Tibetan
གོ་རིམས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །མཐར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའོ། །ཉེ་བར་མ་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་སྟེ། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུགས་ལ་སོགས་བར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ན་མ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ། ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། གཟུགས་སུ་མ་མཆིས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མ་གཏོགས་པ། །གང་ཕྱིར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བཞིན་དུ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉེ་བར་མ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །ཐོབ་པ་པོ་དགག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི་གཟུགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་བ་ནི་རིགས་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཐོབ་པ་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་མེད་དེ། ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་བསྟན་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པ་པོ་བཀག་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་ འདི་ནི་གཉིས་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན། འདིར་ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ན། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་དང་སོ་སོའི་རྣམ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པ་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་མི་དམིགས་པར་གྱུར་པས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང
Chinese
是次第的意义。 最终也是指第七。 无法接近是指所要获得的色等自性的菩萨，即使是一点点，也是剩余的。 因为所要获得的菩萨本身是不存在的，所以这样认为。 菩萨如果不是色等虚空，那怎么会不存在呢？ 怀疑。 为了什么而无法接近呢？用“如果”来迎接。 回答说：因为不是色等。 不离法界。 因为没有法。 以这种方式，因为如同法界一样，成为其自性的色等是无限的，所以菩萨本身是无限的，因此菩萨是无法接近的，这样认为。 为了破斥获得者而说的是“色是菩萨”等。 色等不是以理存在，因此其自性的获得者的菩萨是无法接近的，这样认为。 如果那样无法接近，那就是真实吗？ 回答说：这也是。 无法接近也是不存在的。 因为对于没有对境的事物，没有破斥的施设。 因为没有事物，所以无法接近。 这样普遍地显示之后，就以自性的方式说：世尊，是这样的。 这样是指破斥了所要获得的和获得者。 一切 这是二，即一切事物和一切相。 以这种方式，这里的一切是指蕴等事物的自性。 一切是指内外自性的事物的自性。 一切相是指内空性等相的差别。 又是指一切，即总相和别相。 所谓的菩萨之法是指菩萨本身所要获得的和获得者的特征之法，即色等的自性。 因为这些是不可见的，所以也没有如实见到。
English
It is the meaning of order. Finally, it also refers to the seventh. Unapproachable means the Bodhisattva of the nature of form, etc., to be obtained, even a little bit, is the remainder. Because the Bodhisattva to be obtained itself does not exist, so it is thought. If the Bodhisattva is not form, etc., and space, then how can it not exist? Doubt. Why is it unapproachable? It is greeted with "if". It is answered: because it is not form, etc. Not apart from the Dharmadhatu. Because there is no Dharma. In this way, because like the Dharmadhatu, the form, etc., that become its nature are infinite, so the Bodhisattva itself is infinite, therefore the Bodhisattva is unapproachable, so it is thought. What is said to refute the obtainer is "form is Bodhisattva", etc. Form, etc., do not exist by reason, therefore the Bodhisattva of the obtainer of its nature is unapproachable, so it is thought. If it is so unapproachable, is that the truth? It is answered: This also is. Unapproachable also does not exist. Because for things without an object, there is no establishment of refutation. Because there is no thing, it is unapproachable. After showing it universally in this way, it is said in the way of self-nature: World Honored One, it is like this. This means that the to-be-obtained and the obtainer have been refuted. All This is two, namely all things and all aspects. In this way, all here refers to the nature of things such as aggregates. All refers to the nature of things of inner and outer self-nature. All aspects refer to the differences of aspects such as inner emptiness. Again, it refers to all, namely general and specific aspects. The so-called Bodhisattva Dharma refers to the Dharma of the characteristics of the Bodhisattva itself to be obtained and the obtainer, namely the nature of form, etc. Because these are invisible, they are not truly seen either.
