Tibetan
རབ་འབྱོར་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ལ་སོགས་པར་ བཞུགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་གང་དུ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཐུགས་ནི་མི་གནས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་གཟིགས་པས་འདི་ལ་གནས་པའི་ཐུགས་སེམས་ཉིད་མི་མངའ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ནི་མི་གནས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅིལ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རོ། །དེ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ད་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བཞེངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེར་མི་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པའམ་མི་བཞུགས་པར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ལྟར་དེ་ལ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པར་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ལན་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པར་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་གྱི་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འདྲ་བར་གནས་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །མི་མཐུན་པར་མི་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་དགག་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་སྟེ། འདིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལེགས་པར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་
Chinese
是说以名为“善现”等开始的（内容）。世尊不是住在王舍城等处吗？为什么会有认为世尊不住于任何地方的疑问呢？为了消除这个疑问，以“为什么呢？”来迎接，然后宣说了以“具寿善现”等开始的内容。 “心是不住的”的意思是，因为证得圆满菩提成佛之后，没有如实地见到诸法，所以不具有安住于此的心识，因此如来不住于心，所以从所缘的角度来说，什么也不住。这是与前面相联系的。为了显示这个道理，宣说了“那是”等内容。 “有为”是指欲界等处。 “无为”是指真如等。不住于此，是因为现在没有对事物进行观察的缘故。 “也不是从中生起的”的意思是，不住于此，是因为对于无境的事物没有遮破的缘故。有人认为，在世俗谛中，可以安立世尊住或不住。这样一来，我们也可以遮止对胜义谛的执着，然后在世俗谛中，就像你所说的那样，可以宣说一切安住于此，因此在一切方面，安住都是合理的。这是回答。 “具寿舍利子”等是这样说的。 “同样地”是指刚刚所说的次第的同义词。为了区分这个道理，宣说了“如何”等内容。不住，是因为没有刹那生灭的实有事物的缘故。也不是不住，是因为对于无境的事物没有遮破的缘故。不和合地住，是因为没有常恒的实有事物，所以不能获得不相同地安住。不和合地不住，是因为同样地没有所遮破的缘故。 “应当这样学习”是指在加行的时候。 “应当这样安住，应当这样学习”是指正行的时候。 “应当这样学习”是与前面相联系的。 “以不住的方式好好地安住”是说
English
It refers to the contents beginning with "named Rabjor" and so on. Wasn't the Blessed One residing in Rajagriha and other places? Why is there a doubt that the Blessed One does not reside anywhere? To dispel this doubt, it is greeted with "Why is that?" and then the contents beginning with "Venerable Rabjor" and so on are declared. The meaning of "the mind does not abide" is that because after attaining perfect enlightenment and becoming a Buddha, he did not truly see all phenomena, he does not possess the mind that abides in this, therefore the Tathagata does not abide in the mind, so from the perspective of the object of focus, he does not abide in anything. This is related to the previous one. To show this reason, the contents such as "That is" are declared. "Conditioned" refers to the desire realm and other places. "Unconditioned" refers to suchness and so on. Not abiding in this is because there is no observation of things at present. The meaning of "nor does it arise from it" is that it does not abide in this, because there is no refutation for things without an object. Some believe that in conventional truth, it can be established that the Blessed One resides or does not reside. In this way, we can also prevent attachment to ultimate truth, and then in conventional truth, just as you said, it can be said that everything abides in this, so in all aspects, abiding is reasonable. This is the answer. "Venerable Shariputra" and so on are said in this way. "Similarly" refers to the synonym of the order just mentioned. To distinguish this reason, the contents such as "How" are declared. Not abiding is because there are no real things that are momentary and impermanent. Nor is it not abiding, because there is no refutation for things without an object. Abiding discordantly is because there are no constant real things, so it is not possible to obtain abiding differently. Not abiding discordantly is because there is similarly no object to be refuted. "One should train in this way" refers to the time of application. "One should abide in this way, one should train in this way" refers to the time of the main practice. "One should train in this way" is related to the previous one. "Abiding well in a non-abiding manner" is saying
