Tibetan
ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལྟར་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཤད་པའི་དོན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྟོན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མེད་བར་མི་འབྱུང་བས། དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་གྱི་ངེས་བར་འབྱུང་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་ལེགས་བར་སྨྲས་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འོན་ཀྱང་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་སུ་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་སོ། །སེམས་ཞུམ་པ་ནི་སེམས་འཁུམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ནེམ་ནུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནེམ་ནུར་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། ཅི་འདི་ཡིན་ནམ། གཞན་ཡིན་ཞེས་ལམ་གཞན་འདོད་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨོངས་པ་ནི་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་རྟོགས་པའོ། །སེམས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་རིག་པ་ཡིན་བས་ན། བསྒོམས་པས་སྦང་བར་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །གནས་པ་འདི་ལྟ་བུས་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་མ་ བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འབད་བ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་ལས་ཅན་མ་ཡིན་ནམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི། དེ་ལས་བཟློག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན། འདི་གཉིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་ག་ལ་རུང༌། ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་རུང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་ན་དེའི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། འོན་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་གནས་བ་དང་མ་བྲལ་ན། དེའི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འགལ་བ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་འདོད་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་འབད་བ་དུ་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ དང་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་མི་འགལ་བས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེ་དང་འགལ་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་ཡོད་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གཉི་ག་ལྷན་ཅི
Chinese
那么，以“ཞེ་ན་”来迎接并陈述的是，像“གང་”等等。因为远离一和多的自性，所以一切法不住，因为不应住。具有不住之法的声闻，唯有为了宣说般若波罗蜜多而被加持，如果不是这样，那么开示是不合理的。仅仅是了悟人无我，对于这种法的意乐是没有的，因此如来加持，这是否是未尽之语。通达一切相的 决定的生起，没有特殊的道等等是不会生起的。因此，为了在那之后显示道的决定的生起，所以说：“具寿善现，好啊！好啊！”等等。善现，好啊！好啊！这是因为说了意义很好。然而，以何者能证得菩提，不住于一切法的此般若波罗蜜多是什么？为了显示其自性，像舍利子等等，地的，波罗蜜多的，菩提之道的，一切法的自性，以道的体性的智慧波罗蜜多本身，不住于一切法本身，所以说不住于一切法的波罗蜜多。一切乘是以三乘所摄。那么，对于如此般的具有道之自性的智慧波罗蜜多，谁会决定生起呢？因此说了像“དེ་ལྟར་”等等，དེ་ལྟར་是指刚刚所说的次第。心怯弱是指心退缩。那本身是以“ནེམ་ནུར་”等等所说，变成ནེམ་ནུར་是指变成疑惑的智慧，是否是这个呢？因为想要其他的道，所以变成其他的了。愚昧是指不了解，不了解它的自性。心变成其他的本身是指邪知，邪见。这一切都是无明，因此显示了以修习来滋润。以如此的安住而安住是指，道的自性的智慧波罗
English
Then, what is welcomed and stated by "zhen na" is like "gang" and so on. Because it is separated from the nature of one and many, all dharmas do not abide, because it is not appropriate to abide. The Hearer (Śrāvaka) who possesses the nature of non-abiding is only blessed for the purpose of expounding the Prajñāpāramitā; if it were not so, then the teaching would be unreasonable. Merely realizing the selflessness of the person, there is no desire for such a Dharma, therefore the Tathāgata blessed it, is this an unfinished statement. The arising of the determination of the all-knowing will not arise without special paths and so on. Therefore, in order to show the arising of the determination of the path after that, it is said: "Endowed with life, Subhūti, well done! Well done!" and so on. Subhūti, well done! Well done! This is because the meaning is said to be very good. However, what is this Prajñāpāramitā that does not abide in all dharmas, by