Tibetan
་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་མ་སྐྱེས་པ་འཐོབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འོན་ཏེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེས་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྐྱེས་པ་འཐོབ་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་འདི་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པ་པོ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་མེད་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འབད་པ་ཆེན་པོས་དུས་རིང་པོར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒོམས་པས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་འབད་པ་མེད་པར་འཐོབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ལ་ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་འདི་ཉིད་དོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་བརྗོད་པ་ནི། སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་སྤོབས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་བས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འདི་ལ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བས་ན་བརྗོད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཞིག་ཏུ་སྣང་ཞེ་ན། ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བས་ན་བརྗོད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཞིག་ཏུ་སྣང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ
Chinese
就不能变成那个样子。因此，以生之法所获得的，如何能获得不生之法呢？如果你们说，唯有不生之法才是不生的，那么，这也是一种过失。因为凡是不生之法，它本身就是不生的，它本身就是不存在的，那么不生之法所获得的，如何能获得生之法呢？像这样，在胜义谛中，因为没有能获得者和所获得者，所以无需努力就能获得。但在世俗谛中，通过巨大的努力，长久不断地修习，在第八地等境界中，任运成就的智慧才能得以进入，为了获得能使一切有情众生解脱的智慧，怎么能说无需努力就能获得呢？如果依靠世俗谛和胜义谛的真理，生和不生才能得以安住，那么，你们也会面临同样的辩驳和考察，以这样的想法所说的是：生的自性是不生，还是不生的法是不生呢？在胜义谛中，即使在言说的世俗谛中，也是远离言语的，这样想之后所说的是： 具寿舍利子，是生之法吗？等等。因为这两者都是虚假的，所以在胜义谛中不敢说，是这样想的。不生是胜义谛的缘故，以这样的想法所说的是：具寿善现，你对于不生之法也……。因为与胜义谛相符，所以称此不生为胜义谛，这样说的是：具寿舍利子，不生本身就是言说，是这样说的。即使是不生本身，也是可以言说的，所以言说是戏论，是分别念的意思。如果是这样，在现证的时候会显现什么呢？本身就是言说，是这样说的。即使是不生，也是可以言说的，所以言说是戏论，是分别念的意思。这样，在现证的时候会显现什么呢？具寿舍利子，不生
English
it does not become that way. Therefore, how can the unarisen be attained by what is attained by the arisen? But if you say that only the unarisen dharma is unarisen, then that is also a fault. For whatever is the unarisen dharma is only unarisen; it is only non-existent. Therefore, how can the arisen be attained by what is attained by the unarisen dharma? Thus, in reality, since there is no object to be attained and no attainer, it is attained without effort. Even conventionally, how can it be attained without effort, since by great effort, constantly meditating for a long time, the spontaneously accomplished wisdom enters into the eighth ground and so forth, in order to attain that by which all sentient beings will be liberated? If, relying on conventional and ultimate truth, arising and non-arising are established, then you will also face the same refutation and examination. Thinking this, what is said is: Is the nature of arising non-arising, or is the non-arising dharma non-arising? In reality, even in the conventional truth of speech, it is separate from speech. Thinking this, what is said is: Reverend Shariputra, is it the dharma of arising? etc. Since both of these are false, one does not dare to speak in reality, this is what is thought. Because the unarisen is reality itself, with this thought, what is said is: Reverend Subhuti, do you also have the unarisen dharma...? Because it is in accordance with reality, this unarisen is called reality, thus it is said: Reverend Shariputra, the unarisen itself is speech, this is what is said. Even if it is the unarisen itself, it is to be spoken, so speech is elaboration, which means conceptualization. If so, what appears at the time of realization? It is itself speech, this is what is said. Even if it is unarisen, it is to be spoken, so speech is elaboration, which means conceptualization. Thus, what appears at the time of realization? Reverend Shariputra, unarisen
Tibetan
་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་གཟུང་བར་སྣང་ཞིང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འཛིན་པར་སྣང་ངོ༌། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་སྣང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྟེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བསྙོན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྟེ། རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་བཤད་པས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ནི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་བྱ་བའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་རྟོགས་ པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་འདི་ལྟར་སྟོན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ། །གང་དང་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པ་ལའོ། །དེ་དང་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། གང་དང་གང་ལ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་ལན་བཏབ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་རང་གི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཀྱང་མི་གཡོ་སྟེ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་གང་དང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་དམིགས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་
Chinese
据说，这是因为它们各自显现。所有概念都已解脱，不可执取的无生之性显现为可执取，非执持之性显现为执持。如果最终不是那样的自性，为何又会显现为那样的自性呢？世尊说：犹如具寿舍利子，它显现得非常清晰。就像那样，因为无法否认所见，所以在世俗谛中，无论如何都可以。或者就像那样，在未经观察的自性中，只有虚假显现。所谓“非常清晰地显现”，是指在远离常断的自性中清晰地显现。为了赞叹对法之如实性的正确阐述，所以说：具寿善现是说法者等等。所谓“应安立”，是指应执取。声闻们难道没有对法云的证悟吗？为了消除“如何如此宣说”的疑惑，以“为何如此”来迎接，然后宣说“如此”等等。所谓“于何何”，是指于意乐。所谓“于彼彼”也与之相同，因为对所询问的任何问题都给予回答，从而必定会从自己证悟的特征之法性中毫不动摇地安住。经文的自性之法性不会与证悟之法相违，所谓“即使没有恒常安住的智慧”是剩余的部分。为了显示是如来加持，所以说了具寿舍利子是世尊的声闻等等。所谓“如来声闻不住法者”，是指没有显现执著之法者。所谓“法性即是此”，是指缘起之决定性。如果问法性是什么，那就是“彼等何何”等等。即使最终存在色等特征之实物的对境，为何声闻是不住法者呢？为了消除这个疑惑，为何
English
It is said that this is because they appear separately. Having been completely liberated from all concepts, the unborn nature that is not to be grasped appears as graspable, and the non-grasping nature appears as grasping. If it is ultimately not such a nature, why does it appear separately as such a nature? The Blessed One said: Just like the venerable Shariputra, it appears very clearly. Just like that, because what is seen cannot be denied, it can be in any way in the conventional truth. Or just like that, in the unexamined nature, only falsehood appears separately. The so-called "appearing very clearly" means appearing clearly in the nature that is free from permanence and annihilation. In order to praise the correct explanation of the suchness of the Dharma, it is said: The venerable Subhuti is a preacher of the Dharma, and so on. The so-called "should be established" means should be grasped. Don't the Shravakas also have the realization of the cloud of Dharma? In order to dispel the doubt of "how to explain it like this," he welcomes with "why like this," and then explains "like this" and so on. The so-called "to what and what" means to intention. The so-called "to that and that" is also the same, because answering whatever is asked, it will surely abide without wavering from the Dharma nature of the characteristics of one's own realization. The Dharma nature of the nature of the scriptures does not contradict the Dharma of realization, and the so-called "even without the wisdom of constant abiding" is the remainder. In order to show that it is the blessing of the Tathagata, it is said that the venerable Shariputra is the Shravaka of the Blessed One and so on. The so-called "Tathagata Shravakas who do not abide in the Dharma" means those who do not have the Dharma of manifest attachment. The so-called "Dharma nature is this" means the certainty of dependent origination. If you ask what the Dharma nature is, it is "those what and what" and so on. Even if there is ultimately an object of the characteristics of form and so on, why are the Shravakas those who do not abide in the Dharma? In order to dispel this doubt, why