事物的少许部分，仅仅执持声音，不要生起使孩童恐惧的分别念，这就是这个意思。此外，如是随喜之后，随喜且具有的善业之事物，应当回向于无上正等觉，应当说这个词语，以前圣者善现自己也应当以自己的言语，对于世俗的方面，承诺如所说的意趣，以这样的想法，说了圣者善现如何等等。如果不如所说的意趣而执持，那么此时没有其他方式，如何回向呢？因为无论如何都不行，因此应当执持如所说的意趣，这是总结语。为了要显示那个，所以说了随喜且具有等等，与如何以完全执持而善妙地执持，以及以完全回向而善妙地回向相联系。为了显示不颠倒之相的回向的作意之义，所以说了此后具寿善现等等，对于造作，是以分别念的智慧预先进行的。作为基础，是放置于面前作为境的事物。因为以应当回向之语而回向，所以是以分别念而回向。因此，一切分别念，因为自性上执着于显现为无意义的自性，所以本身就是错乱。
English
Because the use of terms is inappropriate for a moment, in front of children, it is because of relying on constant dharmas, and because of relying on language, that sound is established. Regarding this occasion of the suchness of things, the noble Maitreya Bodhisattva said: The object of meritorious action that the Bodhisattva Mahasattva rejoices in should be dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment. With this speech, it is spoken in terms of action, agent, and activity, etc. In this regard, one should also completely abandon a small part of the object, and only grasp the sound, and not generate the conceptual thought that makes children afraid, this is the meaning. Furthermore, after rejoicing in this way, the object of meritorious action that is rejoiced in and possessed should be dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment, this word should be spoken, and previously the noble Subhuti himself should also, with his own words, for the sake of the conventional aspect, promise the intention as stated, with this thought, he spoke of how the noble Subhuti is, etc. If one does not grasp with the intention as stated, then at that time there is no other way, how should one dedicate? Because it is not possible in any way, therefore one should grasp the intention as stated, this is the concluding remark. In order to show that, it is said to be possessed of rejoicing, etc., and it is related to how to grasp well by completely grasping, and to dedicate well by completely dedicating. In order to show the meaning of the non-perverted characteristic of dedication, it is said that after that, the venerable Subhuti, etc., for the creation, it is done in advance by the wisdom of conceptual thought. As a basis, it is placed in front as an object of the object. Because it is dedicated with the words that should be dedicated, it is dedicated by conceptual thought. Therefore, all conceptual thoughts are inherently mistaken because they cling to the appearance of their own nature as meaningless.
Tibetan
་བའི་བསམ་པས་ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དེ་ལ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་བར་མ་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་སེམས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བ་རབ་སྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སེམས་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་སེམས་དེ་མི་ཤེས་ཏེ་མི་རྟོགས་པ་དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་ཡོང་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡུལ་དང་ལྡན་པར་གཟུང་ན་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདིས་སྒྱུ་མ་མཁན་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པའི་ཡུལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤུགས་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། གལ་ཏེ་སེམས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་གཞན་འགའ་ཞིག །སྤྲུལ་པའི་རྟ་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སེམས་ལ་ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ། །དེས་ན་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་འཇུག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མི་འགྱུར་བས་ཡང་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཟད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །སེམས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཟད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས
Chinese
说了诸如以何种想法不会颠倒认识等。为了回答，说了圣者善现“如果”等。所谓“如果对那个心不认为是心”，意思是说，不要执着于那个完全回向的心，认为它在胜义谛中是心。如果那样，有什么功德呢？说了“如是菩萨摩诃萨”等。为了极度摄集，说了“如何那个心”等。像那样，如果对完全回向的心执着地认为“这就是它”，如何不了解那个心，如果不领悟，如果那样完全回向，那么在那时，因为进入了不真正见到的因，所以不是颠倒认识等。像这样，如果将没有分别的对境执着为具有对境，那么那时会迷惑。因为这个人像魔术师一样，领悟到没有所知的对境，然后以分别完全回向，那么因为完全了解自己的自性，怎么会迷惑呢？是这样说的。 为了阐明暗示的意义，说了“如果以哪个心”等。如魔术师一样， 幻化的马等是行境， 了知心无对境， 因此不会产生迷惑。 以这种方式，完全回向的心等也像幻化的人一样进入，所以不会颠倒，所以又说了“如果”等。“哪个心”是要完全回向的。所谓“像这样了知”，是指在加行和结尾的阶段将要阐述的灭尽等。“像这样心”，是指正行阶段。所谓“那个心的法性也是那样”，意思是说，完全回向的心因为远离自性，所以是灭尽等法性。“哪些法”是指实
English
It is said that how one would not reverse perception with certain thoughts, and so on. In order to answer, the Blessed Subhuti said, "If," and so on. The phrase "if one does not perceive that mind as mind" means that one should not cling to the mind that is completely dedicated, thinking that it is the mind in the ultimate truth. If so, what are the merits? It is said, "Thus, the Bodhisattva Mahasattva," and so on. In order to gather closely, it is said, "How that mind," and so on. In that way, if one clings to the mind that is completely dedicated, thinking, "This is it," how does one not understand that mind? If one does not realize it, if one completely dedicates in that way, then at that time, because one has entered the cause of not truly seeing, it is not a reversed perception, and so on. Like this, if one grasps an object without discrimination as having an object, then at that time one will be confused. Because this person, like a magician, realizes that there is no object to be known, and then completely dedicates with discrimination, then because one fully understands one's own nature, how can one be confused? That is what is said. In order to clarify the implied meaning, it is said, "If with which mind," and so on. Like a magician, Illusory horses and so on are the realm of activity, Knowing that the mind has no object, Therefore, confusion will not arise. In this way, the completely dedicated mind and so on also enter like an illusory person, so it will not be reversed, so it is said again, "If," and so on. "Which mind" is to be completely dedicated. The phrase "knowing like this" refers to the cessation and so on that will be explained in the stages of preparation and conclusion. "Like this mind" refers to the main practice stage. The phrase "the nature of that mind is also like that" means that the completely dedicated mind is the nature of cessation and so on because it is separated from its own nature. "Which dharmas" refers to reality.