Tibetan
དེ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པས་མཐོང་བའི་ ལམ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་བཤད་པས་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན་གཟུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བཤད་དོ། །རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་གིས་ལྔ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་ངོ་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཙལ་བར་མི་བྱ་ཞིང་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འདི་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་གསལ་བ་ཁོ་ནར་གསུངས་ཏེ། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཞན་དུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་བཙལ་བར་མི་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་པས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཙལ་བར་མི་བྱ་ཞིང༌། དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཆོས་གཞན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་གཞན་དུ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་པས་ན་འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་གནས་པར་རྗེས་སུ་མ་རྟོགས་སོ་ཞེས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཐོས་པས་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་བ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་རྗེས་སུ་འདོད་པའི་དོན་དུ་སྨྲས་པ་ནི། དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མི་འཐད་ན་དམིགས་པ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ཅན་རྣམ་ལ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བར་གྱི་དབྱིབས་ཚད་ཡིན་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་ཚད་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་བ་ཉིད་དོ། །སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ནས། དེ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་བ་བསྟན་པ་ནི་འཆིང་བ་ཡིན་པས་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཚད་མ
Chinese
那是为了通过分别解说来指示所见的道。 कौशिका（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等说：“般若波罗蜜无二，智慧即是如来。”这样说，这里般若波罗蜜就是如来。如以“何为缘起法，汝即许为空性”之理，则色等之如是性即以色等之语宣说。虽是所依，然以欲说之他力而成为第五。因此，意义是这样的：不应在作为所依的色等之如是性所依之自性中寻求如来，也不应在其他处寻求。这仅仅是略作譬喻，因此也应如此理解：如来不是色等之如是性，也不是其他。这在《二万五千颂》中说得非常清楚，如 कौशिका（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）色之如是性中不见如来，如来中亦不见色之如是性，色之如是性之外亦不见如来，如来之外亦不见色之如是性等等。由于除了这二者之外没有其他法，因此，为什么会有这样的疑问：如何不应在色等和其他处寻求般若波罗蜜呢？以“ कौशिका（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”等来迎接并陈述。此处的言语之义是这样的：作为真实的所依的色等，并非是般若波罗蜜完全清净，因为是颠倒的缘故。因此，色等作为完全清净的所依的自性，并非是极其清净的般若波罗蜜的殊胜之因，因此不应从色等中寻求般若波罗蜜，并且由于与此相违的其他法同样是颠倒的，因此也不应在其他处寻求。然而，是对色等如实不了解而已。
English
That is to show the path of seeing through detailed explanations. कौशिका (Kauśika, , ) and others said, "Prajnaparamita is non-dual, wisdom is the Tathagata." Thus, here, Prajnaparamita is the Tathagata. As the principle of "Whatever is dependent origination, you consider that to be emptiness," the suchness of form and so on is explained by the words form and so on. Although it is the basis, it becomes the fifth due to the power of others who want to speak. Therefore, the meaning is this: the Tathagata should not be sought in the nature that relies on the suchness of form and so on, which is the basis, nor should it be sought elsewhere. This is just a close analogy, so it should also be understood in this way: the Tathagata is not the suchness of form and so on, nor is it anything else. This is stated very clearly in the Twenty-five Thousand Verse, such as कौशिका (Kauśika, , ) the Tathagata is not seen in the suchness of form, nor is the suchness of form seen in the Tathagata, nor is the Tathagata seen outside the suchness of form, nor is the suchness of form seen outside the Tathagata, and so on. Since there is no other dharma other than these two, why is there such a doubt: how should Prajnaparamita not be sought in form and so on and elsewhere? It is greeted and stated with " कौशिका (Kauśika, , )" and so on. The meaning of the words here is this: form and so on, which are the basis of reality, are not completely pure Prajnaparamita, because they are inverted. Therefore, form and so on, as the nature of a completely pure basis, are not the special cause of the extremely pure Prajnaparamita, therefore Prajnaparamita should not be sought from form and so on, and since other dharmas that contradict this are also inverted, it should not be sought elsewhere either. However, it is merely not understanding form and so on as they really are.