Tibetan
བ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པར་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་པ་སྟེ་འདིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་འདིར་ཡང་འབྲེལ་བ་ནི་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སློབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་པའོ། །ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྫོགས་པའི་དོན་ཏོ། །ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཆོས་གང་ཡང་མ་དམིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་མ་གཟིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འཐད་པའི་མི་དམིགས་པ་བསྒོམས་པས་རྒྱས་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་ལ་མངོན་པར་ཞེ་ན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ས་བཅུ་དག་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བཤད་དེ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། གང་གིས་དེ་དག་གི་ལམ་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་དེ་དག་ཅི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས། རེ་ཞིག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ནས་འཁོར་དེའི་ནང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཕྲད་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔོན་ཐོས་པ་གང་ཡང་རུང་ བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་སྦྱིན་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་བརྡར་གྲངས་པའི་སྒྲའོ། །ཚིག་ནི་སྒ་བསྡུས་པའོ། །གཏམ་དུ་བྱས་པ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་གཏམ་གྱི་སྒོ་དེ་དང་དེ་ནས་དྲིས་པ་དང་ལན་གྱི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་པའོ།
Chinese
如同幻化之人，以不执著的方式，善于安住而获得殊胜的证悟，应如是修学，此处的关联在于入门的阶段。如是广示证悟后，叙述结尾，即是“于此”等句。若问其结果如何？则说“如是学习”等，如是修习，则以证悟之法的殊胜自性，安住于般若波罗蜜多，并因此与此作意不分离。 “是也”是圆满解释之义。语言的意义是：因为如来现证菩提后，实际上未曾缘及任何法，因此这些事物仅显现为幻化的自性，不应以未经量士所见的理由，以合理的不可得修习增长，不住于恒常趣入之果，以及趣入等十者，应如是修习。如是说：从十地开始，以不住增长的开示，宣说成为法的殊胜，为何？因为佛陀了知而未见诸法。如是宣说。若说在声闻道之后，理应宣说独觉道，那么为了消除疑惑，即如何从声闻众中区分出彼等之道不同，暂时为了成立殊胜而宣说，即“其后于彼眷属中”等句。所谓“凡是彼等”，是词组的简略，总而言之，是任何先前听闻之语。所谓“夜叉之声”，是夜叉等各自约定俗成的计数之声。词是简略语。所谓“说为语”，是指想要表达的意义完全圆满，即是“大清净”之义。所谓“善说”，是指从这个那个谈话的门径中，以提问和回答的方式来说话。
English
Like a person of illusion, one should cultivate well by abiding in such a way as to attain special realization without attachment. The connection here is at the stage of entry. Having thus extensively shown realization, the statement of conclusion is "here" and so on. If asked what the result will be? It is said, "Thus to learn" and so on. By meditating in this way, one abides by abiding in the perfection of wisdom, which is the essence of the supreme Dharma of realization, and by that very fact, one will not be separated from this attention. "It is so" means the completion of the explanation. The meaning of the words is this: Because the Tathagata, having attained perfect enlightenment, did not perceive any Dharma in reality, therefore these things appear only as the nature of illusion. One should not abide in the manner of being manifestly pleased with the fruit of constantly entering into the expanded cultivation of the unobservable, which is justified by the reason not seen by the reliable person, and the ten, including entering, should be cultivated in this way. It is also said: Starting from the ten grounds, by showing the non-abiding increase, it is said to become the supreme of Dharma. Why? Because the Buddhas know and do not see the Dharmas. Thus it is said. If it is appropriate to speak of the path of the solitary Buddha after the path of the Hearers, then in order to dispel the doubt of how their path differs from that of the Hearers, for the purpose of establishing superiority for a while, it is said, "Then from within that assembly" and so on. "Whatever those are" is an abbreviation of the phrase, in short, it is any previously heard word. The term "sound of Yaksha" refers to the sound counted in the Yakshas' own convention. The word is an abbreviation. "Spoken as speech" means that the meaning one wants to express is completely fulfilled, which is the meaning of "great purity". "Well spoken" means speaking in the form of questions and answers from this and that gateway of conversation.