Tibetan
ས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པས་ནི་གཟུང་བ་རྟོགས་ལ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་ནི་འཛིན་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་མཚན་མས་གནས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྒྱུ་མཚང་བ་མེད་པར་སྤང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དུས་སུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ།། དེ་ཡང་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ལམ་བསྒོམས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་རྣམ་པར་བསལ་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་དེས་ན་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བའི་ཚོགས་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བླང་བ་ཡིན་ལ། གྲོལ་བ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པར་མཐོང་བ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་དེའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའམ་སྟོང་པ་ཞེས་སྒྲོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། དོན་གྱི་རྣག་གི་ངོ་བོ་གཅིག །བདག་ཉིད་མངོན་སུ་མ་ཡིན་པ་ལ། །ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱ་གང༌། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོག་པ་ལས་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་མཐོང་པའི་ལམ་ལ་སྒོམ་པ་གཞན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ལེགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་འདོད་དོ། །གཟུགས་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས། །ཉ་ཕྱིས་ལས་དངུལ་རྣ
Chinese
说了这个道理。如是说。于此，有知法的忍，由知法而证得所取，有随知忍，由随知而证得能取。对于一切忍与智，瑜伽行者应知以无相之相而安住。有些人说，因为没有无因不能断除，所以在见苦应断之时，断除集。因此，现证灭。既然这在其他方面不合理，所以修道。对于集等也是如此。如此依赖于果的现证，大乘见道是现证一刹那。对于每一个谛，因为遣除了颠倒，所以以各自的觉悟现证道十六刹那才能现证，因此安立入住等是善安立，如是说。其他人认为，坏聚见等见之蕴和贪欲等烦恼蕴，是以认为诸法是真实的颠倒而完全执取的。解脱是从无所缘而见中产生的，因此仅仅是成为它的完全结合，其余的修习都是为了它的缘故，如是按照所说的方式，凡是宣称一切法无实或空性的人们的修习圆满时，意义的脓的体性唯一。自性非现前者，以量来观察什么呢？没有见到的其他部分有什么呢？以这种方式，生起证悟一切方式的自性的无漏智慧，是具有一切法为对境的。因此，从各自的觉悟现证来说，见道的现证是一刹那，如是说。如果是这样，因为仅仅一刹那就能证悟一切行相，所以以其他行相在见道上修习其他是不合理的，因此追随善妙的出离道的人们希望入住等状态会如何转变。
English
This reason was explained. Thus it was said. Here, there is the forbearance of knowing the Dharma, and by knowing the Dharma, one realizes the grasped. There is the subsequent forbearance of knowing, and by the subsequent knowing, one realizes the grasper. For all forbearance and wisdom, the yogi should know to abide in the sign of no sign. Some say that because without a cause, one cannot abandon, therefore, when seeing suffering should be abandoned, one abandons the origin. Therefore, one realizes cessation. Since this is not reasonable in other aspects, one cultivates the path. It is the same for the origin and so on. Thus, relying on the realization of the result, the Mahayana path of seeing is the realization of one instant. For each truth, because the inversions are eliminated, therefore, only with sixteen instants of the path of realization of individual awareness can one realize, therefore, the establishment of entering and so on is well established, thus it is said. Others think that the collection of views such as the view of the perishable collection and the collection of afflictions such as desire are completely grasped by the inversion of believing that things are real. Liberation arises from seeing without an object, therefore, just becoming its complete union, the remaining practices are for its sake, thus, in the manner of what has been said, when the practice of those who proclaim that all dharmas are unreal or empty is completed, the nature of the pus of meaning is one. For the self that is not manifest, what is to be examined by the valid means? What other part is there that has not been seen? In this way, the uncontaminated wisdom that realizes the self-nature of all aspects arises, having all dharmas as its object. Therefore, from the realization of individual awareness, the realization of the path of seeing is one instant, thus it is said. If it is so, because in just one instant all aspects are realized, therefore, it is unreasonable to cultivate others on the path of seeing with other aspects, therefore, those who follow the excellent path of renunciation desire how the state of entering and so on will change.
