Tibetan
ད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དང་མི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མིང་ཅན་གྱི་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཟབ་མོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་ནི་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདིར་མི་མཐུན་པ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགལ་བ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ཅན་གྱི་དོན་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་འདི་ཉིད་ལན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཆོས་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་སོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་པ་ལ་སོགས་པ་དེས་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས་ལ་བཀོད་ནས་སོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་ངེས་པར་མཛད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་གང་ཞིག་རྟོགས་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་དེ་ལ་གཞན་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་ཏེ། རིགས་ངེས་པ་ལ་གནས་པར་མཛད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་ཅེས་པ་ས་བཅུ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདི་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། ལུང་དང་རིགས་པ་ལས་སོ། །འདི་ལྟར་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཏང་བ་མེད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ གནས་པ་རྒྱུན་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་གནས་པའི་རྒྱུ་ནུས་པ་ཅན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །གནས་པ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་དང་འགལ་བ་གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ཉིད་འདིར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ཡོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན།
Chinese
與“此”等詞語不相違背。或者，殊勝的大乘名稱的乘之甚深差別等，此是唯一的其他。因此，此處僅僅顯示了不一致，所以不應當說與其他乘相違背。同樣，對於其他此類事物，也應當以此作為回答。所謂“做有情的事情”，是指對於某些有情，通過佈施等圓滿了增上生之法。所謂“完全寂滅”，是指對於某些聲聞的寂滅等，必定安置於善法之中。所謂“必定使之成為聲聞、獨覺和正等覺”，是指由於領悟了與決定性分相符的善等，無疑會獲得增上生和決定勝之法，因此必定是為了將其安置在他處，即安住在種性決定之中。所謂“佛地”，是指“普光”這個第十地，被說是佛的境界。所謂“佛的事业”，是指轉法輪。所謂“佛的完全寂滅”，是指與聲聞等不共的完全寂滅。這個寂滅被認為是化身。這是從哪裡來的呢？從經文和理證而來。像這樣，凡是具有不間斷的住因，就不是常住的、具有間斷自性的。例如，火和木等，具有圓滿存在的住因的煙等。佛薄伽梵也具有無缺的住因。住的間斷性的遍及，與住因無缺相違背，因為此處要證成住因無缺，所以是遍及相違。不一致的法，類似於煙等的間斷等。從無缺的存在中不產生果的結合，是相違的。這個理由如何成立呢？
English
It is not contradictory to words like "this." Alternatively, this, which possesses the profound distinctions of the vehicle with the name of the particularly excellent Mahayana, is solely other. Therefore, since only disagreement is shown here, one should not speak of contradiction with other vehicles. Similarly, for other matters of this kind, this should be taken as the answer. The phrase "performing the deeds of sentient beings" means that for some, they perfect the Dharma of higher realms through generosity and so forth. The phrase "completely passing into Nirvana" means that for some, through the Nirvana of Shravakas and so forth, they are definitely placed in the virtuous Dharma. The phrase "definitely making them Shravakas, Pratyekabuddhas, and perfectly complete Buddhas" means that since they realize the virtues and so forth that are in accordance with the definitive aspect, they will undoubtedly attain the Dharma of higher realms and definite goodness, therefore, it is definitely for the sake of placing them elsewhere, that is, establishing them in the certainty of lineage. The term "Buddha-ground" refers to the tenth ground called "Universal Light," which is said to be the realm of the Buddha. The term "Buddha's activity" refers to turning the wheel of Dharma. The term "Buddha's complete Nirvana" refers to the complete Nirvana that is uncommon to Shravakas and so forth. This Nirvana is considered to be a manifestation body. From where does this come? From scripture and reasoning. Like this, whatever has an uninterrupted cause of abiding is not permanent and does not have the nature of being interrupted. For example, smoke and so forth from fire and wood and so forth, which have a fully present cause of abiding with power. The Buddha Bhagavan also has an undiminished cause of abiding. The pervasiveness of the cessation of abiding contradicts the completeness of the cause of abiding, because here the completeness of the cause of abiding is to be proven, therefore it is a contradiction of pervasiveness. The inconsistent Dharma is similar to the cessation of smoke and so forth. The combination of a result not arising from an undiminished existence is contradictory. How is this reason established?
