Tibetan
ས་ཅན་ཐོག་མ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོག་མ་ཁོ་ན་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པས་མ་གོས་པའི་ཐོག་མ་ནས་དག་པའོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་ནས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གིས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཉིད་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་པ། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང་རྒྱུ་མེད་པ་སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། སྒྲ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་གཞན་དུ་འཆད་དེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་བརྡར་བྱས་པ་ཡིན་ལ་ཞེ་ན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་ཀྱང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེ་ན་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་པས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་བརྡར་བྱས་པ་དེས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་རྗེས་སུ་སྦྱོར་པ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རྟོག་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་ཐོག་མ་ནས་དག་པ་ཉིད་དོ། །གང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་དེ་ལ་ཡང་བརྡ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྔར་མ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཉེས་པས་མགོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐོག་མ་ནས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བར་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་ཉིད་ བཀག་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བགྲང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་མཐའ་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །བརྒྱ་ཕྱིན་གྱི་བསམ་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་བཤད་དོ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་སོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པ་གཞན་ཡོད་པར་ངེས་པར་གཟུང་བ་མཇུག་བསྡུ་པའི་དོན་དུ་སྨྲས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་བར་གཟུང་པའོ། །སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་གཉིས་པས་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་དགག་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། དེ་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོག
Chinese
从“具有者，从最初”等开始。仅仅是最初，从最初就是清净的，没有被与因等相关的过失所染污。由于远离了执持无因者的自性的过失，所以从最初就是完全清净的。如此说，如果想要说者的自在不成立，有因和无因就是没有有情，那么，声音如何如实地与事物结合呢？如此说。其他的人则作其他的解释，如果说是为了名言的意义而作约定，那么就不是。即使是名言，如果说是以总相为特征，因为没有事物，所以说是以自相为特征，那么就是。因此，对于以自相作约定的那个，就不是作为名言，因为那时没有随之而去的近取。因此，由于是声音所要表达的，没有被分别的垢染所染污的自性，所以就是从最初就是清净的。对于谁作为名言，也不是作了约定，因为那是以前没有见过的。因此，同样地，由于被过失所染污，所以就是从最初就是完全清净的。因此，由于不可能为了名言的意义而如实地结合声音，所以说想要说者的自在不是不成立。其他的人说，如果是那样，那就是遮止了仅仅是所说，而不是事物的自性。因此，由于不具备所说的世俗的计数等，所以就变成了显示有情超越边际。百行的想法就是那样说的，认为是所说。这个名称也，意思是说，不仅仅是先前所说的有情超越边际的形态，而是等等的词语。为了确定存在其他的形态，为了总结而说的是：“ कौशिका (梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) 乔尸迦，就像那样也”等等。也，是确定的意思。以有情无边际的两种方式遮止了缘起的形态。世尊所说的法不是没有果报，如此说的是，从那以后，具有根的诸天等等。
English
It starts with "The one with, from the beginning," and so on. The very beginning is pure from the beginning, not tainted by faults related to causes, etc. Because it is free from the fault of holding the self-nature of the causeless, it is completely pure from the beginning. Thus it is said, if the independence of the one who wants to speak is not established, and having causes and being without causes is the same as being without sentient beings, then how can sound be combined with things as they are? So it is said. Others explain it differently, saying that if it is an agreement made for the sake of the meaning of terms, then it is not so. Even if it is a term, if it is said to be characterized by the general characteristic, because there is no thing, then it is said to be characterized by its own characteristic, then it is so. Therefore, for that which is agreed upon with its own characteristic, it is not used as a term, because at that time there is no close following that goes along with it. Therefore, since it is the nature of what is to be expressed by sound, not tainted by the defilement of discrimination, it is pure from the beginning. For the one who made it a term, it is not an agreement either, because it was not seen before. Therefore, in the same way, because it is tainted by faults, it is completely pure from the beginning. Therefore, since it is impossible to combine sound with things as they are for the sake of the meaning of terms, it is said that the independence of the one who wants to speak is not not established. Others say that if that is the case, then it is a negation of being merely what is to be said, but not the self-nature of things. Therefore, because it does not possess the conventional counting of what is said, etc., it becomes showing sentient beings transcending limits. The thought of the hundred practices is said in that way, it is thought to be what is said. This name also, means that it is not only the form of sentient beings transcending limits that was said earlier, but also words such as " कौशिका (kauśika, Koshika, 乔尸迦)", etc. Also, means to be certain. The two ways of sentient beings being limitless negate the form of dependent origination. The Dharma taught by the Bhagavan is not without fruit, so it is said, from then on, the gods with faculties, etc.