Chinese
是这样的缘故。因此这样说，色等真如和诸佛，在胜义中以自性一体的缘故，不是能依和所依的事物，因此它们之间没有随顺了知名言安立之处。像这样缘一切法时，就会生起于苦法智忍，是这样说的。因为听闻一种就能理解开头所说的，为了显示于苦法智等四刹那的相状，所以说：圣者善现，就像这样等。为了以正确的显示而随顺希求之义，所以说：是这样的，是这样的等。具有彼与非彼自性，彼非彼事物从因生。以这样的理路，如果色等的因，不应理成为大等，那么从彼所缘生起的般若波罗蜜多，怎么会成为大等呢？生起这样的疑惑，以为什么之故呢来迎接，然后说： कौशिका（ कौशिका，kauśika， कौशिका， 憍尸迦）等。因为彼真实中没有生、住、灭，所以色等就是大。因为具有变异相的色等不存在，所以以能断除的量，没有所缘，所以就是无量。有色法的量，是极微尘之间的形状量，无色法的量，就是相状量。色等的事物，因为如同虚空般无自性，所以缘故就是无量。因为如同幻化，所以色等没有前际和后际，所以就是无边。显示因大故果大等之后，对于彼也显示执著就是系缚，因此说了 कौशिका（ कौशिका，kauśika， कौशिका， 憍尸迦）如是等，不应现前贪著
English
That is the reason. Therefore, it is said that the suchness of form and so on, and the Buddhas, are not objects of dependence and support because they are one in nature in the ultimate sense. Therefore, they do not follow and understand the place of expression between them. Like this, when all dharmas are focused on, the forbearance of knowing the Dharma of suffering will arise, it is said. Because hearing one can understand what was said at the beginning, in order to show the appearance of the four moments such as knowing the Dharma of suffering, it is said: The noble Subhuti, like this, etc. In order to follow the meaning of seeking by correct display, it is said: It is like that, it is like that, etc. It has the nature of that and not that, and that non-that thing is born from cause. With such reasoning, if the cause of form and so on is not reasonable to become great, etc., then how can the Prajnaparamita that arises from that object become great, etc.? When such doubts arise, welcome with what is the reason, and then say: Kausika ( कौशिका，kauśika， कौशिका， Kausika), etc. Because there is no birth, dwelling, and destruction in that reality, form and so on are great. Because form and so on with the characteristic of change do not exist, there is no object to be cut off by the measuring, so it is immeasurable. The measure of colored dharmas is the shape measure between extremely small dust, and the measure of colorless dharmas is the characteristic measure. The things of form and so on, because they are without self-nature like the sky, so the cause is immeasurable. Because it is like illusion, form and so on have no beginning and no end, so it is infinite. After showing that the cause is great, the fruit is great, etc., it is also shown that attachment to it is bondage, so it is said: Kausika ( कौशिका，kauśika， कौशिका， Kausika) is like this, etc., one should not be attached to it.
Tibetan
་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ཚད་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཡས་པའི་དོན་ཁོ་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་དགག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྟན་པའི་ངག་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོག་མ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟེ་རྒྱུའོ། །དབུས་ནི་ཡོད་པའི་དུས་སུའོ། །ཐ་མ་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟེ་འཇིག་པའོ། །དེ་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་གྲངས་ནི་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའི་རྣམ་པ་བཀག་ནས་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཡས་པའོ། །ཡོད་པའི་དུས་ནི་མཐའ་གཉིས་སུ་གྱུར་པས་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་མུར་ཟུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་པ་ནི་མུ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྲས་བུ་གང་ཞིག་གང་གི་ལྡོག་པ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་མཐའ་མཐོང་ལ། སྐད་ཅིག་མ་ཐམ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་མཐོང་ཞིང༌། ཡོད་པ་ ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དབུས་སུ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐམ་དེ་ཅི་ལྟར་མི་དམིགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གྱི་རྣམ་གྲངས་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ
Chinese
无有之性，如前一样，以虚空量无有之性，则彼等为无有之性，色等无自性之性，故无常断二边等，是为超离边际之性，如是于一切法作意时，次第生起于苦为法之忍，于集为法之知，及于集为法知之忍，如是说。唯以无边之义，从遮遣集之四相之门而显示者，谓憍尸迦，以作意无边之故等是也。为解释此总说之语，而说者，谓憍尸迦，云何等是也。初者，谓前际，即因也。中者，谓有之时也。末者，谓后际，即坏灭也。是故者，谓以无有初际等之故也。摄略者，谓憍尸迦，以此类等而说，类者，谓显示也。如是初作意以无边性，遮遣因之相，为遮遣集起之相，为说作意无边性之义，故说憍尸迦，复次等，以离前际与后际之性，故为无边也。有之时者，以成二边，故为一切永断，是故为常住，若无彼者，则为无常也。彼即说彼等之初，或等是也。何果随逐何者之还灭与随行，彼即彼之因，故见前际，亦见刹那坏灭者等所决定之后际，以知有性之性，故于中则非极有耶？初中末彼等如何不作意耶？如是思虑之疑惑，为何耶？以如是迎接，以智慧具足相与无相，以智慧具足相与无相之知，是为余者。以此类亦者，谓非唯先前之类，是为总结语。
English
The nature of non-existence, like before, by the nature of non-existence as the measure of space, then those are the nature of non-existence, and by the nature of selflessness in form and so on, there is no such thing as the two extremes of permanence and annihilation, so it is the nature of transcendence beyond extremes. When one focuses on all phenomena in this way, then in sequence, the forbearance of knowing suffering as a dharma, and the knowledge of knowing the origin as a dharma, and the forbearance of knowing the origin as a dharma will arise, so it is said. The meaning of infinity alone is shown from the gate of negating the four aspects of the origin, which is: Kausika, because of the infinite focus, and so on. To explain this statement of summary, it is said: Kausika, how is it, and so on. The first is the former limit, which is the cause. The middle is the time of existence. The last is the later limit, which is destruction. Therefore, it is because there is no beginning limit and so on. The summary is: Kausika, he said with this category and so on. Category means display. Thus, the first focus, with its infinite nature, negates the aspect of cause. In order to negate the aspect of arising, for the sake of speaking of the infinite nature of focus, therefore, Kausika, furthermore, and so on, is said. By being separated from the former and latter limits, it is infinite. The time of existence is constant because it has become two extremes, so it is completely cut off from everything. If that is not there, then it is impermanent. That is, it says the beginning of those, or so on. Whatever result follows the reversal and following of what, that is the cause of that, so the former limit is seen, and the latter limit is also seen, because it is determined by those who see the moment of destruction. Since it is known as the nature of existence, then is it not extremely existent in the middle? How can the beginning, middle, and end not be focused on? What is the doubt of such consideration? With such reception, with wisdom possessing aspects and without aspects, with wisdom possessing aspects and the knowledge of without aspects, it is the remainder. This category also means that it is not only the previous category, it is the concluding remark.