Tibetan
མ་པ་ལྟར། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་གཞན་སྦྱོར་མི་བྱེད་ན། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ལས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དྲུངས་ནས་དབྱུང་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་སྒོམ་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དགོངས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང༌། ཆ་གང་ལ་གོམས་པ་གསལ་པར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ངེས་པར་སེལ་ནུས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་སེལ་པས་དེ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་བསལ་བས། དེ་དག་གི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བྲལ་པར་འགྱུར་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གིས་བསྟན་པ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཉིད་ཀྱིས་ཞར་ལ་འོངས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ངེས་པར་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ལ་ལར་སྟོན་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཙོ་ཆེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཁོ་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས། ཀཽ་ཤི་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལེའུ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པ་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཉིད་ཡིན་པ་བརྗེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཞན་དུ་ན་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ནུས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བས་སྨྲས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གུས་བ་སྐྱེད་པ་དང་བདག་ཉིད་ང་རྒྱལ་མེད་པ་གསལ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །
Chinese
如是。若因错乱之故，不作其他的功德，若成那样，于何时，由某些错乱之因，而有其他的增益之相，彼时，为了从根本上拔除由颠倒所生的烦恼，以其他之相修习，也有其他的修习，故第八等之状态安住也。以此意，以理智之力所见的见道之现观虽是一刹那，然说是现观十六刹那也。是故，识以自性的诸相而执取，然于何分串习而明了等，必定能遣除增益之相，遣除彼之障碍的障碍，故彼是量，否则不是，如刹那等也。如是，不应说圣者与异生有何差别，仅遣除相而已，仅以彼等之识远离错乱之因，彼等便超胜，略说即可。所谓由谁之教而了知且修习，是其同义语。如来之加持，以顺带而来的语言之义必定考察等之门径，也有于某些人对某些人开示，然主要为薄伽梵开示般若波罗蜜多，圣者善现唯有被加持，具足如是之想，故说憍尸迦菩萨摩诃萨等。所谓“品”者，是由善现开示。忘失是如来之加持之故，说圣者舍利子等。否则，圣者善现未如先前般见其能力，故说憍尸迦等。为了生起对如来的恭敬，并为了阐明自己没有我慢，故说憍尸迦何者如是说等。
English
Thus it is. If, due to the reason of confusion, one does not perform other merits, if it becomes like that, at what time, due to some causes of confusion, there are other superimposed aspects, then, in order to eradicate the afflictions arising from inversion from the root, by practicing with other aspects, there are also other practices, therefore the eighth and other states are well established. With this intention, although the direct perception of the path of seeing seen by the power of reason is one moment, it is said to be sixteen moments of direct perception. Therefore, although consciousness grasps all aspects of its own nature, it is able to definitely eliminate the superimposed aspects by becoming clear about which part one is accustomed to, and eliminating the obscurations that hinder it, so it is valid; otherwise it is not, like a moment and so on. Thus, one should not say what difference there is between the noble ones and ordinary beings, just by eliminating the appearance, just because their consciousness is free from the cause of confusion, they are superior, so it is enough to say briefly. What is meant by understanding and practicing from whose teachings is its synonym. The blessing of the Tathagata, by the way, through the path of definitely examining the meaning of the language that comes along, there are also some who show it to some, but mainly the Bhagavan teaches the Prajnaparamita, the venerable Subhuti is only blessed, with such thoughts, therefore, Kausika Bodhisattva Mahasattva and so on are mentioned. The so-called "chapter" is taught by Subhuti. Forgetting that it is the blessing of the Tathagata, the venerable Sariputra and others are mentioned. Otherwise, the venerable Subhuti did not see his ability as before, so Kausika and others are mentioned. In order to generate respect for the Tathagata and to clarify that one does not have pride, Kausika who speaks like this and so on are mentioned.