Tibetan
ས་པའོ། །ཚངས་པ་ནི་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་གཙོ་བོའོ། །སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའོ། །དྲང་སྲོང་ནི་སྔ་ཚོགས་པ་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་བསྟན་པས་ཇི་ཙམ་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པ་ན་ཆེད་ཀར་བརྗོད་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ། རྟོགས་པས་དགའ་བའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཨེ་མའོ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་གྱུར་པས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་བསྟོད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་འབྱུང་བའམ་འདིས་འབྱུང་བས་འབྱུང་བ་སྟེ་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པས་ཞེས་བ་ཉེས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལྷུར་བྱེད་པས། འབྲེལ་པས་བརྗོད་ཅིང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ལ། དེ་གཉི་གས་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་སླན་ཆད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་ངོ༌། །མ་བྲལ་བ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པ་ལས་མཉམ་པས་སོ། །གནས་པ་ནི་མ་རྟོགས་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལགས་པར་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པ་ཁོ་ན་རེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྣག་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བཟུང་བའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྔོན་དོན་འདི་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཞེད་པས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཉིད་ནི་ལྷའི་བུ་དག་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཞུགས་གནས་སོ། ཚོང་འདུས་ནི་སྲང་ངོ༌། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲ་བ
Chinese
地神啊。 梵天是娑婆世界的领主。 生物之主是世界的守护者。 仙人是先前的僧团、善知识等等。 如是所说之教法，若能了悟所执持与能执持之无我，则以特别之言说而特别宣说，即为了了悟而欢喜宣说，如是说。 彼即是名为“唉玛哦法”等等所说，成为善知识者，如帝释天等对圣者善现的赞颂。 如来说出现等等所说，即由此出现或以此出现而出现，即见道。 善说者，谓极力无过失之说。 以关联而说，以自性而显示，以共相而解说，如是二者而安立之。 如来说加持，以观想俱生之第二刹那之相，如是说，即世尊等等。 今后，谓自今以后之同义词。 此与，谓见道之自性与。 不离，谓由获得而平等故。 安住，谓以了悟未了悟之义之方式。 执持为如来，谓决定唯一获得如来之果位。 如是于般若波罗蜜多安住者，以胜义谛为法界之自性故，于色等执持为如来之自性。如是若缘一切法，则于俱生生起法之智慧。菩提萨埵之位，先前此义以示现身体之苦行而随许，故说彼如是等等。 先前示现身体之苦行，即诸天子于何时等等所说。 国王之宫殿周围，即国王之住所。 市场即街道。 婆罗门之子，与种姓之子相同。
English
Earth deity. Brahma is the lord of the Saha world. The lord of beings is the protector of the world. Sages are the previous sangha, spiritual friends, and so on. As the teaching is spoken, if one realizes the selflessness of what is held and what can be held, then it is specially spoken with special words, that is, spoken with joy for realization, as it is said. That is, it is said such as "Ema O Dharma" and so on, becoming a virtuous friend, such as the praise of the noble Subhuti by Indra and others. It is said such as "Thus Come One appears," that is, it appears from this or appears with this, that is, the path of seeing. A good speaker is one who strives to speak without fault. Speaking with connection, showing with self-nature, explaining with common characteristics, and establishing them in these two ways. By the blessing of the Thus Come One, contemplate the aspect of the second moment of co-emergence, as it is said, that is, the Bhagavan and so on. From now on, it is a synonym for "from today onwards." This and, that is, the nature of the path of seeing and. Not separated, that is, because of equality from attainment. Abiding, that is, in the manner of realizing the meaning of what has not been realized. Holding to be the Thus Come One, that is, deciding that only one attains the fruit of the Thus Come One. As such, one who abides in the Prajnaparamita, because the ultimate truth is the nature of the Dharmadhatu, holds to the nature of the Thus Come One in form and so on. If one focuses on all dharmas in this way, then wisdom of dharma will arise in co-emergence. In the state of Bodhisattva, previously this meaning was followed by showing the asceticism of the body, so it is said that it is so and so on. Previously showing the asceticism of the body, that is, what the sons of the gods say at what time and so on. The surroundings of the king's palace are the king's residence. The market is the street. The son of a Brahmin is the same as the son of a lineage.