Tibetan
ཛིན་ཏེ་བདག་གིར་མི་བྱེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའམ་འགག་པར་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་གཟུགས་དམིགས་པ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཉེ་བར་མ་གཏོགས་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཁོ་ན་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་ནི་འཇིག་པའོ། །དེ་བཀག་ པས་འཇིག་པ་མ་མཆིས་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་དང་གཟུགས་ནི་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་དེ། འདི་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་བ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དང་བྲལ་བས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་གཟུགས་སུ་ཇི་ལྟར་བཏགས་ཞེ་ན་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཟུགས་རིགས་པས་མི་འཐད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པ་ལ་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་དུ་བགྱིས་བ་ལགས་ཏེ་བརྡར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཐོབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་བར་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རོ། །འདི་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ནའོ། །གཟུགས་ལ་ཉེ་བར་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྐབས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡང་བཟླས་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དཀའ་བ་སྤྱོད་བ་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དག་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེའི་ ཕྱིར་གཟུགས་ལ་ཉེ་བར་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་དོན་ཁོ་བོས་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད་ཅེས་ཁས་བླངས་ན་ཉེས་པ་བསྟན་བའི་དོན་དུ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྤོང་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་བགོས་བས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དུ་སྤྲོ་བ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅིང་ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁོ་བོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐལ་བ་བསྒྲུབས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྤྱོད་པ་མི་འཐད་པས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་འགལ་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བསམ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གང་ཞིག་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་སྤྱད་དཀའ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །མགོ་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱད་དཀའ་བ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ།
Chinese
因为不执着，因为对于生或灭，不能如实地随顺观察。因为除了生和灭之外，没有其他的存在，这是所思考的。如果自性是唯一的，那么无生和无灭的对境，仅仅是色法的对境吗？因此，如果不接近色法，那这个疑惑是为了什么呢？用这样的问题来迎接。然后说了“那是这样”等等。因为凡是无生和无灭的，那些都不是色法，因为在世俗中显现为色法一样。其中，事物仅仅是刹那间存在的无常法，那就是灭。阻断了它，就是没有灭，因为在世俗中是多种多样的，因此，无生和无灭以及色法，在胜义谛中安住于无生和无灭的自性，所以是无二的。这与无生等等是同一自性。因为是不可分割的，远离了作为二的实体的量。如果真是那样，那怎么会安立为色法呢？说了“任何”等等。所谓色法，这只是在世俗中为了表达与色法不合理等等的无二之法而假立的名词，是约定俗成的。为了显示证悟一切相智不是没有证悟就能获得的，所以在其后宣说了必定会证悟一切相智。世尊说了“如是”等等。“如是”要与“一切相”连用。所谓般若波罗蜜多，就是指一切相智。所谓必定产生的意义，是剩余的部分。一切法就是色法等等。“一切相”是指无实有等等的相。这是行为的差别，即在如此完全地证悟色法等一切法的时候。所谓“那时”，是指现证的时候。所谓“不靠近色法”等等，是其他场合的
English
Because of not clinging, because for arising or ceasing, one cannot truly observe accordingly. Because other than arising and ceasing, there is no other existence, this is what is contemplated. If the self-nature is one, then is the object of non-arising and non-ceasing merely the object of form? Therefore, if one does not approach form, then what is this doubt for? This is welcomed with such a question. Then it is said, "It is like this," and so on. Because whatever is non-arising and non-ceasing, those are not form, because in conventional truth they appear like form. Among them, the phenomenon that exists only for a moment, the impermanent dharma, is cessation. By blocking it, there is no cessation, because in conventional truth it is diverse, therefore, non-arising and non-ceasing, and form, in ultimate truth abide in the nature of non-arising and non-ceasing, so they are non-dual. This is the same nature as non-arising and so on. Because it is indivisible, it is free from the valid cognition that makes it an entity of two. If that is so, then how is it established as form? It is said, "Anything," and so on. The so-called form is merely a name conventionally designated to express the non-duality of what is unreasonable as form, etc., and is a conventional designation. In order to show that the attainment of omniscience is not possible without realization, it is then declared that omniscience will definitely arise. The Blessed One said, "Thus," and so on. "Thus" should be connected with "all aspects." The Prajnaparamita refers to omniscience. The meaning of definite arising is the remainder. All dharmas are forms, etc. "All aspects" refers to aspects such as non-existence. This is the difference in action, that is, at the time of completely realizing all dharmas such as form. "At that time" refers to the time of direct realization. "Not approaching form" and so on, is for other occasions.