Tibetan
བརྗོད་པ། གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་སམ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བས་སམ། ཚེའི་འདུ་བྱེད་གནས་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ལས་ཉམས་པས་སམ། སྲོག་གི་དབང་པོ་གནས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཐར་གཏུགས་པས་སམ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་མེད་པ་ལས་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་མེད་དེ། སྟོན་པའི་མཁྱེན་པ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདི་བསེ་རུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར། དུས་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པས་གཙང་སྦྲ་ཅན་ཐོད་པ་ཅན་ལ་ཞེ་མི་བཙོགས་པ་ལྟར་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་པ་མི་མངའ་ཞིང་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དེའི་རོ་མྱང་བ་ལྷུར་མཛད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བས་ན། སྐྱོན་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ཡང་མེད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པ་ཡང་རིགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འདི་ལྟར་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ལ་ལ་ཞིག་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་ལ་ལན་མང་དུ་བྱས་པ་དེ་ནི་འདོད་ན་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་ལ་ལན་མང་དུ་མཛད་པས་དེ་བཞེད་ན་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་ བ་ལས་ལྷག་པར་བཞུགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་གི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཟད་པ་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་དང༌། ཐབས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་གོམས་པར་བྱས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐལ་བ་མི་ཉུང་བར་བསགས་པའི་བླ་མ་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འབྱུང་ལ་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ལས་ནི་མཆོག་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་འབྲས་བུ་ལ་དེ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་དད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པ་ལ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འཚོ་བའི་རྒྱུ་གཞན་གསོད་པ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ལོ་བརྒྱ་ཡང་ཇི་
Chinese
述曰：安住之因不具足，是因为成办有情之义的能力完全穷尽了吗？还是因为远离了大悲？还是因为从掌握住寿命的行持上退失了？还是因为命根安住之业的异熟达到尽头了？还是因为佛陀所调伏的所化众生没有了的缘故？对此，第一种分别是不存在的，因为已经承诺了导师的智慧是具有无碍的能力。如果不是这样，那这和犀牛等有什么差别呢？就像长时间习惯了，对于有洁癖的持颅器者也不会厌恶一样，因为已经变成了大悲的自性，所以不费力气也不会衰退，而且完全增长，专心品尝那样的滋味，就是因为偏向于那方面，因为没有见到过失，所以也不费力气，因此第二种分别也是没有的。如果神足已经习惯到了极点，那么第三种分别也是不合道理的。如是说：‘如此，阿难陀，如果有人修习、禅定、多次练习四神足，那么如果想，就能安住一劫或超过一劫。阿难陀，如来修习、禅定、多次练习四神足，因此如果想，就能安住一劫或超过一劫。’因此，具有命果的穷尽，对于断除了杀生，并且以无数方便串习的布施波罗蜜多，积累了无数劫的上师来说，是不可能的。因和果的法性是这样的，从最殊胜的因中产生最殊胜的果，从不殊胜的因中产生殊胜的果。如果不是这样，那么对于殊胜的因和不殊胜的因，果上就不会出现这种情况，因此就不会变成能利益和所利益的事物，因为不依赖于依赖它的差别。导师具有无数不杀害其他生命等无罪的生存之因，因此即使一百年也
English
Statement: The reason for not having the complete cause for abiding is it because the ability to accomplish the meaning of sentient beings is completely exhausted? Or is it because of being separated from great compassion? Or is it because of degenerating from mastering the conduct of life? Or is it because the ripening of the karma of the life force abiding has reached its end? Or is it because the beings to be tamed by the Buddha are no longer there? Regarding this, the first distinction does not exist, because it has already been promised that the wisdom of the teacher has unobstructed abilities. If it were not so, then what difference would there be between this and rhinoceros horns, etc.? Just as one who is accustomed to it for a long time will not be disgusted by a clean skull-bearer, because he has become the nature of great compassion, so he will not degenerate without effort, and will completely increase, focusing on tasting that kind of flavor, because he is biased towards that aspect. Because he has not seen faults, he also does not need to make effort, so the second distinction is also non-existent. If the miraculous feet have become accustomed to the extreme, then the third distinction is also unreasonable. It is said: 'Thus, Ananda, if someone cultivates, meditates, and practices the four miraculous feet many times, then if he wishes, he can abide for a kalpa or more than a kalpa. Ananda, the Tathagata has cultivated, meditated, and practiced the four miraculous feet many times, so if he wishes, he can abide for a kalpa or more than a kalpa.' Therefore, the exhaustion of the fruit of life is impossible for a master who has abandoned killing and has accumulated countless kalpas of the perfection of generosity, which has been practiced with countless methods. The nature of cause and effect is such that the most excellent cause produces the most excellent effect, and the non-excellent cause produces the excellent effect. If it were not so, then for the excellent cause and the non-excellent cause, this situation would not occur in the effect, so it would not become a thing that can benefit and be benefited, because it does not depend on the difference that depends on it. The teacher has countless causes of survival without fault, such as not killing other lives, so even for a hundred years