Tibetan
་ངོ༌། །དེ་གཉི་གའི་འབྲེལ་བ་དགག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང་ཐབས་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དག་གིས་སམ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་བདག་གིས་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞིང་མ་དམིགས་ནའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། གང་གི་སྒྲ་ནི་སྤོང་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། གང་གང་གིས་གང་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲས་བརྗོད་དེ། ཐོབ་པ་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་ཚིག་ལྷག་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་སྐབས་སུ་བབ་བ་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་མིང་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ལས་དོན་བདེན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མིང་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། དེ་སྔོན་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྒྲ་དོན་ཁྱད་པར་བརྗོད་བྱ་དང༌། །རྗོད་བྱེད་དུ་ནི་འདོད་མིན་གྱི། །སྤྱི་ནི་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་ ཇི་ལྟ་བར་མིང་དེ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་བདག་ཤིན་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་བྱ་བའི་ནུས་པ་མེད་པས་བོང་བུའི་རྭ་དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་ཅེས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རིགས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་གཟུགས་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། གང་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ནར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ན་ཡིད་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་
Chinese
哦。否定这二者的关系，就是祈请《般若波罗蜜多》等。以有相、方法和无相的智慧，或者以现量和比量，如其数量般，也未如实见，也未缘取。为了显示那一点，也祈请了“一切智性”等。为了简要归纳，祈请了“世尊，我的”等。所谓“何者”，是指获得者菩萨。所谓“以何”，是指以获得之方法的门径。所谓“于何”，是指关系，即一切智性的体性。因为“何”之语词是显示舍弃，所以是“任何以任何对于任何也非有”的总结语。为何如此？因为“世尊，佛陀”这个词等，此处所要获得的是以佛陀之语词所表达的，因为其余两个与获得者相关的词语显示，因为任何时候，任何适当时机，都是为了简要归纳。如果认为为了如实结合事物之语词，仅仅存在名称就会变成真实的意义，那么也祈请了“那个名称也是”等。因为那之前未曾见过。语词意义差别所说与能说，并非意欲，总的来说是近似的显示。以这种方式，事物 如实地，那个名称未曾显现成立，因此是无生的。如何呢？如“如何我”等祈请。解释那一点就是“我，极其”等，因为没有意义的作用能力，如同驴子的角一样，即使在真实的世俗中也未曾显现成立，因此我虽然极其不存在，即便如此，也安立“我”这个名称。如果一切法以理智而言皆无自性，那么思索“那个色是什么”时，说了“凡是不可取”等，因为未曾显现成立，因此仅仅是远离能取和所取，因此色等在世俗中，若不作意，独自一处也会令人喜悦。如此
English
O. Negating the relationship between these two is the supplication of the Prajñāpāramitā, etc. With wisdom that is with form, method, and without form, or with direct perception and inference, just as their number is, they are neither truly seen nor apprehended. In order to show that, the "Omniscient Nature" etc. are also supplicated. In order to briefly summarize, "Bhagavan, my" etc. are supplicated. The so-called "who" refers to the bodhisattva who obtains. The so-called "by what" refers to the means of obtaining through the door of method. The so-called "to what" refers to the relationship, the nature of all-knowingness. Because the word "what" indicates abandonment, it is the concluding statement of "anything by anything for anything is not." Why is that? Because the words "Bhagavan, Buddha" etc., here what is to be obtained is expressed by the word Buddha, because the other two words related to the obtainer show, because at any time, any appropriate time, it is for the purpose of brief summary. If it is thought that in order to combine the words of things as they are, merely existing in name will become true meaning, then "that name also" etc. are also supplicated. Because that has not been seen before. The difference between word and meaning, what is said and what can be said, is not intended, generally speaking it is an approximate display. In this way, things As they are, that name has not appeared to be established, therefore it is unborn. How is it? Like "How I" etc. are supplicated. Explaining that is "I, extremely" etc., because there is no functional ability of meaning, like the horns of a donkey, even in true conventionality it has not appeared to be established, therefore although I am extremely non-existent, even so, the name "I" is established. If all dharmas are without self-nature by reason, then when contemplating "what is that form," it is said "whatever is not apprehended" etc., because it has not appeared to be established, therefore it is only free from the grasper and the grasped, therefore form etc. in conventionality, if not intentionally, alone in one place will be pleasing. Thus
