Tibetan
སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གཉི་ག་སྨོས་སོ། །བྱམས་པའི་བྱ་བ་ཉིད་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་འཁྲུགས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་སེམས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞིན་གྱི་མདོག་ཀྱང་འགྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་འགྱུར་ཞིང་ཚིག་པར་འགྱུར་བའོ། །ཁྲོ་བའི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཁ་ན་ལས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཟད་པར་ བྱེད་པས་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ཚིག་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་སོམ་ཉིར་མི་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཕན་ཚུན་རྟེན་པ་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། །ཆེན་པོ་ཚད་མ་མེད་བཅས་དང༌། །ཚད་མེད་པ་དང་མཐའ་མེད་དང༌། །དེར་གནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང༌། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང༌། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་དང་སྟོང་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཐོབ་པ་དང༌། །རྣམ་པར་བྱང་ཀུན་ཡོངས་བསྡུས་དང༌། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ། །མྱ་ངན་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུངས་ལ་སོགས། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་དག །འགོད་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་དེའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བཤད་པ་ལས་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམས་ཀྱང་དེར་སྨོས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཅེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་དེ་ལས་
Chinese
因为与一切有情共同，完全回向于无上正等菩提，所以说了两种。慈爱的行为本身，如“心中这样想”等所说。所谓诸根错乱，是因为恒常运用害心，而生起眼等的变化。所谓脸色也变，就是自己的本性改变而愤怒。所谓为愤怒所控制，就是指它的过患。如是说，因为布施等用之不竭，所以应以忆念等力量回向于正等菩提，如是如果专注一切法，就会生起随顺于道的觉悟。如是说，以所说之相，用其他语句所显示的，会生起十六刹那，对此不要怀疑。如是又说： “真如与诸佛， 互相依赖无所依， 不承认名相， 以及大与有量， 无量与无边， 于彼处所色等， 确定为佛性， 以及无取无舍等， 慈爱等与空性， 佛性即是获得， 清净一切皆摄， 恐怖与除诸病， 涅槃执着寂静性， 以及诸佛所守护等， 不杀生等， 于一切智之理， 自身安住有情众， 安置与布施等， 回向圆满菩提， 道智之刹那。” 如是说。与见道之决择分相应的，应从宣说一切相智中取之。如果那样，那么极喜等地也已在那里说了，因为显示了菩萨们的见道等道，又为何要显示呢？应说，依赖于无余通达因与果，所以说是如来们的一切相智，因此胜子们的道是从那
English
Since it is common with all sentient beings and completely dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment, both are mentioned. The act of loving-kindness itself, as spoken of in "thinking thus in the mind," and so forth. The so-called derangement of the faculties is because of constantly employing harmful thoughts, which gives rise to changes in the eyes and so on. The so-called change in complexion is the change and anger of one's own nature. The so-called being controlled by anger refers to its faults. It is said that because generosity and so on are inexhaustible, one should dedicate them to perfect enlightenment with the power of mindfulness and so on. Thus, if one focuses on all dharmas, one will generate an understanding that follows the path. It is said that the aspects described, expressed in other words, will generate sixteen moments. Do not doubt this. It is also said: "Suchness and the Buddhas, Mutually dependent, without dependence, Not acknowledging names, And the great and the measurable, Immeasurable and infinite, In those places, forms, etc., Determined as Buddhahood, And without taking, without abandoning, etc., Loving-kindness, etc., and emptiness, Buddhahood is attainment, Purity, all completely gathered, Terror and dispelling all diseases, Nirvana, clinging to peacefulness, And protected by the Buddhas, etc., Not killing, etc., In the manner of all-knowing, The self abides, sentient beings, Establishing and generosity, etc., Dedicating to perfect enlightenment, The moment of path-wisdom." Thus it is said. That which corresponds to the decisive aspect of the path of seeing should be taken from the explanation of all-aspect knowledge. If that is the case, then the grounds such as the Joyful One are also mentioned there, because the path of seeing and so on of the Bodhisattvas is shown, why show it again? It should be said that relying on the complete understanding of cause and effect, it is said to be the all-aspect knowledge of the Tathagatas, therefore the path of the Victorious Ones is from that