Chinese
从“果”再次重复的缘故，没有重复的过失。如果这样，那么为了众生的利益而行持苦行等是不合理的，具有这种想法，因此才说“因为”等。因为色等是无生无灭等，并且是无二的自性，因为这个原因，才说“对色不执著”等，我理解所说之义是这样的，菩萨也是无生的，这也是因为色等的自性。如果承认是这样，为了显示过失，才说“如果”等。 “什么”的声音是舍弃，是“因为无生无灭而不行持”的同义词。以“众生们的利益”来划分，那些是痛苦的，为了体验那些，又有什么乐趣，为了什么呢？是“因为没有众生等”的想法。具寿舍利子我等，是用来说回答的。这样想：如果菩萨也是无生的，那么在胜义中行持苦行就变得没有行持了，如果成立这个推论，那么那时仅仅因为行持不合理而成立，就是对已成立的进行成立。或者在世俗中是这样，那么那时菩萨就不是无生的，因为显现为生。因此，行持怎么会矛盾呢？是这样想的。也不应该想在世俗中如何行持苦行，所说的是“以何种苦行的想法”等。 “以苦行的想法行持”这里，“对难行”是剩余的。难道不是菩萨才做舍头等难行吗？怎么会没有苦行的想法呢？为了消除这个疑问，用“为什么呢”来迎接，说了“具寿舍利子”等。因为如果生起苦行的想法，就不能做众生的利益，
English
There is no fault of repetition because of repeating from 'fruit'. If so, then it is unreasonable to practice austerities etc. for the sake of sentient beings, and with this thought in mind, 'because of that' etc. are spoken. Because form etc. are unborn and unceasing etc., and are the very nature of non-duality, for that reason, it is said 'not to fixate on form' etc., I understand the meaning of what was said to be like this, bodhisattvas are also unborn, and this is also because of the nature of form etc. If it is admitted that it is so, in order to show the fault, 'if' etc. are spoken. The sound of 'what' is abandonment, it is synonymous with 'not practicing because of being unborn and unceasing'. Dividing by 'the benefit of sentient beings', those who are suffering, what pleasure is there in experiencing those, and for what? It is the thought of 'because there are no sentient beings etc.'. The venerable Shariputra and others are used to answer. Thinking like this: if bodhisattvas are also unborn, then in the ultimate sense, practicing austerities becomes not practicing, if this inference is established, then at that time, just because practicing is unreasonable, it is establishing what is already established. Or if it is like that in the conventional sense, then at that time, the bodhisattva is not unborn, because it appears to be born. Therefore, how can practice be contradictory? That's what I thought. It should also not be thought how to practice austerities in the conventional sense, what is said is 'with what kind of thought of austerities' etc. 'Practicing with the thought of austerities' here, 'to the difficult to practice' is the remainder. Isn't it only bodhisattvas who do difficult things like giving up their heads? How can there be no thought of austerities? In order to dispel this doubt, 'why is that' is used to welcome, and 'Venerable Shariputra' etc. are spoken. Because if the thought of austerities arises, the benefit of sentient beings cannot be done,
Tibetan
ཡང་དག་པའི་སྤྱོད་པ་མི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་དཀའ་བའི་འདུ་ ཤེས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ནུས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་བྱ་སླ་བའི་འདུ་ཤེས་ནི་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱིར་མ་ལ་སོགས་པར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པའམ། ཁྱད་པར་དུ་སྐྱེས་བ་དང་བུད་མེད་དག་ལ་ན་ཚོད་ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་ཀྱིས་ཅི་རིགས་པར་མ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱས་ཤིང་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ན་དེའི་ཚེ་དོན་བྱ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བར་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་རྣམས་ལ་ན་ཚོད་མཉམ་པའི་ཚད་ཀྱིས་མིང་པོ་དང་སྲིང་མོའི་འདུ་ཤེས་སུ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་རྒྱུད་ཉིད་བདག་ཡིན་ནོ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་བྱ་ཞིང་བསལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལས་ཐར་བར་བྱ་ཞིང་བསལ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་བོའི་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བས་སོ། །ཐར་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་རྫོགས་བར་བྱ་བས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། བདག་གི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་བརྒྱར་གཏུབས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བར་ཤུགས་ཀྱིས་སྦྱར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར། ཆུང་ངུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་མ་ནའོ། །གནོད་སེམས་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་བར་མི་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་སེམས་དེ་ལྟར་རོ། །སྤྱོད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གནས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ལའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པའི་སྤྱོད་པས་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་བ
Chinese
因为不圆满正确的行为的缘故。因此，如果以艰难的观念来行布施等，那就不做众生的利益，因此心想不会变成菩提萨埵。那么要怎样才能做到呢？然而却说要作安乐的想等等。因为对于布施等没有悭吝等，所以容易做的观念就是安乐的观念。同样，对于一切众生普遍生起母亲等的观念，或者特别对于男女，按照年龄大小的程度，各自作为母亲等的观念，当行菩萨行的时候，那时心想才能做利益。为了要摄集那件事，因此说了“因此”等。中间的“也”这个词，是将对于男女年龄相等的程度，摄集为兄弟姐妹的观念。要怎样才能生起自己（我）的观念呢？说了“如何自己”等。生起我慢本身，自己的相续就是自己。要从一切痛苦中解脱出来，并且要消除，那就是要从行等痛苦中解脱出来，并且要消除。其他方面也说了“自己对于一切众生也”等，不完全舍弃的意思，就是以大悲心的想法和结合。要解脱的意思，就是要做成那样的事情。什么时候呢？说了“自己的身体”等。即使将自己的身体切成一百块，那些也都是要努力去做的。否则，又有什么殊胜的呢？小的时候就是最后的时候。不起害心，就是不嗔恨。总结那件事，说了“像那样”等。像那样，就是像刚才所说的那个心那样。行为就是布施等。安住，就是对于四种威仪。像那样，以依赖世俗的行为，没有艰难的观念。
English
Because the correct conduct is not complete. Therefore, if one practices giving and so on with the notion of difficulty, then one does not benefit sentient beings, and therefore one thinks that one will not become a Bodhisattva. So how can one be able to do it? However, it is said that one should have the notion of ease and happiness. Because there is no miserliness and so on towards giving and so on, the notion of ease is the notion of happiness. Similarly, one should generate the notion of mother and so on for all sentient beings in general, or in particular, for men and women, according to their age, one should regard them as mother and so on as appropriate, and when one practices the conduct of a Bodhisattva, then one thinks that one will be able to do what is beneficial. In order to gather that itself, therefore it is said "therefore" and so on. The word "also" in the middle gathers the notion of brothers and sisters for men and women of equal age. How should one generate the notion of oneself? It is said "How oneself" and so on. By generating pride in oneself, one's own continuum is oneself. One should be liberated from all suffering and should eliminate it, that is, one should be liberated from the suffering of actions and so on and should eliminate it. In other ways also it is said "oneself also for all sentient beings" and so on, the meaning of not completely abandoning is with the thought and union of great compassion. The meaning of liberation is to accomplish such a thing. When? It is said "one's own body" and so on. Even if one's own body is cut into a hundred pieces, those should also be applied to the task with effort. Otherwise, what would be so special? When one is small is the last time. Not generating harmful thoughts is not being angry. Concluding that itself, it is said "like that" and so on. Like that is like the mind that was just spoken of. Conduct is giving and so on. Abiding is for the four postures. Like that, with conduct based on convention, there is no notion of difficulty.