Tibetan
གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ན་འོན་ཆོས་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རིགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་མ་གྲུབ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བས་དེ་ནི་ཆོས་མ་ལགས་སོ། །རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེས་ན་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྤོང་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཆོས་རྣམས་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་གྲུབ་པ་རབ་ཏུ་དགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་ནི་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ནི་ཐོབ་པ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །གང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྤྱོད་པ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་པའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྤྱིའི་ཆོས་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྒྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སུ་ཞིག་མངོན་པར་བརྩོན་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པས་སོ། །སྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པས་སོ། །ཉེ་བར་རྟོག་བ་ནི་རིག་པས་རྣམ་པར་འཇོག་པའོ། །ངེས་པར་སེམས་པ་ནི་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཉེ་བར་རྟོག་ཅེས་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དུས་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ཉེ་བར་མི་རྟོགས་ཏེ་མི་རིག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མི་འ
Chinese
如果认为能取和所取的实物不存在，那么法就是究竟的，像这样说了等等。因为以理智来说，一切法都没有实物，这本身就是不成立的。凡是不成立的，就是脱离了执着自己的特征，所以这不是法。为了总结彻底论证的意义，因此说了般若波罗蜜多等等。因此，就是因为这个缘故。什么呢？因为“什么”这个词本身就是表达舍弃，所以是否定之词。如果是这样，那么法就成立了吗？于是祈请说：世尊等等。因为彻底否定了一切实物的成立。除了不成立之外，没有其他的成立之法可以观察到。一切法都是般若波罗蜜多的道路的自性。佛法是应该获得的特征。菩萨的法是获得者被命名为菩萨的原因，比如色等等。如果说不观察到任何趋向菩提的行为，那么任何为了菩提而行持的共同之法，也同样无法观察到。将“分别”与“转变”结合起来。如果是这样，那么谁会努力修持般若波罗蜜多呢？于是说了“如果这样”等等。行持，就是以等持的智慧。禅修，就是以等持的智慧。接近觉悟，就是以智慧来辨别。确定心思，是因为要将记忆的智慧确定下来。如果观察不到色等等，那么为什么要接近般若波罗蜜多呢？为了消除这个疑问，以“为什么”来迎接，然后祈请说：世尊，在什么时候等等。因为在什么时候，这些色等等的法存在于般若波罗蜜多中，因为这个原因，当完全领悟到无自性的状态时，那时就无法接近色，也无法认知。正因为如此，才无法接近。
English
If one thinks that if the objects of grasping and being grasped do not exist, then the Dharma is ultimate, like this it is said and so on. Because, in terms of reason, all dharmas are without substance, and this itself is not established. Whatever is not established is devoid of clinging to its own characteristics, so it is not Dharma. In order to conclude the meaning of thorough proof, therefore, it is said Prajñāpāramitā and so on. Therefore, it is for this reason. What is it? Because the word "what" itself expresses abandonment, so it is a negative term. If that is the case, then are the dharmas established? Then pray, saying: Blessed One, and so on. Because the establishment of all substances is completely denied. Apart from non-establishment, no other established dharma can be observed. All dharmas are the nature of the path of Prajñāpāramitā. The Dharma of the Buddha is the characteristics to be attained. The Dharma of the Bodhisattva is the reason why the attainers are named Bodhisattvas, such as form and so on. If it is said that no conduct towards enlightenment is observed, then any common Dharma that is practiced for enlightenment is also not observed. Combine "distinction" with "transformation." If that is the case, then who will strive to practice Prajñāpāramitā? Then it is said, "If that is the case" and so on. Practice is with the wisdom of equanimity. Meditation is with the wisdom of equanimity. Approaching awakening is to distinguish with wisdom. Fixing the mind is because the wisdom of memory must be fixed. If form and so on cannot be observed, then why approach Prajñāpāramitā? To dispel this doubt, welcome with "why," and then pray, saying: Blessed One, when, and so on. Because at what time these dharmas of form and so on exist in Prajñāpāramitā, for this reason, when the state of no self-nature is fully realized, then form cannot be approached, and cannot be recognized. Precisely for this reason, it cannot be approached.