English
It means 'meaning'. 'For these snow mountains' refers to the eighth and so on. Buddha himself and the all-knowing one himself are two words spoken by distinguishing between the abandonment of afflictions and the obscurations of knowledge. Therefore, learning is because if you learn without reversing, you will surely attain the Tathagata nature. Learning the Buddha himself is also preceded by fully knowing all dharmas. Therefore, it is said, 'Whoever is the Buddha himself' and so on. Incidentally, after mentioning the coming, saying 'Under the warmth, it is to learn the meaning of the peak' refers to 'Whatever is the immeasurable dharma of the Buddha' and so on. 'Increase' refers to proximity and so on. 'Decrease' refers to decrease. Thus, because learning the meaning of no decrease and increase etc. in the ultimate sense for Dharani etc., if you focus on all dharmas in the same way, things belonging to the peak will arise. Thus, the peak of form etc. is distinguished by no decrease etc. It is said. Under the peak, one should learn for the sake of patience. Therefore, it is said, 'Whatever is the increase and decrease of form' and so on. Complete grasping means owning. Abandoning means abandoning. For this reason, not learning the power of emptiness of the inner etc. is the final summary. In the Twenty-Five Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, it is also said that from form to all-knowingness, because it is from inner emptiness to the emptiness of the nature of non-things, it is not completely grasped. Thus, because form etc. is the emptiness of the inner and outer etc., it is not completely grasped etc. If you focus on all dharmas in this way, patience will arise. Thus, with inner emptiness etc., form etc. is not grasped, therefore it is patience. It is said. Under patience, learn for the sake of the supreme meaning of dharma. Therefore, it is said, 'Some dharmas' and so on. The so-called 'complete grasping' means that it is completely grasped by this, so it is complete grasping, that is, affirmation and negation. Pointing this out is arising and
Tibetan
་ནུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིར་བརྗོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྤང་བར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྐྱེ་བོ་རྨོངས་པའི་དོགས་པ་བསལ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་སྟེ། ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་འཆིང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་སེམས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལ་བསླབས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདི་སྐད་དུ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་པས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་བ་མེད་སོགས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཅན་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ནར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཞེས་ཟུར་གྱིས་འདྲི་བ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། ངག་གི་མཐར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཀྱི་སྐས། །མེད་པར་ཡང་དག་ཁང་བ་ཡིན། །སྟེང་དུ་འཛེག་པར་བྱེད་པ་ནི། །མཁས་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས། གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བཤད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་ལན་གདབ་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྡུ
Chinese
是为了息灭（烦恼）而说的。所谓“某些法”，虽然总的来说已经说过了，但为了消除愚昧之人认为仅仅执着于舍弃生之自性的疑虑，所以说了“某些法被完全受持”等等。所谓“甚至一切智”，是指在佛的果位上，认为执着一切也是一种束缚。如果按照所说的去学习，有什么功德呢？所以说了“像那样”等等。就像这样，通过学习色等法的生和灭等相，如果像那样缘于一切法，就会变成法的殊胜之处。也如是说：“色等生灭等，具有相者法殊胜。”就是这样说的。仅仅因为一切法无所缘而味道相同，所以（有人）拐弯抹角地询问，什么是菩萨的一切智？于是说了“具寿善现菩萨摩诃萨”等等，剩下的就是，如果口头上没有布施等波罗蜜多，那怎么行呢？ 没有真实世俗的阶梯，就没有真实的房屋。往上攀登，对于智者来说是不合适的。以这种方式，为了回答，怀着应该习惯于《宝顶经》中所说的，一切法皆为空性，以及布施等眷属的想法，所以说了“具寿舍利子，正是这样”等等。因为应该宣说独觉之后菩萨们所见的道，具有今生和来世的功德，所以说了“具寿舍利子”等等。所谓“般若波罗蜜多”，是菩萨们所见之道的同义词。总而言之，应该知道，这里仅仅是世间法的殊胜之处，就具有不可缘的等持和智慧。详细区分也是如此。
English
It is said for the sake of extinguishing (afflictions). The so-called "some dharmas," although generally speaking has already been said, but in order to dispel the doubt of ignorant people who think that they only cling to the nature of abandoning birth, therefore it is said "some dharmas are completely upheld" and so on. The so-called "even omniscience" refers to the state of Buddhahood, thinking that clinging to everything is also a kind of bondage. If one learns according to what is said, what merit is there? Therefore, it is said "like that" and so on. Just like this, by learning the characteristics of the arising and ceasing of forms and other dharmas, if one focuses on all dharmas in that way, it will become the supreme aspect of dharma. It is also said: "Form and other arising and ceasing, having characteristics is the supreme dharma." That's what is said. Just because all dharmas are un-objectifiable and have the same taste, so (someone) asks indirectly, what is the omniscience of a Bodhisattva? So it is said "Venerable Subhuti, Bodhisattva Mahasattva" and so on, the rest is, if there are no perfections such as generosity in words, how can it be done? Without the ladder of true conventionality, there is no true house. Climbing upwards is not suitable for the wise. In this way, in order to answer, with the thought that one should be accustomed to what is said in the Ratnakuta Sutra, that all dharmas are empty, and the retinue of generosity and so on, therefore it is said "Venerable Shariputra, it is just like that" and so on. Because it should be declared that the path seen by the Bodhisattvas after the Pratyekabuddha, has the merits of this life and the next, therefore it is said "Venerable Shariputra" and so on. The so-called "Prajnaparamita" is a synonym for the path seen by the Bodhisattvas. In short, it should be known that here it is only the supreme aspect of worldly dharma, which has the samadhi and wisdom of non-objectification. The detailed distinction is also the same.