which one will realize Bodhi? In order to show its own nature, like Śāriputra and so on, the nature of all dharmas of the ground, the pāramitā, and the path of Bodhi, the Prajñāpāramitā itself, which is the characteristic of the path, does not rely on all dharmas itself, therefore it is said to be the Pāramitā that does not abide in all dharmas. All vehicles are included in the three vehicles. So, who will definitely arise for such a Prajñāpāramitā that has the nature of the path? Therefore, it is said like "de ltar" and so on, de ltar refers to the order just mentioned. A shrinking mind means a shrinking mind. That itself is said by "nem nur" and so on, becoming nem nur means becoming doubtful wisdom, is this it? Because one wants another path, one becomes another. Ignorance means not understanding, not understanding its own nature. The mind becoming another itself means wrong knowledge, wrong view. All of this is ignorance, therefore it is shown to be nourished by cultivation. Abiding by such an abiding means the wisdom of the nature of the path
Chinese
安住于度母之行持，以四种行相之门，为了圆满使心堪能之自性。不离此作意。名为于道之自性中，真实安立之情况也。作意不是心的努力，是心缘于对境而执持之事业吗？安住于般若波罗蜜多者，是彼之相违自性者，此二如何能同时安住？以如是之想法而说者，乃是具寿善现等也。安住于般若波罗蜜多之安住者，如何能不离作意耶？以是互相违背之故，如是不应理也。是为结尾语。为了显示彼，故说具寿善现，若等语。若不离作意，则彼时是远离般若波罗蜜多者，然若不离般若波罗蜜多之安住，则彼时是远离作意者。然若欲使相违者亦于一者上同时安住，则彼时将成太过之失。如是说者，乃是具寿善现，若等语也。若于道之决定生起之情况中，虽不离作意，然亦欲不离般若波罗蜜多，若如是，则一切有情将成不离般若波罗蜜多之安住者，以彼等具有作意之故也。安住于般若波罗蜜多，不是须以众多之勤劳而成就者耶？是故如何一切有情皆不离彼耶？如是之疑惑为何耶？以如是之语迎接而说者，乃是一切有情也等语也。作意与，此于此不相违故。是为剩余语。如是思念，纵然已是不离般若波罗蜜多，然以具有与彼相违之颠倒趣入之作意故，于一切有情不作安立也。又于何时，汝于道之决定生起之情况中，二者同时
English
Dwelling in the conduct of the Mother of Transcendence, through the four aspects of conduct, in order to perfect the very nature of making the mind capable. Not separated from this attention. This is called the state of truly establishing oneself within the nature of the path. Is not attention the effort of the mind, the function of holding the mind on the object? One who dwells in the Perfection of Wisdom is of the nature of being the opposite of that. How can these two dwell together? Speaking with such a thought, it is the venerable Subhuti and so forth. How can one who dwells in the Perfection of Wisdom not be separated from attention? Because they are mutually contradictory, it is not reasonable. This is the concluding statement. In order to show that, the venerable Subhuti spoke, "If," and so forth. If one is not separated from attention, then at that time one is separated from the Perfection of Wisdom. However, if one is not separated from dwelling in the Perfection of Wisdom, then at that time one is separated from attention. However, if one wishes to make contradictory things dwell together in one, then at that time it will become too extreme. Speaking thus, it is the venerable Subhuti, "If," and so forth. If, in the state of definite arising of the path, one is not separated from attention, but also wishes not to be separated from the Perfection of Wisdom, if that is the case, then all sentient beings will become inseparable from dwelling in the Perfection of Wisdom, because they have attention. Is not dwelling in the Perfection of Wisdom something that must be accomplished with much effort? Therefore, how is it that all sentient beings are inseparable from it? Why is there such doubt? Welcoming with such words, he speaks, "All sentient beings," and so forth. Attention and, this is not contradictory here. This is the remaining word. Thinking thus, even if one is not separated from the Perfection of Wisdom, because one has attention that engages in the opposite of that, one does not establish it in all sentient beings. And again, when you are in the state of definite arising of the path, the two at the same time