Tibetan
ག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང་ལམ་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་ཟེར་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། །འདི་ལྟར་སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་སྔར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོ་སོ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་ པ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་པར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་གང་གིས་བཟོད་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་འདི་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོ་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་གང་གིས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དག་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ངེས་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་མཐོང་པ་མེད་པས་ཐ་མ་ལམ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་གསུམ་ལ་ཡང་སྔོན་མེད་པའི་མཐོང་བ་མ་ཚང་བས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མཐོང་པའི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ནི་ཁས་མ་བླངས་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅ
Chinese
于苦，于法知之忍，于法知，于随知之忍，于随知，如是于集、灭、道等亦应知。如是心之刹那十六乃见道也。心之刹那亦应取为于所知生起知之圆满。有说，于彼刹那十五者：未见见故见道。如是说者不应理。如此于加行道中，于苦谛之自在所作之法，先于分别之自在所作，于苦谛各别自证现前体验苦谛之知识无漏，由何见苦而断除所应断之烦恼，彼乃名为于苦知法之忍。知识由何于忍之后获得解脱现前，彼乃名为于苦知法。于苦知法之后，于苦知法之忍，于苦知法，此乃随顺圣法者，如是各别自证现前体验之知识无漏者，彼乃名为于苦随知之忍。知识由何决定执持随知之忍，彼乃名为于苦随知。如是于余谛等亦应知忍与知等各别。此十六刹那即是见道应理。若仅十五刹那，则于道随知之忍必不执持。以无未见故，最后道随知之刹那非见道耶？若如是，则于苦等三谛亦以未圆满先前未有之见，随知之刹那非见道之故，则仅成十二刹那。如是未许故，此乃其那也。如是说：谛及谛上忍，知之刹那四相连，道知自性见道成，利益具
English
Regarding suffering, the forbearance of knowing the Dharma, knowing the Dharma, the forbearance of subsequent knowing, subsequent knowing, likewise, one should also know regarding the origin, cessation, and path. Thus, the sixteen moments of the mind are the path of seeing. The moment of the mind should also be taken as the complete arising of knowledge in relation to the knowable. Some say that there are fifteen moments in that: the path of seeing is for seeing what has not been seen. To say so is unreasonable. Thus, in the path of application, the Dharma that is made freely in the power of the truth of suffering, first made freely in the power of discrimination, the knowledge of individually experiencing the truth of suffering directly without outflows in the truth of suffering, by which one sees suffering and abandons the afflictions to be abandoned, that is called the forbearance of knowing the Dharma in suffering. The knowledge by which one realizes liberation directly after forbearance is called knowing the Dharma in suffering. After knowing the Dharma in suffering, the forbearance of knowing the Dharma in suffering, knowing the Dharma in suffering, this is following the noble Dharmas, such as the knowledge of individually experiencing directly without outflows, that is called the forbearance of subsequent knowing in suffering. The knowledge by which one definitely holds the forbearance of subsequent knowing is called subsequent knowing in suffering. Likewise, one should also know the forbearance and knowledge in the remaining truths as appropriate. These sixteen moments are reasonably the path of seeing. If there are only fifteen moments, then one will not necessarily hold the forbearance of subsequent knowing in the path. Since there is no unseen, is the last moment of subsequent knowing of the path not the path of seeing? If so, then in the three truths such as suffering, also because the previous unseen is not complete, the moment of subsequent knowing is not the path of seeing, then it would only become twelve moments. Since this is not admitted, this is its fault. Thus it is said: Truth and forbearance on truth, the four moments of knowledge are connected, the nature of knowing the path becomes the path of seeing, possessing benefits.